நம்ம ஊர் ஆபீஸ் வாழ்க்கை என்றாலே சுடச்சுட டீ, லஞ்ச் டைம் கதைகள், ப்ராசஸ்கள், அப்புறம் "கழிப்பறை" என்கிற அந்த ஒரு முக்கியமான பகுதி! கழிப்பறை தூய்மையா இருந்தா தான் வேலை மனசாட்சியோட நடக்கும். ஆனா, அதை அனுபவிச்சிருக்கிறவங்க தான் தெரியும் – ஒரே கட்டடத்தில் பல கம்பெனிகள் இருந்தா, கழிப்பறை கலாட்டாகும்!
என் வீட்டுக்குள்ள சண்டையா? அது நாட்களில் ஒரு தடவைன்னு சொல்ல முடியாது, ஆனா சண்டை வந்தா அது நல்லா விறுவிறுப்பா இருக்கும்! அம்மா சொன்னதைக் கேக்கணும், நாம சொன்னதையும் கேக்கணும்… ஆனா எல்லாமே அந்த மாதிரி தானா நடக்கும்?
வணக்கம் நண்பர்களே!
ஒரு நாள் ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தவர்களுக்கு நடக்கும் சுவாரஸ்யமான சம்பவங்கள் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா? “இங்கு யாரும் புரியலையே!” என்ற நிலை வந்து விட்டால், அந்தக் கதையை நம்ம ஊர் நடையிலேயே ரசிக்க வேண்டாமா? இன்று ஒரு அப்படிப்பட்ட ‘சுழற்றும்’ (confusing) கதை தான் உங்களுக்காக!
"ஹோட்டல் முன்பலகை"… இந்த வார்த்தையே கேட்ட உடன், நம்மில் பலருக்கு பக்கத்தில் காத்திருக்கும் மதிய உணவு, பிஸியாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் கூட்டம், அல்லது ஒரு சிலருக்கு மட்டும் தெரிந்த அந்த ரகசியமான பந்துகள் நினைவுக்கு வரலாம். ஆனா, சமூக வலைத்தளங்களில் ஹோட்டல் முன்பலகை ஊழியர்கள் சந்திக்கும் உண்மையான, வேடிக்கையான, சோகமான, சிரிப்பு கலந்த அனுபவங்களைப் படிச்சா – நம்ம மனசு இன்னும் சந்தோஷமாவும், யோசிப்பதற்கும் தைக்குது!
நமக்கெல்லாம் அலுவலகத்தில் நண்பர்களோடு பேசும் போது சிலர் சொல்வதை கேட்டு, “இதையெல்லாம் யாராவது நம்புவாங்களா?” என்று ஆச்சரியப்படுவோம். அதே மாதிரி என் அலுவலக நண்பன், கேவின் (Kevin), சொன்ன ஒரு சம்பவம் இப்போது நினைத்தாலே எனக்கு சிரிப்பு வந்துவிடுகிறது. வேறெதுவும் இல்லை, நூலகம் பற்றிய அவரது புரிதல்... அப்படியே நம்ம ஊரிலே, கமலா நூலகத்தில் புத்தகம் எடுத்து வைத்திருக்கிறோம் என்று நினைத்துப் பாருங்க!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரில் வீடுகள் அப்படியே பக்கத்துக்கு பக்கத்தா இருக்குமே, ஆனா எல்லாரும் ‘எல்லை’னு ஒரு மரியாதை வைக்கிறோம். "என் வாசல் உன் வாசல்" என்கிற அளவுக்கு திட்டு இல்லாமல் போனால், அது எப்படி இருக்கும் தெரியுமா? அதுதான் இங்கே நடந்திருக்குது. ஒரு நல்லது செய்யும் பெயரில், எல்லாவற்றிலும் மூக்கை நுழைக்கும் ஒரு அண்டை வீட்டுக்காரர் – சத்தியமா, அவருக்கு Nobel பரிசு கொடுத்தாகணும் போல!
