பொதுவாக ஹோட்டல் ரிசர்வேஷன் என்றாலே நம்ம தமிழ்நாட்டில் ‘ஆளோட பேச்சு, அறையோட சாவி’ என்று தானே சொல்வோம்? ஆனா, அங்கு ஐரோப்பாவில், ஹோட்டல் புக்கிங் கம்பெனிகளும், வாடிக்கையாளர்களும், உத்தரவு போடுற அரசியல்வாதிகளும் எல்லாம் கலந்து கலாய்க்குற மாதிரி இருக்கு. ஒரே அறைக்கு நூறு பேர் போட்டி போட்டா, அதில் ஒருவர் ‘நான் தான் பெறவேண்டியவர்’ன்னு போராட்டம் நடத்தின கதைதான் இது.
அந்த நாளில் கார்ப்பார்க் இடமே ரம்மியமானது! நம் ஊர் சினிமாவில் போலி போலீசாரும், சின்ன பழிவாங்கும் கதைகளும் ரொம்ப காமன். ஆனா, இந்த மெல்பூர்ன் வாசி எடுத்த பழியோ, நம்ம ஊர் தரையில் நடந்திருந்தா, “மச்சான், நீயும் காசு கட்டு!”னு சத்தம் போட்டிருப்பாங்க!
இதோ, மெல்பூர்னில் ஒரு குடியிருப்பில் வசிக்கும் நம்ம கதாநாயகன் (u/Commercial_Stick1826), தன்னுடைய கார்பார்க் இடத்தில் அடிக்கடி ஒரு பக்கத்து பையன் வந்து தன்னுடைய காரை நெட்டுப்பார் போல இடம் பிடித்து நிறுத்திக்கொள்வாராம். “அண்ணே, இது என் இடம், வண்டி எடுத்து போங்க!”னு சொன்னா, “ஆங்கிலம் தெரியுமா? நா சீக்கிரம் எடுத்துடுவேன்!”னு புன்னகை பண்ணுவாராம். நம்ம ஆளுக்கு இருக்கும் கோபத்தை நம்மயும் நன்கு புரிஞ்சுக்கலாம்!
"சாமி, இந்த வேலைக்கு நான் மட்டுமே வேண்டுமா?" – இது நம்ம ஊருக்கு ரொம்பவே பரிச்சயமான ஒரு மனக்கேள்வி. வீட்டில் இருந்து வேலைக்காரன் வரை, எல்லாரும் ஒருமுறையாவது கேள்விப்படுவார்கள். ஆனால், இந்தக் கதையோ, அமெரிக்காவில் ஒரு நபர் பணிபுரியும் நான்கு நட்சத்திர ஹோட்டலில் நடந்தது. அவர் உள்ளதை எல்லாம் பகிர்ந்திருக்கும் ஒரு Reddit பதிவை பார்த்தபோது, நம்ம ஊரில் உள்ள ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன் வேலைக்காரர்கள், "இது என்ன சினிமா சீன் போல இருக்கு!" என்று சொல்லுவார்கள்.
அதான், அந்த பதிவாளரின் கதையை நம்ம பார்வையில், நம்ம ஸ்டைலில், சிம்பிளா, சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும் வைக்கும் வகையில் கொஞ்சம் அலசியிருக்கேன்.
"இசை" என்றாலே தமிழர்களுக்கு ஒரு தனி பற்று. வீடு, கள், பேருந்து, திருமணம், அலுவலகம் – எங்கும் இசை இல்லாம இருக்க முடியாது. அப்படி தான், யாரோ ஒருவர் நம்ம இசை சுவையை குறை சொன்னா, உடனே மனசு எரியாம இருக்குமா? அதிலும், நம்ம இசையைக் கேட்க நம்ம நண்பர் கூட சேர்ந்து ஜாலியாக இருக்கும்போது, யாரோ வந்து "பாட்டு வேற மாதிரி இருக்கு, மாற்று!" என்றா, உடனே நம்ம உள்ளுக்குள்ள "சொல்லப்போகுறேன்!" என்றே வரும்.
"ஏன் பாஸ், ஹோட்டலில் வேலை என்றால் சாம்பார் ரைஸா?"
