வணக்கம் நண்பர்களே! வாழ்க்கையில் சில நாட்கள் நம்மை வெறித்தனமாக சிரிக்க வைக்கும் சம்பவங்களை சந்திப்போம். காரியத்திலோ, டீம் மீட்டிங்கிலோ, இல்லையெனில் சத்தமாய் கோபப்படும் மேனேஜரின் கையில், ஒரு கடைசிக் கிளைமாக்ஸ் கதை நம்ம வீட்டுக்குள்ளும் நடந்திருக்கலாம். ஆனால், கனடாவின் காட்டில் நடந்த இந்த சம்பவம் – ஓர் ‘வீடு திரும்பும் பழி’ கதையை, நம்ம தமிழர் பார்வையில் ரசிக்கலாம் வாருங்கள்!
வந்தாரை வாழ்வித்து, போனாரை புகழ்வோம் – இதுதான் நம்ம தமிழர் மரபு! அதிலும் ஹோட்டலில் பணிபுரியும் பட்சத்தில், வாடிக்கையாளர்கள் கேட்டால் “இல்லை” என்று சொல்லும் மனம் நமக்கே இல்லையே! ஆனாலும், சில நேரம் வாடிக்கையாளர்களின் கோரிக்கைகள் நம்மை அப்படியே “டப்பாய்” பண்ணும். இதோ, அப்படி ஒரு கதை தான் இது.
ஒரு நள்ளிரவு. ஹோட்டல் முன்பதிவாளர் திரு. ஸ்வார்ச் அண்ணா, சுவாமி விழித்து கண் மூடி இருக்க, ஒரு இளம் பெண் வருகிறார். ஆங்கிலம் சரியாக தெரியவில்லை, ஆனா முகத்திலே கவலை. “ஹலோ, என் அறையில் கொசு இருக்கு!” என்று சொன்னாராம்.
வணக்கம் வாசகர்களே!
நம்ம ஊர்ல ரிசெப்ஷன் கவுன்டரில் வேலை பார்த்து பார்ப்பது ஒரு பெரிய கலைதான். ஆனா, அந்தக் கலையை வெளிநாட்டு ஹோட்டல்களில் வேலை பார்க்கும் நண்பர்கள் எப்படி திறம்பட கையாள்கிறாங்கன்னு கேட்டீங்கனா, அவர்களுக்கே ஒரு சோகக் கதை இருக்கு! இதோ, அமெரிக்காவிலுள்ள ஒரு ஹோட்டல் ஊழியர் அவருடைய ரெசன்ட் அனுபவத்தை Reddit-ல் பகிர்ந்திருக்கிறார். அந்தக் கதையை நம்ம தமிழ் சுவையில் கொஞ்சம் புளிக்கும், கொஞ்சம் இனிப்பும் கலந்து உங்களுக்கு சொல்லணும் போல தோணுச்சு!
முதலில் வணக்கம் நண்பர்களே! வாழ்க்கையில் சில நாட்கள் மட்டும் தான் நம்ம நினைவில் என்றும் கண்ணில் தெரியும் மாதிரி பதிந்து போயிருக்கும். அப்படியொரு நாளின் கதைதான் இது. "சிங்கோ டி மாயோ"ன்னு ஆங்கிலத்தில் சொல்லுறாங்க, நம்ம ஊர்ல மாதிரி 'ஊர்திருவிழா' மாதிரி ஒரு நாள். ஆனா, இந்த நாள் எனக்கு மட்டும் ரொம்பவே விசித்திரமாக மாறி போச்சு!
2021 மே 5ம் தேதி. நான் ஒரு பிரான்சைஸ் ஹோட்டலில் "நைட் ஆடிட்டர்" (ராத்திரி கணக்கு காப்பாளர்) வேலைக்கு பயிற்சி எடுத்துக்கிட்டு இருந்தேன். சம்பளம் கேட்டீங்கனா, நம்ம ஊர் டீ கடை பையனுக்கு கூட கொடுப்பாங்க, அதைவிட கொஞ்சம் குறைவுதான்! ஹோட்டல் சொத்துக்கு முக்கியம், "புகை பிடிக்கக் கூடாது"னு எல்லா இடத்திலும் எழுதிருப்பாங்க. புகை பிடிச்சா $200 அபராதம், உடனே வெளியே அனுப்பி வைக்குறாங்க.
