‘எப்படி இருக்கீங்க?’ என்று காலை நேரம் ஹோட்டல் முன் மேசையில் நின்று வாடிக்கையாளர்களை வரவேற்கும் நல்ல பையன் ஒருவரின் கதை இது. பத்து பேர் வந்தாலும், பத்துப் பதினைந்து புண்ணியக் கதைகள், இன்னும் சில புன்னகை கலந்த சிரிப்புகள் – இது தான் ஹோட்டல் முன் மேசை பணியாளர்களின் தினசரி வாழ்கை. ஆனா, ஒரே ஒரு விருந்தினர் வந்தாலும், அவங்க கொடுக்கும் ‘அன்பு’ சில சமயம் மனதில் பதுங்கும் அதிர்ச்சியாக மாறும்!
நம்ம ஊரு சுடுசுடு பஜாரில், கூட்டம் குறைவா இருக்கும்போது கூட, வித்தியாசமான சம்பவங்கள் நடக்காமல் இருக்குமா? தனிமையில் ஸ்டோர்க்கு போனாலும், சிலர் அப்படியே நம் பொறுமையை சோதிக்க வந்துடுவாங்க! அப்படித்தான் நியூசிலாந்தின் Pak N Save-ல் நடந்த ஒரு சின்ன சம்பவம் இப்போ ரெட்டிட்டில் வைரலா போயிருக்கு. நம்ம தமிழர்களுக்கு இது நிச்சயமா சிரிப்பை கொடுக்கும், சிந்தனைக்கும் இடம் கொடுக்கும்!
விடுதி வேலை என்றால், சும்மா சும்மா சோறு சாப்பிட்டு, காபி குடித்துவிட்டு, கணினியில் சீரியல்கள் பார்த்து ஓய்வாக இருக்கலாம் என்று யாராவது நினைத்தால், அந்த எண்ணத்தை இந்தக் கதையைப் படித்தவுடன் மாற்றிவிடுவீர்கள்! “விருந்தினர் என்பது கடவுள்” என்ற பழமொழி நம்மிடம் இருக்கிறது, ஆனா அந்த கடவுள் சில சமயம் நம்மை சோதிக்கிற மாதிரி நடந்து கொள்வார். இன்று நான் பகிர போகும் இந்த கோமாளி அனுபவம், அமெரிக்காவின் ஒரு சிறிய, சும்மா ஓரளவு ஓரிடு “மெடியோகர் சதர்ன் இன்”-இல் நடந்தது.
நீண்ட இரவு பணி முடிந்து, நானும் என் ஓய்வில் இருந்த நேரத்தில், ஒரு விருந்தினர் என்னை “ஆவணம் பிரிண்ட்” செய்யச் சொன்னார். என்ன நடந்தது தெரியுமா? படிச்சு பாருங்க, உங்களுக்கும் சிரிப்பு வராமல் இருக்காது!
வணக்கம் நண்பர்களே! நம்ம ஊரில் ஹோட்டல் ரிசர்வேஷன் என்பதற்கு ஒரு தனி கலாச்சாரம் இருக்குது. திருமண சீசனில், குடும்பத்துடன் ஹோட்டல் செஞ்சு தங்கி, சோறு, காபி, காலை உணவு, எல்லாம் எளிதாக கிடைக்கும் என நம்பி வருகிறோம். ஆனா, இதெல்லாத்துக்கும் மேல ஒரு வகை வாடிக்கையாளர்கள் இருக்காங்க – “எனக்கு இந்த விஷயம் இலவசமா வரணும்!” என்று உரிமையோடு பேசுவோர். இப்படி ஒரு “போக்கிரி” வாடிக்கையாளர் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடந்த கதை தான் இன்று நம்மை ரசிக்க வைக்கப்போகுது!
எந்த அலுவலகமாக இருந்தாலும், வேலை செய்யாமல் சும்மா இருக்கிற ஒருத்தர் கண்டிப்பாக இருப்பார்கள். "ஏன் இவன் சம்பளம் வாங்குறான்?" என்று எல்லாரும் மனசுக்குள்ள கேட்பது நம்ம ஊர் அலுவலக கலாச்சாரத்தின் ஒரு பகுதிதான். அப்படிப்பட்ட ஒரு ‘ப்ரையன்’ போல சோம்பேறி ஒருவருடன் வேலை பார்த்த அனுபவத்தை இங்கே ஒரு ரெட்டிட் பயனர் பகிர்ந்திருக்கிறார். படிச்சதும், நமக்கும் அப்படியே "என்னடா ப்ரையன் போன வாரம் சாப்பிட்ட மேசை துடைக்காம போனவன் மாதிரி!" என்று தோன்றும்.
அது மட்டுமல்ல, அந்த பயனர் எடுத்த பழி, நம்ம ஊர் சினிமா ஹீரோ ஒரு நல்ல திருப்பம் கொடுத்த மாதிரி இருக்கிறது.
யாருக்குத் தெரியும், ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் வேலை செய்கிறவர்கள் அப்படியே சும்மா இருக்கிறார்கள் என்று நினைக்கிறீர்களா? இல்லையே! அவங்க வாழ்க்கையில் தினமும் புதுசு புதுசு டிராமா நடக்குது. ஒரு கத்திப்போல் கூர்மையான வாடிக்கையாளர் விமர்சனம், யாராவது கார்ப்பரேட் வாடிக்கையாளரின் கோபம், குளிர்ந்திருக்கும் ஏசி, கதிரவன் போல வெயில் – இப்படி எல்லாமே ஹோட்டல் முன்பதிவாளர் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி. ஆனா, நம்ம கதை இன்னும் கொஞ்சம் “பெரிய விஷயம்தான்”!
