இரண்டு கதைகள் – ஒரு ஹோட்டல் முன் மேசை ஊழியரின் போராட்டங்கள்!
“வணக்கம், இந்த உலகத்தில் வாடிக்கையாளர்களுடன் வேலை செய்வது ரொம்பவே சுவாரசியமானதும், சில சமயம் சிரிப்பையும், கோபத்தையும் தரும் ஒரு அனுபவம். இன்று இரண்டு சின்னக் கதைகளைக் கூறப் போகிறேன் – இரண்டுமே நமக்கு ஒரு பாடம் சொல்லும் வகையில் இருக்கும்தான்!”
வாடிக்கையாளர்களின் வவுச்சர் விசாரணை – கேள்விக்கேள்வி தொடர்கதை!
அந்த காலை நேரம். ஹோட்டல் முன் மேசையில் வேலை பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறேன். ஒருவரிடம் இருந்து அழைப்பு வருகிறது:
“Hotel Macintosh, எப்படி உதவலாம்?”
“ஹலோ, காலை வணக்கம். ஒரு கேள்வி கேட்கலாமா?”
“நிச்சயமாக!”
“பெர்பெக்ட். நாங்க ரெஸ்டாரன்ட் வவுச்சர் கொடுத்தா, காசாக எடுத்துக்குவீங்களா?”
“யோசித்து பாருங்களேன்! எங்க ஹோட்டல் ரெஸ்டாரன்ட் வவுச்சர் வாங்காது. இது என்ன மாதிரி கேள்வி?”
“ஓ, சரி. அப்போ ஹாலிடே வவுச்சர் கொடுத்தா?”
“இல்லைங்க, எங்க ஹோட்டல் உரிமையாளர் அதையும் வாங்க மாட்டேன் சொன்னாரு. மன்னிக்கணும்.”
“அப்போ... நீங்க சுத்தம் பக்கத்து பையன் மாதிரி இருக்கீங்க!”
இதுக்கு பிறகு என்ன சொல்ல! நம்ம ஊரில் இருந்தா, “சொல்ல வந்தது சொல்லிட்டு, பத்துப் பேருக்கு புத்தியும் சொல்லிட்டு போயிருப்பாங்க!” அப்படின்னு சொல்லுவாங்க. அவரோ ஒரு கேள்வி கேட்டீங்க, இன்னொரு கேள்வி கேட்கலாமா? என்று தொடர்ந்திருந்தார். ஒரு ரெடிட் வாசகர் நக்கலாக, “நீங்க ஒரு கேள்வி கேட்டீங்கன்னு சொன்னீங்க, இன்னொரு கேள்வி கேட்கலாமா?” என்று கேட்டிருக்கிறார். இன்னொருவர், “அப்புறம் நீங்க என்ன கேட்கனும்னு சொல்லுங்க!” என எங்கும் தீராத கேள்விகள்!
இந்த மாதிரி வாடிக்கையாளர்களின் “தவறான” கேள்விகளுக்கு, எங்க நாட்டில் நம்ம ஊரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனிஸ்ட் இருந்தா, “சாமி, இந்தக் கேள்விக்கு பதில் சொல்ல பொறுமை வேணும்!” என சொல்லிக்கொண்டு பக்கத்தில ஒடிப்போயிருப்பாங்க!
கதவு திறக்க முடியாத கஷ்டம் – ஒரு குடும்பத்தின் பெரும் துயரம்!
இரண்டாவது சம்பவம் – சற்று வேற மாதிரி.
ஒரு சீன குடும்பம் – எல்லாரும் சேர்ந்து ஹோட்டலில் ஹாலிடேக்கு வந்திருக்காங்க. சொர்க்கம் போல சந்தோஷமாக செக்-இன் முடிச்சுட்டாங்க; பணமும் முறையாக கட்டி விட்டார்கள். இரண்டு நிமிஷம் கழிச்சு, அந்த குடும்பத்தின் தலைவர் கோபம் கொண்டு வந்தார். “ஏன் என் அறை கதவு திறக்கல, இதெல்லாம் என்ன வேலை?”
