"வணக்கம் நண்பர்களே! தமிழ்நாட்டில் எந்த இடம் சென்றாலும், ஹோட்டல் முன்பணியாளர்களும், வாடிக்கையாளர்களும் மோதும் 'உரிமை' காமெடி நாடகம் நம்மை சிரிக்க வைக்கும். ஒரு நாள் நாமும் முன்பணியில் இருந்தோம் என்றால், இந்த அனுபவங்களை நம்மால் மறக்கவே முடியாது! இன்று Reddit-ல் வெளியாகிய ஒரு பிரபலமான கதையை வாசிப்போம். பாருங்க, ஹோட்டல் ஷட்டில் சர்வீஸ், வாடிக்கையாளர் குணம், "நீங்களா செலவு செய்யணும்!" - எல்லாம் கலந்த விருந்தாக இது இருக்கும்!"
“மின்சாரம் இல்லாமலே மானிட்டர் வேலை செய்யுமா?” – இது நம்ம ஊர் சினிமாவில் கமலஹாசன் “கடவுள் இருக்கான் குமாரு!”ன்னு கேட்கும் மாதிரி கேள்வி. ஆனா, இந்த கேள்வி, நம்ம ஆபிஸ்ல, அதுவும் டெக்னோலஜி டீம்ல வந்துருச்சுன்னா, நம்பவே முடியாதே!
பசங்க எல்லாம் வீட்டிலிருந்து வேலை (WFH) பண்ணனும்னு, நம்ம IT டீம், ஒண்ணா கூடி, எல்லாருக்கும் லேப்டாப், மானிட்டர், கீபோர்டு, மவுஸ் எல்லாம் சேர்த்து கொடுத்து, வீடு வீடாக சென்று, சீரியஸ்-ஆன உழைப்புடன் செட் பண்ணி வச்சாங்க. ஆனா, அங்க ஒரு பெரிய கலாட்டா நடக்கப் போகுதுனு யாருமே எதிர்பாக்கல.
வணக்கம் நண்பர்களே! காலையிலே எழுந்து, பசுமை காற்று, பறவைகளின் கீச்சு, எதுவுமே இல்லாமல் அமைதியான ஜிமில் ஒரே நபராக ஓடினால் எப்படி இருக்கும்? ரொம்ப சுத்தமாகத்தானே இருக்கும், ஆனால் சில சமயங்களில் அந்த அமைதியையே கெடுக்க வருவாங்க சிலர்! அப்படியொரு சம்பவம் தான் இங்கே.
நாம் எல்லாருமே வாழ்கையில் ஒரு வகை "பிக் மீ" (Pick Me) மாதிரி நடக்கும் ஆள்களை சந்தித்து இருக்கலாம். சினிமாவிலோ, சீரியலிலோ மட்டும் இல்ல; நம்ம சமூகத்திலும், குட்டி வட்டாரத்திலும் இப்படி நடக்கிறதுதான் வாழ்க்கை. இப்போ ஒரு அமெரிக்கக் கதையை நம்ம தமிழோடு கலந்து உங்களுக்காக சொல்றேன்.
நண்பர்கள் குழுவில், எல்லாரும் அநேகமாக அந்த ஒருத்தி வந்தா லேசா முதுகுத் திருப்பி கொஞ்சம் தள்ளி இருப்பாங்க. அந்த வகை பெண்களில் ஸவானா (Savannah) என்பவர் ஒரு பிரதானமான பாத்திரம். இவளோட வாழ்க்கையில் நாலு திருமணங்கள், எல்லாமே அவளது தவறுகளால் முடிவடைந்துள்ளன. அவளுக்கு, "நான் கேட்டு அனுமதி வாங்கினா யாரும் ஒத்துக்க மாட்டாங்க. முதல்ல செய்யுறேன், பிறகு மன்னிப்பு கேட்டுக்கறேன்" என்பதுதான் தத்துவம்.
இவளுடைய பணிச்சுமை? வாரத்துக்கு 15 மணி நேரம் தான் வேலை. மேல் வேலைகளும் ஒண்ணும் பெரிய வருமானம் தராதது. ஆனாலும், யாராவது "வேலை வாய்ப்பு தேடலாமே, ரெசுமே தயார் பண்ணி கொடுக்கட்டுமா?" என்றா, நாயே அசிங்கம் பண்ணி பேசுவாளாம்.
இதிலேயே பெரிய விஷயம் என்னனா – ஸவானா, தன்னோட தோழிகளின் கணவர்களோ, காதலர்களோ சந்திக்கும்போது, வித்தியாசமான பாசத்தை காட்டுவாளாம். கண்ணில் பட்டா போதும், ஒரு கதை ஆரம்பம்! நம்ம கதையில், அவளோட அடுத்த குறி, இந்தக் கதையை எழுதியவர் (1961tracy) அவர்களின் காதலன்.
பக்கத்து வாசிகள் – சும்மா சொல்லிக்கொள்ளும் விஷயம் இல்லை. அவர்களால் ஏற்படும் சத்தம், வாசனை, வாய்ப்பாட்டு… எல்லாம் வாழ்க்கையிலேயே ஒரு பிரிவு! ஆனா, அந்த சத்தம் அதிகம் ஆகும்போது, நமக்கு தான் பொறுமை சோதிக்கப்படும். அப்படிப்பட்ட ஒரு சம்பவம் தான் இந்த பதிவு – “Apartment Neighbor Kept Blasting Music So I Gave Him A Taste Of His Own Medicine” – இதை படிச்சவங்க, நிச்சயமாக பக்கத்து வாசிகளோட அனுபவம் ஞாபகத்துக்கு வந்திருக்கும்!
