ஒரு நல்ல காலை, ஒரு காபி மற்றும் வேலைக்கு போவதற்கான நம்பிக்கையுடன், ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் எனது சீட்டில் உட்கார்ந்தேன். ஹோட்டல் முன்பதிவு செய்வது, வாடிக்கையாளர்களுடன் பேசுவது, சிரிப்புடன் “வணக்கம், எப்படி உதவலாம்?” என்று கேட்பது என்பது நமக்கு பழக்கமான விஷயம். ஆனா அந்த நாளில் நடந்த சம்பவம், என் பொறுமையை கடைசிவரை சோதித்தது!
நம்ம ஊர்ல வேலை செய்யுற இடம் என்பது ரொம்பவே கலாட்டா தானே! எல்லாரும் வேற வேற குணம், வேற வேற கிளாசு. சிலர் தங்களை பெரியவங்கன்னு நினைச்சு மற்றவங்கள மேல திமிரு காட்டுவாங்க. அப்படி ஒருத்தர் இருந்தா, நம்மளால போய் "போடா"னு சொல்ல முடியுமா? ஆனா, பழிப்பழி மட்டும் கைவிடாம வருவாங்க! இந்த கதையும் அதுக்கே எடுத்துக்காட்டு – நம்ம அஞ்சாதி "பட்ஷா"க்கு ஒரு வாசனை பட்ட பழி!
"வாடிக்கையாளர் ராஜா" என்று சொல்வது நம் ஊரில் பழக்கம்தான். ஆனா, சில வாடிக்கையாளர்கள் போற்றும் அளவுக்கு அல்ல, போராடும் அளவுக்கு வருத்தம் தருகிறார்கள்! இப்படி ஒரு விருந்தாளியின் கதையே இன்று உங்கள் முன்.
ஒரு ஓட்டலில் முன்பணியாளராக இருக்கும் ஒருவர் (உங்கள் வசதிக்காக அவரை "அண்ணா" என்று அழைப்போம்) சமீபத்தில் சந்தித்த கதையை படிக்கும்போது, நாம் பல பேரின் முகங்களை நினைவில் கொண்டு சிரிப்போம். குடும்பத்தோடு வந்த ஒரு வாடிக்கையாளர், ஓட்டல் ஊழியர்களை தமது சொந்த சேவகர்களாக நினைத்து நடத்திய அதிரடியைப் படிக்க வேண்டும்.
நமஸ்காரம் நண்பர்களே!
இன்றைய காலத்தில் எல்லாருமே “டெக் சாவுக்கே” என்று தொழில்நுட்பத்தில் உழைக்கும் நாம், வேலைப்பளுவில் சிரிப்பும் கலந்து நிறைய அனுபவங்களை சந்திக்கிறோம். அதிலும், ஒரு ப்ரிண்டர் செட்டப் செய்வது போல சுலபமான விஷயத்தில் கூட, சில சமயம் அடுத்த அளவுக்கு கலாட்டா நடக்கிறது!
நான் ஒரு IT டெக் சப்போர்ட் நபரா இருக்கும்போது நடந்த ஒரு சம்பவம் இந்த பதிவு. நம்ம ஊர் அலுவலகங்களில் போன வாங்கி ப்ரிண்டர் வைக்குற மாதிரி, ஒரு ஸ்கூலில் ப்ரிண்டர் செட்டப் பண்ணணுமேன்னு ஒரு டிக்கெட் வந்தது. அதுவும், யாருக்காக தெரியுமா? கணினி ஆசிரியைக்காக! “அவர்தான் நம்மள விட ஞாயிறு”ன்னு நினைச்சேன். ஆனா நடந்தது வேற மாதிரிதான்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊர்ல ஒரு பழமொழி இருக்கு – "பணம் இருந்தாலும், பண்பும் இருக்கணும்!" ஆனா சில பேருக்கு அந்த பண்பு மட்டும் ஏங்கப் போயிருச்சு போல இருக்கு. இப்போ இந்த கதையை பாருங்க – ஹோட்டலில் நடந்த உண்மை சம்பவம், ஆனா கேட்க ஆரம்பிச்சீங்கனா சிரிப்பை நிறுத்த முடியாது!
நான் பணியாற்றுற ஹோட்டல் கிட்டத்தட்ட 3,000 அறைகள் கொண்ட பெரிய ஹோட்டல். ஒரு பெரிய மாநாடு நடந்துகிட்டு இருந்தது, எல்லா ஹோட்டல்களும் புக்கிங் பக்கம் இருக்கே இடமே இல்லை. இப்போ இவ்வளவு கூட்டம் இருந்தா, நம்ம பாவம் முன்பணியாளர் என்ன செய்ய முடியும்?
