வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர் கடைகளிலோ, சூப்பர் மார்க்கெட்டிலோ சலுகை என்றால் ரகளை தான். "ஏழு வாங்கினா ஒன்று இலவசம்", "ரூ.500க்கு மேல் வாங்கினா சிறிய குடம் இலவசம்" – இப்படி கிராக் கிராக் என்று விளம்பரம் கொடுத்தாலே மக்கள் கூட்டம். ஆனா, அந்த சலுகை எல்லாருக்கும் சமமா கிடைக்கணும் என்பதில் ஊழியர்கள் ஈடுபாடு காட்டுவார்கள்.
இப்படி ஒரு அமெரிக்க கடையில் நடந்த கதைதான் இங்கே உங்களுக்கு சொல்றேன். வாசிக்க தயாரா?
"ஏன் சார், இந்தக் கழிப்பறை சாய்ந்து இருக்கே... கொஞ்சம் சீர் செய்து விட முடியுமா?" – எவ்வளவு சாதாரணமான கேள்வி. நம்ம வீட்டில் போன சாம்பார் உப்பு குறஞ்சாலும் ஒரு வம்பு வரும், ஆனா இந்த அமெரிக்கா நாட்டில், வீட்டு உரிமையாளர் என்ன பண்ணி இருக்கார்னு கேட்டா, வாயே திறந்து போய்டும்!
இதைப் படிச்சவுடன் நம்ம ஊர் மாமா சொல்வாங்க, "மூக்கில் சிரிச்சி, வாயில் அழுது"ன்னு. ரெடிடில் (Reddit) வந்த ஒரு கதையை நம்ம ஊர் ருசியில் கொஞ்சம் உருக்கி, உங்களுக்காக கொண்டு வந்திருக்கேன்.
பசிக்குத் தாங்கமுடியல, வேலையை விட முடியலன்னு கூடிய நாம மாதிரியான part-time வேலைக்காரர்களுக்கே, வேலை இடத்தில் வரும் சூழ்நிலைகள் தான் பெரிய சவால். அதிலும் மேலாளர்கள் சிலர் சட்டத்தை சினேகிதனாக்கிக்கிட்டா, உங்க பொறுமை, அறிவு, சகிப்புத்தன்மை எல்லாம் சோதிக்கப்படும்! இப்போ சும்மா கற்பனை பன்னிக்காதீங்க... இப்போ பாருங்க, டெக்சாஸில் நடந்த ஒரு உண்மை சம்பவம் தான் இது.
வணக்கம் நண்பர்களே!
ஊழியராக வேலை பார்த்த அனுபவம் இல்லாதவர்கள் இல்லைதான். ஆனால், பேஸ்புக்கிலும், வாட்ஸ்அப்பிலும் நாம் சிரிக்கிற 'absentee boss' மீம்ஸ்கள் எவ்வளவு உண்மையோ தெரியுமா? இன்று அந்த மாதிரி ஒரு உண்மை சம்பவத்தை, நம் தமிழ் நடையில், நம்ம ஊர் சுவைக்கேற்ப சொல்லப்போகிறேன்.
ஒரு பிரபல கேஃபேவில் bakery பிரிவை கவனிக்கும் சூப்பர்வைசராக நம் கதாநாயகன் வேலை பார்த்திருக்கிறார். அவருக்கு bakery-யில் நான்கு வருட அனுபவம், கடை நிர்வாகத்திலும் நல்ல பெயர். ஆனால், கடையின் உரிமையாளர் அவரை மாதம் ஒரு தடவை மட்டுமே பார்க்க வருபவர்! இது நம்ம ஊரில் இருக்கும் 'தலைவரைக் காணோம் வேலைக்காரன் வாடும்' அலங்காரப் பழமொழிக்கே ஒத்தது.
உங்களுக்குத் தெரிஞ்சா, நம்ம ஊர் மதிப்புக் கொடுக்கிற வாடிக்கையாளர்களை விட, பழைய கபாலி மாதிரி “எனக்கு இப்படி வேணும்!” என்று கோரிக்கையைக் கொடுத்து, கடையிலும், வாழ்க்கையிலும் கலகலப்பை கூட்டுகிறவர்கள் அதிகம். அந்த மாதிரி ஒரு வாடிக்கையாளர் வந்த அனுபவத்தை தான், அமெரிக்காவில் ஒரு சிறிய கேஃபே-யில் வேலை பார்த்த redditor ஒருவர் பகிர்ந்திருக்கிறார். இதை வாசித்த உடன், நம்ம ஊரு சுடுகாடில் கூட இப்படி யாராவது சாக்லேட் சாப்டு சர்வ் கேட்கலாம் போல இருக்கேன்னு தோன்றும்!
கடையில் சாப்பாடு, டீ, காபி எல்லாம் இருக்கட்டும், ஆனா ஒரு சின்ன சாக்லேட் சாப்டு சர்வ் கப் தான் இவருக்கு உயிர். அதையும் சும்மா வாங்கறதில்ல; ஒரு ஊசலாட்டம் மாதிரி, “இது குறைவு, அது அதிகம், சாக்லேட் வலது பக்கம்” என்று ஓர் ஓரமாக வேண்டிக் கொள்ளும் வாடிக்கையாளர். இப்படி சப்தம் போடுறவங்களை நாமெல்லாம் எப்போதேனும் பார்த்திருப்போம். ஆனால், அந்த ஊழியர் எப்படி சுத்தமாக சமாளிச்சார் தெரியுமா?