பிரபல விஜய் டிவி ப்ரோமோ ஸ்டைலில் ஆரம்பிக்கலாம்! நம்ம ஊர்க்காரருக்கு ஹோட்டல் வேலை என்றால் லக்ஷரி, சுகம்தான் என்று தெரியும். ஆனா, யாராவது ஒரு நாள் ரிசெப்ஷனில் நின்று பார்த்தீங்கன்னா, 'என்னடா இது, குடும்பக் கல்யாணம் போல சண்டை, புன்சிரிப்புடன் போட்டி!' என்று சொல்லுவீங்க!
இந்த பதிவின் கதாநாயகி, அமெரிக்காவில் உள்ள ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட். ஆனா, அவர் சந்திக்கிற வாடிக்கையாளர்கள் அப்படியே நம்ம ஊரு 'பொம்மை நாகல்' மாதிரி தான்!
ஒரு பக்கம் bathrobe இல்லைன்னு புலம்புறாங்க; மறுபக்கம் deposit திருப்பிக்கிடைக்கலைன்னு புலம்புறாங்க; சொல்லி முடியாது, பாவம் அந்த ரிசெப்ஷனிஸ்ட்.
நம்ம ஊர் ஆபீஸ் வாழ்க்கை என்றாலே சுடச்சுட டீ, லஞ்ச் டைம் கதைகள், ப்ராசஸ்கள், அப்புறம் "கழிப்பறை" என்கிற அந்த ஒரு முக்கியமான பகுதி! கழிப்பறை தூய்மையா இருந்தா தான் வேலை மனசாட்சியோட நடக்கும். ஆனா, அதை அனுபவிச்சிருக்கிறவங்க தான் தெரியும் – ஒரே கட்டடத்தில் பல கம்பெனிகள் இருந்தா, கழிப்பறை கலாட்டாகும்!
என் வீட்டுக்குள்ள சண்டையா? அது நாட்களில் ஒரு தடவைன்னு சொல்ல முடியாது, ஆனா சண்டை வந்தா அது நல்லா விறுவிறுப்பா இருக்கும்! அம்மா சொன்னதைக் கேக்கணும், நாம சொன்னதையும் கேக்கணும்… ஆனா எல்லாமே அந்த மாதிரி தானா நடக்கும்?
வணக்கம் நண்பர்களே!
ஒரு நாள் ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தவர்களுக்கு நடக்கும் சுவாரஸ்யமான சம்பவங்கள் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா? “இங்கு யாரும் புரியலையே!” என்ற நிலை வந்து விட்டால், அந்தக் கதையை நம்ம ஊர் நடையிலேயே ரசிக்க வேண்டாமா? இன்று ஒரு அப்படிப்பட்ட ‘சுழற்றும்’ (confusing) கதை தான் உங்களுக்காக!
"ஹோட்டல் முன்பலகை"… இந்த வார்த்தையே கேட்ட உடன், நம்மில் பலருக்கு பக்கத்தில் காத்திருக்கும் மதிய உணவு, பிஸியாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் கூட்டம், அல்லது ஒரு சிலருக்கு மட்டும் தெரிந்த அந்த ரகசியமான பந்துகள் நினைவுக்கு வரலாம். ஆனா, சமூக வலைத்தளங்களில் ஹோட்டல் முன்பலகை ஊழியர்கள் சந்திக்கும் உண்மையான, வேடிக்கையான, சோகமான, சிரிப்பு கலந்த அனுபவங்களைப் படிச்சா – நம்ம மனசு இன்னும் சந்தோஷமாவும், யோசிப்பதற்கும் தைக்குது!
நமக்கெல்லாம் அலுவலகத்தில் நண்பர்களோடு பேசும் போது சிலர் சொல்வதை கேட்டு, “இதையெல்லாம் யாராவது நம்புவாங்களா?” என்று ஆச்சரியப்படுவோம். அதே மாதிரி என் அலுவலக நண்பன், கேவின் (Kevin), சொன்ன ஒரு சம்பவம் இப்போது நினைத்தாலே எனக்கு சிரிப்பு வந்துவிடுகிறது. வேறெதுவும் இல்லை, நூலகம் பற்றிய அவரது புரிதல்... அப்படியே நம்ம ஊரிலே, கமலா நூலகத்தில் புத்தகம் எடுத்து வைத்திருக்கிறோம் என்று நினைத்துப் பாருங்க!