இன்னும் என் மனசுல ஒட்டிக்கிட்டு இருக்குது!' - ஹோட்டல் முன்பணியில் நடந்த ஒரு 'சிறு' சம்பவம்
"நம்ம ஊர்ல நம்ம கம்பெனியில் நடந்த சம்பவங்களை நாளாயிரம் பேர் மறந்து விடுவாங்க. ஆனா, சில சமயம் ஒரு சாதாரண விசயம் கூட மனசுல ஒட்டிக்கிட்டே இருக்குமே, அது போல இருந்துச்சு இந்த சம்பவம்! ஒரு பெரிய நகரத்தில் நானும் நைட் ஆடிடராக (ராத்திரி முன்பணி கணக்காளர்) ஒரு நாலு ஸ்டார் ஹோட்டல்ல வேலை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன். ராத்திரி 11:45 ஆகிடுச்சு. இன்னும் 8 ரூம்கள் தான் மீதி. வாடிக்கையாளர்களோ வரிசை போட்டு நிக்குறாங்க. அப்படில ஒரு ஜோடி (ஆண், பெண்), வரிசை மூணு பேரும் பின்புறம் காத்திருக்கும் நேரம், “நாங்க இப்போ ரூம் புக் பண்ணலாமா?”னு கேட்டாங்க.
நான், ஏரியாவில கார்டு மோசடிகள் நடக்குது என்பதால், ஆன்லைன் ரேட்டுக்கு மேல 40 டாலர் கூடுச்சு சொன்னேன். அதைக் கேட்டதும், அவங்க இருவரும் மனசுக்குள் ஏதோ ஏமாற்றம் போல ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கிட்டாங்க. "சீக்கிரம், சலுகை ரூம் கொடுக்க முடியுமா?"ன்னு கேட்டாங்க. நான் 20 டாலர் குறைச்சு சொல்லிட்டேன்.
அதுக்கப்புற அந்த ஆண், "ராத்திரி 11:45, ஒருத்தரா நான் மட்டும் இருக்குறேன், பின்னால மூணு பேரு காத்திருக்காங்க"ன்னு தெரிந்தும், "ரூம் பார்க்க முடியுமா?"னு கேட்டாரு! அந்த நேரத்துல, என் கண்கள் ரவா ரவா என உருண்டு போயிடாம இருக்க பெரும் முயற்சி எடுத்தேன். "நம்மளோட ஸ்டாப் இல்லை, இந்த நேரத்துல அவ்வளவு வசதியில்லை"னு சொல்லி அனுப்பி வைத்தேன். அவர்கள் போயிட்டாங்க. பரபரப்பாக இருந்த என் ஷிப்ட் முடிஞ்சுச்சு.
அதுக்கு அப்புறம், இது ஒரு பெரிய பிரச்சனை இல்ல. ஆனா ஏன் இந்த 'சின்ன' சங்கடம் இன்னும் மனசுல ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கு? எத்தனை பெரிய வாடிக்கையாளர் விவாதங்களை பார்த்திருக்கேன்; ஆனா இந்த 30 வினாடி நடந்த சம்பவம் மட்டும் மாதம் கழிச்சும் மனசில் வாட்டிக்கிட்டு இருக்கு.
நம்ம ஊரு கடைகள்ல/சேவை இடங்கள்ல இதெல்லாம் உண்டா?
நாம தமிழ்நாட்டுல கடை, ஹோட்டல், லாட்ஜ் எல்லாத்துலயும் கையில காசு பிடிச்சு, "ரூம் பார்க்க முடியுமா?"ன்னு கேட்ட சம்பவம் ஒவ்வொருவருக்கும் இருக்கலாம். ஆனா, ஒரு பெரிய ஸ்டார் ஹோட்டல்ல, அதுவும் ராத்திரி, மற்றவர்கள் காத்திருக்குற நேரத்தில் இப்படிச் சலுகை கேட்டா, அது நம்ம ஊரு பண்பாட்டுக்கு அப்படியே பொருந்தும் விசயம்தான்!
ஒரு ரெடிட் பயனர் அழகாக சொன்னது: "நான் 55 வயசு, உலகம் முழுக்க பயணம் பண்ணி இருக்கேன். ஆனா, ரூம் புக் பண்ணுறதுக்கு முன்னாடி ரூம் பார்க்கணும் என்று ஒருபோதும் கேட்டதில்லை." இன்னொரு பேரு, "இப்போ ஆன்லைன்ல எல்லா ரூம்களுக்கும் படம் இருக்கே, அதுவும் நாலு ஸ்டார் ஹோட்டல் என்றால் கேவலமில்லாத தரம் இருக்குமே. அதே சமயம், அவர்கள் 11 மணிக்கு வந்தது தூங்கறதுக்குத்தான், ராத்திரி ஹோட்டலில் பார்க்கும் கவுண்ஸிலர் மாதிரி எல்லாம் பார்ப்பதற்கும் நேரமில்லையே!"னு கமெண்ட் போட்டிருக்கார்.
அதுக்குள்ளயே, இன்னொரு அனுபவம்: "நான் பத்து வருடம் பல ஹோட்டல்களில் வேலை பார்த்திருக்கேன். ரூம் பார்க்க வருகிறவர்கள் பெரும்பாலும் புக் பண்ணவே மாட்டாங்க; புக் பண்ணினாலும் சமாளிக்க முடியாத வாடிக்கையாளர்களா மாறிடுவாங்க. இப்போ நான் அப்படிப்பட்ட கேள்விக்கு நேரையா 'இல்லை'னு சொல்லிட்டே இருக்கேன்!" - இதெல்லாம் ஹோட்டல் வேலை செய்யும் நம்ம வீட்டுக் கூட்டத்துக்கும் பொருந்தும்.
