“உங்களுக்காக உயிரையும் கொடுப்பேன்” – ஒரு ஹோட்டல் இரவுப் பணி ஊழியரின் அதிசய அனுபவம்
நம்ம ஊரில் ஹோட்டல் வேலை என்பது, ‘சும்மா ரிசப்ஷன் கேட்டில் நின்று சாவி கொடுப்பது’ என்று நினைப்பவர்கள் அதிகம். ஆனால், அந்த வேலைக்காரர்களுக்கு தினமும் புதுசு புதுசா அனுபவங்களும், சில சமயம் ரொம்பவே குறும்பான விருந்தினர்களும் கிடைக்கிறார்கள். ஆனா, இந்த கதையில் உள்ள ‘திரு. ஜி’ மாதிரி விருந்தினர் வந்தால், “ஏன் இந்த வேலை?”னு தலைக்காயும் அளவுக்கு தான் இருக்கும்!
விருந்தினர் திரு.ஜி – ஒரு வகை தனி உலகம்
இந்த சம்பவம் அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்தது. நம்ம கதை நாயகன், ராத்திரி கணக்குப் பதிவாளர் (Night Auditor). அவருக்கு ‘டி’ என்ற பணியாளர் கூடவே இருக்கிறார். இரவெல்லாம் கணக்குப் பத்திரம் பார்த்து, வாடிக்கையாளர்களை கவனித்து சமாளிப்பது இவர்களது வேலை.
திரு. ஜி என்ற விருந்தினர், இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னாலே ஹோட்டல் வந்திருக்கிறார். வந்தது முதல், shuttle வண்டி எங்கும் எடுத்துச் செல்லணும் என பிடிவாதம். ஆனா, ஹோட்டல் shuttle, நம்ம ஊர் Share Auto மாதிரி எல்லாம் இல்ல; விமான நிலையம் மட்டும் தான் போகும். திரு. ஜி அதை ஏற்றுக்கொள்ளாமல், எங்க போனாலும் அழைப்பு! இதோடு நிற்கல, டி-க்கு நேரில் வந்து “நான் பள்ளியில் ஓட்டப்பந்தய வீரன், Bill Cosby கூட எனக்கு தலைஅசைத்தார்!” என பசப்புற bragging. நம்ம ஊரில் ‘நான் ரஜினி படத்தில் figuranா நடிச்சேன்’ மாதிரி feel!
4 மணிக்குச் சிரிப்பு-சிரிப்பு, பயம்-பயம்!
இறுதி இரவில், திரு. ஜி ஹோட்டல் லாபியில் காலை 4 மணிக்கு trolleyயில் மூன்று பைகளுடன் வந்து, இரண்டு பைகளை அழகாக counterக்கு வைக்கிறார். அந்த பைகளில் என்னென்ன இருக்குன்னா – வாடகையாளர்களுக்கு கிடைக்கும் complimentary பொருட்கள், புது novel, sunscreen, slippers, பழைய குடிநீர் கப், makeup wipes, pool toy என வரிசை. இதில்தான் highlight – ஒரு necklace-ஐ டி-க்கு, இருவருக்கும் makeup palette-ஐ gift மாதிரி கொடுக்கிறார்.
அதோடு, பழைய பீர் cartoon துண்டுகளை counter-ல போட்டு, ஓர் ஓர் துண்டிலும் தன்னைப்பற்றி 'tip' எழுதிருக்கிறார்! “நான் Director G-வுடன் video எடுக்க வரலாம்”, “இந்த கார்க்கடையில் offer வாங்கி தருவேன்”, “நான் உங்களுக்காக உயிர் விட்டுவிடுவேன்” என வெவ்வேறு ரீதியில்! இதை படிச்சவுடன், நம்ம ஊர் வாசகர், “தேவையில்லாத பாசத்தை எங்கும் காட்டவேண்டாம்!”னு சிரிப்பாங்க!
இதையெல்லாம் செய்து முடிச்சதும், candy cane இரண்டை காதில் போட்டுக்கொண்டு (நம்ம ஊர் வாணலியில் வெல்லம் ஓட்டுவது போல), ஒன்றை டி-க்கு கொடுத்துவிட்டு, மாறி Santa Claus பேசிக்கிறான் என act பண்ணுகிறார்!
