ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் இருந்தாலும், வாழ்க்கையில் சில நேரம் திடீரென்று அனுபவிக்க வேண்டிய சோதனைகள் வந்துவிடும். அதிலும், நம்மால் செய்ய முடியாத விஷயங்கள் நடந்தால், மனசு எவ்வளவு அமைதியாக இருக்கிறது என்பதில்தான் நம்முடைய தன்மை தெரியும். இன்றைக்கு உங்களுக்கு சொல்வது, ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்த சுவாரஸ்யமான சம்பவம் – நம்ம ஊரு சுவையில்!
அந்தந்த இடத்தில், அந்தந்த காலத்தில், ஒரு புது வேலைக்காரர் எங்கும் ஒரே மாதிரியான சம்பவங்களை சந்திப்பார். இப்போ, ஊரெல்லாம் பேசிக்கிட்டிருக்கும் ஒரு ரெடிட் கதையை நாமும் வாசிக்கப்போகிறோம். "வாடிக்கையாளர் ராஜா"னு சொல்லும் பழமொழி, நம்ம ஊர்லயும் சரியா இருக்குமோன்னு, இந்தக் கதையை வாசிச்சதும் நிச்சயம் கேள்விப்படுவீங்க!
தரையில் இதழ் விழுந்த மாதிரி, சில வாடிக்கையாளர்கள் மட்டும் தான் "ராஜா" மாதிரி நடிக்கிறாங்க; நிறைய பேருக்கு, பணியாளர்களும் மனிதர்கள்தான்னு மறந்துபோச்சு போல. இதோ, ஒரு புதிய ஹோட்டல் ஊழியரின் அனுபவம், உங்க முன்னால் – சிரிப்போடு, சிந்தனையோடு!
இது ஒரு சாதாரண ஹோட்டல் இரவு என்று நினைத்தேன் – ஆனால், ஒரு கழிப்பறை அடைப்பு சம்பவம் என் முழு ஷிப்டையும், லாபியையும், மனசையும் கலக்கியுவிட்டது! நம் ஊரில், “கழிப்பறை வேலைக்கு யாரும் வந்திருக்க மாட்டேங்க” என்று சொல்வதுபோல், அமெரிக்க ஹோட்டலிலும் இதே பரிதாபம். வாடிக்கையாளர், பணியாளர், பராமரிப்பு டெக், எல்லாரும் ஒரு கழிப்பைத் திறக்க யார்? என்பதில் மாட்டிக்கொண்டார்கள்!
எல்லா வீடுகளிலும் ஒரு "கேவின்" இருப்பார் – நம்ம ஊர் சொல்ற மாதிரி, "அடங்க முடியாத ஆளை" மாதிரி! இப்போ இந்த கதையில், அமெரிக்காவிலே ஒரு நண்பன், கேவின், பணத்தை முறையாக நடத்த முயற்சிச்சு, ஆனா கடைசியில் எப்படி முடிந்துச்சுன்னு கேட்டு பாருங்க – நம்ம ஊர் சினிமா காமெடிக்கு சற்றும் குறைய கிடையாது!
கேவின் நட்புக்குழுவில் எல்லாம் ஒரு ஸ்பெஷல் இடம் வைத்திருக்கிறார். இவரோட லோகிக்ஸ், அவருக்கே புரியாது. ஆனா வாழ்க்கையில் "நான் இனிமேல் பெரியவன், பொறுப்பாக இருப்பேன்!"னு முடிவெடுத்து, புதுசா வேலைக்குப் போய், தனியா வீடு எடுத்திருக்கார். இது வரைக்கும் எல்லாமே சரி!
ஒருநாள் வீட்டுக்கு வந்துட்டு, "நான் ஏற்கனவே என் கிரெடிட் ஸ்கோர்னு வேலை பாத்துட்டு இருக்கேன்"னு சொல்லிக்கிறார். நம்ம எல்லாரும் – "சூப்பர் தானே!"னு வாழ்த்திட்டோம்.
வணக்கம் நண்பர்களே! புது இடத்தில் ரூம்மேட்-வுடன் வாழும் அனுபவம் யாருக்கு எளிது? வீட்டிலேயே நிம்மதியாக இருக்கலாம் என்று நினைத்து, ஒருவேளை வெளிநாட்டில் படிக்கும் பிள்ளைகள், அல்லது பெருநகரங்களில் வேலை பார்க்கும் யாரும், இந்த “ரூம்மேட்” என்கிற கதை எப்படி நடக்குமோ என்று நினைத்திருப்பீர்கள். ஆனா, இந்த சம்பவம் கேட்டா, “அடப்பாவீ... நம்ம வீட்டில் நாய்க்கிட்ட கூட இவ்வளவு சிக்கல் இல்ல!”னு சொல்லி விடுவீர்கள்!