"என்ன சார், இப்படி ஒரு டெக்கான கட்டளை விடுறீங்க!" – இப்படி ஒரு சூழ்நிலையில் நம்ம நண்பர் ஒருவர் அமெரிக்க மரைன்ஸ் படையில் நேரில் சந்தித்த அனுபவம் தான் இன்று நம்ம பதிவில்.
அந்த சம்பவத்தை படிக்கும்போது, நம்ம ஊரிலேயே நடந்ததா, இல்ல அந்த ஆளுக்கு நம்ம சாமி வந்தா போல ஒரு நகைச்சுவை உணர்வு வரும்.
அந்த கதை நம்ம எல்லாருக்கும் தெரிந்த 'அதிகமா கேட்டா அதிகமா கிடைக்கும்' என்ற பழமொழிக்கு புத்துயிர் அளிக்கிறது!
அனைவருக்கும் வணக்கம்! வேலைக்குப் போற வழியில் கார்ப்பூல் பண்ணணும்னு கேட்டால், நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்? நண்பர்களே, இது சாதாரணமான கேள்வி இல்ல. ஒரே காரில் பயணிக்குறதுக்கு எத்தனை விதமான பிரச்சனைகள் வரும் தெரியுமா? அதுவும் நம்ம ஊரில் போன பாதையில் டிராபிக் ஜாம், ஆபீஸ்மேட் காமெடி, மேலாளரின் கட்டளைகள்... எல்லாம் சேர்ந்து சாம்பார் போல கலந்துரையாடும் நேரம் இது!
நானும் உங்கள மாதிரி ஒரு சாதாரண வேலைக்காரன். ஆனால் எனக்கு ஒரு சிறிய கதை உள்ளது. அதில் நம்ம ஊரு கலாச்சாரம், நகைச்சுவை, கொஞ்சம் “மாலிஷியஸ் கம்ப்ளையன்ஸ்” எல்லாம் கலந்து, சுவாரஸ்யமாக உங்களோட பகிர்கிறேன்.
வணக்கம் நண்பர்களே! நீங்க ஒருபோதும் பெரிய ஷாப்பிங் மால்லோ, டிரெஸ்ஸிங் ரூமோ போனீங்களா? அங்க என்ன கலாட்டா நடக்குது தெரியுமா? ஒரு பக்கம் வாடிக்கையாளர்கள், இன்னொரு பக்கம் ஊழியர்கள் – ரெண்டும் சந்திக்கும்போது நடக்கும் நாடகமே வேற லெவல்!
நம்ம ஊருக்கு வந்திருக்கும் எல்லா புது ஸ்டைலும், ஃபேஷனும் முதலில் இந்த மாற்றுமறை (Fitting Room) வழியேதான் நுழையும். ஆனா, அங்க நடக்கும் சண்டை, சச்சரவு, சிரிப்பு – இவை எல்லாம் ரொம்ப ருசிகரமானவை. இந்த பதிவில் நம்ம காணப்போகும் கதை – ஒரு கடை ஊழியர், வாடிக்கையாளர்களோடு எப்படி பஞ்சாயத்து போட்டாருன்னு!
நம்ம வீட்டில் நாய் வளர்க்கும் அனுபவம் இருக்கும் அண்ணா, அக்கா, தம்பி, தங்கை எல்லாரும் கொஞ்சம் கவனிக்கணும். நம்ம நாய்கள் – அவங்களுக்கு நம்ம பாசம், கவனிப்பு, சாப்பாடு மட்டும் போதும். ஆனா, நம்ம வீட்டுக்குள்ள நம்ம போடுற ரீல்ஸ், சட்டங்கள் எல்லாம் அவங்களுக்கு ஒரு சின்ன சிரிப்பு தான்! என் வீட்டில் நடந்த இந்த சம்பவம் கேட்டா, உங்க வீட்டிலும் ஒரே மாதிரி கதை இருக்குமோனு சந்தேகம் தான்!
“ஐயா, எனக்கே சாக்லேட் ஐஸ்கிரீம் வேணும்! வெணிலா வேண்டாம்!”
இப்படி குழந்தை ஒன்று அழுதால் சமையலறை அம்மாக்கள் நம்ம ஊரில் என்ன செய்வார்கள்? “ஆசை அதிகமானால் அதுவே தண்டனை”ன்னு சொல்லி ஒரு கதையை ஆரம்பித்து விடுவார்கள்! ஆனால் மேற்கு நாடுகளில், அந்த ஆசையை எப்படி கற்றுக் கொடுக்கிறார்கள் தெரியுமா? இதோ, அமெரிக்கா ஓர் சிறுவனின் சிறுவயது கேம்ப் அனுபவம் நம்மை கமெடியா கற்றுக் கொடுக்கும்.