கடைசிக் கட்டத்தில் விடைபெறும் ஒருவனின் கண்ணீர் – ஒரு ஹோட்டல் பணியாளரின் உணர்ச்சி பஞ்சாயத்து
வாழ்க்கையில் சில இடைவெளிகள், “அண்ணாச்சி, சாப்பாடு ரெடியாகிட்டா?” என்று கேட்டுக்கொள்வதை விடவும், “இந்த கடைசி நாளும் எப்படி போகுமோ?” என்ற எண்ணம் தான் மனசுக்குள் அதிகம் பிசகும். நம்மோட வேலை, அதுவும் நம்ம வாழ்க்கையில் முக்கியமான இடம் பிடிச்சு இருந்த வேலை, அதிலிருந்து பிரியும்போது மனசு ஒரு வண்ணமா ஆவது யாருக்கும் புதுசு கிடையாது. நம்ம கதை எல்லாம் சினிமா மாதிரி இல்லாமலா இருக்கும்? இங்கே ஒரு ஹோட்டல் பணியாளரின் உணர்ச்சி சரிதானை தான் பார்க்கப்போகிறோம்.
நானும், என் கடைசி டயரியும்
“இது தான் என் கடைசி 16 மணி நேர என் விருப்ப வேலை நேரம். நானும் என் கடைசிப் பணி முற்றிக்கிட்டு இருக்கேன்.” – இந்த ஒரு வரி தான் அந்த Reddit பதிவை படிக்க ஆரம்பிச்சவங்க மனசிலேயே ஏதோ ஒரு சோகத்தை தூக்கி போட்டது. நாலு வருடம் ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தவர். அந்த இடத்தில நடந்த ஒவ்வொரு சிறு விசயமும், “இது கடைசி இன்வாய்ஸ், இது கடைசி ரிசர்வேஷன், கடைசி கீ கொடுத்தது” என எண்ணிக்கொண்டே போனார்.
நாமும் வேலை விட்டு கிளம்பும் போது, கடைசி டீயும், கடைசி சாப்பாடும், கடைசி சிரிப்பும், “சார், நான் போயிட்டேன்”ன்னு சொல்வதும், எல்லாமே மனசுக்குள் ஓர் இடத்தை பிடிச்சு விடும். அதே மாதிரி தான் அவரும் கடைசி முறையாக ஹோட்டல் முழுக்க சுற்றி பார்த்தாராம்.
“எல்லாரையும், எல்லாவற்றையும் மிஸ் பண்ணப்போகிறேன்”ன்னு அவர் எழுதிய அந்த வரி, நம்ம ஊர் சின்ன ஊர்களில சம்பளம் குறைச்சாலும், வேலைப்பளு அதிகமா இருந்தாலும், பழக்கமான இடம், பழக்கமான மக்கள், அந்த உறவு தான் வேலைக்கு உயிர் அளிக்கிறதுன்னு நினைவூட்டுது.
“அண்ணே, நெஞ்சிலே உறவுகள்!” – இணையக் கருத்துகளும், நம்ம ஊரு அனுபவங்களும்
ஏற்கனவே இந்த பதிவுக்கு பதிலளித்த ஒருவன் சொன்னது, “நீ கிளம்புறியே, ஆனா பாலம் எரியவில்ல. இது தான் சிறந்த வழி!” – இதிலயும் ஒரு பெரிய பாடம் இருக்கு. வேலை விட்டு கிளம்புறோம், ஆனா பழைய இடத்தோட உறவை நம்ம ஆரம்பிச்சிருப்போம். அது தான் பசுமை!
“கடைசிக் காலம் வரும்போது தான் நம்ம சக பணியாளர்களோட நட்பு, மனசுக்குள் இருந்த ஒற்றுமை தெரியும்” – இன்னொரு பயன் எழுதிய கருத்து. நம்ம ஊரிலயும் அந்த ‘கூட்டு வேலை’ தான், எவ்ளோ சிரமம் இருந்தாலும், நல்ல அண்ணன், நல்ல அக்கா, நல்ல மாஸ்டர் இருந்தா, வேலை எவ்வளவு கடினமா இருந்தாலும், சிரிப்போட முடிச்சுடுவோம்.