ஒரு இரவு, அடிக்கடி சத்தமில்லாமல் வேலை செய்யும் ஹோட்டல் முன்பதிவாளர் ஒருவருக்கு, இரவு 12 மணியளவில் ஒரு அழைப்பு வருகிறது. “மாமா, என் ரூம்ல கழிவறை அடைஞ்சுருச்சு!” என்று ஒருவர் அழைக்கிறார். இப்போ, நம்ம ஊர்லே, வீட்டுலே கூட கழிவறை அடைஞ்சா, வீட்டுக்காரி, அப்பா, பக்கத்து வீட்டு அண்ணன் – யாராவது ஓடிட்டு வந்து, பிளஞ்சர் எடுத்து அலம்பி விடுவாங்க. ஆனா ஹோட்டல் என்றாலே அது ஒரு பெரிய ‘ப்ராசஸ்தான்’!
எப்போதுமே விருந்தினர்களுக்கு ஹோட்டலில் சேவை செய்வது சுலபமான விஷயம் இல்ல. சிரிப்பு சத்தமும், கண் சிமிட்டும், தனித்துவமான கோரிக்கைகளும், எல்லாமே அடிக்கடி எதிர்படுவோம். ஆனா, சில நேரங்களில், சின்ன விஷயங்கள் கூட நம் மனசுக்கு பெரிய சந்தோஷத்தை தரும். அந்த மாதிரியான அனுபவம் தான் இந்த கதையில்.
"ஏய், ஊபர்-க்கே சொல்லி சொர்க்கச் சொல்வீங்களா?" – இப்படி ஒரு வாடிக்கையாளர் கேட்டால் என்ன செய்வீர்கள்? எல்லாம் நம்ம ஊரு விசாரணை மாதிரி இல்ல, கனடாவில் நடந்த இந்த அனுபவம், நம்ம தமிழர்களுக்கு ரொம்பவே நெருக்கமானதுதான்! ஏன், நம்ம ஊரிலும் தான், ஒரே பெயருள்ள ஹோட்டல், மருத்துவமனை, திருமண மண்டபம் என எத்தனை தடவை அவசரத்தில் தவறுதலாக போயிருக்கோம்?
இந்த சம்பவம் நடந்தது கனடாவில். அங்கே "D Hotel" என்ற பிரபலமான ஹோட்டல் சங்கம். ஒவ்வொரு நகரத்திலும், அந்த நகரத்தின் பெயரை சேர்த்து, "D Hotel Toronto", "D Hotel Ottawa" மாதிரி வைத்திருக்காங்க. ஆனால், ஒரே நகரத்தில் கூட மூன்று D ஹோட்டல்கள் இருந்தால்? அதுவும் ஒவ்வொன்றும் மூன்று வேறு இடங்களில், மூன்று வேறு ரீதியில்!
பள்ளி வாழ்க்கை என்றால் நமக்கு நினைவுக்கு முதலில் வருவது, ஆசிரியர்களின் வகுப்பறை குரல், மாணவர்களின் சத்தம், பரீட்சை நேரத்தில் பதட்டம், வேலைக்கும் நேரம் தவிர வேடிக்கைக்கும் நேரம் என்று பல தருணங்கள். ஆனால், ஒரு ஆசிரியர் தன் வேலைக்கே தெரியாமல், பள்ளி நிர்வாகமே தலையை பிடிப்பது மாதிரி சம்பவம் உங்கள் பள்ளியில் நடந்திருக்கிறதா? இது எந்த ஒரு சினிமாவிலும் பார்த்த காமெடி அல்ல; அமெரிக்காவிலுள்ள ஒரு சிறப்பு தேவைகள் பள்ளியில் நடந்த உண்மை சம்பவம்!
வணக்கம் நண்பர்களே! நம் ஊரில் உள்ள கருப்பு கடையில் நடந்த ஒரு காமெடி சம்பவத்தை இப்போது உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ளப் போகிறேன். இந்தக் கதையை படித்தவுடன், நம்ம ஊரிலே "கெவின்" மாதிரி ஒருவர் இருந்தா எப்படி இருக்கும் என்று சிரித்துக்கொண்டே இருந்தேன். நம்ம ஊர் கடை, நம்ம ஊர் மனிதர்கள், சின்ன சின்ன கலாட்டா – இவையெல்லாம் சேர்ந்தால்தான் வாழ்க்கை சுவாரஸ்யம்!
நீங்க ஒரு நாளும் கடையில் வேலை பார்த்திருக்கீங்கனா, அல்லது குறைந்தபட்சம் பஜாரிலோ, பண்டக்கடையிலோ சென்று வாங்கியிருக்கீங்கனா, "கேவின்" மாதிரி ஒருத்தர் கண்டிப்பா உங்கள் வாழ்க்கையில வந்திருக்க வாய்ப்பு இருக்கு! அந்த "கேவின்" ஒரு பக்கத்தில் இருந்தா, கடை ஊழியருக்கு மட்டும் இல்ல, வாடிக்கையாளர்களுக்கும் நிறைய காமெடி, குழப்பம் தான்.