இசைக்குழுவில் நடந்த 'சின்ன பழிவாங்கல்' – ஒரு தமிழ் மாணவியின் வெற்றிக்கதை
நம்ம ஊரு பள்ளிகளில் விளையாட்டு போட்டி, பேச்சுப் போட்டி, இடிப்பாட்டி எல்லாம் தான் அடிக்கடி நடக்கும். ஆனா, பிற நாட்டுப் பள்ளிகளில் இசைக்குழு (band) என்றொரு உலகமே இருக்கு. அந்த உலகில் நடக்கும் போட்டிகள், நண்பர்கள், போட்டியின் சீற்று, சின்ன சின்ன பழிவாங்கல்கள் – இவை எல்லாம் நம்ம ஊரு கல்கி நாவலுக்கே சிகப்பு காட்டும் வகையில இருக்குது! இன்று நம்ம பாக்கப்போகும் கதை, அமெரிக்காவில் இசைக்குழுவில் நடந்த ஒரு சூப்பர் "petty revenge" சம்பவம் தான்.
ஒரு பள்ளி மாணவி (அவங்க தான் இந்த கதையின் நாயகி), தன் போட்டியாளரை இசைக்குழு தேர்வில் வீழ்த்தி, ஸ்காலர்ஷிப்-ஐ கைப்பற்றிய கதை – இதை வாசிச்சா உங்களுக்கும் பழி வாங்கும் சந்தோஷம் வந்து விடும்!
இசைக்குழுவில் போட்டி, பழி, பெருமை – ஒரு பக்கா கல்லூரிக்கால அனுபவம்
2010யும் 2011யும் – வெயிட்டான அமெரிக்க வெயில் காலம். நாயகி ஒரு பள்ளி இசைக்குழு மாணவி. இசை ஆசிரியர் பரிந்துரைக்க, ஒரு பிரபலமான இசை முகாமுக்கு (music camp) போறாங்க. அங்க trombone (நம்ம ஊருல trumpet மாதிரி, ஆனா ஒன்னு பெரிய பீம் பீம் வாசிக்கற வாசிப்பு வாத்தியம்) வாசிக்கறவர்களுக்கு இரண்டாவது முதல்நிலை இருக்கிறது.
நம்ம நாயகிக்கும் இன்னொரு மாணவனுக்கும், இருவருக்கும் 'முதல் நாற்காலி' (first chair) கிடைச்சுருக்கு. ஆனா அந்த மற்ற மாணவன் – "ஏய், நீ எவ்வளவு நேரம் பயிற்சி பண்ற?" "நீ பத்தி எல்லாம் கேட்டா பாதி சோறு போச்சு!" என்று அடிக்கடி கேட்டு, தம்பட்டம் அடிக்கிறான். நாயகி யாரும் தானாக சொல்வது போல, "நான் நாள் முழுக்க மூணு மணி நேரம் பயிற்சி பண்ணுவேன்" என்று கொஞ்சம் தப்பா சொல்லிட்டாங்க.
அந்த வாரம் முழுக்க இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் மேல காட்டிக்கொண்டு, நகைச்சுவையோட இருந்தாங்க. ஆனா கச்சேரி ஆரம்பிக்கற சமயம், அந்த மாணவன் முகத்தைப் பார்த்து, "நீ எவ்வளவு பயிற்சி பண்ணினாலும், நான் தான் மேல இருக்கேன்" என்று புன்னகையோட சொன்னான். அந்த சூழ்நிலையில நாயகி மவுணமா இருந்தாலும், உள்ளுக்குள்ள ஒரு வெறி வந்திருக்கு!
"நாம் செய்யும் பழிக்கு நேரும் வெற்றி" – அடுத்த ஆண்டு நடந்த அதிசயம்
அடுத்த ஆண்டு மீண்டும் அந்த இசை முகாமுக்கு நாயகி தேர்வு எழுதுறாங்க. இந்த முறை, முழு மனதோட, பாடம், பயிற்சி, எல்லாமே நிரம்ப முயற்சி பண்ணி, முதல்நிலை இருக்கை மட்டும் இல்ல, scholarship-ஐயும் கைப்பற்றுறாங்க!
அவங்க இசை ஆசிரியர், "நீ அவனை வென்றுட்ட!" என்று அழைத்து, கைதட்டிப் பாராட்டுறாங்க. அந்த சந்தோஷம், நம்ம ஊரு பள்ளியில் பரீட்சை முடிந்து, 'முதல் மதிப்பெண் வாங்கினேன்' என்ற பெருமை மாதிரி தான்! ஆனா, இந்த முறை, அந்த 'பெருமை' மாணவன் முகாமிலேயே இல்ல. பின்னால் விசாரிக்க, அவன் பள்ளி நண்பன் சொன்னார், "அவன் scholarship கிடைக்கலைன்னா முகாமுக்கு அனுப்பமாட்டேங்க" என்று.
இது வேற புடிச்சிருக்குமா? நம்ம நாயகி, வெறும் முதல்நிலை மட்டும் இல்லாமல், அவனுக்கு முகாமை விட்டும் வெளியேற்றிவிட்டார்!
இசை உலகின் சுவாரஸ்யம் – தமிழர்களும் இப்படி தான் இல்லையா?
