மும்பையின் பிரபலமான ஐஷ்வர்யமான ஹோட்டலில் வேலை பார்த்த காலத்தை நினைத்தால் இன்னும் பசுமை தான்! அந்த ஊரின் வேகத்தை விட, அந்த ஹோட்டலின் பிஸியான சூழல் தான் நம்மை சுவைத்து விட்டது. வாசகர் நண்பர்களே, உங்க அலுவலகத்தில் ஒருவழி வேலைக்காரர் குறைவாக இருந்தால் எப்படி இருக்கும்? காலையில் உள்ள காபி குடிக்க நேரம் கிடையாது, ஆனால் வாடிக்கையாளர் வரிசை மட்டும் பஜ்ஜி கடை மாதிரி நீளும்! அப்படி ஒரு நாள், நம்ம கதை ஆரம்பங்கிறது.
வீட்டில் அம்மாவும் நாமும் பேச ஆரம்பிச்சா, நம் வாழ்நாள் முழுக்க நினைவில் இருக்கும் சம்பவங்கள் சில நேரம் நடக்குமே! அந்த மாதிரி ஒரு நாள், அமெரிக்காவில் வாழும் ஒரு மகன், Reddit-இல் பகிர்ந்திருக்கிறான் – "டிஸ்லெக்சியா" பற்றி தன் அம்மாவுடன் நடந்த ஒரு கலகலப்பான உரையாடலை.
அம்மா பொதுவாக புத்திசாலிதான், ஆனா சில சமயம் பசங்க சொல்வதைக் கேட்டு புன்னகைக்கு காரணம் ஆகிட்டு போவாங்க. பேசிக்கொண்டிருந்த போது, டிஸ்லெக்சியா (Dyslexia) பற்றி விவாதம் வந்துச்சு. அங்கேயே கிளைமாக்ஸ்!
நம்ம ஊரு பள்ளியில் எல்லாம், பரிசோதனைக்கு காப்பி அடிக்கிறதா, இறைவனை நோக்கி கண்களை மூடிக்கிட்டு “ஏதேனும் சரியான பதில் வந்திடும்”ன்னு அழுதுகிட்டே எழுதுறதா – இது எல்லாம் சாதாரணம். ஆனா அமெரிக்கா லயும் அதே மாதிரி சில “கலக்கல்” மாணவர்கள் இருக்காங்கன்னு இந்த ரெடிட் கதையில் தெரிஞ்சிருக்கு!
ஒரு பள்ளி கணித ஆசிரியர், ஒரே ஒரு மாணவன் காரணமா எப்படி முழு பள்ளி நிர்வாகமும் சிரிக்கணும், வருத்தப்படணும், யோசிக்கணும் மாதிரி ஆக்குனாரு – அதுவும் “67”ன்னு புத்திசாலித்தனமான பதிலோட! வாங்க, அந்த சம்பவத்தை நம்ம ஊரு கதையாக ஒட்டி சொல்லிக்கலாம்.
மழலைக் குளிரில் ஒரு அத்தனையோட்டல் லாபியில் மரவிறகால் எரியும் fireplace – அந்த நெருப்பின் வெப்பம் மட்டும் இல்லை, அதனுடன் சேர்ந்து ஒரு அழகான அனுபவமும், மகிழ்ச்சியும் வந்து சேரும். விருந்தாளிகளும் அந்த நெருப்பை சுற்றி அமர்ந்து, காபி குடித்து, உரையாடும் அந்தக் காட்சியே ஓட்டலுக்கே ஒரு தனி அழகு. ஆனால், நம்ம ஊரு கதை போலவே, “கொஞ்சம் கூடுதலாக பாசம் காட்டினா கஷ்டம் தான்!” என்பதைத்தான் அங்கேயும் நிரூபித்தார்கள்.
நாமெல்லாம் பள்ளியில் படித்த காலம் நினைவுக்கு வந்தாலே “குழு வேலை” என்றால் என்ன நினைவு வருகிறது? சில பேர் மட்டும் எல்லா வேலைகளையும் செய்துவிட்டு, மற்றவர்கள் “நாமும் குழுவில்தான்” என்று பக்கத்தில் நின்று போய் விடுவார்கள்! அந்த வகையில் இன்று ஒரு பிரபலமான ரெடிட் பதிவை (r/PettyRevenge) அடிப்படையாக வைத்து, நம் எல்லாருக்கும் பழக்கமான குழு வேலை அனுபவத்தை சொல்ல வந்திருக்கிறேன்.
