வணக்கம் நண்பர்களே! வாழ்க்கையில் சிரிப்பும், கோபமும், மன அழுத்தமும் எல்லாம் கலந்து வரும் சில கதைகள் உண்டு. அப்படி ஒரு அமெரிக்கக் குடும்பத்தில் நடந்த நகைச்சுவை, சோக கலந்த, விடுதலையின் கதை இது. என் அம்மா, பதின்மூன்று வருடங்கள் ‘கெவின்’ என்பவருடன் வாழ்ந்து, இனி சுதந்திரமாக இருக்கிறார். இந்தக் கதையை எழுதும் மகிழ்ச்சி எனக்கு மட்டுமல்ல, உங்களுக்கும் சிரிப்பையும் சிந்தனையையும் தரும் என நம்புகிறேன்.
கோடை விடுமுறைக்காலம். ஹோட்டலில் வேலை செய்தால் என்ன நடக்குமோ என்று யாரும் ஊகிக்க முடியாது! ஒரு நாள் சனிக்கிழமை, நம்ம கதாநாயகி காலையிலிருந்து தனியாகவே முன்பணியாளர் மேசையில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். எல்லாமே அமைதியாக இருந்தது. அப்போது கதவிலிருந்து ஒரு பழைய முகம் நுழைந்தான். அந்த கணமே அவருக்கு ஒரு சில்லரை ஜோக்கர் மாதிரி பிரச்சனை வரப்போகுது என்பது புரிந்தது!
ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியில் வேலை பார்த்து வந்த அண்ணன்! அடுத்தடுத்து வாடிக்கையாளர்கள், பிஸியான வேலையெல்லாம் ஓரமா வைத்து, ஒவ்வொரு நிமிஷமும் போன் அடிக்குறாங்கன்னு படிக்கும்போது நம்ம ஊர் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடக்குற சிரிப்பான சம்பவங்கள் நினைவுக்கு வருது. ஆனா, இங்க நடந்த சம்பவம் மட்டும் சும்மா இல்ல. இரவு 10:38க்கு ஒரு வாடிக்கையாளர் போன் பண்ணி, "உங்க ரிமோட்டுயை எப்படி உபயோகிக்கறதுன் தெரியலை!"ன்னு கவலைப்படற மாதிரி சொன்னாரு.
ஆமா, ரிமோட் ஒன்னு தெரியாம இப்படி எப்படியெல்லாம் நம்ம பணியாளரையே அடிக்கடி தூக்கி விடுறாங்கனு நினைச்சா சிரிப்போட கலக்கம் கூட வருகிறது! இது ஒரு காமெடி ஸ்டோரியா இல்லை... நம்ம எல்லாருக்கும் ஒருத்தர் பழக்கத்தையும், சமுதாயமானே reflect பண்ணும் ஒரு கதை.
நம்ம ஊரு கடைகளுக்கு வந்து, அஜீபா காரணம் சொல்லி தப்பிக்க முயற்சிக்கிறவங்க உங்க வாழ்க்கையில கண்டிருக்கீங்களா? அப்படி ஒரு ஜாலி சம்பவம் தான் இந்த பதிவு. கடை ஊழியர் ஒருத்தர், கடை திருட்டில பிடிபட்ட ஒருவர் கொடுத்த ‘காரணம்’ கேட்டதும், நம்ம ஊரு இயக்குநர் சுந்தர் சி-யே கூட கதை சொல்ல வர மாட்டாரு போலிருக்கு!
சில நேரங்களில், வாழ்க்கையில் நமக்கு எதிர்பாராத சந்தோஷங்களை தரும் சிறிய நிகழ்வுகள் நடக்கின்றன. அவை எவ்வளவு சலசலப்பான இடத்தில் நடந்தாலும், நம்மை குழந்தை மனதோடு மீண்டும் இணைக்க வைக்கும் சக்தி அவைகளுக்கே உண்டு. இன்றைய நிகழ்வு, அமெரிக்க ஹோட்டல் பணியாளரின் அனுபவம், நம்முடைய தமிழ் வாசகர்களும் மனதார ரசிக்க வேண்டிய ஒரு அழகான நினைவாகும்.