இசைக்குழு, நம்ம ஊருல சில CBSE, ICSE பள்ளிகளில இருப்பது போல, அமெரிக்காவில் பெரும்பான்மையான பள்ளிகளில் மிகப்பெரிய விஷயம். அங்கே 'band kids' என்று தனி குலம்! நம்ம ஊருல 'குழல்' போட்டி, 'நாதஸ்வரம்', 'தபேலா' என எல்லாம் பள்ளியில் பெரிய விஷயம் போல இருக்குமா, அப்படியே அங்கும்.
இந்த கதைக்கு கீழே, பலர் கமெண்ட் பண்ணிருக்காங்க. "நீ அவனை trombone-ல அடிச்சு வெச்சிட்ட", "பயிற்சி எவ்வளவு? மூணு மணி நேரமா!" என்று நம்ம ஊரு நண்பர்களை போலவே, கிண்டல் கலந்த பாராட்டுகள்.
ஒரு பெண் வாசகர் சொல்கிறார், "நான் bass clarinet வாசிப்பேன், என் அண்ணன் tuba-வா வாத்தியமா தூக்கிட்டு வெளியில் போறான் – நம்ம வீட்டுல எல்லாரும் band kids தான்!" என்று. இன்னொரு பேர் சொல்வது: "நாங்க யாராவது இல்லாத வாத்தியத்திற்கு, யாராவது 'பகல் நேரம்' வேணும்னா, என் பிள்ளை போய் எதுவும் வாசிக்கத் தயார். ஒரே கலாட்டா!"
இசை உலகில் பெண்களும், சின்ன வயசுலயே வாத்தியங்கள் கற்றுக்கொள்வது, பெருமிதம். நாயகி சொல்வது: "நான் பெண் தான் – என் மரியாதையை, மனதை காப்பாத்தினேன்!"
"Band Camp" – கலைப்பள்ளி கலாட்டா, நம்ம ஊரு 'வீணை' போட்டி மாதிரி!
அங்கே 'band camp' என்றால், நம்ம ஊரு 'வீணை' போட்டி, 'பரதநாட்டியம்' பட்டறை மாதிரி – ஒரு பெரிய அனுபவம். அந்த முகாமில் எல்லாரும் நண்பர்கள், ஆனா போட்டி நேரம் வந்தா, எல்லாரும் தங்கள் திறமையை நிரூபிக்க தயாரா இருப்பாங்க.
ஒரு வாசகர் கலாட்டா பாணியில் சொல்றாங்க: "இந்த ஒரு முறை, band camp-ல..." – நம்ம ஊரு பழைய பாட்டி கதையோட ஆரம்பம் போல!
இசை ஆசிரியர்கள், மாணவர்களை ஊக்குவிப்பது, அவர்களுக்கு நேர்மையான வாய்ப்பு கொடுப்பது – இது நம்ம ஊரிலும் பார்க்கும் விஷயம் தான்.
பழி வாங்கும் சந்தோஷம் – ஆனால், அடங்கிய மனநிலை முக்கியம்
இப்படிப் போட்டியில் வென்று, பழி வாங்கும் சந்தோஷம் கிடைக்கலாம். ஆனாலும், சிலர் "அவனுக்கு scholarship வேணும் தான், அவன் குடும்பம் ஏழை, அவன் சில சமயங்களில் அதிகம் காட்டிக்காட்டுவது மனஉறுதி இல்லாமை!" என்று எழுதியிருக்காங்க.
நம்ம ஊரிலும், சில சமயம் போட்டி வெற்றியில், மனிதநேயமும், மனநிலை பெருமிதமும் இரண்டும் முக்கியம்.
இசைக் கலைஞர்களுக்கு எப்போதும் மரியாதை! "நீங்கள் Chicago band-ஐ ரசிப்பீங்க போல!" என்று ஒருவர் கலாய் போடுறாரு; இன்னொருவர், "இந்த கதை, நம்ம ஊரு கல்லூரி function-ல, ஒருத்தர் mike பிடிச்சு பேசும் போது நடக்கும் கலாட்டாவை விட சிறப்பு!" என்று சொல்றாங்க.
முடிவுரை – உங்கள் பள்ளி நாட்களில் இதுபோன்ற அனுபவம் இருக்கா?
இது போல பள்ளி காலம், போட்டியின் பேரில் பழி வாங்கும் சின்ன சின்ன கதைகள், நம்ம ஊரிலும் நிறைய உண்டு. நீங்கள் பாடசாலை நாட்களில் இப்படிப் போட்டி, நட்பு, பழி ஆகிய அனுபவங்களை சந்தித்திருக்கிறீர்களா? உங்கள் நினைவுகளை கீழே பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்!
இசை, போட்டி, பழி, வெற்றி – இந்த நான்கு வார்த்தைகளும் சேரும் போது தான், பள்ளி வாழ்க்கை பூரணமாகிறது. உங்கள் பள்ளிக் காலத்தை நினைவுகூர்ந்து, ஒரு ஸ்மைல் போடுங்க!
நன்றி!
அசல் ரெடிட் பதிவு: I beat my competitor in an audition so he couldn't get the scholarship