நம்ம ஊரில் ஒவ்வொருவரும் உழைப்புக்கும், நேரத்துக்கும் மதிப்பு கொடுப்பது ரொம்ப முக்கியம். ஆனா, சில பேரு அதையே புரியாம, "நீங்க யாரு?" என்று கேட்கும் அளவுக்கு பரபரப்பா நடந்து கொள்றாங்க. இப்படித்தான் ஒரு வேலைக்காரர் (freelancer) – இதோ, Reddit-ல பார்த்த ஒரு வித்தியாசமான சம்பவம், நம்ம ஊர் பேச்சு பாணியில்!
நமஸ்காரம் நண்பர்களே! ஒரு ஹோட்டலின் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்த அனுபவங்களை நம்ம ஊரு ஸ்டைல்ல பகிர்ந்துகொள்ள வந்திருக்கேன். இன்று சொல்லப்போகும் கதை – "முதல் தடவையாக கிடைத்த மோசமான விமர்சனம், அதற்கு மேலாளரின் ராசாசார நடவடிக்கை" பற்றியது. இந்த அனுபவம் நம்ம மேஜிக் காஃபி, ரெஸ்டாரண்ட், ரிசெப்ஷன் எல்லாம் போல நம்ம ஊரு அலுவலக கலாச்சாரத்தோட ஒட்டிப் போகும்.
ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் போது, "வாடிக்கையாளர் ராணி"னு சொன்னபோதே மேலாளர்கள் எப்போதும் பிசியாக இருக்காங்க. ஆனா, சில மேலாளர்களோ, அதுக்கு மேல ஆறு படி மேல் செஞ்சு, தங்கள் பதவியையும், பாசாங்கையும் எப்படி பயன்படுத்தறாங்கன்னு தான் இங்க பாருங்க!
வணக்கம் நண்பர்களே! இன்று நம்மளோட ஹோட்டல் அனுபவம் பற்றிய கதைகளை ஓர் புதிய கோணத்தில் பார்க்க போறோம். "நெட்டில் எல்லாம் தெரிஞ்சவன் தான் கெட்டவனா இருப்பான்"ன்னு பழமொழி இல்லாமல் இருந்தாலும், நம்ம தமிழர்களுக்கு இணையத்தில் ஏமாற்றப்படுவது புதிதல்ல. ஆனா, சில சமயம் நம்மை மாதிரி புத்திசாலிகள் கூட, சில சாமியார்களிடம் மாட்டிக்கிறோம்! ஹோட்டல் முன்பதிவுக்காக நம்பி போன இணையதளங்கள் எப்படி நம்ம பணத்தையும் நம்பிக்கையையும் கொள்ளையடிக்கிறாங்கன்னு ஒரு உண்மையான கதை இங்கே!
விடுமுறை காலம் வந்துவிட்டது என்றாலே நம் அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சி, உற்சாகம், குடும்ப சந்திப்பு, சாப்பாடு என இருக்கும். ஆனா, இந்த மகிழ்ச்சிக்குள் சிலர் மட்டும் வேலைக்காக தங்கள் வாழ்நாளையே அர்ப்பணிக்க வேண்டி இருக்கும் நிலை! குறிப்பாக ஹோட்டல் முன்பணியாளர்கள். இந்த விடுமுறை சீசனில், ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டலில் வேலை பார்த்த ஒரு முன்பணியாளரின் அனுபவம், நம்ம ஊர் வேலைக்காரர்களுக்கு எவ்வளவு நெருக்கமானது என்று சொல்லி தீராது. இதோ, அந்த கதை – நம்ம கலகலப்பும், கண்ணீரும் கலந்து!
"டிசம்பர் மாதம் வந்தா தான் ரெண்டு விஷயம் நம்மை புடிக்கும் – ஒன்று, வீட்டுக்காரங்க கேக்கும் 'என்ன சாப்பாட்?'ன்னு, இன்னொன்னு, நண்பர்கள், உறவினர்கள் எல்லாம் கேட்கும் 'அப்பா, நீயேன்டா இன்னும் வேலைக்கு போற?'ன்னு!"
பண்டிகை காலம் வந்தா, நிறைய பேருக்கும் சண்டை, சந்தோஷம், குடும்பம், வேலை விடுமுறை என பல விஷயம் நினைவுக்கு வரும். ஆனா, ஹோட்டல், மருத்துவமனை, காவல் நிலையம், போஸ்ட் ஆபிஸ் மாதிரி சில இடங்கள் – அங்க வேலைக்கு விடுமுறை அப்படிங்கிறதே கிடையாது! "வீட்ல எல்லாரும் கொண்டாடுறப்போ நாங்க வேலை பார்றோமே!"ன்னு யாராவது சொல்லினா, உடனே 'அடடா, அதைவிட பெரிய தியாகி யாரும் இருக்க முடியாது'ன்னு எல்லாரும் ஆச்சரியப்படுவாங்க.