இப்படி ஒரு கட்டுப்பாட்டோட தான் அந்த நாள் ஆரம்பிச்சது. காலை 10 மணியிருக்கும், ஒரு அம்மா வந்து, "மறுபடியும் ஒரு அறை வேணும்"ன்னு கேட்டாங்க. எனக்கும் அவங்க பாத்தப்போ ஏதாவது பிரச்சனை இருக்கும்னு தோன்றலை. நானும், ஹோட்டல் கணக்கு மென்பொருளை இரண்டு துவங்கி, அவங்க ரூமுக்கு இருமுறை கட்டணம் வசூலிக்கிது. அடுத்த நிமிஷம், மேனேஜர் வந்து "இது சாதாரணம் தான், மென்பொருள் இரண்டும் ஓபன்ஆ இருந்தா இப்படி ஆகும், சரி பண்ணிக்கோ"னு சொல்லிட்டு போனாங்க.
“சார், உங்க மேலாளரை கூப்பிட முடியுமா?”
எந்த ஹோட்டலையா இருந்தாலும், இது மாதிரி கேள்விகள் அடிக்கடி கேட்கும். ஆனா, அந்த நாள் ஒரு 'சிறப்பான' அனுபவமா இருந்துச்சு! ஒரு வாடிக்கையாளர் என்ன சொன்னாங்கன்னு கேட்டீங்கனா, ரொம்பவே ஆச்சரியப்படுவீங்க!
ஒரு விடியற்காலை, நைட் ஷிப்ட் முடிச்சு, பையை எடுத்துக்கிட்டு வீடு போகலாம் என நினைச்ச நேரம், ரீசெப்ஷனில் இருந்த எங்களோட ஊழியர் ஓடிட்டு வந்து, “சார், ஒரு லேடி உங்கள் ஜெனரல் மேனேஜரைப் பேசணும்னு சொல்றாங்க”ன்னு சொன்னார். அப்போவே மனசுல, “இந்த நேரத்தில யாரு இப்படி காத்துக்கிட்டு இருக்காங்க?”னு சின்ன சந்தேகம்.
நம் வாழ்க்கையில் சிலரின் வருகை புயலைப்போல் இருக்கும்; சிலரின் போக்கு பனிமூட்டம் போல. அந்த வகையில், இந்தக் கதையில் வரும் கேவின் அவரைப் பற்றி நீங்கள் கேட்டிருக்கவே இல்லாதவங்கதான் அதிகம்! மெதுவாகப் பேசும், கண்ணில் எப்போதும் தூக்கம் நிறைந்த பிசீஸ் ராசிக்காரன். தமிழில் சொல்வதானால் – "கண்ணில் கனவுகளும், மனதில் பசுமையுமாய்" இருந்தவன்.
நண்பர்களுக்காக எல்லாம் கொடுக்கத் தயாரானவன். அவனுக்கென்று ஒரு தனி புன்னகை, தனி உலகம். ஆனால் அவன் போனது... சொர்க்கத்தில் இருந்து திடீரென்று மாயமான தேவதை போல. அவன் மறைந்த விதம், நம்ம ஊரு சினிமாவின் கிளைமாக்ஸில் ஹீரோ ஓடிப்போன மாதிரி இல்ல; ஓர் பிசாசு நம்மை மெதுவாகத் தொட்டு மறைந்துவிடும் மாதிரி.
வாடிக்கையாளர்களோடு வேலை செய்வது ஒரு சாமான்யமான வேலை அல்லங்கிறதை எல்லாருக்கும் தெரியும். ஆனா, சில வாடிக்கையாளர்கள் வந்து, "நம்ம ஊர் ரஜினி-வுக்கு கூட நேரிடாது" மாதிரி ட்விஸ்ட் கொடுத்து விடுவாங்க! அந்த மாதிரி ஒரு ‘கேஸு’தான் இந்த கதை.
