“ஊசி சொரிந்தாலும் உரம் போடாத தலைவர்” – இந்த பழமொழி நம்ம ஊரில் பல இடங்களில் perfectly match ஆகும். உங்களுக்கு தெரியுமா, சில தலைவர்களுக்கு நேரடியாக பணியாளருக்கு வேலை கொடுக்கவே பிடிக்காது. பதில், எல்லாருக்கும் ஒரு பொதுவான ஈமெயில் அனுப்பி, ‘யாராவது இந்த வேலையை கவனிக்கிறீர்களா?’ என்று கேட்டுவிட்டு, அப்புறம் யாரும் பதில் சொல்லாமல் விட்டுவிடும் சூழ்நிலை உருவாக்கிவிடுவார்கள். இதுதான் இந்தக் கதையின் ஆரம்பம்!
பள்ளியில் ‘ஓய்வு’ என்றால் எல்லாருக்கும் முதலில் நினைவுக்கு வருவது, “ஓய்வு பெற்றாச்சு, இனிமேல் ரெஸ்ட் தான்!” என்பதுதான். ஆனா, அந்த ஓய்வு கூட சில சமயம் பழிவாங்கும் புள்ளியில் போய்ச் சேரும்னா நம்ப முடியுமா? அந்த மாதிரி தான், ஒரு அமெரிக்க பள்ளி ஆசிரியர், சமீபத்தில் Reddit-இல் பகிர்ந்த ஒரு சம்பவம்.
அந்த போஸ்டைப் படிச்சதும், நமக்கு நினைவு வருது – நம்ம பள்ளியிலயும் ‘பழி வாங்கி’ ஓய்வுபெறும் ஆசிரியர்கள் இருந்திருக்காங்க! இப்போ அந்த ஆசிரியரின் கதையையும், நம்ம தமிழர் கலாச்சாரத்துக்கேற்ற மாதிரி விவரங்களையும் சேர்த்து, ஒரு சுவையான பதிவாக உங்களுக்கு வழங்குகிறேன்.
நம்ம ஊர்ல கல்யாண வாழ்க்கைன்னா, ஓர் அழகு இருக்கு; சத்தமில்லாமல் சண்டை, சிரிப்போடு சிரிப்பு, பாசம் போட பொம்மை மாதிரி உறவுகள். ஆனா இந்த மேலைநாட்டு குடும்பங்களில் நடக்கும் காரியம் பார்த்தா, நம்ம பக்கத்து வீட்டு சின்னத்திரை மெகா சீரியலை கூட முந்திவிடும். இப்போ சொல்றேன், “கேவின்”ன்னு ஒரு மனிதர் எப்படி ஒரு குடும்பத்தையே, தன்னோட அறிவில்லாத செய்கையால் கலாட்டா வைத்து விட்டார் என்பதற்கான கதை!
நம்ம தமிழ்நாட்டில் அலுவலகத்துல வண்டியைக் கொண்டுசொல்லி சண்டைபோடுறது புதுசா இல்ல. “அந்த வண்டி நா தான் முதல்ல கேட்டேன்!”, “அவர் எப்போமே சுத்தி வந்துட்டிருப்பாரு!” – இப்படித்தான் தினசரி நடக்குது. ஆனா, இந்தக் கதையோ, ஒரு சாதாரண அலுவலக வண்டி சண்டையிலிருந்து, திருஷ்டி பட்டு மணம் வீசும் ஒரு பழிவாங்கல் கதையா மாறிருக்கு!
கோடை வெயிலில் அலுவலகவாசிகள் சுடுசுடு காரில் பயணிக்க ஆசைப்பட்டாலும், சில பேருக்கு மட்டும் அந்த வாய்ப்பு கிடைக்கும்போது, பிறர் மனசில் எவ்வளவு கோபம் வந்து சேருது! இதுதான் நம்ம கதையின் ஆரம்பம்.
நம்ம வீட்டுல எல்லாரும் ஒரு தண்ணி குடிச்சா கூட, கழிப்பறையில் ஒரே சண்டை. அந்த சண்டை, நம்ம வீட்டில் மட்டும் இல்லாம, உலகம் முழுக்க குடும்பங்களுக்கே சாதாரணமான விஷயம். ஆனா, என் வீட்டில் நடந்த ஒரு சம்பவம், அது எப்படி ஒரு சின்ன petty revenge-ஆ ஆகி, எல்லாரையும் சிரிக்க வைத்துச்சு!
நான் ஒரு பெண். எனக்கு ஜோடி போலவே இருக்கும் ட்வின் சகோதரன். நம்ம ஊரில் சொல்வது மாதிரி, இரட்டையர். நானும், என் அப்பா, அம்மா, அவன் – நாலு பேரும் ஒரே வீட்டில் வசிக்கறோம்.
