விண்டோஸ் மையத்தில் லினக்ஸின் சக்தியை கண்டறியுங்கள். இந்த திரைப்பட காட்சி, அலுவலகப் பணியாளர்கள் மற்றும் டெவலப்பர்களுக்கான உற்பத்தித் திறனை மேம்படுத்துவதில் லினக்ஸ் எப்படி உதவுகிறது என்பதை வலியுறுத்துகிறது.
ஒரு நாள் ஆபீசில் எல்லா வேலைகளும் நிம்மதியாக போய்க்கொண்டிருந்தது. எப்போதும் போல, வாடிக்கையாளர்களிடம் பேசும் சப்தம், கீபோர்ட்டில் தட்டும் சப்தம்… அதற்கிடையில், நம்ம IT தலவா ‘சார், எனக்கு லினக்ஸ் வைக்கனும்’ன்னு கேக்க வந்தாரு. அது ஒரு சின்ன டெவலப்பர் இல்லைங்க, நம்ம சாதாரண அலுவலக ஊழியர்!
தப்பா படிக்காதீங்க, இது ஒரு டெவலப்பர் கதை இல்லை. இப்போ நம்ம ஆபீசில் சும்மா டேட்டா என்ட்ரி செய்யும், ஈமெயில் அனுப்பும், டாக்யுமெண்ட் தயாரிக்கும், அப்படி இல்லேன்னா பிரெசண்டேஷன் செஞ்சு பஸ் பண்ணிவிட்டு போற அந்தப்போதா ஊழியர்களுக்கே, ‘Linux வேணும்’ன்னு ஆசை வந்திருக்கு.
8 ஆண்டுகளாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட வரவேற்பாளராக, நான் எனது தோழர்களைப் பணியிடங்களில் முன்னேறுவதைக் கண்டுள்ளேன், அதில் ஒருவர் FOM ஆக மாறினார். இந்த புகைப்படம் என் பயணத்தையும், தொழில்வழி எதிர்பார்ப்புகளின் இனிமை-கடுமையான தருணங்களைப் பிரதிபலிக்கிறது.
“ஏங்க, என்னால பாத்துக்க முடியாத அளவுக்கு பழக்கமான இடம் இது! என் பெயரை சொல்லாமலே ஹோட்டல் வாடிக்கையாளர்கள் ‘எங்க அண்ணா இருக்காரா?’னு கேட்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. ஆனா, வந்த வேலை நேர்மைல உழைச்சோமே, பதவி ஏற முடியாம புறக்கணிச்சாங்க. இது தான் நம்ம அலுவலக வாழ்க்கையோட உண்மை நிலை!”
இப்படி ஏங்கும் மனசோட எழுதப்பட்ட ஒரு கதையைத்தான் இன்று உங்களுடன் பகிர்ந்துக்கப் போறேன். Reddit-ல ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட் புலம்பும் பதிவை படிச்சதும், நம்ம ஊரு அலுவலக வாழ்க்கையோட கசப்பும், நகைச்சுவையும் கண்முன்னே வந்தது!
இந்த புகைப்படத்தில், ஹோட்டல் முன் மேசையில் உள்ள напряженный தருணம், விருந்தினர்கள் தங்கள் கருத்துகளை தெளிவாக தெரிவிக்க முடியாமல் இருக்கும்போது ஏற்படும் சவால்களை படம் பிடிக்கிறது. இந்தக் காட்சி, விருந்தோம்பல் துறையில் பயனுள்ள தொடர்பும், மென்மையான வழிகாட்டுதலும் எவ்வளவோ முக்கியம் என்பதைக் காட்டுகிறது.
"ஏய்... தண்ணீர்?"
"டிஷ்யூ..."
"ஒரு ஹேண்ட் டவல், ஒரு வாஷ் கிளாத்..."
இந்த மாதிரி வசனங்கள் கேட்டாலே நம்ம வீட்டில் குட்டிப் பசங்க பேசுவாங்கன்னு நினைக்கலாம். ஆனா, இவை எல்லாம் ஹோட்டல் முன்பணியில் நடந்த சம்பவங்கள்!
