நம்ம ஊருக்கு வந்த பிறகு எல்லா இடங்களிலும் அமைதியா இருக்க முடியுமா? ரயிலில், பேருந்தில், மருத்துவமனை காத்திருப்பு அறையில் கூட, யாராவது ஸ்பீக்கர் போன் வைத்து முழு சத்தத்தில் பேசினாலும் நம்மைச் சுற்றி இருப்பவர்கள் பொறுத்துக்கொண்டு இருக்க வேண்டியதுதான்! ஆனா, எல்லா சமயத்திலும் நம்மத்தான் பொறுமை காக்கணுமா?
ஒரு உணவகத்தில், அதுவும் வெறுமனே இருந்த இடத்தில், யாராவது வந்து நம்ம பக்கத்திலேயே அமர்ந்துவிட்டால் எப்படி இருக்கும்? அதுவும், குழந்தை ஒன்று நம்மை தொந்தரவு செய்ய தொடங்கிவிட்டால்? பலருக்கும் இது பழக்கப்பட்ட அனுபவமே! ஆனா, அந்த நிமிஷம் எப்படிச் சமாளிப்பது என்பது தான் கலையைப் பார்க்கும் விஷயம். இன்றைய கதையில், ஒரு அமெரிக்க டாகோ பெல் உணவகத்தில் ஒரு தம்பதிக்கு நடந்த "petty revenge" சம்பவம், சிரிப்போடும் சிந்தனையோடும் உங்களிடம் பகிர்கிறேன்.
ஒரு நடுத்தர இரவில், லேசான குளிரிலும் மங்கலான வெளிச்சத்திலும், சொந்த ஊரை விட்டு பல ஆயிரம் மைல் தள்ளி அமெரிக்காவின் மெரீன் படை முகாமில், என் அப்பா ஒரு கார் ஓட்டிக்கொண்டு சென்றார். வழக்கம்போல் அமைதியாக இருந்த அந்தச் சாலை, அடுத்த சில நிமிடங்களில் ஒரு திரைப்படம் போல திருப்பம் எடுத்து விடும் என்று அவரே நினைக்கவில்லை!
“முட்டாளே! சினிமா பார்க்க வந்திருக்க, கைபேசி விளக்கு ஏன்?” – இது நம்மில் பலரின் மனதில் எழும் கேள்விதான். சினிமா ஹாலில் இருட்டில், அருகில் யாராவது கைபேசி பயன்படுத்தினால் அது சாட் சாட் என்று விழிக்கும் ஒளி நம்மை எவ்வளவு எரிச்சலூட்டும்! ஒருவேளை நீங்கள் அந்த நேரத்தில், ஹீரோ கலாபமா ஸ்டண்ட் போடுற வேளையில, பக்கத்திலிருந்து ஒரு பிள்ளை வாட்ஸ்அப்பில் ‘ஹாய்’ சொல்லிக்கிட்டிருப்பான். அந்த நேரத்தில உங்களுக்கு வரும் கோபம் ஒவ்வொரு தமிழ் ரசிகனுக்கும் பரிச்சயமானதே.
இந்த அனுபவத்தை ஆங்கிலத்தில் ஒருவர் Reddit-இல் பகிர்ந்திருக்கிறார். அவரோட 'பேட்டி ரெவஞ்ச்' ஸ்டைலை வாசிச்சதும், நம்ம ஊர் புத்திசாலி பழிவாங்கல்கள் நினைவுக்கு வந்தது. அந்த அனுபவத்தையும், அதில் வந்த கலகலமான கருத்துகளையும் இணைச்சு, நம்ம எழுத்து பாணியில் கொஞ்சம் ரசிச்சு பார்ப்போமா?
ஒரு வீட்டுல எல்லாரும் சேர்ந்து இருக்குறது அவ்வளவு இனிமையா இருக்குமா? அது யாரும் எல்லாருக்கும் உதவி பண்ணினா தான்! இல்லாட்டி ஒருத்தர் மட்டும் எல்லாவற்றையும் சுமக்க ஆரம்பிச்சா, நாளெல்லாம் போராட்டமா தான் ஆகும். அப்படித்தான் நம்ம கதையின் நாயகர் ஒரு பெரிய சோதனையை சந்திக்கிறாரு. குடும்பம், வேலை, கடைச்சிய வேலைப்பொழுது – எல்லாத்தையும் சமாளிக்கும்போது, ஒருத்தர் மட்டும் சும்மா பக்கத்துல இருக்கிறதோட முடிவே இது!
“ராத்திரி பத்து மணிக்கு சுடு ஸ்டேக் சாப்பிடுறேன்”ன்னா உங்க வீட்டுல ஒரு கூட்டம் ராணுவம் வந்த மாதிரி பிரச்சனை ஆகுமா? இப்போ இந்த கதையோட ஹீரோ, அந்த மாதிரி ஒரு சூழ்நிலையில சிக்கிக்கிட்டார். சும்மா கடைசி நேரத்தில் கடையில விற்று முடிக்கணும் ஸ்டேக் வாங்கினாரு. ராத்திரி 10 மணிக்கு அதை ஊற்றிக் கொதிக்க வைத்து, ரசித்து சாப்பிட ஆரம்பிக்க, பெற்றோர்கள் உடனே “இது எங்களுக்குப் பிடிக்கல, நாங்க வேற மாதிரி வளர்ந்தோம்”ன்னு சொல்ல ஆரம்பிச்சுட்டாங்க.
