வணக்கம் நண்பர்களே! இரண்டு வேளையும் தாகம் வந்தால், ஹோட்டல் லாபி வழியே தண்ணீர், ஐஸ் அல்லது சுருட்டு வாங்கப் போன அனுபவம் பெரும்பாலானோருக்கும் இருக்கும். அந்த நேரத்தில் “ஏன் இந்த ஊர் பக்கத்து பையன் போலவே, சப்பாத்தியைப் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்?” என்று எனக்கே சந்தேகம் வரும்! அதுவும், சிலர் காலணியில்லாமல் லாபி முழுக்க யானை போல் நடக்கிறார்கள் பாருங்க. ஒரு ஓரமா? அவர்களுக்கே ஒரு தனி உலகம் போல!
“எங்க ஊர்ல, ஹோட்டல்னா சாப்பாடும் காபியும் நினைப்போம். ஆனா ஹோட்டல் வேலைக்காரர்களோ – அது மாதிரி இல்லடா! அங்க உள்ள ஒவ்வொருத்தருக்கும் தன்னோட ராஜ்யம், பிஸியோட பிஸி!” – இதுதான் நம்ம ஊரு நண்பர் ஒருத்தர் சொன்ன ஸ்டைல்.
இந்த பதிவும் அப்படித்தான். ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணியில் (Front Desk) வேலை பார்த்த ஒரு நண்பர், ஹவுஸ்கீப்பிங் (Housekeeping) டீம் எப்படி தங்களை ராஜாக்களாக நினைக்கிறாங்கன்னு சொன்ன கதை தான் இது. நம்மள மாதிரி வேலைபார்க்கும் வாசகர்களுக்கு – “ஏய், நம்மல மாதிரியே!”ன்னு தோன்றும்!
ஒரு பழைய காதலரின் நினைவுகள் என்றால் சிலருக்கு இனிப்பு நினைவுகள், சிலருக்கு சுமை, சிலருக்கு சும்மா கலாட்டா! இந்த கதையின் நாயகன், தனது முன்னாள் மனைவியுடன் இருந்த அனுபவங்களை நினைத்து, சிரிப்போடு பகிர்கிறார். அந்த நர்சிஸிஸ்ட் (!) பந்தம், பிறந்தநாள் கொண்டாட்டங்கள், பழிவாங்கல் – எல்லாமே ஒரு சின்ன ஹீரோயினுக்கு தகுந்த கதைதான்!
அந்த அமெரிக்க பையனுக்கு நடக்கும்போது, நம்ம தமிழ்நாட்டில் நடப்பது போலவே, "யாருக்கு பிறந்தநாள் வந்தா யாருக்கு சோறு, யாருக்கு சோகம்?" என்பதுதான். ஆனா, இந்த கதையில் வந்த twist-களும், அதற்கும் மேலான petty revenge-உம், நம்ம ஊர்காரர்களுக்கும் சிரிப்பை ஏற்படுத்தும்!
நம்ம ஊரில் எல்லாருக்கும் எப்பவும் ஒரே மாதிரி சந்தோஷம் கொடுக்கும் விஷயம் ஏதாவது இருக்கணும்னா, அது நம்ம பெயரை வேற யாராவது வைத்திருப்பாங்கன்னு தெரிஞ்சா தான்! ஸ்பூன்ஸ் பண்ணி, “ஓய்! உனக்கும் என் பெயர்தானா?” அப்படின்னு சொன்னேனா, அந்த உற்சாகம் வேற! ஆனா, அந்த மகிழ்ச்சி எல்லாம் எல்லார்க்கும் சமமா கிடைக்குமா? இதோ, ஒரு ஹோட்டல் கவுண்டரில் நடந்த ஒரு ரொம்ப இரசிக்கத்தக்க சம்பவம் – ஒரே பெயர், ஒத்த மனசு இல்லை!
"அந்த பக்கத்தில் என்ன சுகம் இருக்கு?" என்று வேலைக்குச் செல்லும் போது நம்மை வாட்டும் ஒரு சில சக ஊழியர்கள் இருப்பார்கள். நல்லபடி பழகினாலும், சிலர் எப்போதும் மேலோட்டமாக, கீழ்காணாதவனைப் போல, வேலைகளில் புறக்கணிப்பது சாதாரணம். அப்படி ஒரு அலுவலக அனுபவத்தைப் பற்றிதான் இன்று கதையடிக்க போறேன்!
வரிசையில் மேல் பதவி கிடைத்ததும், அந்த அலுப்பான சக ஊழியர் எப்படி புலம்புகிறார் என்ற கதை – இதை படிக்கும்போது உங்களுக்கு நினைவு வரலாம், "ஓ, இது நம்ம ஆபிஸ்லயும் நடக்குதே!" என்று!
