நண்பர்களே வணக்கம்!
பொதுவாகவே, ரிமோட் வேலைன்னா, காலையில் கிளம்பி, பேருந்து, பஸ்ஸு, டிராஃபிக் எல்லாம் தவிர்த்து, பஜ்ஜி சாப்பிட்டு, பாட்டி பக்கத்தில் இருக்க உட்கார்ந்துகிட்டு, வேலை செய்யும் வசதிதான் நமக்கு ஃபேவரைட். ஆனா, சில சமயம் மேலாளர்களுக்கு “நம்ம ஆபிஸ் கலர்ல இல்லையே, டீம் பாண்டிங் இல்லையே!”ன்னு தோணும். அந்த மாதிரி ஒரு காமெடியான சூழ்நிலையில், நடக்காததை நடக்க வைக்கும் ஒரு ஹீரோவின் கதை தான் இன்று!
நம்ம ஊரு மக்கள் தான்! எங்க போனாலும், தனக்கு தெரிந்தது தான் சரி, மற்றவர்களும் அதையே பின்பற்றணும் என்று நம்புறோம். ஸ்டேஷன்ல டிக்கெட் எடுக்கும் போது கூட, "நான் சொல்லுறேன், நீ கேளு!" என்றதை பார்க்கலாம். ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் இது நடக்காதா? நம்ம கதையின் நாயகன் ஒரு ஹோட்டல் முன்பதிவாளர். அவன் சந்திக்குற விருந்தினர்கள், நம்ம ஊரு மாமா மாதிரி, அவனுக்கு வேலை சொல்லிக்கொடுப்பது சாதாரணமே!
ஒரு அலுவலகத்தில் வேலை செய்வது என்றால், எல்லாம் வேலை மட்டும் கிடையாது; politics-ம், பக்கத்து மேனேஜர் 'காபி அடிக்க' முயற்சிப்பதும், நம்மைச் சுற்றி நடக்கும் காமெடிகளும் கூட. அந்தக் காமெடியுடன் கலந்துள்ள ஒரு சரித்திரம் தான் இன்று நம்மால் பார்க்கப்போகும் – அது "Malicious Compliance" என்கிற புது மாதிரி பழிபிறர் மேல் போட்டல்!
நம்ம எல்லாருக்கும் ஒரு வகை மேனேஜர் தெரியும் – தன் தவறுக்கு போர் போடும், நம்ம வேலைக்கு தன் பெயரை ஒட்டும், நம்ம முன்னேறினா கண் திரும்பும். அந்த மாதிரி ஒரு பாஸும், அவனுக்கு எதிரான ஒரு ஜூனியர் ஊழியரும் இப்படித்தான் ஒரு கதை உருவாக்கியிருக்காங்க. கதையை படிக்க ஆரம்பிச்சா, நம்ம ஊரு படங்களில் வரும் 'வில்லன்' பாஸும், 'தடைக்கு தடையாக' செய்பவரும் நினைவுக்கு வருகிறது!
நமக்கு எல்லாம் வீட்டில் நாய்கள் இருந்தால் அவங்க நம்மை ரொம்ப நேசிக்கிறாங்க, நாமும் அவங்க மேல பாசம் பொழியுறோம். ஆனா அந்த பாசத்தில், நாய்கள் கூட சின்ன சின்ன ‘பேட்டி’ பழிவாங்கும் குணம் இருக்கிறது தெரியுமா? இப்போ தான் ஒரு ரெடிட் பதிவில் பாத்த ஒரு சம்பவம், நம்ம ஊரு பசங்க கூட இப்படிதான் சண்டை போட்டுகிட்டு பழிவாங்குவாங்கன்னு நினைச்சுட்டேன்!
ஒரு அமெரிக்கா வாசி (u/pani_ania) தன்னோட இரண்டு நாய்கள் – ஒரு குட்டி Min-Pin/Coonhound கலவை (22 பவுண்ட்ஸ்), மற்றது 70 பவுண்ட்ஸ் எடையுள்ள பெரிய Doberman – இருவரையும் பற்றி ஒரு ரசிக்க வைக்கும் சம்பவத்தைப் பகிர்ந்திருக்கிறார். நம்ம ஊருல பார்த்தா, ஒரு பக்கத்து வீட்டு பையன் போலே குட்டி நாய்; இன்னொரு பக்கத்து வீட்டு பெரியண்ணா போலே Doberman!
நீங்க ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து இருக்கீங்கன்னு நினைச்சுக்கோங்க. ராத்திரி, எல்லாரும் தூங்குற நேரத்துல நீங்க வேலைக்கு வந்திருக்கீங்க. அப்புறம், லொபியில் சில விருந்தினர்கள், "Monday Night Football" பார்க்க, ஒரு பெரிய மது பாட்டிலோட குடிச்சிக்கிட்டே ஹாப்பா இருக்காங்கன்னா, எங்க மனசுக்கு எப்படி இருக்கும்? ஹோட்டல் விதிகளும், விருந்தினர்களோட 'நான் எங்க வேண்டுமானாலும் குடிப்பேன்' ஃபீலிங்கும் – இதுல தப்புக்கு யார்?