ஒரு நல்ல காலை, ஒரு காபி மற்றும் வேலைக்கு போவதற்கான நம்பிக்கையுடன், ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் எனது சீட்டில் உட்கார்ந்தேன். ஹோட்டல் முன்பதிவு செய்வது, வாடிக்கையாளர்களுடன் பேசுவது, சிரிப்புடன் “வணக்கம், எப்படி உதவலாம்?” என்று கேட்பது என்பது நமக்கு பழக்கமான விஷயம். ஆனா அந்த நாளில் நடந்த சம்பவம், என் பொறுமையை கடைசிவரை சோதித்தது!
நம்ம ஊர்ல வேலை செய்யுற இடம் என்பது ரொம்பவே கலாட்டா தானே! எல்லாரும் வேற வேற குணம், வேற வேற கிளாசு. சிலர் தங்களை பெரியவங்கன்னு நினைச்சு மற்றவங்கள மேல திமிரு காட்டுவாங்க. அப்படி ஒருத்தர் இருந்தா, நம்மளால போய் "போடா"னு சொல்ல முடியுமா? ஆனா, பழிப்பழி மட்டும் கைவிடாம வருவாங்க! இந்த கதையும் அதுக்கே எடுத்துக்காட்டு – நம்ம அஞ்சாதி "பட்ஷா"க்கு ஒரு வாசனை பட்ட பழி!
"வாடிக்கையாளர் ராஜா" என்று சொல்வது நம் ஊரில் பழக்கம்தான். ஆனா, சில வாடிக்கையாளர்கள் போற்றும் அளவுக்கு அல்ல, போராடும் அளவுக்கு வருத்தம் தருகிறார்கள்! இப்படி ஒரு விருந்தாளியின் கதையே இன்று உங்கள் முன்.
ஒரு ஓட்டலில் முன்பணியாளராக இருக்கும் ஒருவர் (உங்கள் வசதிக்காக அவரை "அண்ணா" என்று அழைப்போம்) சமீபத்தில் சந்தித்த கதையை படிக்கும்போது, நாம் பல பேரின் முகங்களை நினைவில் கொண்டு சிரிப்போம். குடும்பத்தோடு வந்த ஒரு வாடிக்கையாளர், ஓட்டல் ஊழியர்களை தமது சொந்த சேவகர்களாக நினைத்து நடத்திய அதிரடியைப் படிக்க வேண்டும்.
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
இன்றைய காலத்தில் எல்லாருமே “டெக் சாவுக்கே” என்று தொழில்நுட்பத்தில் உழைக்கும் நாம், வேலைப்பளுவில் சிரிப்பும் கலந்து நிறைய அனுபவங்களை சந்திக்கிறோம். அதிலும், ஒரு ப்ரிண்டர் செட்டப் செய்வது போல சுலபமான விஷயத்தில் கூட, சில சமயம் அடுத்த அளவுக்கு கலாட்டா நடக்கிறது!
நான் ஒரு IT டெக் சப்போர்ட் நபரா இருக்கும்போது நடந்த ஒரு சம்பவம் இந்த பதிவு. நம்ம ஊர் அலுவலகங்களில் போன வாங்கி ப்ரிண்டர் வைக்குற மாதிரி, ஒரு ஸ்கூலில் ப்ரிண்டர் செட்டப் பண்ணணுமேன்னு ஒரு டிக்கெட் வந்தது. அதுவும், யாருக்காக தெரியுமா? கணினி ஆசிரியைக்காக! “அவர்தான் நம்மள விட ஞாயிறு”ன்னு நினைச்சேன். ஆனா நடந்தது வேற மாதிரிதான்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர்ல ஒரு பழமொழி இருக்கு – "பணம் இருந்தாலும், பண்பும் இருக்கணும்!" ஆனா சில பேருக்கு அந்த பண்பு மட்டும் ஏங்கப் போயிருச்சு போல இருக்கு. இப்போ இந்த கதையை பாருங்க – ஹோட்டலில் நடந்த உண்மை சம்பவம், ஆனா கேட்க ஆரம்பிச்சீங்கனா சிரிப்பை நிறுத்த முடியாது!
நான் பணியாற்றுற ஹோட்டல் கிட்டத்தட்ட 3,000 அறைகள் கொண்ட பெரிய ஹோட்டல். ஒரு பெரிய மாநாடு நடந்துகிட்டு இருந்தது, எல்லா ஹோட்டல்களும் புக்கிங் பக்கம் இருக்கே இடமே இல்லை. இப்போ இவ்வளவு கூட்டம் இருந்தா, நம்ம பாவம் முன்பணியாளர் என்ன செய்ய முடியும்?