இப்படி 'சின்ன' சின்ன சங்கடங்கள் ஏன் மனசுல ஒட்டிக் கிடக்குது?
நம்ம வாழ்க்கையில 99% சாதாரணம்; ஆனா அந்த 1% தான் மனசுல ஒட்டிக் கிடக்குது. சில சமயம், ஒரு தற்காலிக அசௌகரியம், ஒரு வாடிக்கையாளரின் முகபாவனை, ஒரு கஷ்டமான கேள்வி — எதோ வித்யாசமா இருந்தா, அது மனசுல ரீப்ளே ஆகிக்கிட்டே இருக்கும். இது நம்ம தமிழ்நாட்டில் கூட — கடையில், வங்கி, ஹோட்டல், டாக்டர் க்ளினிக்கில் — எல்லாம் நடக்கக்கூடியது.
ஒரு ரெடிட் பயனர் சொன்னது: "பல தடவை, மனசுல ஒரு சாதாரண சம்பவம் மீண்டும் மீண்டும் ஞாபகம் வருது. அதில் எதுவும் விசேஷமில்லை, ஆனா மனசுல ஒட்டிக்கிட்டே இருக்கும்." இன்னொருவர், "நம்மளோட உள்ளுணர்ச்சி ஒரு வாடிக்கையாளரிடம் ஒரு விஷயத்தை செய்யக்கூடாது என சொன்னது சரிதான். அது இன்னும் உங்களை சங்கடப்படுத்திகிட்டு இருக்கிறது." — இந்த மாதிரி எண்ணங்கள் நம்ம வாழ்க்கையில் எல்லாம் வந்து போகும்.
வாடிக்கையாளர்களும், ஊழியர்களும் — இருவருக்கும் மனதில் ஒட்டும் சம்பவங்கள்!
நம்ம ஊருல கூட, ஒரே நேரத்தில் பல வேலைகள் பார்க்கும் ரிசப்ஷனிஸ்ட், நைட் வார்டன், அங்கீகாரம் இல்லாத 'சைக்கலாஜிஸ்ட்' — எல்லாம் ஒரே நபராக இருக்க வேண்டிய நிலை. ஹோட்டல் வேலை பார்க்கிறவர்கள் சொல்வது: "ஒரு வாடிக்கையாளர் எல்லாம் கேட்க ஆரம்பித்தா, அவர் கஷ்டம் பண்ணினாலும், எங்களுக்கு வெறுப்பும், சங்கடமும், ஆனாலும், பண்பாட்டோடு சமாளிக்க வேண்டிய அவசியம்." நம்ம ஊரு வசதிக்கேற்ப, "ஒரு குடிசைல விடுதியில் கூட, முதலில் ரூம் காட்டுவாங்க, ஆனா ஸ்டார் ஹோட்டல்ல எப்பவும் அப்படி இல்ல."
ஒரு பெண் வாடிக்கையாளரைப் பற்றிய மற்றொரு அனுபவம்: "மேல்மாடியில் அமைதியான ரூம் குடுத்தேன், ஆனா அவர் 'வாட்டர் வியூ' வேணும் எனக் கேட்டார். கண்ணீர் வடிக்க ஆரம்பித்து, வேறொரு ரூம் பார்க்க அனுமதி கேட்டார். கிடைக்கும் சக்திக்கு மேல் உதவினேன்; ஆனாலும் சந்தோஷம் இல்லை." இந்த மாதிரி எல்லா இடங்களிலயும், வாடிக்கையாளர்களின் எதிர்பார்ப்பு, ஊழியர்களின் சகிப்புத்தன்மை — இரண்டும் பல நேரம் சமநிலை கண்டுபிடிக்க முடியாம போயிடும்.
மனசை வாட்டும் 'சின்ன' சம்பவங்களும், நம்ம வாழ்கையிலும்!
நம்ம ஊரிலும், நம்ம அலுவலக வாழ்க்கையிலும், ஒரு 'சின்ன' விசயம் — ஒரு வாடிக்கையாளர் முகபாவனை, ஒரு சின்ன கேள்வி, ஒரு அபரிசுத்தமான பார்வை — மாதங்கள் கழிச்சும் நம்ம மனசில ஒட்டிக்கிட்டே இருக்கும். அது எதுவும் பெரிய விஷயம் இல்ல; ஆனா நம்மளோட மனசு அதை விட தயாராகவே இல்ல. ஒருவர் சொன்னது போல, "நம்ம வாழ்க்கையில பெரும்பாலான நேரம் சாதாரணம், ஆனா அந்த சிறிய வித்யாசங்கள் தான் மறக்க முடியாம நம்மை வாட்டும்!"
முடிவுரை: உங்கள் மனசில பாதிப்பான சம்பவங்கள் உள்ளதா?
அன்புள்ள வாசகர்களே, இந்த மாதிரியான சின்ன சின்ன சங்கடங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையிலும் நடந்திருக்குமா? கடையில், அலுவலகத்தில், ஓரு அப்பாவி கேள்வி, ஒரு சாதாரண வாடிக்கையாளரின் முகபாவனை, இன்னும் பல... மாதங்கள் கழிச்சும் மறைக்க முடியாத அந்த சிறிய சங்கடங்களை கீழே கமெண்ட்ல பகிர்ந்துகொங்க. புது அனுபவங்கள், பழைய நினைவுகள் — எல்லாம் நம்ம வாழ்க்கையை சுவாரஸ்யமாக்கும்!
அடுத்த முறை, மனசுல ஒட்டிக்கிடக்கும் அந்த 'சின்ன' சம்பவம் உங்களை வாட்டினாலும், சிரிச்சு விடுங்க! வாழ்க்கை சின்ன சின்ன சங்கடங்களோட தான் இனிமை!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Why does this interaction still bother me so much?