“இந்த நாற்காலி யாருக்கு?” – அலுவலகத்தில் நடந்த சின்ன சண்டையும், அதற்கான பக்குவ பழிவாங்கலும்!
அலுவலக வாழ்க்கையில், நாம் எதிர்பார்க்காத ஓர் இடத்தில் கூட, சின்ன சின்ன விஷயங்களிலேயே பெரிய “பிரச்சனை” எழுந்துவிடும். அதில், நம்ம ஊரில் பசும்பொன்னு போல்தான், வெளிநாட்டிலும் நாற்காலி, டீ கப், ப்ரிண்டர் – இப்படி எதில வேண்டுமானாலும் சண்டை வரலாம்! அந்த மாதிரி ஒரு சின்ன நாற்காலி சண்டை சம்பவம்தான், இங்கே சொல்வது. படித்தவுடன் உங்களுக்கு “சும்மா நாற்காலி தானே...” என்று தோன்றலாம். ஆனா, அந்த நாற்காலி தான் ஒருவருக்கு ராஜ்யம்; இன்னொருவருக்கு பழிவாங்கும் ஆயுதம்!
“கேரன்” என்றால் என்ன? – அலுவலக அம்மா கதை
இந்தக் கதையின் நாயகி... இல்லை, வில்லி என்று சொல்வதா? ஒருத்தி இருக்கிறாங்க, பெயர் “கேரன்” (அல்ல, அந்த பேரு தான் இல்லை, ஆனா இப்படி அழைக்கறாங்க). நம்ம ஊரில் கூட, சில பேர் அலுவலகத்தில் நாலு வருஷம் வேலை பார்த்தா, “இங்க எல்லாம் எனக்கு தான் உரிமை!” என்று நடப்பதுபோல, அமெரிக்காவில் கூட இப்படித்தான்! இந்த கேரன், அந்த வகை. வேறு யாரும் கவனிக்காத நாற்காலி கூட, “இது என் நாற்காலி!” என்று உரிமையோடு பேசுபவர்.
இந்த அலுவலகம், நம்ம ஊரு ரைஸ் மில்கள் மாதிரி கிடையாது; பெரிய வேர்ஹவுஸ். எவருக்கும் அதிகம் நாற்காலிகள் கிடையாது. 2-3 பேர் தான் அவசரமா உட்கார முடியும். அந்த வாய்ப்பை, கேரன் பற்றிக்கொண்டு, எப்போதும் அதையே தேடி வருகிறார்.
உணவு நேரத்தில் ஏற்பட்ட நாற்காலி போராட்டம்
ஒரு நாள், கதையின் எழுத்தாளர் (அவங்க பெயர் “u/HauntingTheVoid”) வேலைக்கு முன்னதாக வந்திருக்கிறார்கள். பசிக்காக ஒரு pastry எடுத்துக்கொண்டு, “கேரன்” நாற்காலியில் உட்கார்ந்து சாப்பிட ஆரம்பிக்கிறார். சரி, அந்த நாற்காலி அந்த நேரத்தில் இவருடைய இடத்தில்தானே இருந்தது! இதுக்குள் கேரன் வந்து, “எனக்கு நாற்காலி வேணும்!” என்று வாதம் ஆரம்பம். எழுத்தாளர், “நான் சாப்பிடும் போது என் கையில் இருக்கட்டும். முடிந்ததும் தர்றேன்” என்று சொன்னாலும், கேரன் விடாமல், “நான் என் ஜாக்கெட்டை போடவேண்டும்” என்று புது திட்டம். ஜாக்கெட்டை போடுவதை அனுமதித்து விட்டாலும், எழுத்தாளரின் மனசு சுலபமா அமைந்திருக்காது. அன்றைய நாள் முழுக்க மனசு பொறுக்காமல் இருந்திருக்கிறார்.
அந்த நாள் முடிந்ததும், “இவளுக்கு ஒரு பழி வாங்கணும்!” என்ற எண்ணம் எழுந்தது. அடுத்த நாள், எழுத்தாளர் இன்னும் சீக்கிரம் வந்து, கேரனின் நாற்காலியை எடுத்துக்கொண்டு, லிப்ட் மூலம் 2வது மாடிக்கு 500 மீட்டர் தள்ளிச் சென்று, அந்த மூலைவாசி எவரோ அவர்களுக்காக வைக்கிறார். கேரன் வேலைக்கு வந்ததும், அவளுடைய நாற்காலி காணாமல் போய்விட்டது! 40 நிமிடம் முழுக்க அலுவலகத்தில் சுற்றி, கடைசியில் வேறொரு நாற்காலியில் உட்கார வேண்டிய நிலை.
