உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

2025

இந்த வாரம் ஒரு 'மண்டை நோய் விடுமுறை' வேணும் போல இருக்கு! ஹோட்டல் நைட் ஷிப்ட் அனுபவங்களும் மனநலம் சோதனைகளும்

குழப்பமான சூழலில் மன அழுத்தம் அடைந்த இரவு ஊழியரின் அனிமேஷன் பாணி ஓவியம்
இந்த ஜீவந்த அனிமேஷன் ஓவியத்தில், எங்கள் இரவு டெஸ்க் ஹீரோ பல சவால்களை எதிர்கொள்கிறார், இது நம்மில் அனைவரும் அனுபவிக்கும் கஷ்டமான தருணங்களை பிரதிபலிக்கிறது. உங்கள் மனநலத்தை முன்னுரிமை அளிக்க ஒரு படி பழுதுபார்க்குவது சரியென நினைவில் கொள்க!

"ஓரே ஒரு மனசு தான் பாஸ்... இதுக்கு மேல எப்படிச் செலுத்துறது?"
நம்ம ஊர் மக்கள் வேலைக்காக சொல்வதுதான் இது. ஆனா, உலகம் முழுக்க இருக்குற நைட் ஷிப்ட் பணியாளர்கள் எல்லாரும் இந்த வாக்கியத்தையே உணர்ந்திருப்பாங்க. அந்த வகையில், ஒரு வெளிநாட்டு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன் பணியாளரின் வாழ்க்கை சினிமா கதையைப் போலவே அமையும் என்று நினைத்து பாருங்களேன்!

சுமார் பத்து நாட்கள் ஒடிக்கொண்டு வேலை பார்க்கும் ஒருவரின் மனநிலை, நம்ம ஊர் டீச்சர் "திங்கட் கிழமை முதல் வெள்ளிக்கிழமை வரைக்கும் லெசன் பிளான் முடிக்கணும்" என்று ஓடிக்கொண்டு இருப்பதையே நினைவூட்டும். ஆனா, இந்தக் கதையிலுள்ள சவால்கள் கொஞ்சம் ஹாரர் பாணியில் தான் நடக்குது!

'முதலாவது வேலை நாளில் நடுவண் மேசை ஊழியன் – ஒரு பாராட்டுக்குரிய அனுபவம்!'

மொஎப், யூட்டாவில் உள்ள ஓட்டலில் மகிழ்ச்சி மிக்க முகமூடி உடைய முன்பு தொழிலாளர் விருந்தினர்களை வரவேற்கிறார்.
இந்த உயிர்ப்புள்ள அனிமே இழைப்பில், ஒரு சந்தோஷமான முன்பு தொழிலாளர், மொஎப், யூட்டாவின் ஓட்டலில் விருந்தினர்களை உள்நுழைவதற்காக அன்பாக வரவேற்கிறார், அருகிலுள்ள தேசிய பூங்காக்களுக்குப் பிறகு பரவலான அன்பின் அடிப்படையை உணர்த்துகிறார்.

“அண்ணே, இங்க பாருங்க… இதுதான் என் முதல் நாள்!”
ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியில் நடக்கும் கதை, நம்ம ஊர் சுடுகாடிலே மழை பெய்யும் மாதிரி, எதிர்பாராத நேரத்திலே, எதிர்பாராத சிரிப்பை தரும். மோயாப், யூட்டா என்ற சொல்லும், அமெரிக்கா என்ற தொலைவையும் விட்டு விட்டு, நம்ம ஊருக்கே கொண்டு வந்து, இந்த கதை உங்க முன்னே வைக்கிறேன்.

ஒரு நாள், ஒரு தம்பதியர், அமெரிக்காவின் பிரபலமான தேசிய பூங்காவிலே சுத்தி, பாதையில் நடந்து, பரவசமாய்ப் படைப்பு ரசித்து, சோர்ந்து ஒரு ஹோட்டலில் வந்து சேர்ந்தார்கள். சோறு சாப்பிடும் நேரம் வந்தாச்சு, ஓய்வு கூட வேண்டும். ஆனா, முன்பணியில் (Front Desk) போன உடனே, அங்கிருந்த ஊழியன் ஒரு சின்ன விசாரணையோடு வருகிறார் – “சார்க்கு, இங்க கொஞ்சம் பிரச்சினை இருக்கு…”

விருந்தாளிகளுக்கே ஒரு விமர்சனம் எழுதணும்னு ஆசை வருகிறது – முன்பணியாளர் உருக்கம்!