பள்ளி நாட்கள்... அந்தக் காலம் வந்தாலும், போனாலும், அதிலிருந்த சிரிப்பும், சிரமமும் மனசில் உயிரோடு இருக்கும். பள்ளி ஆசிரியர்களும், மாணவர்களும் இடையே நடக்கும் சின்னச் சின்ன ‘போர்கள்’ நம்ம ஊரில் எல்லாம் சினிமா காட்சிகள் மாதிரி தான்! ஆனா, இந்த keerai கதை ஒரு வெளிநாட்டு ஆசிரியரின் அனுபவம் – ஆனால் நம்ம தமிழர் மனசுக்கும் நெருக்கமானதுதான்!
ஒரு ஆசிரியர், ஆங்கிலம் இரண்டாம் மொழியாக பேசும் நாட்டில், பள்ளியில் வேலை பார்க்கிறார். அதுவும், அந்த ஆசிரியருக்கு ADHD – அதாவது கவன சிதறல் பிரச்சனை! நினைவாற்றல் கொஞ்சம் குறைவாக இருப்பதால், எல்லா வகுப்புக்கும் தனி நோட்டு வைத்திருக்கிறார். அதில்தான் நடந்த நிகழ்வுகளையும், மாணவர்களின் போக்கையும் எழுதிக்கொள்கிறார். இப்படி எழுதிக் கொண்டு தான் நாள் முழுக்க ஓடிக்கொண்டு இருப்பார் போல!
நம் ஊரிலே காதல், நட்பு, மனசாட்சி எல்லாத்திலயும் ஒரு தனி மரியாதை இருக்கு. ஆனா, சமீபத்தில் நெட்டில் வந்த ஒரு கதையைப் படிச்சதும், “போங்கப்பா, இப்பதான் பசங்க எல்லாம் நெறையா ‘கோஸ்ட்’ பண்டுராங்களே!”ன்னு நினைச்சேன். அந்த ‘கோஸ்டிங்’ கதைதான் இப்போ உங்களோட பகிர்ந்திக்கிறேன். டிண்டரில் தொடங்கிய காதல், ஒரு மணி நேரம் தாண்டி பழிவாங்கும் படம் மாதிரி முடிச்சிருக்காங்க!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரு ஹோட்டல்களில் ஒரு வாசல் கடந்து போனாலே, சுவாரஸ்ய கதைகள் காத்துக்கிடக்கும். ஆனா, அங்க வேலை செய்யுறவர்களுக்கு அது ஒரு தினசரி சாகசம்! இப்போ ஒரு ரெசெப்ஷனிஸ்ட் அனுபவிச்ச ஒரு "பாட்டி" சம்பவம் தெரியுமா? டீ குடிக்கிற நேரத்துல கூட சிரிப்பை அடக்க முடியாது!
நமஸ்காரம் நண்பர்களே! வாழ்க்கையிலே சில சமயங்களில் நம் மனதில் கொஞ்சம் கொஞ்சமா பழிவாங்கும் ஆசை பிறக்காதா? அதுவும் நம்மை வதைத்து விட்டவர்களிடம் ஒரு சின்ன 'ஒழுக்கப் பழி' எடுத்திருக்கணும் என்ற எண்ணம். ஆனா அந்த பழி, எதிர்பாராத விதமாக பெரிய விபரீதமாய் மாறி விட்டால்? இன்று சொல்ல போகும் கதை, அப்படியே ஒரு படிக்கட்டில் இருந்து பத்து படிக்கட்டுக்கு போன பழிவாங்கும் சம்பவம்!
நம்ம ஊர்ல சாம்பார் சாதம், பிறந்த நாளுக்கு புஃபே, சினிமா டிக்கெட் – இது தான் பொதுவான ஹோட்டல் அனுபவம். ஆனால் ஒரு பெரிய நகரத்தில் ஒரு ஹோட்டல் முன் மேசை (Front Desk) பணியாளர் அனுபவிக்க வேண்டிய கதை இது இல்லை! அமெரிக்காவில் நடந்த இந்த சம்பவம், நம்ம ஊரு ‘பஞ்சாயத்து’ கதைகளை உண்ணும் அளவுக்கு சுவாரஸ்யமாகவும், கொஞ்சம் பயமாகவும் இருக்குமே தவிர, சும்மா பாசாங்கு இல்ல.
ஒரு மாலை நேரம். பழைய பிக்சர் பாஸ் போலவே, இரண்டு பேர் – ஒரு ஆண், ஒரு பெண் – ஹோட்டல் கதவை தள்ளி வந்தாங்க. முகத்திலே சோகம், உடம்பு அசுத்தம், ரொம்பவே கவலைப்பட வைத்தாங்க. நம்ம ஊர்ல பார்த்த homeless மாதிரி தான், அவர்களும் ஏதோ வாழ்க்கை போராட்டத்தில் வெறும் கையோடு வந்த மாதிரி.
நான் பணியாளராக இருந்ததால், வாடிக்கையாளர்களுக்கு இடம் கொடுக்கணும் என்பதற்காக, "நம்ம ஹோட்டலில் ரூம் இருக்கா?" என்று கேட்டதற்கு, "ஆமாம், இருக்கு... ஆனா credit card மட்டும் தான் வாங்குவோம்," என்று சொன்னேன். அவங்க போய் credit card-ஐயும், ID-யும் ஒழுங்கா கொடுத்ததும், கொஞ்சம் ஆச்சர்யமே!