நம்ம ஊரிலே, "காசு இல்லாதப்போ கட்டிக்கோங்க"ன்னு சொல்வாங்க. ஆனா, வேலை இடத்துல பாஸ் இல்லாதபோது, பெட்ரோல் கார்டு இல்லாம போறது எவ்வளவு பெரிய ஆபத்து தெரியுமா? நம்ம வாழ்க்கையிலே இது நடக்காம இருந்தா நம்ம தான் அதிசயக்க வேண்டியிருக்கும்!
பொதுவா, ஆபீஸ்ல மேலாளர் சொன்னதை கேட்கணும், இல்லனா, "பயன் புரிஞ்சு போக்கா"ன்னு காலம் சொல்லும். ஆனா, இந்த கதையில, மேலாளர் சொன்னதை கேளாம, ஒரு சேல்ஸ்மேன் தான் ஆபத்து விளையாட்டுக்கு காரணம் ஆனார்.
நம் ஊரிலோ, வெளிநாட்டிலோ, வாடிக்கையாளர் என்பது கடவுள் என்ற ஒரு பழமொழி உண்டு. ஆனா், சில நேரம் இந்தக் ‘கடவுள்’ தங்கள் சுகத்துக்காக மற்றவர்களை சுத்தமாகவே நம்ப மாட்டார்கள்! ஹோட்டல் முன்பணிப் பணி என்றாலே ஏற்கெனவே மன அழுத்தம் நிறைந்த வேலை. அதில்கூட, வாடிக்கையாளர் சிலர் ‘கரேன்’ மாதிரி நடந்துக்கிட்டா, அந்த வேலை ஒரு பெரிய ‘தலைவலி’ ஆக மாறிடும்.
இங்கே, ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்த உண்மை சம்பவத்தை ரெடிட்-இல் (Reddit) பகிர்ந்திருக்கிறாரு ஒரு முன்பணிப் பணியாளர். நம்ம ஊரிலேயே இப்படியொரு சம்பவம் நடந்திருந்தா எப்படி இருக்கும்? அந்த அனுபவத்தை நம்ம தமிழில் சுவாரசியமாகப் பார்க்கலாம்.
ஓர் ஆசிரியர் எப்படிப் பழிவாங்கப்படுகிறார்? அது பெரியவர்கள் செய்யும் வேலையா என்று நினைக்கிறீர்களா? இல்ல, இல்ல சங்கீதம்! நம்ம நடுநிலை பள்ளி பசங்க கையில் பழிவாங்கும் கலையும் ஒரு ரகசிய கலை தான். "ஏங்க, குழந்தைகள் பாவம், எதுக்கு பழி வாங்கணும்?" என்று யாரும் நினைக்க வேண்டாம். சில சமயங்களில், பெரியவர்களுக்கும் ஒரு சிறிய பாடம் கற்றுக்கொடுக்கவேண்டும். இது தான் அந்த மாதிரி ஒரு கதை.
இந்த கதையின் நாயகன் – ஒரு நடுநிலை பள்ளி வகுப்பு. பள்ளியில் ஒரு நாள், முதல் ஆசிரியர் வரவில்லை. அதனால் "சப்ஸ்டிடியூட்" ஆசிரியர் ஒருவர் வருகிறார். நம்ம ஊர்ல மாதிரி, "வீட்டில் டீச்சர் வந்துட்டா, பசங்களுக்கு சந்தோஷம், சில்லறை விளையாட்டு, மற்றும் நெட்டதாரா பாடம்" என்று நினைச்சா, இங்க வேறு கதை.
நம்ம ஊரில ‘பசங்கள் சொல்வது தான் உண்மை’னு ஒரு பழமொழி இருக்கு. குழந்தைகள் உள்ளத்தில் என்ன இருக்கோ, அதையே தாராளமாக பேசிடுவாங்க. பெரியவர்கள் போல சிக்கல், சூழ்ச்சி எதுவுமே இல்ல. அந்த மாதிரி ஒரு சின்ன பையனின் க்யூட் ஆன சம்பவம் தான் இந்தக் கதை.
ஒரு ஹோட்டல் முன் மேசை (Front Desk) ஊழியர் அனுபவிக்கிற இந்த நிகழ்வு, நம்ம குடும்ப வாழ்க்கை, குழந்தைகள் நேர்மை, உத்தமம் எல்லாத்தையும் ஒரே நேரத்தில் நினைவூட்டுது! பசங்க பேசி, நம்மையும் சிரிக்க வைக்கிறாங்க. இதோ, அந்த சின்ன பையன் எப்படி ஹோட்டல் ஊழியரிடமும், மற்ற விருந்தினர்களிடமும் மனம் திறந்து பேசினான் என்று பார்ப்போம்!
"டீ, இங்க வா! அந்த ஓட்டலில் சிகரெட் பிடிச்சவங்க பண்ணுற பக்கத்துக்கு என் பொறுமையை சோதிக்குறாங்க!"
இது ஒரு ஹொட்டல் ஊழியர் ரெடிட்-ல போட்ட குமுறல். நம்ம ஊர் ஹொட்டல்களிலும் இதே களையா நடக்கிறது என்றால் நம்புங்க! சும்மா யாராவது சிகரெட் பிடிச்சா, வாசல் முழுக்க புகை, ருசியாய் சாப்பிடுற இடத்துல சாம்பல்! இதுக்கு மேல என்ன வேண்டும்னு கேட்டா, "சேத்து இருந்தா என்ன பண்ணலாம்?"னு பாவனையோட நிற்குறாங்க!