"ஓரளவில் சும்மா இருந்தாலும் பரவாயில்லை, ஆனா ஒரே சோம்பேறியாக இருந்தா அலுவலகம் போதாது!" – இது நம்ம ஊரு அலுவலகத்தில் எல்லாரும் சொல்வது போல, இன்று நம்மிடம் உள்ள கதை ஒரு சரியான சோம்பேறி சக ஊழியரைப் பற்றி தான். இந்த சம்பவம் நடந்தது ஓர் அமெரிக்க அலுவலகத்தில், ஆனா நம்ம தமிழர் மனசுக்கு ருசிகரமான வகையில் சொல்லப் போறேன். இந்தக் கதையில் உள்ள அனுபவம், நம்ம அலுவலக வாழ்க்கையிலும் யாராவது 'சோம்பேறி சுமதி' மாதிரி இருப்பார்களேன்னு நினைக்க வைக்கும்!
ஒரு ஓட்டல் முன் மேசை ஊழியராக வேலை பார்த்து பார்ப்பவர்களுக்கு, ஒவ்வொரு நாளும் புதுசு தான்! "நீங்களும் ஒரு நாள் வந்து பார்த்துப் பாருங்கப்பா!" னு சொல்வார்கள். அதுலயும் சனிக்கிழமை, ஞாயிறு மாதிரி வார இறுதி நாட்களில் அல்லவா, வாடிக்கையாளர்களின் சோகக் கதைகளும், கோபக் கதைகளும், காமெடி நாடகங்களும் தனி வழி!
இந்தக் கதையில் நம்ம ஹீரோயின் "Ms. B". இவங்க ஓட்டல் கதவுக்குள்ள வந்தவுடனே, "என் ரூம் ரெடி ஆச்சா?" என்று கேட்பது தான் ஆரம்பம். தமிழகத்துல ஹோட்டல் செஞ்சா, "தம்பி, இட்லி இருக்கு? சாம்பார் பொடுது!" என்று கேட்பது மாதிரி தான் இது!
வணக்கம் நண்பர்களே! நம்ம ஊரில் பஸ், ரயிலுக்கு டிக்கெட் பிடிக்கலாம்னா, ஒரு பக்கம் பயண திட்டம், இன்னொரு பக்கம் ரிசர்வேஷன் ரத்து, கட்டண மீட்பு எல்லாம் மனதில் ஓடிக் கொண்டே இருக்கும். இதே மாதிரி, அமெரிக்காவில் ஹோட்டல் முன் மேசை (Front Desk) வேலை பார்த்த ஒருத்தருக்கு நடந்த ஒரு வித்தியாசமான அனுபவம் தான் இன்று நாம பார்க்கப்போகும்.
சரியான வேலை நேரத்தில தொழிலாளி வந்ததும், ஒரு வாடிக்கையாளரின் “விமானம் திசைமாறி போச்சு!” என்பதிலிருந்து, “எனக்கு பணத்தை திருப்பி குடுங்க!” வரைக்கும் நடந்த கதையை, நம்ம ஊர் தாயாரின் ருசியான குழம்பு மாதிரி சுவைபட சொல்லப் போறேன்.
நம்ம ஊரில் வேலைக்கு போயிருக்கீங்களானா, “டிரஸ் கோடு” தான் சனிக்கிழமை அலுவலகத்துக்கு மட்டும் கஷ்டமாக இருக்கும்! ஆனா, வெளிநாட்டு ஹோட்டல் வேலைகளில்கூட “ஹேர் கோடு”னு ஒரு விதியைக் கேட்டீங்களா? அந்த விதியால ஒருத்தர் எப்படி சிரிப்பும், சிரிப்பும் கலந்த அனுபவத்தைக் கண்டார் என்பதைப் பார்க்கலாம்.
இது ஒரு ரிசார்ட்டில் நடந்த உண்மை சம்பவம். நம்ம கதாநாயகன், அப்படியே தமிழ்சினிமாவுல பிரபுதேவா மாதிரி கூரைத் தலைமுடி வளர்த்து, பாண்டி ஸ்டைலில் கட்டிக்கிட்டு, வேலைக்கு போயிருந்தார். அந்த ஹேர்ஸ்டைல் தான், அவருக்கு வேலை பறிக்கப் போகுதுன்னு யாருக்கும் தெரியாது!
"ஏங்க, இந்த சீசன் தான் வேற லெவல்!" என்று சொல்வார்கள் இல்லையா? அந்த மாதிரி தான் அமெரிக்காவில் ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் (Front Desk) வாழ்க்கை. நம்ம ஊரில் கிரிக்கெட் சீசன் வந்தா எல்லாரும் ஸ்டேடியம், டிவி முன்னாடி கூட்டம் போடுவாங்க. அங்கே ஹாக்கி, பேஸ்பால், சாப்ட்பால் — ஒவ்வொரு காலத்துக்கும், ஹோட்டல் ஊழியர்கள் 'யாராவது பஞ்சாயத்து இல்லாம போயிடுமா?'னு பயம்.
இந்த கதையை படிக்க ஆரம்பிச்சீங்கனா, உங்களுக்கு நிச்சயம் நம்ம ஊரு சண்டும், கலாட்டாவும், பசங்க செய்யும் பைத்தியக்காரத்தனமும் ஞாபகம் வரலாம்!