அந்த 'ஸ்டஃப்' எங்கேனு கேட்டாங்க... ஆனா அது என்ன ஸ்டஃப் தெரியலையே!
நம்ம ஊர்ல கடைல வேலை பார்த்திருக்கிறவங்க கிட்ட கேட்டீங்கனா, வாடிக்கையாளர் சம்பந்தமான ஓர் ரகசியம் தெரியும் – “அவர்களுக்கே என்ன வேண்டும் என்று தெரியாமல் வந்து, நம்மைய சந்தேகப்பட்டு மறுபடியும் கோபப்படுவாங்க!” இந்த மாதிரி சம்பவங்களை கேட்டாலே சிரிப்பு வருதே தவிர, எவ்வளவு குழப்பம்னு யோசிச்சு பாருங்க! அப்படித்தான் ஒரு அமெரிக்க கடை பணியாளர் அனுபவம், ரெடிட்-இல் வைரலா பேசப்பட்டு, நம்ம ஊருக்கே பொருந்தும் ஒரு சூழ்நிலையை நமக்கு நினைவுபடுத்துது.
"ஸ்டஃப்" வேண்டுமாம்! ஆனா அது என்ன ஸ்டஃப்?
ஒரு வாடிக்கையாளர் கவுண்டருக்கு வந்து, “சார், அந்த ஸ்டஃப் எங்கே இருக்குன்னு காட்டீங்களா?”ன்னு கேட்டாராம். இப்படி கேட்டாலே, நம்ம ஊரு கடைல இருந்தா, தட்டச்சு பெண்ணுங்க கூட, “அது என்ன ஸ்டஃப் அண்ணா?”ன்னு கேட்பாங்க. அந்த பணியாளரும் அப்படித்தான் எதுக்கு என்று கேட்டாராம். உடனே வாடிக்கையாளர் கோபத்தோட, “நான் சொல்வேன், காத்து இருங்க!”ன்னு சத்தமிட்டாராம்!
கடைல இருக்குற எல்லாமே ‘ஸ்டஃப்’தானே! எண்ணெய், அரிசி, சோப்பு, ஜவ்வரிசி – எல்லாமே 'ஸ்டஃப்'. அந்த மாதிரி சொன்னா, யாராலயும் கணிதம் போட முடியுமா? நம்ம ஊர்ல, “அம்மா, அந்த பொருள் எங்கே?”ன்னு கேட்டா, “எது?”ன்னு அடுத்து வரும். சொந்த வீட்டுலயே இந்த நிலைமை, கடையிலென்ன சொல்லப் போறது?
வாடிக்கையாளர்களும், அவர்களோட ரகசிய மொழியும்!
இந்த அனுபவம் கீழே, ரெடிட்-இல் வந்த கருத்துக்கள் பக்கா நம்ம ஊரு காமெடிக்கே சான்று. ஒருத்தர் சொல்றாங்க, “நான் கடைல வேலை செய்யும் போது, ஒரு வாடிக்கையாளர் வந்து, PlayStation Portable கேட்டாங்க. ஆனா இப்ப அந்த பொருள் 15 வருஷமா கிடையாதுனு சொன்னதும், அவரு என்னைத் தான் தெரியாதவங்கன்னு திட்ட ஆரம்பிச்சாரு!”
இதை நம்ம ஊருல பார்க்கும் போது, “அண்ணா, அந்த பழைய நிவா சோப்பும் கொஞ்சம் எங்கே?”ன்னு கேட்டுக்கிட்டு, கடையில் படியில விழுந்து, “இப்ப அந்த சோப்பு கிடையாது, சார்!”ன்னா, “உங்க கடைல ஒன்றுமே கிடையாது!”ன்னு நாயகனாகி வருவாங்க!
இன்னொரு கமெண்ட் சொல்றாங்க – “அப்பா, கிரஞ்ச் ராப் வாங்கி வா!”ன்னு கேட்டாங்க. வாங்கி போனதும், “நீ வாங்கியது இது இல்ல, எனக்கு அந்த உடைந்த தோசை மாதிரி தான் வேண்டும்!”ன்னு சொன்னாராம். நம்ம ஊர்ல, “சமையல் ரெசிபி” கேட்டால், ரொம்ப பெரிசா சொல்லி, கடைசில, “எனக்கு அந்த அம்மா சமையல் மாதிரி தானாம்!”ன்னு முடிச்சுடுவாங்க!