“ஏங்க, வாடிக்கையாளர்களுக்கு நாமும் ஒரு ரேட்டிங் தரலாம்னு யோசிச்சிருக்கீங்களா? தினமும் முகம் காட்டும் விருந்தாளிகள் எப்படி இருக்கிறார்கள் என்பதை நாமும் ஒரு நெட்டிலே போய் எழுதி விட்டால் என்னவாயிருக்கும்!”

நம்ம ஊரில் ஒரு பழமொழி இருக்கு – “அரசன் வந்தாலும் கோழிக்கூடு.” அதே மாதிரி, ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் வேலை பார்த்தீங்கனா, ராஜா மாதிரி வந்த விருந்தாளிகளும், குழந்தை போல கதறி வாதம் செய்வதே பணி! சமீபத்தில், ஒரு அமெரிக்க ரெடிட் பதிவில பசங்க சொன்னதைப் படிச்சேன் – “நானும் வாடிக்கையாளர்களுக்கே ரிவ்யூ எழுதணும்னு ஆசை படுறேன்!” அப்படின்னு ஒரு புனிதமான உள் உணர்ச்சி.

'மெதுவான கணினியால் மேலாளருக்கு கிடைத்த ஓய்வு – ஒரு அலுவலக காமெடி!'

அலுவலக வாழ்க்கையில் எல்லாம் நமக்குத் தெரிந்திருக்கும் ஒரு வகை மனிதர் இருக்கிறார்கள் – மேலாளர்கள்! வேலை செய்யும் போது, நம்மை வேலைக்கு நிறைய கஷ்டப்படுத்தி, தாங்கள் மட்டும் வசதியாக இருப்பவர்கள். ஆனா, ஒருவேளை தங்களுக்கு உள்ள வேலை சுமை தெரிந்தால் தான் அவர்களுக்கு உண்மை நிலை புரியுமே! Reddit-இல் வந்த ஒரு சம்பவம், நம்ம ஊரு அலுவலகங்களோட கலாச்சாரத்துக்கும், நம்ம டிக்கணிக்கி பசங்களோட தந்திரத்துக்கும் அருமையான எடுத்துக்காட்டு.

ஹோட்டலில் காய்ச்சல் வந்த விருந்தினர்: 'இந்த கார்பெட்டை மாற்றுங்க!' – முன்பதிவாளர் கதையுடன் கலகலப்பான அனுபவம்

"இந்த ஹாலிலே நடக்க முடியல, தலை சுத்துது! கார்பெட்டை உடனே மாற்றுங்க!"
ஆஹா, இது எங்க வீட்டு பாட்டி சொல்வது இல்லை; ஒரு ஹோட்டல் விருந்தினர் சொன்னது!

நம்ம ஊரில், வீட்டில் ஒரு கார்பெட் போட்டா, அதிலே பசங்க பாய்ந்து விளையாடுவாங்க, பெரியவர்கள் பாத்து பாராட்டுவாங்க. ஆனா, ஒரு ஹோட்டலில், கார்பெட் மாத்து சொன்னா? அது வெறும் கோரிக்கையா? இல்ல வேற வரலாறா? இந்த கதை பார்த்தா நீங்களே புரிஞ்சுக்குவீங்க!

குழந்தையை கத்தி பயமுறுத்தின அண்டை வீட்டுக்காரருக்கு “சிறு” பழிவாங்கிய அனுபவம்!

ஒரு நல்ல வேளையில், தீபாவளி போலவே அங்கும் “Trick or Treat” என்ற குழந்தைகளுக்கான பண்டிகை இரவு. எங்க வீட்டில் குழந்தைகள் எல்லாம் வந்து சாக்லெட் வாங்கி, சந்தோஷமாக நடந்து சென்றார்கள். ஒரு பையன், தன் சைக்கிளில் பசுமை காட்டி, தெருவிலே படபடவென்று பறந்து போனான். அந்த நேரமே, எங்க வீட்டு பக்கத்து வீட்டு காரர், எப்பவுமே தூக்கத்தில் இருக்கும் மாதிரி நடந்து கொள்ளும் ஒருத்தர், காரில் வந்து, பையனைப் பார்த்ததும் வேகமா அப்படியே பின் தொடர்ந்தார். கடைசியில், பையனுக்கு அருகே வந்து, “பீப் பீப்!” என்று கத்தினாராம்!