"என்ன அக்கா, இப்போ எல்லா இடத்திலும் மெசேஜ் வசதி இருக்கே, உங்க ஹோட்டல்ல மட்டும் ஏன் இல்லை?" – இந்த கேள்வி கேட்டவுடனே என் முகம் வெட்கத்தில் சிவந்தது! இது ஹோட்டல் முன்பலகையில் வேலை செய்யும் எனக்கு நடந்த உண்மை சம்பவம்.
நேற்று மதியம் ஒரு வாடிக்கையாளர் நம்ம ஹோட்டலுக்கு வந்து, 11 மணிக்கே செக்-இன் பண்ண வந்தார். அவருடைய அறை இன்னும் தயார் இல்லைன்னு சொல்ல, "சரி, நான் வெளியே சுத்திட்டு வந்துட்டு வரேன், அறை தயார் ஆனதும் மெசேஜ் அனுப்ப முடியுமா?"ன்னு கேட்டார். அவரோட கேள்வி ரொம்ப சாதாரணமானது... ஆனா நம்ம ஹோட்டல் அமைப்பில் அந்த வசதி இல்லையேன்னு சொல்லி, அவருக்கு நேரில் அழைப்பு தான் செய்ய முடியும், மெசேஜ் அனுப்ப முடியாது என்று சொல்ல நேரிட்டது.
ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன் கவுன்டரில் வேலை பார்த்திருக்கீங்களா? இல்லையென்றா, உங்கள் ஊரிலோ, சுற்றுலா போனபோது ஹோட்டலில் அறை புக் பண்ணிருக்கீங்களா? அப்போ இந்த கதையை மறக்காம படிங்க! நம்ம ஊரு கல்யாணம், சட்சங், குடும்ப விழா எல்லாத்துக்கும் ஹோட்டலில் ரெண்டு பத்து அறை "block" பண்ணுவாங்க. ஆனா, அந்த "block rate" கதை, அந்த "rate" யாருக்கு, எப்பயெல்லாம் கிடைக்கும் என்ற கேள்விக்கு பதில் சொல்ல ஹோட்டல் பணியாளர்கள் முகத்தைப் பார்த்தீங்கனா, கைப்பிடி வலி தெரியும்!
வாழ்க்கையில் எல்லாருமே ஒரு கட்டத்தில் "ஏன் இந்த வேலை?" என்று மனம் புலம்பும் தருணம் வரும். ஆனால், சிலர் அனுபவிக்கும் வேலைவாட்டங்களோ பாத்தா, நமக்கே இரக்கம் வரும்! ஹோட்டலில் மேனேஜராக வேலை பார்த்து கொண்டிருக்கும் ஒருவரின் உண்மை அனுபவத்தைப் படிச்சா, நாமே சிரித்துக்கொண்டே, "யாரு இந்த வாடிக்கையாளர்கள்?" என்று கேட்க தோணும்!
ஒரு நாள் இரவு, அந்த ஹோட்டல் மேனேஜர் ரொம்பவும் சிரமப்பட்டு, வாடிக்கையாளர்களுக்கு உதவி செய்து கொண்டிருந்தார். அப்போ, ஒரு அம்மா, முகப்பில் வந்தாங்க. "எங்க பக்கத்தில் நல்ல உணவகம் இருக்கா?" என்று ஆரம்பிச்சு, பத்து நிமிஷம் அடுத்தடுத்து கேள்விகள் – "சப்பாத்தி கிடைக்கும் இடம் எது?", "சமீபத்தில் பஜ்ஜி கடை இருக்கா?", "சூப்பர்மார்க்கெட் எங்கே இருக்குனு தெரியுமா?" என்று கேட்டாங்க.
அலுவலக வாழ்க்கையில் தினமும் நாம் எதிர்கொள்ளும் விசித்திரங்கள் சில சமயம் சிரிப்பையும், சில சமயம் சிந்தனையையும் ஏற்படுத்தும். ஒவ்வொரு அலுவலகத்திலும் ஒரு 'கேவின்' என்ற வகை மனிதர் இருப்பார்கள். வேலைக்கு புதிதாக வருபவர்களோ, அனுபவம் இருந்தும் புத்திசாலித்தனமில்லாதவர்களோ – அவர்கள் செய்யும் சில காரியங்கள் நம்மை பக்கத்து மேஜையில் உட்கார்ந்து சிரிக்க வைத்துவிடும். இன்று நான் சொல்லப்போகும் கதை, அப்படிப்பட்ட ஒரு கேவின் பற்றி தான்!
“அந்தக் கஞ்சி லட்சணமே வித்தியாசமா இருக்கு!” – இதெல்லாம் பெரியவர்கள் சொல்வது. ஆனா, இந்த காலத்தில் வேலையிலே வித்தியாசமில்லாத நாளே இல்லை போல இருக்கு! அவ்வாறே, அமெரிக்க ஹோட்டல் முன்பணியாளர் ஒருவர் ரெட்டிட்-லே (Reddit) பகிர்ந்த அனுபவம் நம்ம ஊர் அலுவலகத்தையோ, ஹோட்டல் முன்பணியாளர்களை யோ நினைவூட்டும் வகையில் இருக்கு.
சரியான வேலை எது, தேவையில்லாத வேலை எது – எப்போவும் நம்ம ஊர் வேலைக்காரன் கண்டிப்பா குழப்பமடையுவான். அந்த மாதிரி தான் இங்கேயும் நடந்திருக்கிறது. ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்து கொண்டிருந்தவர், திடீர்னு ஒரு ஈமெயில் வந்திருக்கு. “நீங்க N2 Pricing-க்கு க்னாலஜ் டெஸ்ட் எழுதணும்!” – இதுக்காக.