அன்புள்ள வாசகர்களே!
நம்ம ஊரில் பெரிய கம்பெனிகளில் வேலை பாத்தீங்கனா, ‘ஓவர்டைம்’ தான் ஒரே பேச்சு! “இன்னொரு மணி நேரம், இன்னொரு பயணம், இன்னொரு சம்பளம்”ன்னு எண்ணுறவங்க இருக்குற இடத்துக்கு, மேலாளர்களோ “கடினமான விதிகள் இருந்தா எல்லாம் கட்டுக்குள் இருக்கும்”ன்னு எண்ணுறாங்க. ஆனா, அந்த விதிகள் பல தடவை தன்னையே உதைச்சு தூக்குது- என்கிறதுக்கு ஒரு அற்புதமான உதாரணம் இந்த ரெடிட் கதையில இருந்தது!
வணக்கம் வாசகர்களே!
நம்ம ஊர்ல வாடிக்கையாளர்கள், ஹோட்டல் ஊழியர்கள், நாய், பனிக்காலம்—இது எல்லாமே சேர்ந்தா என்ன கதை நிகழும்? “நம்ம வீட்டுக்கு ஒரு வீடு” மாதிரி, இந்தக் கதையோ “நம்ம ஹோட்டலுக்கு ஒரு நாய்”ன்னு வித்தியாசம். இன்று நான் சொல்றேன், வெறும் ஹோட்டல் ரிசர்வேஷன் கதையில்ல, நம்ம மனசையே குழப்பும் சம்பவம்!
ஒரு நாளில், ஒரு ஜீவனும், ஒரு குளிரும், ஒரு முடிவும். இதை எல்லாம் கலக்கி, ஹோட்டல் முன்பணியில் நடந்த ஒரு ‘அருவருப்பான’ அனுபவம்… இதை படிச்சுட்டு, உங்க கருத்தையும் சொல்லுங்க!
இது ஒரு சாதாரண இரவு இல்லை! நம்ம ஊரு சினிமாவில் போலிஸுக்கு ஒரு ‘அனோனிம்’ அழைப்பு வந்தா மட்டும் கதையெல்லாம் திரும்பிப் போகும். ஆனா, இந்த கதையில் போலீஸ் இல்லை, ஹீரோவா நம்ம ஹோட்டல் ரிசப்ஷனிஸ்ட் தான்! அந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான் இந்த பதிவில்.
“நீங்க என்ன ஜாதி?” “உங்க வயசு எவ்வளவு?” – ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து பழையவர்கள் கூட கேட்ட கேள்வியில்லை. ஆனா, ஒரு நடு இரவில், மூன்று மணிக்கு, இப்படி ஒரு அழைப்பு வந்தா... உங்க மனசுக்குள்ள தான் எப்படியோ ஒரு ‘பய’ நுழையும். நம்ம ஊரு பாட்டிலே சொல்வாங்க, “அதிகமான நெருப்பும், அதிகமான நிழலும் நல்லதல்ல”ன்னு. அந்த மாதிரி தான் இந்த சம்பவம்!
நண்பர்களே, உங்கா வாழ்க்கையில் ஒருத்தர் இருந்திருக்காங்க, அவரை நம்ம ஊர்ல "பக்கத்து வீட்டு ராமசாமி" மாதிரி சொல்வோம். ஆனா, இன்டர்நெட்டில் இவர்களுக்கு தனி பெயர் இருக்கு – "கெவின்"! இந்த "கெவின்" என்ன செய்வார்? அவரோட அறிவு, தைரியம், சாமர்த்தியம் எல்லாமே நமக்கு சிரிக்க வைக்கும் அளவுக்கு இருக்கும்! சமீபத்தில், ரெடிடில் வந்த ஒரு கதை – “Salt on My Skin and Scars on My Back” – படிச்சப்போ, நம்ம ஊர் அலுவலகங்கள்ல நட்பாகத்தான் இருப்பவர்களை நினைவு வருது.
நம்ம ஊர்ல “விருந்தினரை தேவன் போல போற்ற வேண்டும்”ன்னு சொல்வாங்க. ஆனா, அந்த தேவை போறும் வேலைக்கு போனவங்க சந்திக்கும் சவால்கள் யாருக்காவது தெரியுமா? தங்கும் இடங்களில் ‘ரிசெப்ஷன்’ டெஸ்க்கில் வேலை பாக்குறவங்க அனுபவங்களை கேட்கும் போது, அவர்களுக்கு ஏன் அடிக்கடி சாம்பல் பூசிக்கொடுக்கணும் என்று தான் தோணும்.
இது ஒரு வெளிநாட்டு அனுபவம்தான், ஆனாலும் நம்ம ஊரு ஹோட்டல், லாஜ், பேங்க், கூட அந்த அஞ்சல் நிலையம் வரை எல்லா இடத்திலும் இப்படித்தான் நடக்குது. பாருங்க, ஒரு வாடிக்கையாளர் எப்படி மெத்தனமான முறையில் பணிப்பெண்ணை மனசு உடைய வித்திருக்கிறார் என்பதைத்தான் இப்போ பகிர்போறேன்.