நாங்க பார்த்து கொண்டிருந்தோம். அந்த ஆள் கிட்டவே இருக்க வேண்டாம், ரொம்பவே மோசமான முறையில், குழந்தை மீது கோபம் காட்டினார். பண்டிகை இரவு, குழந்தைகள் சிரிப்பும் சந்தோஷமும் கொண்டாடும் நேரம் - அப்படி ஒரு நேரத்தில் ஒருத்தர் இப்படி குழந்தையை பயமுறுத்துவது தேவையா? அந்த பையன் தான் சைக்கிள் ஓட்டினாலும், தெருவில் ஓடி விளையாடும் நம் ஊர் பசங்களா, அவனை இப்படி பயப்படுத்தலாமா?

பணக்காரம்மாவின் பார்கிங் பக்குவம் – ஒரு ஹோட்டல் லபியில் நடந்த சுவாரஸ்யம்!

நமக்கு தெரியும் பாருங்க, நம்ம ஊர்லயும் வெளிநாடுகளிலயும் "பணக்காரம்மா" சினிமாவில மாதிரி சிலர் இருக்காங்க. இவர்களுக்கு எல்லாம் உலகமே அவர்களுக்காகத்தான் சுற்றணும் போல ஒரு தனி நம்பிக்கை! இந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான், அமெரிக்காவில் நடந்த ஒரு ஹோட்டல் லபியில் நடந்திருக்கிறது. அந்த சம்பவத்தை படிச்சதும், "நம்ம ஊர்லயும் நம்ம தெருவிலும் இப்படி ஒரு அம்மா இருந்திருந்தா எப்டி இருக்கும்?"னு ஒரு சிரிப்பும், சிந்தனையும் வந்துச்சு.

'அந்த டெஸ்க் கதைகளுக்கு ஓய்வு! வாரம் ஒருமுறை எல்லாம் பேசலாம் – உங்கள் கதை என்ன?'

பரந்த மனப்பான்மை உடைய மக்கள் பல்வேறு தலைப்புகள் மற்றும் கருத்துகளை விவாதிக்கும் ஒரு சந்திப்பு காபி கடை சூழலில்.
எங்கள் வாராந்திர 'மக்களுக்கான திறந்த திரை'வில் நீளமாக குதிக்கவும், உயிருடன் காணொளிகள் உருவாகுங்கள்! முனையக் கதைகளுக்கு முந்தைய சிந்தனைகள் மற்றும் கேள்விகளைப் பகிரவும், உங்கள் சமுதாய உறுப்பினர்களுடன் இணைவது மறக்காதீர்கள். மேலும் விவாதங்களுக்கு எங்கள் டிஸ்கோர்ட் சேவையகத்தில் எங்களை அணுகவும்!

வணக்கம் நண்பர்களே!
அதிகாலையில் பஜ்ஜி சுடும் வாசனையோடு, பசுமை ஆடைகள் உடுத்தி, பக்கத்து வீட்டு பாட்டி “காபி குடிச்சியா?” என்று கேட்டுக்கொண்டிருக்க, நம்ம ஊர் அலுவலக வாழ்க்கை பற்றிய கதை எங்கேயும் போனாலும் ஒரு கலகலப்பும் உண்டு! ஆனா, நம்ம எல்லாரும் ஒரே மாதிரி கதைகள் பகிர்ந்தே ஆகிவிடுவோமா? இல்லையே! அதனால தான் இந்த வாரம் ஒரு புதுசு – "Free For All Thread".

இந்த மாதிரி 'Free For All' போஸ்ட்-க்கள் ரெடிட்-ல ரொம்ப பிரபலமா இருக்கு. அதுவும் 'TalesFromTheFrontDesk' மாதிரி குழுக்களில், வாரம் ஒருமுறை எல்லாரும் எதுவுமே பகிரலாம் – வேலை சம்பந்தமானது இல்லையென்றாலும் பரவாயில்லை! அப்படின்னு சொல்லி ஒரு பெரிய கைத்தட்டலோடு வருது இந்த திரெண்ட்.