வணக்கம் நண்பர்களே! ஒவ்வொரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தவர்களும் சந்திக்கும் அந்த ‘மூடு விருந்தினர்கள்’ பற்றிய கதைகள் எல்லாம் ஜாலியாகவும் சிரிப்பாகவும் இருக்கும். இந்தக் கதையில், ஒரு முன்பணிப் பணியாளர், விருந்தினர்களை நாகரிகமாக பேச பழக்கப்படுத்தும் முயற்சியில் இருந்தார். அந்த அனுபவங்கள் நம்ம ஊரு ஸ்டைலில் பார்ப்போம் வாங்க!
இன்று வெள்ளி, இந்த வாரம் எவ்வளவு சுவாரஸ்யமாக இருந்தது! எனக்கு பேச முடியாத அளவிற்கு சிக்கலான அச்சுப்பொறி பிரச்சினையை தீர்க்கும் எனது தொழில்நுட்ப அனுபவத்தை இங்கு பகிர்ந்துகொள்கிறேன். இந்த சவாலான வாரத்திற்கான விவரங்களில் நுழைவோம்!
"வெள்ளிக்கிழமை வந்தாச்சு! ஆனா இந்த வாரம் என் உயிரை எடுத்து விட்டது போலயே இருக்கு!" – இந்த வாரம் நடந்ததும், என் பசங்க எல்லாரும் முடிவில் சொல்வது இதுதான். இதுக்குள்ள, இன்னொரு பிரிண்டர் குறைப்பு! நம்ம ஊரிலே சொல்வாங்க மாதிரி, 'பிரிண்டர் வேலைன்னா ரொம்ப எளிது'னு நினைக்கறதுல தான் பிரச்சனை ஆரம்பமாகுது.
நான் ஒரு பள்ளியில் வேலை செய்யுறேன். எல்லா பள்ளிகளும் சமீபத்தில் நவீனமான Extreme 5520 வகை switch-க்கு upgrade ஆகுறது. Avaya-வை விட்டு Extreme-க்கு போறோம். இந்த மாதிரி பெரிய வேலை நடக்கும்போது, எல்லா பிரச்சனையும் சரி பண்ணறது ஓர் பெரும் சவால்தான்.
இந்த காட்சியில், ஓட்டலின் ஊழியர் ஓரளவு அமைதியை நாடுகிறான், ஆனால் இரவு கடமையில் அடிக்கடி ஏற்படும் கலவரத்தால் இடைஞ்சல் ஏற்படுகிறது. அடுத்து என்ன ஆகிறது? கதைப்புறில் குளிக்கவும்!
ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்திருக்கிறோமா? இல்லையெனில், அங்கே வேலை செய்யும் நண்பர்களிடம் கேட்டுப் பாருங்கள் – “கழிப்பறை போகும் நேரம்கூட அமைதியா கிடைக்குமா?” என்று! நம்ம ஊரில் சாப்பாடு நேரம், டீ டைம், விளையாட்டு நேரம் எல்லாமே 'வாடிக்கையாளர் ராஜா' என்பதாலே ஒதுக்கப்படுவதே வழக்கம். அமெரிக்காவில் கூட அது மாறவே இல்லை போல!
இந்தக் கதையை முதலில் படித்ததும், “இது நம்ம ஊர்ல நடந்திருந்தா, அந்த அம்மா கழிப்பறை வாசல் வரை வந்திருக்க மாட்டாங்க, மேலே மேலே கூப்பிடுவாங்க!” என்று சிரிப்போடு நினைத்தேன். ஆனா, இந்த ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் (u/MaidenOfTheAudit) அனுபவம், எல்லாரையும் வாயடைத்து பார்க்க வைத்துவிட்டது.
இந்த புகைப்படத்தில், ஒரு வேளாண்மை ஊழியர் கடுமையான வேலை சூழலின் சவால்களைப் பற்றி சிந்திக்கிறார். உடனடிக் கிடைக்கும் இடைவெளிகள் மறுக்கப்படும் மற்றும் அனேகங்களைப் பார்க்கும் போது, அங்கு உள்ள மாறுபாட்டின் விளைவுகளை உணர்ந்துள்ளார். சேவைகளில் உள்ள அனைவருக்கும் நியாயமான நடத்தையைப் பெறுவதற்கான போராட்டம் நெருக்கமாகவும், தொடர்பானதாகவும் உள்ளது.