ஒருவன் சொன்னது, “நான் 20 வருடம் வேலை பார்த்த போது, கடைசி நாளை தெரிஞ்சிருந்தா, பிடித்த வாடிக்கையாளர்களுக்கு ஒரு நல்ல விடை சொல்லி இருப்பேன்” – நம்ம ஊரு சாயலில் பார்த்தீங்கனா, கடைசி நாளில், எல்லாரும் புது உடையோடு, சிரிப்போடு, ‘கோடம்பாக்கம் கட்டுரை’ மாதிரி ஒரு கடைசி பேச்சு வைத்து, இனிமேலும் சந்திப்போம் என்று சொல்வது வழக்கம்.
“ஏன் இப்படிச் சோர்வது?” – உன்னதமான அனுபவங்களும், சவால்களும்
ஹோட்டல் வேலை என்பதும், நம்ம ஊரு ஹோட்டல் பாய்ஸ் வாழ்க்கை மாதிரி தான் – காலையிலேயே தண்ணி குடிச்சு, வாடிக்கையாளர்களோட வேறுவேற மாதிரி கோரிக்கைகளில் சிக்கிக்கொண்டு, மாலையில் பாஸ் கடுப்பில், இரவு ஆட்டோ பிடித்து வீடு போவது. ஆனாலும், அந்த இடம் நம்மை வளர்த்து வைக்கும்.
ஒரு பயன் சொன்னது, “நான் என் முதல் ஹோட்டலை விட்டு வரும்போது, பக்கத்து வேலைக்காரர், மேலாளர் எல்லாம் ரொம்ப நல்லவங்க. அவர்களோட உறவு தான் பிரியும்போது ரொம்ப வலி” – இது சரிதான். நல்ல கூட்டம் இருந்தா, வேலை எவ்வளவு கடினமா இருந்தாலும், அந்த இடத்திலேயே இருக்க ஆசை வரும்.
“தோழர்களோட பிரிவுக்கும், வேலை இடத்தில உருவான ஒற்றுமைக்கும் இடையே கடுமையான அனுபவங்கள் இருந்தாலும், அந்த நினைவுகள் தான் வாழ்நாளும் மனசில் இருக்கும்” – இன்னொரு பயன் சொன்னது. நாமும் பார்க்கிறோம், வேலைக்காரர்கள், வாடிக்கையாளர்கள், எல்லாரும் நம்ம வாழ்க்கையில் ஓர் படத்தை வரையறைக்கிறாங்க.
“கடைசியில், எல்லாம் நல்லதே!” – வாழ்த்துகளும், வாழ்வின் இன்னொரு தொடக்கமும்
இந்த OP சொன்னது போல, “பழைய குழுவுக்கு கடிதம் எழுதி விட்டு கிளம்பினேன். அதைப் படித்து மகிழ்ந்திருப்பாங்க” – அப்படி ஒரு நல்லவழி. நம்ம ஊரு கலாச்சாரத்தில், வேலையை விட்டுப் போகும் போது ஒரு இனிய சொற்பொழிவோ, சின்னக் காணிக்கை கொடுப்பது வழக்கம். ஆனா, ஒரு கடிதம், மனசு நிறைந்த ஆசிகளோடு, அது தான் அழகான விடை.
இணையத்திலயும், “புதிய பயணத்துக்கு வாழ்த்துகள்!” என பலர் கூறினார்கள். “சண்டை, கோபம், அபாயங்கள் எதுவும் இல்லாமல், அமைதியோடு போனது பெரிய விஷயம்” – இதும் ஒரு பயன் சொன்னது. நம்ம ஊரிலயும், எதிர்ப்புகள் இல்லாமல், அமைதியோடு கிளம்பினால், அதைவிட பெரிய சந்தோஷம் வேறெதுவும் இருக்க முடியாது.
முடிவில்...
நீங்கள் ஒரு வேலைக்கு விடை சொல்ல வேண்டிய நேரம் வந்தால், அந்த இடத்திலிருந்த எல்லா அனுபவங்களையும், மகிழ்ச்சியையும், சோகத்தையும், மனதார ரசிக்கவும். பழைய நண்பர்களை மறக்காமல், உயிரோடு அந்த நினைவுகளை வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
நாமும் இந்த கதையைப் படித்து, “அட, நாமும் ஒரு நாள் இப்படித் தான் பிரிய வேண்டிய நாள் வரும்” என்று நினைத்துக்கொண்டு, வாழ்கையில் இனிமையும், இனிய நினைவுகளும் சேர்த்துக்கொள்வோம்.
நீங்கள் கடைசியாக வேலை விட்டுச் சென்ற போது, உங்கள் அனுபவம் எப்படி இருந்தது? உங்கள் நினைவுகளை கீழே பகிருங்கள்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Update: I'm finally moving on