“அண்ணே, என் பெயரை மட்டும் சரியாக எழுதுங்க!”
இது எத்தனை பேருக்கு அலுவலகம், பள்ளி, நண்பர்கள் வட்டம் என்று எங்கும் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் வசதி! நம்ம ஊர்லேயே, ‘கணேஷ்’னை ‘கணேஸ்’ன்னு, ‘பிரியா’வ ‘பிரியா’ன்னு எழுதி கலக்குறாங்க. ஆனா, அமெரிக்காவுல ஒரு நண்பர், என்ன தகுந்த பழி எடுத்தார்னு கேட்டீங்கனா? சிரிப்பும், சிந்தனையும் சேர்த்து இருக்கு!
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரில் அலுவலக வேலைகள் என்றாலே, "ஏ boss, எப்போ விடுப்பு கொடுப்பீங்க?" என்று கேட்டுக்கொண்டே இருப்போம். ஆனா, அமெரிக்காவிலோ, PTO (Paid Time Off) என்றென்றும் கணக்கில் வைத்துக்கொள்பவர்கள் பலர். அதுவும் சிலர், பத்து தடவை கேட்டாலும் பதில் சொல்ல வேண்டிய கதி. இப்படி ஒரு 'பரிட்சைக்காரர்' தான் நம்ம கதையின் ஹீரோ – கேவின்!
ஆஃபிஸ்ல மத்தவங்க ஹீரோவா இருக்க முயற்சி பண்ணறதா இருந்தாலும், சில சமயம் அந்த ஹீரோவுக்கு ஒரு நல்ல பாடம் கற்றுக்கடுக்கும் வாய்ப்பு அமைஞ்சா, அதை விட சந்தோஷம் வேற ஒன்றும் இருக்க முடியாது! "என் கட்டிலுக்கு யாரும் கை வையாதீங்க!"ன்னு பிடிவாதம் பிடிச்ச ஒருத்தருக்கு, நம்ம நண்பர் u/danz409 கொடுத்த 'மாலிஷஸ் காம்ப்ளையன்ஸ்' (அதாவது, சொல்லப்பட்டதை முற்றிலும் கடைபிடித்தும், அதிலிருந்து ஒரு சிறிய சித்திரவதை ஏற்படுத்துவது) கதையை வாசிச்சா, நம்ம ஆஃபிஸ்ல நடந்த சம்பவங்களும் ஞாபகம் வரத்தான் செய்யும்!
நம்ம ஊரு வேலை நிலையிலா, மேலாளர் ஓய்வில் போனாலே வேலைக்காரர்களுக்கு சுமை இரட்டிப்பா ஆகும். அதுவும் ஹோட்டல்லா? அப்போ அந்த Assistant Manager-க்கு என்ன நிலைமைனு கேட்டீங்கனா, ஒரு சின்ன படம் போல இருக்கு! உங்களுக்காக, ரெடிட்ல வந்த ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டல் கதை தமிழ்தனமாக!
ஒரு வாரம் ஹோட்டல் General Manager (GM) ஓய்வில் போயிருக்காரு. நம்ம கதாநாயகி – Assistant Manager – தான் எல்லா வேலைக்கும் தலைவனும், தலையும்தான்! அதனால, ரெண்டு வேலை சேர்ந்து அடிக்கணும். அதோட, ஹோட்டல்ல சில அறைகள் பழுது பார்த்து சரி செய்ய வராங்க. அதனால, அந்த அறைகள் எல்லாம் "Out of Service" (OOS) – அதாவது, நாம சர்வீஸ் பண்ண முடியாத அறைகள் – ஆக அறிவிக்கணும். பசங்க சொல்வது போல, “சேத்துக்கிட்டு போ!” மாதிரி அவங்க மேலாளரின் District Manager (DM) அழுத்தம்.
“அரசன் வந்தாலும், அந்தகக் காரியத்தை செய்யணும்!” – இந்த பழமொழி எப்போதுமே நம் ஊரிலேயே பழக்க வழக்கத்திலிருக்குது. ஆனா, இன்று நம்ம ஹோட்டல் முன்பக்கம் வேலை செய்யும் நண்பர்கள் அனுபவங்களை கேட்டா, அந்த பழமொழிக்கே புது அர்த்தம் கிடைக்கும்!
இல்லங்க, உண்மையாவே, “வாடிக்கையாளர் தேவன்”ன்னு சொல்வது எவ்வளவு சிரமம்னு, அந்த முன்பக்கம் டெஸ்க் (Front Desk) வேலை செய்தால்தான் தெரியும். ஓரிரு மாதத்துலேயே, ‘இந்த உலகத்துக்கு நான் போதும்’ன்னு சொல்லி விட்டு ஓடிக்கிட்டே போகணும் போலிருக்கு!
“ஓவரா புக் பண்ணுறது விமான நிறுவனங்கள் மாதிரி நாம ஹோட்டலிலும் பண்ணலாமா?” — இதுதான் ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டலின் புதிய மேலாளர் கேட்ட கேள்வி. ஆனா இதன் விளைவு? ராத்திரி பத்து மணிக்கு, ஜப்பானிலிருந்து வந்த பயணி, “நான் ரூம் ரிசர்வ் பண்ணி இருக்கேன்!” என்றாலும், “மன்னிக்கணும், உங்களுக்கு ரூம் இல்ல…”ன்னு சொன்ன முகம் வெட்கத்தோட நின்ற நைட் ஷிப்ட் ஊழியர். உங்க மனசுக்குள்ள, “அடப்பாவி, இதெல்லாம் நம்ம ஊர்ல நடந்தா, ஓடி ஓடி போய் ஊர் முழுக்க பேசுவாங்களே!”ன்னு தோணுமே?