"நீங்க எவ்வளவு வருடம் இந்த வேலை பார்க்கறீங்க?" என்ற கேள்வி, நம்ம ஊரில் கூட பலர் கேட்டிருப்போம். "பத்தாண்டு ஆச்சு அண்ணா, ஆனா சம்பளம் எப்படியும் புதியவங்க மாதிரிதான்!" என்று பதில் வரும். இப்படி வேலை இடங்களில் மூத்த ஊழியருக்கான மதிப்பு, உரிமை, சம்பளம் – எல்லாத்தையும் மேலாளர்களே தீர்மானிக்கிறார்கள். ஆனா, அந்த உரிமை எங்க போகுது? இன்று நாம் பார்க்கப்போகும் கதை, வெறும் சம்பளப் பிரச்சனை இல்லை; உரிமைக்காக சிரித்து போராடிய ஒருத்தரின் சுவையான அனுபவம்!
ஒரு அமெரிக்க உணவகத்தில் நாலு வருஷம் கழித்து, ‘மூத்த ஊழியன்’ என்ற பட்டம் வாங்கினவரே நம்ம கதாநாயகன். ஒவ்வொரு வருடமும், கிரிஸ்துமஸ் வாரம் விடுமுறை கேட்டா மேலாளர் “seniority”–னு சொல்லி திருப்பி விடுவாராம். ஆனா, இந்த ஆண்டோ, தன் மேலாளரைத் தவிர மற்ற எல்லாரும் போயிட்டாங்க – குட்டி புது ஊழியர்கள் மட்டும் இருக்காங்க. இந்த முறை கூட, ஆகஸ்ட்டிலேயே விடுமுறை கேட்டும், புது ஊழியர்கள் எல்லாருக்கும் கிரிஸ்துமஸ் விடுமுறை கிடைச்சு, நம்மவர் மட்டும் திருப்பி அனுப்பப்பட்டார். காரணம்? “அவங்களுக்கு குட்டி பசங்க இருக்காங்க...நீங்க குழந்தை இல்லையா? Team player-ஆ இருக்கணும்!” – மேலாளர் சொன்னார்.
இரவுப் பணியாளர்களின் அனுபவத்தை உணர்த்தும் இக்காட்சியில், குளிர்ந்த அறை மற்றும் மர்மமான ஒலிகள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டுள்ளன.
வணக்கம் நண்பர்களே! நம் ஊரில் நிறைய பேருக்கு ஹோட்டல் வேலைனு சொன்னா, "அட, உனக்கு எத்தனை சுகம்! ஃப்ரீலா AC அறை, நல்ல சாப்பாடு, சும்மா ரிசெப்ஷன்ல உட்காந்திருப்பீங்களே!"ன்னு புரியாத சிரிப்பு மட்டும் தான். ஆனா, அந்த ‘நைட் ஷிப்ட்’னு ஒரு தனி உலகமே இருக்கு. மனிதர்கள் எல்லாம் தூங்கிக்கிட்டிருக்கும்போது, நம்ம மாதிரி சிலர் மட்டும் துடிக்குறோம். அந்த மாதிரி ஒரு இரவின் கதைதான் இது.
இந்த உயிரூட்டும் அனிமே காட்சியில், எங்கள் உபர் ஓட்டுநர் வெறித்தனம் செய்பவர்களுடனான சவாலான அழைப்பை எதிர்கொள்கிறார், அந்த அதிர்ச்சி நிறைந்த இரவின் மன அழுத்தத்தை பதிவு செய்கிறது.
நம்ம ஊர்லயும் வெளிநாட்டுலயும் ஒரே மாதிரிதான் – எங்கேயாவது பொறுமை இல்லாதவங்க, ‘நான் தான் ராஜா’ன்னு நடக்குறவங்க இருக்காங்க. ஆனா, ஒவ்வொரு முறையும் அவங்க பக்கத்தில் எல்லாரும் அடிமையாக நடக்கணும்னு கட்டாயம் இல்லை. ஒரே ஒரு பிள்ளையார் சுழி மாதிரி, சில நேரம் நம்மளும் நம்ம நியாயத்தை நாமே காட்டிக்காம இருக்க முடியாது – அதுவும் நம்மை இழிவாகப் பேசுறவங்கக்கு! இந்தக் கதையை படிச்சீங்கனா, “ஏய், இது நம்ம வீட்டில் நடந்திருந்தா நாமும் இப்படித்தான் செஞ்சிருப்போம்னு” நினைக்க வைக்கும்னு சொல்றேன்!