பள்ளிக்கூடத்தில் பழிவாங்கிய நாள் – என் ஒரு சிறிய வெற்றிக்கதை!

பள்ளியில் அழகான ஒரு பெண்ணுடன் கடந்த காதல் வலியை நினைத்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு சிறுவனின் கார்டூன் 3D உருவாக்கம்.
இந்த உயிர்மயமான கார்டூன்-3D உருவாக்கம், ஒரு சிறுவன் அழகான பெண்ணுடன் நடந்த பள்ளி சம்பவத்தை நினைவுகூரும் போது ஏற்படும் உணர்ச்சி குழப்பத்தை விவரிக்கிறது. இளைஞர் உறவுகளின் சிக்கல்களை ஆராய்ந்து, அன்பில் மறுக்கப்பட்ட காதலும் எதிர்பாராத வலியையும் பற்றி கதை அறியுங்கள்.

பள்ளிக்கூடம், காதல், பழி – என் ஜீவனில் மறக்க முடியாத நாள்!

நம்மில் பல பேருக்கு பள்ளிக்கூட நாட்கள் என்றாலே நினைவுக்கு வருவது நண்பர்கள், ஆசிரியர்கள், சிறு சண்டைகள், சிரிப்புகள். ஆனா அந்த நாட்களில் சில சம்பவங்கள் நம்மை வாழ்நாளெல்லாம் சிரிக்கவோ அல்லது சிரமப்படவோ வைக்கும். இன்று அப்படி ஒரு “பழிவாங்கும்” கதையைத்தான் உங்களுடன் பகிர்கிறேன்.

மூச்சு வாங்க முடியாதது போல ஆசைக்கடல் பரப்பில் ஒரு அழகான மாணவியால் பள்ளிக்கூடமே குழம்பிப் போனது. அவளுக்கு பெயர் ‘அவ்’ (நாமே கொஞ்சம் மாற்றிவிடலாம்). எல்லாரும் அவளைப் பற்றி பேசிக் கொண்டிருக்க, நான் மட்டும் தான் ஓரமாக இருந்தேன். ஏனென்றா, “இந்த அழகு தேவதை என் லீக்-கே கிடையாது” என்று மனம் அமைதியாக ஏற்றுக்கொண்டிருந்தேன்.

ஓயாது ஓய்வில்லா ஒரே ஒருநாள்! – ஒரு ஹோட்டல் பணிப்பாளரின் நெஞ்சை பதறவைத்த நள்ளிரவு கதை

மருத்துவமனையில் ஒரு கடுமையான பணியின்போது, ஒரு பணியாளரை ஆதரிக்கும் சுகாதார பணியாளர்.
இந்த புகைப்படத்தில், சுகாதாரத்துறையில் ஒரு முக்கிய தருணத்தை நாங்கள் பிடித்துள்ளோம், அங்கு நண்பத்துவம் தடைகளை மீறி பிரகாசிக்கிறது. மனிதர்களுக்கிடையிலான உறவின் வலிமையை எடுத்துரைக்கும் விதத்தில், சிகிச்சை மற்றும் உணர்ச்சி சவால்களை எதிர்கொண்டு, கான்சர் போராட்டங்களை சந்தித்த சுகாதார உதவியாளர், ஒரு கடுமையான நோயுடன் உள்ள சக பணியாளருடன் நிற்கிறார்.

அமைதி என்றால் அந்த நள்ளிரவு! எல்லாரும் தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் நேரத்தில், ஓர் அடங்காத போராட்டம் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. நம்ம ஊர் தாத்தா கதையிலே மாதிரி, ஒரு நள்ளிரவு ஆடவன், தன் வாழ்க்கையின் மிக நீண்ட "ஷிப்ட்"-யை சந்திச்ச கதைதான் இன்று உங்களுக்காக!

இந்தக் கதையை படிக்கும்போது நாமெல்லாம் வேலைக்குச் சென்று திரும்பும் அந்த தினசரி வழக்கத்தை நினைத்துப் பார்க்கலாம். ஒரே நாளில் இரண்டு மூன்று வேலையைச் செய்திருக்கிறோம் என்று பெருமைபடுவோமே, ஆனால் இந்த ஹோட்டல் பணிப்பாளரின் கதை கேட்டால், நம்மாலே "பாவம் பா!" என்று சொல்லித் தான் ஆகும்.