ஒரு கம்ப்யூட்டர் வேலைக்கு இரண்டு பேர் போதும், ஆனால் இரண்டு கம்ப்யூட்டர்களுக்கு ஒரே நபர் போதுமா? இதோ, இதற்கு பதில் சொல்லும் கதையை நம்ம ஊரு அலுவலக வாழ்க்கையோடு சேர்ந்தே சொல்லப் போறேன்.
நீங்கள் பள்ளி காலத்தில் “கம்ப்யூட்டர் லேப்” சென்று, “Sir, system work ஆகலை!” என்று சொல்லி, பக்கத்திலுள்ள நண்பனுடன் சிரித்திருப்பீர்கள். ஆனால், அந்தக் காலம் போய், இன்று நாம்தான் அந்த “Sir” ஆகி, கம்ப்யூட்டர் சரி செய்யும் பொறுப்பில் சிக்கிக்கொண்டோம் என்றால்... என்ன ஆகும்?
மாணவர்களும் ஆசிரியர்களும் – இந்த உறவு எப்போதுமே சுவாரசியமானது. குறிப்பாக, ஒருவர் தன் உரிமையைப் பாதுகாத்துக்கொள்வதற்காக "கொஞ்சம் களவாணிதனமாக" நடந்துகொண்டால், அந்த சம்பவம் நம்ம ஊரு சினிமாவிலேயே வந்தால் கூட ஹிட்டாகும்!
நீங்க அவங்க சொல்வது போல "வஞ்சக ஒத்துழைப்பு" (Malicious Compliance) என்று கேட்டிருக்கீங்களா? அதாவது, மேலாளர்/ஆசிரியர் சொன்னதை சரியாகவே செய்வது, ஆனா அதிலே ஒரு சிறிய திருப்பம் வைத்து, அவரே தேங்காய் வாங்கி வாங்கி அப்படியே விழும் மாதிரி செய்தல்! இதே மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான் அமெரிக்காவில் நடந்திருக்கிறது. ஒரு மாணவன் தன் உடல் நலக் குறைபாடுகளுக்கு உரிய வசதிகளைப் பெற போராடியபோது, ஒரு பேராசிரியர் எப்படி அவரை திணற வைத்தார் என்று சொல்லும் உண்மை சம்பவம் இது.
"வழிகாட்டும் வார்த்தை கேட்டால் வாழ்கை கத்துக்கணும்!" – இதை நம்ம சின்னத்திரையில் வில்லன் கூட சொல்றது இருக்கு. ஆனா, டெக்னாலஜி உலகத்துல இப்படி ஒரு வழிகாட்டும் வார்த்தையை அவமதிச்சா என்ன ஆகும் தெரியுமா? இதோ, அந்த நேரடியாக சாகசமாய் நடந்த கதை தான் இன்று உங்களுக்காக!
நம்ம ஊர் IT உதவி மையத்தில் (ServiceDesk) வேலை பாத்துட்டு இருந்த ஒருத்தர். பெரிய நிறுவனம்னா, உங்க கற்பனைக்கு விடை – அந்த அளவுக்கு பணிபுரிகிற இடம். அங்க, அடி அடிச் சண்டைகள், காபி டேக் ப்ரீக்குகள், புது புது சோப்புவன் (softphone) அப்ளிகேஷன் போராட்டங்கள் – எல்லாம் தான். இப்படி ஒருநாள், ஒரு பயனர் (end user) கால் பண்ணி, "என் சோப்புவன் வேலை செய்யலையே!"ன்னு கதற ஆரம்பிச்சாராம்.
"நம்ம ஊரில் எல்லாம் சொல்லி சொல்லி கேட்கவே மாட்டாங்க!" இந்தப் பழமொழி நமக்கு தெரிந்தது. ஆனா, இது வெறும் நம்ம ஊருக்கே இல்லை. உலகம் முழுக்க இதே தான் நிலைமை போல இருக்கு. மேற்கு நாடுகளில் ஹோட்டல் முன்பலகையில் வேலை செய்யும் ஒருவர், ரெடிட்-இல் (Reddit) எழுதிய ஒரு அனுபவம் தான் இன்று நம்ம பக்கத்தில் சிரிப்போடு பேசப்போகிறோம்.
கார்டு மெஷின்… அதாவது, நம்ம பணம் செலுத்தும் போது counter-இல் இருக்கும் அந்த ஸ்மார்ட்-looking device. அதுல பணம் செலுத்தும் போது, "முதலில் amount-ஐ confirm பண்ணுங்க. அப்புறம் card-ஐ swipe, tap, அல்லது insert பண்ணுங்க"ன்னு சொல்லி, முட்டாளாம் விளக்கமா சொல்லுகிறாராம் அந்த ஹோட்டல் ஊழியர். ஆனா நம்ம மக்கள்? ஒரு வேளை பட்டி மண்டபம் பக்கம் கவனமா இருக்கமாட்டாங்க போல!