அந்த ஹோட்டலில் நம்ம ஊரு சாமான்ய ஊழியர் போலவே, அந்த அமெரிக்கர் ஒரு விருந்தினர் மேசை (Front Desk) பணியாளரா வேலை பார்க்குறாங்க. "விடுமுறை ஊதியம்" என்ற சொல் நம்ம ஆளுக்கு ரொம்ப முக்கியம். அவங்க மூன்று வருஷமா அங்கே வேலை பாக்குறாங்க; ஒரு வருஷம் இடையில் ஓய்வு எடுத்துட்டு திரும்ப வந்திருக்காங்க. இப்போது, இந்த வருடம் கிறிஸ்துமஸ் விடுமுறைக்கு குடும்பத்துடன் இருக்கணும்னு, அப்படி ஆசைப்பட்டு, வேலைக்கு விடுப்பு கேட்டிருக்காங்க.
ஆனா, ஹோட்டலின் மேலாளர் (General Manager) வித்தியாசமா நடந்துகொள்றாராம். "நீ வேலைக்கு வரலனா, விடுமுறை ஊதியம் கிடையாது!"ன்னு நேரடியாகவே சொல்லியிருக்காரு. அது மட்டுமில்ல, மனசுல குத்து வைக்கும் மாதிரி பழைய பேச்சுகளையும் இழுத்து கொண்டு வந்து, "நீங்க இல்லாத போது யாரெல்லாம் கூடுதல் வேலை பார்த்தாங்க"ன்னு, சுடச்சுட கணக்குப்பார்த்து, குறை சொல்ல ஆரம்பிச்சாராம்!
"ஏய், உங்க பெயர் சரியா எழுதுனாங்கலா?"
அல்லது "இன்னும் ஒருத்தர் என் பெயரை மீண்டும் தவறா எழுதிட்டாங்க!" — இதெல்லாம் நமக்கு அலுவலகங்களில் அடிக்கடி கேட்கும் வசனங்கள் தானே!
நம்ம ஊர் கலாச்சாரத்திலே, ஒருவரை அவர் பெயரில் அழைப்பது என்பது பெரும் மரியாதைக்கு சமம். 'அண்ணா', 'அக்கா', 'சார்', 'மேடம்' — இதெல்லாம் போட்டா கூட, அந்த ஒரே எழுத்து தப்பாவே கூடாது! ஆனா, வேலைப்பளுவில் சிலர், வேறொரு பெயரை எழுதி விட்டு, நம்மை தள்ளிப் போடுவாங்க.
நமஸ்காரம் நண்பர்களே! எல்லாரும் நலம் இருக்கீங்களா? இன்றைக்கு நம்முடைய கதையில், ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடந்த ஒரு சூப்பர் காமெடி சம்பவத்தை, நம்ம ஊர் நக்கல் கலந்த பார்வையில சொல்லப்போறேன். 'கஸ்டமர் அரசன்'னு சொல்வாங்க, ஆனா சில சமயங்களில், அந்த அரசன் முரட்டு ராஜா மாதிரி நடந்துக்கிட்டா என்ன ஆகும்? அந்த அனுபவத்தை தான் இன்று பகிர்ந்துக்கிறேன்!
"சொல்லுங்கப்பா, வெளிநாட்டுக்கு போனா எல்லாம் தூய்மை, ஒழுங்கு, மரியாதை – அப்படின்னு நமக்கு எல்லாருக்கும் ஒரு பிம்பம். ஆனா, அங்கேயும் நமக்கு தெரிஞ்ச சில 'டிக்கெட் லைன்' சிரமங்கள் வரலாம்னு யாரு நினைச்சாங்க?"
போன வருடம், கிரேக்க நாட்டின் கிரேட் என்ற அழகிய தீவில், ஒரு குடும்பம் அருங்காட்சியகம் பார்க்க சென்ற கதை தான் இது. நம்ம ஊரில் திருவிழா சீன் போல, அங்கேயும் அருங்காட்சியகம் பாக்க வரிசை போட்டு நின்று இருந்தாங்க. அந்த வரிசையில் நம்ம கதையின் நாயகர்கள் – ஒரு குடும்பம், சிரித்த முகத்தோடு, பொறுமையாக காத்திருந்தாங்க.