அலுவலகம், அரிசி, ஆராய்ச்சி — இந்த மூன்றையும் ஒரே நேரத்தில் இணைக்கும் பைத்தியக்காரத்தனம் நம்ம ஊர் சீரியஸ் ஆபீஸ் கலாச்சாரத்திலும் கற்பனைக்கு அருமையாகப் பொருந்தும்! சாமான்யமா நம்மளோட வேலைகளில் ஹெச்.ஆர். ட்ரெயினிங், ப்ராஜெக்ட் மீட்டிங், கேக் கட் பண்ணும் சப்தம் — இவங்க தான் சகஜமானவை. ஆனா, ஒரு நண்பன் ‘அரிசி எக்ஸ்பெரிமென்ட்’ பண்ணுவேன்னு சொன்னா? அது தான் இந்த கதை!
எல்லாருக்கும் வணக்கம்!
இன்று உங்க எல்லாரையும் சிரிக்க வைக்கும், சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு கதையை பகிரப்போகிறேன். தேங்க்ஸ் சொல்லணும், அந்த ரெடிட் நண்பர் u/Fun-Design4524-க்கு; அவரோட அனுபவம் நம்ம ஊர் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன் டெஸ்க் பையனோட/பெண்ணோட கதையா உணர்த்துச்சு!
நம்ம ஊர்லயும் இருக்கு இல்ல, “நான் யார்னு தெரியுமா?”ன்னு ஆரம்பிக்கறவர்களும், “நானும் VIP தான்!”ன்னு எப்போதுமே சொல்லி உரிமை காட்டறவர்களும். இந்த சம்பவம் நடந்தது அங்கயோ, ஆனா நம்ம வீட்டிலயே நடக்கிறது மாதிரி உணர்ச்சி!
நம்ம ஊர்ல வேலைன்னா, “சும்மா வேலை இருக்கா? ஏதாவது பண்ணிட்டு இருக்கணும்!”ன்னு சொல்வாங்க. ஆனா, இதைப் படிச்சீங்கனா உங்களுக்கு புரியும், சில தொழில்நுட்ப வேலைகள் “ஏன் இப்படிலாம் வேலை இருக்கணும்?”னா கேள்வி வரக் கூடும்! “டெக் சப்போர்ட்”ன்னு ஒரு பக்கம் வேலை பார்த்து, இன்னொரு பக்கம் ஜப்பானிய அன்னிமே பாத்துக்கிட்டே, குழப்பத்துல முட்டிக்கொண்டு இருக்கும் ஒருத்தரின் கதைதான் இது.
இதுல நமக்குத் தோன்றும் கேள்வி: “200 மணி நேரம், 27 மணி நேரம்… இந்த இரண்டுக்கும் என்ன வித்தியாசம்?” செஞ்ச வேலைலெல்லாம் மதிப்பும் இல்லை, மனநிம்மதியும் இல்லை. ஆனா, சம்பளம் மட்டும் ஓடுது – அதுவும் வாடிக்கையாளருக்கு பாதி தெரியாம!
வணக்கம் நண்பர்களே! நம்ம ஊரு IT டெக்கீஸ் தினமும் அலுவலகத்தில் மட்டும் அல்ல, வீடு, திருமணம், கூடவே அண்ணாச்சியின் கடை வரைக்கும் கணினி உதவி கேட்பதை பார்த்திருப்போம். ஆனா, அப்படியே ஒரு நாள், ஒரே ஒரு கணினி செட்-அப் தான், ஆனா நடந்த கதை கேட்டா உங்க பக்கத்து வீட்டுக்காரங்க கூட சிரிச்சுடுவாங்க!
நம் ஊரிலோ, அமெரிக்காவிலோ, சைக்கிள் ஓட்டுனா என்றால் ‘பாவம்’ன்னு ஒரு மனப்பான்மை. ஆனா, சான் பிரான்சிஸ்கோவில் நடந்த ஒரு சம்பவம், இந்த சைக்கிள் ஓட்டுனர்களும் எப்படி சமூகத்தின் கவனத்தை ஈர்க்கறாங்கன்னு காட்டுறது! "சைக்கிள் ஓட்டுனர்கள் எல்லாம் சட்டம் கடைப்பிடிக்கணும்!"ன்னு போலீஸ் கேப்டன் வார்த்தை போட்டதும், நகரமே ஒரு வேற கலாட்டால போயிருச்சு!
உடனே நூற்றுக்கணக்கான சைக்கிள் ஓட்டுனர்கள், "நீங்க சொல்லறதை நாங்க நன்றா பண்ணிக்காட்டுறோம்!"ன்னு, ஒவ்வொரு சிக்னல், ஸ்டாப் சைன் எதிரிலும், ஒழுங்காக ஒரே கோடியில் நின்று, முழுமையாக நிற்கறாங்க. எல்லோரும் கார் போலவே, தங்களுக்குத் தான் வழி வந்ததும் தானே போறாங்க! இதை பாருங்க, விடியோவுலயே traffic jam ஆரம்பிச்சிருச்சு. சைக்கிள் ஓட்டுனர்கள் சட்டம் பின்பற்றினா என்ன ஆகும்னு, முழு நகரமே புரிஞ்சுக்கிட்டது!