இரண்டு மாடி ஏற மடலா? ஆறு மாடி ஏற வா டப்பா! – ஒரு சிறுகஞ்சம் பழிவாங்கும் கதை
"டிஎச்எல் டெலிவரி வந்துட்டாங்கன்னா, சும்மா ஒட்டும் வாசல் வர போறதில்ல, இருக்கு ஒரு கதை!" – இப்படி நம்ம ஊர் ஆத்தா சொன்ன மாதிரி, இன்று உங்க கையில் ஒரு அமெரிக்கர் அனுபவம் தான். ஆனா நம்ம தமிழில், நம்ம வாழ்கையில் நடந்த மாதிரி சொல்றேன், தயங்கி கேளுங்கள்!
ஒரு பெரிய நகரத்தில், உயரமான அபார்ட்மெண்ட்டில் ஒருத்தர் – அவரு தம்பதியர். பொண்ணு, சமீபத்தில் மனசு சரியில்லாம, சுறுசுறுப்பில்லாம போயிட்டாங்க. அவருக்கு விருப்பமான ஒரு புது உடை வாங்கி, டிஎச்எல் மூலம் டெலிவரி வர ஆரம்பிச்சாங்க. சும்மா சர்க்கரைப்பானம் மாதிரி காத்திருந்தாங்க.
பாருங்க, டெலிவரி டைம் – மாலை 1 மணி முதல் 3 மணிக்குள்ள. அப்புறம், நம்ம ஹீரோ 12.30க்கு ஷவர் போயிட்டாரு. டைமிங்க்கே, 12.40க்கு டெலிவரி டிரைவர் வந்துவிட்டாரு! ஹீரோ குளிர்ந்த பானியுடன், பதறி, பைரோப் போட்டு, வாசலில் காத்திருக்கிறார். "சார், சீக்கிரம் வாங்க, கையெழுத்து போட்டுட்டு, ஷவரை முடிச்சிடனும்!" – நம்ம மனசில் ஓடுறது.
ஆனா, சார்... வாசலில் யாரும் வரவே இல்ல. பத்து நிமிஷம் காத்திருந்தாலும், சத்தம் கிடையாது. அடுத்த நிமிஷம், போனில் மெசேஜ்: "வீட்டில் யாரும் இல்ல, டெலிவரி முடியவில்லை." சாமி! பசி, கோபம், கலப்பை எல்லாம் சேர்ந்து ரகசியம் போல வந்து நிக்குது. கீழே ஓடிப் போனாரு, டிரக் போயிட்டது!
அந்த மொக்கையில, கஸ்டமர் கேர் அழைத்தார். நல்லவங்க பேசினாங்க, வேற வழி இல்ல, மறுநாள் மட்டும் பக்கத்து வீட்டாரிடம் கொடுக்கும் வாய்ப்பு இருக்கு.
