உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

வெளிநாட்டுக்குப் பயணம் – மொழி தெரியாமல்போனால் வரவேற்பு டெஸ்க்கில் கஷ்டம் தான்!

ஒரு பிஸியான ஹோட்டலில் மொழியால் சிரமப்படும் சோர்வான இரவு ஆய்வாளர் பற்றிய அனிமே இழைப்பு.
இந்த உயிருள்ள அனிமே காட்சியில் ஹோட்டல் சூழலில் மொழி தடைகளின் மையத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது, இரவு நேர வேலை செய்யும் நபர்களின் எதிர்கொள்ளும் சவால்களை பிரதிபலிக்கிறது. ஆடல்வரிசையில் ஆங்கிலத்திலிருந்து ரஷியாவுக்கு மாறுவதில் கதாநாயகரின் சிரமம், முப்பரிமாண உலகில் தகவல் பரிமாற்றத்தின் சிக்கல்களை வெளிப்படுத்துகிறது.

வெளிநாட்டுக்குப் பயணம் செய்யும் போது, “மொழி தெரியாமல்போனால் என்ன ஆகும்?” என்று யோசித்து பார்க்கிறோமா? நம் ஊரில் ஒரு டீக்கடைக்குப் போய் ‘சட்டையா ஒரு டீ’ கேட்டாலும் நம்மை புரிந்து கொண்டு, அடுத்த நிமிஷம் டீ கொடுப்பாங்க. ஆனா, உலகம் முழுக்க அப்படி இல்ல. இன்னொரு நாட்டுக்குப் போய் அங்கேயே உள்ளவர்களிடம் பேச முடியாத நிலை வந்தா, அது நம்மைவே கஷ்டப்படுத்தும்.

இது ஒரு சிரிப்பும் சிந்தனையும் தூண்டும் சம்பவம். அமெரிக்காவில் ஹோட்டல் வரவேற்பாளர் வேலை பார்க்கும் ஒருவர், தன்னுடைய அனுபவத்தை ரெடிட்-இல் பகிர்ந்திருக்கிறார். அவர் மட்டும் இல்ல, பலர் இதே நிலையை எதிர்கொள்கிறார்கள். இந்தக் கதையிலிருந்து நாம் என்ன கற்றுக்கொள்ளலாம் என்று பார்ப்போம்!

“மொழி தெரியாமல்போனா, யார் ஏன் பொறுப்பேற்கணும்?”

அந்த வரவேற்பாளர் ரஷ்யாவிலிருந்து வந்தவர். அவருக்கு ரஷ்யம், பிரெஞ்சு, ஜெர்மன், ஆங்கிலம் – நாலு மொழி தெரியும்; கூடவே ஸைன்லாங்குவேஜ் (ASL) கூட கத்திக்கொண்டு இருக்கிறார்! ஆனா, அமெரிக்காவில் வேலை பார்க்கும் போது, வாடிக்கையாளர்கள் சிலர் அங்கிருந்த மொழி தெரியாமல்தான் வருகிறார்கள். அதுவும், அவர்களுக்கே தேவையான மொழியில் பேசத் தெரியாதவர்களைப் பார்த்து கோபப்படுகிறார்கள்!

நம்ம ஊருல, ஒரு ஊருக்குப் போனாலும், குறைந்தபட்சம் “எங்க ஸ்டாப்பு?” “வண்டி எப்போ வரும்?” “காபி எவ்வளவு?” இப்படி அடிப்படை சொற்கள் தெரியாமல் போனால் ஒரு நாள் கூட சமாளிக்க முடியாது. ஆனா, வெளிநாட்டில் சிலர், முழுக்கமூடியாக, எந்தத் தயாரிப்பும் இல்லாம, ‘நான் வந்த இடத்துல எல்லாரும் எனக்கு வசதியா பேசணும்’ன்னு எதிர்பார்ப்பார்கள்.

“கொஞ்சம் தயக்கம், கொஞ்சம் மரியாதை – அதுதான் ருசிகார உரையாடல்!”

ஒரு ரெடிட் பயனர் சொன்ன மாதிரி, “மொழி கத்திக்கொள்வதே கடினம், ஆனா ஒருவேளை தெரியாமல்போனாலும், குறைந்தபட்சம் கையில ஒரு டிக்ஷனரி, இல்லையெனில் கூகுள் டிரான்ஸ்லேட் வைத்துக்கொள்!” என்று நல்லா சொல்லியிருக்கிறார்.

ஒருவர் ஸ்பானிஷ் மட்டும் பேசுவார், இன்னொருவர் ஆங்கிலம் மட்டும். ஆனா, இருவரும் மெதுவாக பேசினால், மரியாதையோடு நடந்து கொண்டால், தன்னிச்சையான நட்பு உருவாகும். நம்ம ஊருல கூட, வெளிநாட்டவர் வந்தா, அவரோட முயற்சியைக் கண்டு நம்மை சந்தோஷப்படுத்தும். “நீங்க தமிழ் பேசினீங்க!”ன்னு சொல்லி நம்மையே நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்துவார்கள்!