"நம்ம ஊரு சந்தைகள்ல 'கேளுங்க, தாயார் கேளுங்க!'ன்னு கூப்பிட்டு விற்கிற வியாபாரி, எப்போவும் சந்தோஷமா, பொறுமையா பதில் சொல்வாரு. ஆனா, அங்க eBay-க்கு போனோம்னா, சில வியாபாரிகள் சும்மா கேள்வி கேட்டாலே சீறிவிடுறாங்க! வாங்க, அந்த மாதிரி ஒரு வியாபாரிக்கு நம்ம ஓர் சக மனிதர் எப்படி சட்டப்படி பழி வாங்கினார்னு பார்ப்போம்!"
“உங்களை வாழ்த்துகிறேன், நம்ம ஊரு ரேப்பர் கிட்ட பாத்தா, பழைய பாசம் நினைவுக்கு வரும்!” இப்படி ஒரு சினிமா வசனம் மாதிரி, இந்தக் கதையில் ஒரு ‘ஹீரோ’ ரேப்பர், அவருடைய வாழ்க்கையில் 20 வருடம் கழித்து திடீரென்று வந்து விழுந்தார் அவரது உயிரின் தந்தை! ஆனா, இந்தக் கதையில் ‘தந்தை’ என்பதற்கு தமிழ்படங்களில் வரும் ‘அப்பா’ மாதிரி பாசம் கிடையாது. சும்மா பெயருக்காக வந்தவர். இதோ, அந்த சம்பவம் எப்படி ‘பேட்டி ரிவெஞ்ச்’ ஆக மாறியது என்பதை, நம்ம ஊர் பாணியில் சிரிப்போடு பார்க்கலாம்.
“நம்ம ஊரு விளையாட்டு போட்டியில் சுவாரசியம் இருந்தாலும், போட்டிக்காக அகில இந்தியம் சுற்றி வரும் பெற்றோர்கள் மட்டும் தான் இப்படி நடக்கிறார்கள் என்று நினைச்சேன். ஆனா அமெரிக்காவில் ஒரு இரவு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடந்த சம்பவம் கேட்டா, நம் ஊரு கிரிக்கெட் தாத்தா கூட சும்மா போய்டுவார்!”
நமக்கு வேலைக்காக இன்டர்வியூக்கு போனது என்றாலே, கலர்ஃபுல் ஷர்ட், நறுமணி வாசனை, "நான் உங்களை மாதிரி வேலை செய்ய ரெடி" என்று ஒரு புன்னகை – இதுதான் பொதுவாக இருக்கும். ஆனா, இந்த இன்டர்வியூ ஒரு சாதாரணமானது கிடையாது. ஒரு ஹோட்டலில் நடந்த இந்த சம்பவம் நம்மை சிரிப்பில் உருக்கி விடும். தமிழ் நாட்டில் "ஓர் இன்டர்வியூக்கு போனோம், ஒரு சினிமா பார்த்த மாதிரி வந்தனோம்" என்பதற்கு பக்கா உதாரணம் இது தான்.
கடையில் வரிசை நின்று வாங்கும் அனுபவம் நம்மில் பலருக்குமே இருக்கும். சில நேரம், நம்மைப்போல் பொறுமையாகக் காத்திருப்பவர்களை மீறி, "நான் தான் முதலில்" என்று ஓடிவரும் வேலைகள், அல்லது 'வாழ்க்கை வேகமானவர்களுக்குத்தான்' போல நடக்கும் சம்பவங்கள், நம்மை சுறுசுறுப்போடு கிண்டல் செய்ய வைக்கும். இன்று சொல்லப்போகும் கதை, அப்படிப்பட்ட ஒரு கடை வரிசை சம்பவம் தான்.
பொறுமை என்பது எப்போது வேண்டுமானாலும் அழகும், ஆனா சில சமயம் அந்த பொறுமையையும் சீருடைக்கும் 'சிறிய பழி' ஒன்று, எல்லோருக்கும் ஒரு சிரிப்பு தரக்கூடியது. அந்த வகையில், இந்தக் கதையின் நாயகனும், ஒரு பழி வாங்கும் சந்தர்ப்பத்தையும் மிக சிறப்பாகப் பயன்படுத்தி உள்ளார்!