ஒரு ஹோட்டல் ரிசப்ஷனிஸ்ட் – நம்ம ஊர் சொல்வது போல, முன்பதிவு செஞ்சவங்க – ஒருத்தி வந்திருந்தாங்க. ஆரம்பத்திலே காசு கையில கொடுப்பேன், டெபாசிட் கேட்காதீங்கன்னு சொன்னாங்க. ஆனா, பிறகு மனசு மாறி கார்டு மூலம் பணம் செலுத்திட்டாங்க. "நல்லது, கார்டு தான் நம்பிக்கை"னு நம்ம ரிசப்ஷனிஸ்ட் சந்தோஷமா இருந்தாங்க.
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம் ஊரு சாமானிய வாழ்க்கையில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு "அலப்பறை" நண்பர் இருப்பார். கூட்டத்தில் யாருக்கும் புரியாததையும், எளிதாகக் கலாய்க்கும் அந்த நண்பன்! ஆனா, அமெரிக்காவில் இவர்களுக்கு ஒரு ஸ்பெஷல் பெயர் இருக்கு – 'Kevin'. பெரும்பாலான ஊர்களில் 'Karen' என்றால் பிடிவாதம், கடுமையான முறையீடுகள், தவறான உரிமை கோரிகள் என்று புரியும். ஆனா 'Kevin'ன்னா? அது தான் இங்க புரிய வைக்கிறேன்!
அட, 'Kevin' என்றாலே நம்ம ஊரு குமாரு மாதிரி தான்; ஆனால், குமாரு மாதிரி 'ஆசை' இல்ல, 'அறிவு' மட்டும் குறைவு! அமெரிக்க ரெடிட்டில் "Kevins are not Karens" என்ற ஒரு மசாலா போஸ்ட் வந்திருக்கு. அதில் சொல்வது என்னவென்றால், 'Kevin' என்பவர்கள் 'Karen' மாதிரி பிடிவாதம் செய்ய மாட்டாங்க, ஆனா அவர்களுக்கு சாதா அறிவு கூட கொஞ்சம் குறைவுதான்! நம்ம ஊர் கல்யாண வீட்டில் உத்தமன் மாதிரி சிம்பு மாதிரி காமெடி பண்ணும் பசங்க!
"அண்ணே, ரோபோ வாகும், VPN-ம் எங்கே சந்திக்கும்?"
இப்படி ஒரு பழமொழி இருந்தா, அது இந்தக் கதையில்தான் perfectly பொருந்தும்!
நாம் எல்லாரும் வீட்டிலிருந்து வேலை பார்த்த அந்த கொரோனா காலத்திலே, சும்மா ஓடிய வீடோட நாய் கூட Zoom call-க்கு background-ஆ வந்திருக்குமே — ஆனா, இங்க ஒரு ரோபோ வாசுகன் (robot vacuum) தானே VPN-க்கு தடையாய் வந்திருக்கான்! இதெல்லாம் நடக்குமா? நடக்கும், அதான் இந்த கதை!
நாமெல்லாம் வீட்டில் சிறப்பு சமையல் செய்தால், அதுக்கு ஏற்ற சாஸ், அச்சாரு, பக்கவாட்டுகள் இருக்கணும். ஆனா, அந்த சாஸ் பாட்டில் மட்டும் எப்பவும் பத்து பேரு கண்ணிலேயே இருக்கும்! என் வீட்டிலும் அப்படித்தான் ஒரு கதை. என் பிடித்த ‘Bachan’s’ சாஸ், Costco-வில் கிடைக்கும், சப்பாத்தி, வடை, பஜ்ஜி, ஈடு கூட இல்லாமல் போட்டு சாப்பிடுவேன். ஆனா, ஒரு நாள் அந்த பாட்டில், நானே மூன்றே நாளில் ஒரு பங்கு போகுமா? என் சுவாசமே தடைபட்டது!