“அடிப்படை சொற்கள் – உயிர்க்காவல்!”

இந்த வரவேற்பாளர் சொல்கிறார் – “நீங்க எந்த நாட்டுக்குப் போனாலும், ‘டாய்லெட்’, ‘தண்ணீர்’, ‘காபி’, ‘ஏர்போர்ட்’, ‘பஸ்’, ‘உணவு’, ‘இடது’, ‘வலது’ மாதிரி அடிப்படை சொற்கள் தெரிந்திருக்கணும். கைவசம் கூகுள் டிரான்ஸ்லேட் இருந்தா இன்னும் நல்லது!”

ஒரு பிரபலமான கருத்தில், “போதுமான தொழில்நுட்பம் இருக்கும்போது, பேச முடியாத அளவுக்கு கோபப்படுவது தேவையில்லையா?” என்று கேட்கப்படுகிறதே, அதே மாதிரி நம்ம ஊருலயும், பஸ்ஸில் பயணம் செய்யும் போது, தெரிவுசெய்யும் சொற்கள் தெரிந்திருந்தால், நிறைய பிரச்சனைகள் தானாகவே தீர்ந்துவிடும்!

“பயணிகளும் பண்பாடும் – சிரிப்பும் சிந்தனையும்!”

ஒரு அசாதாரணமான சம்பவம்! ஒரு பெண்மணி ஹோட்டலில் வரவேற வரும்போது போர்ச்சுகீஸ் மொழியில் மட்டும் பேசினாராம். கூகுள் டிரான்ஸ்லேட் பயன்படுத்த மறுத்து, எல்லாரிடமும் கோபமாய் பேசினாராம். கடைசியில், அவங்க மேலாண்மை refunds கொடுத்து, பாதுகாப்பு அதிகாரி வெளியே அனுப்பினாராம்!

இதுல சிரிப்பு என்னவென்றால், சிலர் வெளிநாட்டுக்குப் போகும் போது தங்களுக்கே உரிமை இருக்கிறது போல நடந்து கொள்வார்கள். நம்ம ஊருக்கும் இது புதிதல்ல – சில வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகள், “நீங்கள்தான் எனக்கு பொருள் புரிய வைக்கணும்!”ன்னு எதிர்பார்த்துச் சண்டை போடுவது நம்ம ஊரிலும் நடக்கிறது.

சிலர் சொல்வது போல், “நீங்க புதிய மொழி கத்திக்கொள்ள முடியவில்லை என்றாலும், மரியாதையோடு நடந்து கொள்ளுங்கள். தயக்கம், பொறுமை இருந்தால், எங்கும் பிரச்சனை இருக்காது!”

“நம்ம வாழ்க்கையிலே – பழகும் கலாச்சாரம், பழகும் மொழி!”

இந்த உலகம் எல்லாரும் பல்வேறு கலாச்சாரங்கள், மொழிகள் கொண்டது. நம்ம ஊருல ஒரு ஊருக்குப் போனாலும், ‘பழைய செந்தமிழ்’ வரும்போது நம்மையே குழப்பும். ஆனா, நம்ம வாழ்க்கை முழுக்க கற்றுக்கொள்ளும் முயற்சியும், மற்றவர்களை மதிக்கும் பண்பும் இருந்தால், எந்த நாட்டிலும் சமாளிக்க முடியும்.

ஒரு ரெடிட் பயனர் சொன்னது போல, "நீங்க வெளிநாட்டுக்குப் போனாலும், குறைந்தபட்சம் 'வணக்கம்', 'தயவு', 'நன்றி', 'மன்னிக்கவும்', 'டாய்லெட் எங்கே?' இப்படி சில சொற்கள் கற்றுக்கொங்க. இல்லையெனில், கூகுள் டிரான்ஸ்லேட் பயன்படுத்துங்கள்!"

முடிவுரை – நீங்க என்ன நினைக்குறீங்க?

நம்ம ஊரிலோ, வெளிநாட்டிலோ, புதிய இடத்துக்கு செல்லும் போது, “நானும் பழகிக்கொள்வேன்”ன்னு மனம் வைத்துக்கொண்டு, சிரிப்போடு, மரியாதையோடு நடந்துகொள்வது தான் முக்கியம். உங்களுக்கு நடந்த சுவாரசியமான மொழி அனுபவங்கள் இருக்கா? கீழே கமெண்ட்ல பகிருங்க!

பயணம் இனிமையாக இருக்க, மொழியும் மனப்பான்மையும் இரண்டும் முக்கியம்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: Why would you come here and not speak the language?