அவரது கோபம், நம்ம ஊரு 'கிராமத்து பெரியவர்' மாதிரி, “உங்க ஹோட்டல் சாவி எல்லாம் வேலை செய்யல, உங்க அம்மாவும் இந்த கதவையே திறக்க முடியாது போல இருக்கு!” என்று சபிக்க ஆரம்பித்தார். நா திகைத்து போயேன். “ஐயா, சாவியை ஊரா திருப்புங்க, கதவு திறக்கும்!” என்று சொல்லி, அவரோட குடும்பம் எதிரில் இருக்க, நேரில சென்று கதவை திருப்பி காட்டினேன்.
அது ஒரு சாதாரண சாவி – நம்ம வீட்டு கதவுக்கு இருக்கும் ரீங்காரமான சாவி மாதிரி தான்! அவர் அடிக்கடி கோபப்பட்டு, நம்ம ஊரில் போல, “நீங்க ஒரு ட்ரெயினிங் இல்லாம ஹோட்டல்ல வேலை பார்த்தீங்களா?” என்று கேட்க ஆரம்பித்து விட்டார்.
இதில், ரெடிட் வாசகர்கள் ஒரு செய்தி பகிர்ந்திருந்தனர் – “நம்ம ஊரிலயும் பல பேருக்கு சாவி திருப்ப தெரியாது; கதவுக்கும், சாவிக்கும் பாசம் இல்லையே!” என்று நக்கலாக எழுதியிருக்கிறார்கள். இன்னொருவர், “கொஞ்சம் நன்றாக கவனிச்சா, நம்ம ஊரில் பல பேர் கதவு முன்னாடி போய், சாவியை சுற்றி சுற்றி பார்த்து, இறுதியில் அங்கு வேலை பார்க்கும் ஊழியர் வரும்போது தான் கதவு திறக்குது!” என்று சொல்கிறார்.
அதேபோல, “இது மட்டும் உங்க ஹோட்டல்ல நடக்கல, பண்டைய அரேபியாவில் கூட, எண்ணெய் கண்டுபிடிச்சப்போ, புது நகரத்துக்கு மக்கள் போயிருப்பாங்க, கதவு எப்படி திறக்கணும் என்று தெரியாம உள்ளே பூட்டிக்கொண்டுட்டாங்க!” என்று ஒரு வரலாறு சொல்லும் வாசகர் கூட இருந்தார்.
நம்ம ஊரு அனுபவம் – வாடிக்கையாளரிடம் பொறுமை வைத்திருப்பது ஒரு கலை!
இந்த இரண்டு சம்பவங்களும், நம்ம ஊரு ஹோட்டல் ஊழியர்களுக்கு புதுசு இல்ல. நம்ம ஊரில், “வாடிக்கையாளர் ராஜா!” என்று சொன்னாலும், சில சமயம் வாடிக்கையாளர்களின் கேள்விகள், கோபங்கள் எல்லாம் பெரும்பாலும் சிரிப்பையும், சில சமயம் ஒரே மனசாட்சியையும் தரும்.
ஒரு வாசகர் நக்கலாக, “இப்படி கேள்வி கேட்கும் வாடிக்கையாளர்கள், ரெண்டு கேள்வி கேட்ட பிறகும் திருப்தி இல்லாமல், இன்னும் ஒரு கேள்வி கேட்கலாமா?” என்று கேட்கும் நிலை தான்!
மற்றொரு வாசகர், “இப்படி இலவசமாக திட்டுவது தான் வாழ்க்கையில் நமக்கு கிடைக்கும் ‘free insults’!” என்று நம்ம ஊரு சிரிப்பில் சொல்கிறார்.
முடிவில் – உங்களுக்கும் இதுபோன்ற அனுபவங்கள் உள்ளதா?
இந்த இரண்டு சம்பவங்களும் நம்மை சிரிக்க வைக்கும் – ஒருபுறம் வவுச்சர் சம்பவம், மறுபுறம் ஒரு கதவு திறக்க முடியாமல் தவிக்கும் குடும்பம்! நம்ம ஊரு ஹோட்டல் முன் மேசையில் வேலை பார்த்து பார்த்தவர்களுக்கு இது புதுசு கிடையாது.
உங்களுக்கும் இதுபோன்ற வாடிக்கையாளர் அனுபவங்கள் இருக்கிறதா? உங்கள் சுவையான கதைகளை கீழே கமெண்டில் பகிருங்க! அடுத்த முறையும், இன்னும் கலகலப்பான ஹோட்டல் கதைகளுடன் சந்திப்போம் – வாசிப்பதற்கும், சிரிப்பதற்கும் மறக்காமல் வாருங்கள்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Two is better than one