டிடிராய்ட்டில் ஒரு உபர் டிரைவர் (நம்ம ஊரு ஆள்னு நினைச்சுக்கலாம், ஆனா அமெரிக்காவில் தான்) – இந்தியா மாதிரி அங்கும் ராத்திரி நேரம், குளிர் சீசன். அந்த டிரைவர், 2018-19-ம் ஆண்டு ஒரு பிரபலமான பகுதியிலிருந்து (downtown Detroit) 3-4 பேரை எடுத்துக்கொண்டு செல்ல வர சொல்லி, உபர்-ஐப் பயன்படுத்தி புக் பண்ணியிருக்காங்க.
இந்த உயிர்ப்புள்ள அனிமே ஸ்கேனில், எங்கள் அசாதாரண விருந்தினர் ப்ரொடியா, பதிவு செய்யும் போது 15% தள்ளுபடியை கோரிக்கையாக கேட்கிறார், பயண பேச்சுவார்த்தையின் நகைச்சுவையான பக்கம் வெளிக்கொடுக்கப்படுகிறது. அவர் வெற்றி பெறுவாரா அல்லது ஊழியர்கள் உறுதியாக நிலைநிறுத்துவாரா? முழு கதை வாசிக்க வாருங்கள்!
வணக்கம் நண்பர்களே!
எல்லாம் நேரம் பார்த்து, நம்ம வாழ்க்கையில் சிலர் வந்து, நாம் பார்த்து வியக்க வைக்கும் நாடகங்களை நடத்துவார்கள். அந்த மாதிரி ஒரு ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் நடந்த காமெடி சம்பவத்தை, நான் இங்கே உங்களோடு பகிர விரும்புகிறேன். இது பக்கம் அமெரிக்காவில்தான் நடந்தது, ஆனா நம்ம ஊரு ஹோட்டலிலும் இப்படிப்பட்ட விருந்தாளிகள் இல்லையா? என்றால், நம்ப முடியாது!
இதை படிக்கும் போது, உங்களுக்கே நினைவில் ஒரு ‘வாடிக்கையாளர் ராஜா’ படம் போல, நம்ம ஊரு ரிசப்ஷனில் நடந்த கலாட்டா ஞாபகம் வந்துவிடும்!
உரையாடலில் மூழ்குங்கள்! இக்காட்சியியல், எங்கள் வாராந்திர இலவச விவாதத் த்ரேடின் உண்மையை எடுத்துரைக்கிறது—இங்கு நீங்கள் உங்கள் சிந்தனைகளைப் பகிரலாம், கேள்விகள் கேட்கலாம் மற்றும் எங்கள் சமூகத்துடன் தொடர்பு கொள்ளலாம். மேலும் சுறுசுறுப்பான விவாதங்களுக்கு எங்கள் டிஸ்கோர்டு சேவையில் சேர்வதை மறக்காதீர்கள்!
வணக்கம் நண்பர்களே! வாழ்க தமிழ்!
இப்போது நீங்கள் ஒரு சுவாரசியமான புது கதைக்கு எதிர்பார்த்து வந்தீர்கள் என நினைக்கிறேன். ஆனா இந்த வாரம், ரெடிட்டில் r/TalesFromTheFrontDesk-ல் வந்திருக்கும் ஒரு புதுமையான, சிரிப்பூட்டும் தலைப்பை பற்றி பேசப்போகிறோம் – "Weekly Free For All Thread"!
ஏதாவது ஒரு வேலைக்கதை, அதுவும் ஹோட்டல் முன்பணியாளர்களின் அனுபவம் இல்லையென்றாலும், இங்கே அப்படி ஒன்றும் கவலைப்பட வேண்டாம் என்பதே இந்தத் தந்தி (Thread)-ன் நோக்கம். ‘மாமா, வேலைகதை இல்லையா? சரி, பேச வாருங்கள்!’ என்பதுபோலவே இது!