குறிப்பு: "ஸ்டஃப்" எங்கெல்லாம் இருக்குன்னு யாருக்குத் தெரியும்?
ஒரு வாடிக்கையாளர் சொன்னாராம், “ஸ்டஃப்”ன்னா, ஓரியோ பிஸ்கட்டின் நடுவுல இருக்கும் பனிக்கருப்பா, டெடிபியர் பொம்மையுடனுள்ள பஞ்சுக்கா, இல்ல அங்க பாத்து, இங்க பாத்து இருக்குற எதாவதும் ஸ்டஃப் தான்! நம்ம ஊர்ல, “அந்த சாமானும் கொஞ்சம் கையில எடுத்துக்கோங்க!”ன்னா, நம்ம அம்மா பக்கத்தில இருந்த சாயம்பால் பாட்டில்கூட எடுத்துக்கொடுத்து விடுவாங்க!
இன்னொரு ரெடிட் பயனர் சொல்றாங்க – “கடைல Liquor வாங்க வர்றவங்க, ‘ஒரு டாப்பி குடிக்கணும்’ன்னு சொல்வாங்க. என்ன டைப்பா, என்ன பிராண்டா, என்ன விலையா? மூன்று கேள்வி கேட்டா, எல்லாம் வைராக்கியமா ‘யாருக்கு தெரியும்!’ன்னு சொல்லி விடுவாங்க!” நம்ம ஊருல, பழைய பாட்டில் காட்டி, “இந்த மாதிரி வெறும் பாட்டில் கொடுங்க!”ன்னு சொல்லும் நம்ம அப்பாக்கள் நினைவுக்கு வருது!
கடை பணியாளர்கள் – மனசாட்சியோட சிரிப்பவர்கள்!
இதைப் பார்த்து, நம்ம ஊர்ல கடையில வேலை பார்க்குற நண்பர்கள் நினைவுக்கு வருவாங்க. அவர்கள் எல்லாம், “அண்ணா, அந்த பொருள் என்ன?”ன்னு கேட்டா, சிரிப்புடன் “இது ஸ்டஃப் தான்!”ன்னு காட்டி விடுவாங்க! “சார், ‘thing’க்கு அப்புறம் ‘stuff’ தான்!”ன்னு ஒரு commenter சொன்ன மாதிரி, நம்ம ஊர்ல, “அது எங்க இருக்குன்னு தெரியல, ஆனா கண்டிப்பா எங்கு எதுவும் இருக்குறது தானே!”ன்னு சொல்லிடுவோம்.
முடிவில் – நம்மையா, நம்ம ஊரு வாடிக்கையாளர்களா?
இதிலிருந்து ஒரு விஷயம் புரிகிறது – வாடிக்கையாளர்கள் மட்டும் இல்ல, நம்ம அனைவரும் – குடும்பம், நண்பர்கள், கடை ஊழியர்கள் – எல்லாம் ஒரே மாதிரி தான். நமக்கு மிகவும் தேவையானது எது என்று சொல்லாமல், எதிர்பார்ப்பை ஏற்றுக்கொண்டு, பிறரை குழப்பிக்கொண்டு, மனசு வருத்திக்கொண்டு இருக்குறோம்!
அதனால அடுத்த முறை கடைக்கு போறப்ப, "அந்த பொருள்" என்று கூறாமல், "அந்த சிவப்பு நிற டயரி, 100 பக்கமுள்ள, சாமியார் படத்துடன் இருக்கிறதை" என்று தெளிவாக சொன்னா, கடை ஊழியர்களும் நமக்கு புன்னகையுடன் உதவி செய்வார்கள்!
நீங்களும் இதுபோன்ற அனுபவம் அனுபவித்திருக்கீர்களா? உங்கள் கதைகளை கமெண்டில் பகிர்ந்து சிரிப்போம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: When a customer gets defensive when I ask for clarification