இந்தக் கதை நம்ம ஊர்லயும் நம்ம வீட்டிலயும் நடந்திருக்கலாம். ஆனா இந்த ஹீரோவோ, அடுத்த நாள் ஒரு பெரிய ஸ்பொஞ்ச் கேக் வாங்கி, அதையும் ராத்திரி பத்து மணிக்கு சாப்பிட ஆரம்பிச்சாராம்! பெற்றோர்கள் வேற கோபம், ஆனா அவரோ, “நீங்க சொன்ன விதிமுறையில தான் நடந்திருக்கேன்”ன்னு சொல்லி நிம்மதியோட கேக் சாப்பிட்டாராம்!
நம்ம ஊர் கல்யாண வீடுகளிலோ, குடும்பக் கூட்டங்களிலோ மட்டுமல்ல; வேலைக்கழகத்திலும் பாம்பு படுக்கும், பாம்பு விடும் சம்பவங்கள் நடக்காமல் போவதில்ல. "மூக்கில் ஊசி போட்டா கூட, வேலைக்காரர்களுக்கு மேலாளரிடம் பேச பயமில்லை" என்பதெல்லாம் பழைய காலம்! இன்றைய இளசுகள், தங்கள் உரிமைக்காக குரல் கொடுத்து பழிவாங்கும் காலம் இது.
என்னடா புது வேலைக்கு போனாலும், அங்கும் இப்படி ஒரு புலி மேலாளர் எதிர்ப்படுவான் என்று யாருக்குத் தெரியும்? ஆனா, இந்த கதையின் நாயகி சரியான “வீணை விதைக்கும், வீண்பழி வாங்கும்” மேலாளருக்கு ஒரு நல்ல பாடம் கற்றுக்கொடுத்திருக்கிறார்!
"ஏங்க, ஒருத்தர் கையில நிறைய 1 ரூபாய் சில்லறை கொடுத்தா, கடைக்காரன் எப்படி முகம் சுழிப்பான்? அந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான் இங்க நடந்திருக்கு. ஆனா, இது சாதாரண கடை சண்டை இல்ல; வாழ்க்கை முழுக்க மனசில பதிஞ்சுபோகும் ஒரு இனவெறி சம்பவத்துக்கு, நம் கதாநாயகன் கொடுத்த சில்லறை பழி!"
நம்ம ஊர் சாமானியன் மாதிரி தான் இவரும் – வேலைக்காக நாடு கடந்து, குடும்பத்தோட வாழ்ந்துகிட்டு வந்திருக்காரு. ப்ளாக் பிரிட்டிஷ் மெக்கானிக், இங்கிலாந்தில் HGV மெக்கானிக்கா வேலை பார்த்து வந்தார். ஆனா, உடம்போட ரத்தம் மட்டும் இல்ல, மனசும் கசக்கப்பட்டுச்சு – காரணம், வேலை இடம் முழுக்க பஞ்சாயத்து போடுற பழைய பாணி இனவெறி மேலாளரு!
நம்ம ஊருலயும், அலுவலகங்களில் சில அதிகாரிகள் இருக்காங்க – தங்களுக்காக எல்லா பேரையும் த sacrificem பண்ணி விடுவாங்க; தப்பான விஷயங்களுக்கு மற்றவர்களை குற்றம் சொல்லி தப்பிக்கவும் துணிவார்கள். அப்படி ஒரு அதிகாரியின் கதைதான் இப்போ நம்ம பாக்கப் போறோம். இந்த கதை நல்லா விடியோக்கோல, நம்ம ஊரு பாட்டி சொன்ன பழமொழி மாதிரி – “பாவம் பண்ணினவங்க, அவங்க பாவத்தாலே பழி வாங்கும் நாள் வரும்”னு சொல்லுது.
ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் ஒரு முக்கியமான நிர்வாகி இருந்தார். அவரை எல்லாரும் பயப்படுற மாதிரி இருந்தது; ஏன்னா, எப்பயும் தப்பான விஷயங்களுக்கு, தன்னை குற்றம் சுமத்தக்கூடும்னு நினைச்சா, உடனே மற்றவர்களைப் பலியாக்கி விடுவார். நம்ம கதையின் நாயகனும் ஒருநாள் அவங்க கையில் பட்டார். அந்த அதிகாரியின் செய்கையால், நம்ம நாயகன் CEO முன்னே அவமானப்பட, வேலைக்காரிகளோட நம்மடிக்க, அப்படியே தாழ்த்தப்பட்டார். அதுவும் போச்சு, அந்த அதிகாரியின் செயலுக்கு அவங்க தனியார் உதவியாளர் கூட அழுது தான் உண்மையைக் கூறினார்.
நம்ம ஊரு ரூம் நண்பன் என்றாலே, தம்பி ஒருத்தன் வீட்ல விட்டா பத்திரமா எதுவுமே இருக்காது என்பதற்கு ஓர் அழகான எடுத்துக்காட்டு தான் இந்தக் கதை! வெறும் சாமான்யமான பழிவாங்கல் அல்ல, நம்ம ஊரில் “சில்லறை பழி” என்றால் எப்படி இருக்கும் என்பதற்கு இது ஒரு மெச்சும் உதாரணம்.
கதை சொன்னவர் u/No_Muffin_1121 என்ற ரெடிட் பயனர். இவர், தன்னுடன் இருந்த ரூம் நண்பனைச் சுற்றி நடந்த ஒரு கலகலப்பான சம்பவத்தை பகிர்ந்திருக்கிறார். கஞ்சா (weed) என்ற வார்த்தையை இங்கே இறுதியாகவே பயன்படுத்தினாலும், இதே மாதிரி சிலர் நம்ம ஊரிலும் ‘பொடி’யை மறைமுகமாகப் பேசுவது உண்டு. வீட்ல இருந்த ‘பொடி’யை நண்பன் ரகசியமாக எடுத்துக்கொள்வதைப் பார்த்து இவர் செய்த பழிவாங்கல் தான் இந்தக் கதையின் மையம்.