சமூகத்தின் சிரிப்பு – “நாற்காலி பழிவாங்கல்” பெருமை
இந்த சம்பவம் Reddit ல் பகிரப்பட்டதும், பலர் ஆச்சரியத்துடன், சிரிப்புடன் கருத்து கூறினார்கள். “சும்மா ஒரு நாற்காலிக்காக என்ன பழிவாங்கல்!” என்று சிலர்; “நம்ம ஊர்லயும் இப்படித்தான் நடக்கும் தானே!” என்று சிலர்.
ஒரு பிரபலமான கருத்து: “இது தான் பழிவாங்கல் நதி – ஓடும் போது, எதிர்மறை மனநிலையையும் எடுத்துச் செல்கிறது!” – நம்ம ஊரில் “சின்ன சண்டைக்கு பெரிய பழி” என்று சொல்வது போலவே. இன்னொருவர்: “உங்களுக்கு மட்டும் இல்ல, உங்க மனநிலைக்கும் இது நல்ல டோஸ்!” என்று நகைச்சுவையாக சொன்னார்.
பிற ஒருவர்: “அந்த நாற்காலிக்கு ஒரு சக்கரம் எடுத்து மறைச்சிருக்கலாம்!” என்கிறார்; நம்ம ஊரில் “சக்கர வாங்கி வைக்க” பழக்கம் போல! எழுத்தாளர் அதற்கு, “உண்மையிலேயே அந்த நாற்காலி பழையது, சக்கரம் எல்லாம் பழுதாகிவிட்டது!” என்று பதில்.
ஒரு பெண்மணி, “நான் வேலை செய்த இடத்தில், ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு குறும்பு — நாற்காலியின் உயரம் அதிகப்படுத்திவிட்டால், அந்த ‘Toady’ (வில்லி) உட்கார முயற்சிக்கும்போது literally ‘மீண்டும் கீழே இறக்க’ முயற்சிக்க வேண்டும்!” – நம்ம ஊரில் “குறும்பு வேலை” மாதிரி. அப்படியே, ஒரு நண்பர் forklift கொண்டு நாற்காலி மேல்மாடியில் வைத்து விட்டதாகவும், பிறகு யாரும் சண்டையில்லாமல் அமைதி ஏற்பட்டதாகவும் சொல்கிறார்.
நாற்காலி = அதிகாரம்? அலுவலகத்தில் நம் உரிமை
இந்த கதையில், நாற்காலி என்பது ஒரு சாதாரண பொருள் மாதிரி தோன்றினாலும், அது “அலுவலக உரிமை” மற்றும் “சிறிய அதிகாரம்” என்பதையும் பிரதிபலிக்கிறது. நம்ம ஊரில் சிலர், டீ கப், பேன், அல்லது இளம் பொண்ணு வாங்கிய சில்லறை டிப்ஸ் எல்லாம் உரிமையாகக் கருதுவது போலவே. ஒரு நாற்காலி, ஒருவர் “இது என் இடம்!” என்று சொல்வதற்கான சின்ன சின்ன ஆடம்பரங்கள்!
அதே நேரத்தில், பழிவாங்கும் மனநிலை நம்ம ஊர்லயும் அதிகம். “ஒருத்தர் குட்டி வேலை செய்தா, இன்னொருத்தர் சிறிது அதிகம் செய்து பழி வாங்குவார்!” – இந்தக் கதையில், அது நாற்காலியை 500 மீட்டர் தள்ளிச் செல்வதில் தெரிகிறது.
முடிவில் – உங்களும் சொலுங்க, உங்கள் அலுவலகத்தில் இப்படிச் சண்டைகள் உண்டா?
இந்த கதையைக் கேட்ட பிறகு, நம் வாசகர்களுக்கு ஒரே கேள்வி: உங்கள் அலுவலகத்தில், பள்ளியில், அல்லது சுற்றம் எங்காவது, இப்படிப் பையன்/பெண் மாதிரி “இது என் நாற்காலி, என் பாட்டம், என் டீ கப்” என்று உரிமை வைத்துக்கொண்டு சண்டை போட்ட அனுபவம் உண்டா? அல்லது, யாராவது சிறிய பழிவாங்கல் செய்து சிரித்த அனுபவம்? கீழே கருத்துகளில் பகிருங்கள்! உங்கள் கதை நம்ம வாசகர்களுக்குப் பெரிய சிரிப்பும், சிந்தனையும் தரும்!
நாற்காலி சண்டை — ஒரு அலுவலகம் மட்டும் இல்ல; முழு உலகத்தில் நடக்கும் மனநிலையை பிரதிபலிக்கிறது. அடுத்த முறை அலுவலகத்தில் நாற்காலி காணாமல் போனால், இது யாரோ பழிவாங்கியிருப்பாரோ என்று நினைத்துக்கொள்ளுங்கள்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Argue over chair? Lose chair