ஒரு நாள், ராத்திரி நேரம். வேலை முடிச்சு, சாமான்யமா தூங்கப் போறோம். ஆனா, சுவருக்குப் பக்கத்திலிருந்து தாளம், இசை, பாஸ் ஒலி – அதுவும் “தடம் தடம்” என்று! நம்ம ஊர்ல இருந்தா, “அய்யா, சத்தம் கொஞ்சம் குறைச்சு வையுங்க”ன்னு சொல்லலாம். ஆனா அங்க எல்லாம் சும்மா இருக்க முடியாது. Earbuds போடினா கூட, அந்த பாஸ் ஒலி செவிக்கு ஊடுருவுது. பக்கத்து வாசிக்குத் தன்னோட இசை மட்டும் தான் முக்கியம் pola!
நம்ம ஊர் வீட்டில், மின்சார சுவிட்ச் புதிதா போட்டா கூட, அடுத்தடுத்த பையன்கள் வந்து "ஏங்க, இது ஏன் வித்தியாசமா இருக்கு?" என்று கேட்பாங்க. ஆனா, அமெரிக்காவில் உள்ள ஒருத்தர், ஸ்மார்ட் ஹோம் சாதனங்கள் (அதாவது, உங்கள் மொபைல் அல்லது கணினியில் இருந்து ஒளி, ஃபேன், கதவு எல்லாம் இயக்குற வசதி) கொண்டு, ஒரு பெரிய கலாட்டா செய்து விட்டார். இந்தக் கதையை படிச்சதும், "வீட்டில் ஸ்மார்ட் சாதனம் போட்டா நல்லதா, இல்லை சாமான்ய மின்சார சுவிட்சுதான் நமக்குப் பெருமை!" என்று யோசிக்க ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள்.
வணக்கம் தமிழ் வாசகர்களே! நாம் எல்லாரும் ஒருமுறை என்றாலும் ஓட்டலில் தங்கியிருப்போம். சிலர் அந்த இடத்தை பசுமை பூங்காவாக வைத்திருப்பார்கள்; சிலர் நம்ம ஊரு பேருந்து நிலையம் மாதிரி செய்துவிடுவார்கள். ஆனா, இவ்வளவு பரபரப்பான சம்பவம் நடந்திருக்குமா என்று கேட்டால், இந்தக் கதை கேட்ட பிறகு தான் நம்புவீர்கள்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம வாழ்க்கையில் எல்லாரும் ஒருதரம் இல்லையெனில் பல தரம் எதிர்கொள்ளும் ஒரு சாதாரண அனுபவம் — “டக்” பண்ணப்பட்ட மெசேஜ்! அதாவது, நம்ம கண்ணுக்குள்ள ஒரு நல்ல நண்பர், நம்மோட மெசேஜ் பார்த்துட்டு பதில் சொல்லாமப் போனதா, இல்லை நேரம் கழிச்சு ‘ஓ, மறந்துட்டேன்!’ன்னு சுத்திகிட்டா, அந்த நொறுக்குணர்ச்சி… ரொம்பவே நமக்குள்ள சின்ன வெறுப்பு கிளப்பும்.
இந்த மாதிரி ஒரு சின்ன petty revenge கதை தான் இப்போ நம்ம பார்க்கப்போறோம். அது மட்டும் இல்ல, இந்த கதையோட ஹீரோ – பக்கா நம்ம மாதிரி தான், கவுண்டு பண்ணி, சிரிச்சுக்கிட்டே விட்டாரு!
முதலில் ஒரு கேள்வி – "விதி" என்றாலே எல்லாரும் கடைபிடிக்கிறோமா? இல்லையெனில், யாராவது விதியைத் தங்களுக்கே உரியதாக மாற்றிக்கொள்ளுதா? இதைப் பற்றிச் சின்னதொரு சம்பவம், ஒரு வெளிநாட்டு நகரில் நடந்ததுதான். நம்ம ஊரிலேயே, தெரு நாயை கட்டிலே வைச்சு ஓட விடுறோம்; ஆனா, அங்கெல்லாம் பாக்கியதுக்கு விதி விதி தான். ஆனா மனித மனசு எல்லாதிலும் ஒரே மாதிரிதான், இல்லையா?
"வணக்கம் நண்பர்களே! நீங்க ஹோட்டல் வேலை செய்திருக்கீங்களா? இல்லனா, அங்க நடக்குற கதைகள் கேட்க வேணும்னு ஒரே ஆர்வமா இருந்திருக்கும்ங்க. நம்ம ஊரில் இருந்தாலும், பிரிட்டனில் ஒரு ஊதா நிற ஹோட்டலில் (Premier Inn) ஒரு கோடை வேலை பார்த்த தமிழ் நண்பர் பகிரும் அனுபவம் இங்க உங்களுக்காக. சினிமாவில் கூட படம் பண்ண முடியாத அளவுக்கு அசிங்கமான, அதிசயமான சம்பவங்கள் நடந்திருக்குது!"
"அறிமுகத்திலேயே சொல்லணும், இந்த ஹோட்டல் வேலைன்னு நினைச்சா, லட்சுமி வந்த மாதிரி சுவாரஸ்யமும், பொறுப்பும் இருக்கு. ஆனா, நிஜ வாழ்க்கையில், அது பக்காவா ஒரு ஹீரோவோ, ஹீரோயினோ நடிக்கிற மாதிரி இல்ல. ரொம்பவே சவாலானது. அந்த அனுபவம் படிச்ச பிறகு, நம்ம ஊர்ல 'சட்டீக்கட்டை' போட்ட ஹோட்டல் வேலைக்காரங்க கூட ரொம்ப சிம்பிள் னு தோணும்!"