சமூக கருத்துகள்: “சிலர் அடையாளம் தெரியாத உலகில் வாழ்கிறார்கள்!”
இந்த சுவாரஸ்யமான அனுபவத்தை Reddit-ல் பகிர்ந்தபோது, பலரும் கலகலப்பாகவும், சிந்தனையுடனும் கருத்துகள் பகிர்ந்தனர். ஒருவர் சொன்னார், “இவருக்கு தலையில் ஒரு சுருள் குறைவு போல, ஏதோ மனநிலை பாதிப்பு இருக்கலாம்” என கவலைப்பட்டார். இன்னொருவர், “எப்படி ஒரு வாடிக்கையாளர் boldly counterக்கு backside-க்கு வர முடியும்? நம்ம grocery பில்லிங் counter-க்கு போனாலும் யாரும் backsideக்கு போகமாட்டாங்க!” என ஹோட்டல் ஊழியர்களின் நிலையை நம்மதா சொன்னார்.
இப்போ இப்படிப்பட்ட விருந்தினர் gift கொடுக்க, தனிப்பட்ட விஷயங்களை பகிர, counter backside-க்கு வர – நம்ம ஊர் வாடிக்கையாளர்கள் கூட நாணக்கடன் வைத்திருப்பார்கள்!
கடைசி update: “பிள்ளையையும் அங்க விட்டுப்போனார்!”
இந்த சம்பவம் அங்கையிலேயே முடியவில்லை. Checkout நேரம் கடந்தும் திரு. ஜி வரவில்லை. ஆனால், போலீசார் வந்துவிட்டார்கள்! காரணம்? திரு. ஜி தனது 12 வயதான autistic பிள்ளையை mall-ல் விட்டுவிட்டு போயிருக்கிறார். இந்த தகவலைக் கேட்டதும், ஹோட்டல்காரர்கள் எல்லாம் அதிர்ச்சியில்! Child Protective Services (CPS) வந்து, பையனையும், திரு. ஜி-யின் சாமான்களையும் எடுத்துச் சென்றுவிட்டார்கள்.
இறுதியில், திரு. ஜி மீது குழந்தை அலட்சியம் மற்றும் பிற குற்றச்சாட்டுகள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. அவரைப் பற்றி, “உண்மையிலேயே மனநலம் பாதிப்பு இருக்கலாம்; பையனுக்கு நல்லவர்களிடம் பாதுகாப்பு கிடைத்திருப்பதே நல்லது!” என பலரும் online-ல் கருத்து தெரிவித்தனர்.
நம்ம ஊருக்கான உரையாடல்: “நல்லவர்களாக இருப்பது முக்கியம்!”
இந்த சம்பவம் நமக்கு சொல்லும் ஒரு முக்கியமான பாடம் – வாடிக்கையாளராக இருந்தாலும், ஊழியராக இருந்தாலும், எல்லாரும் மனிதர்கள் என்பதையும், எல்லோருக்கும் மனநிலை சிக்கல்கள் வரக்கூடும் என்பதையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். சமூக பாதுகாப்பு அமைப்புகள் (CPS மாதிரி) அமெரிக்காவில் மிக முக்கியமாக செயல்படுகின்றன. நம்ம ஊரில் இப்படி ஒரு விஷயம் நடந்தால், பக்கத்து அய்யா-அக்கா, பெரியவர்கள் கவனித்து சமாளிப்பார்கள், இல்லையெனில் போலீசாரிடம் புகார் செய்வார்கள்.
இந்த கதையை வாசித்த பிறகு, “ஒருவேளை நம்ம வீட்டில், வேலை இடத்தில், தெருவில் ஏதேனும் வித்தியாசமான நடத்தை காட்டும் ஒருவர் இருந்தால், உதவும் மனப்பான்மையோடு அணுகுவோமா?” என யோசிக்க வைக்கும்.
உங்களுக்கே என்ன அனுபவம்?
நீங்களும் ஹோட்டல், கோயில், பஸ்ஸ்டாண்ட், அல்லது வேறு எங்கு வேலை பார்த்தாலும், இப்படிப்பட்ட வித்தியாசமான வாடிக்கையாளர்கள், சந்திப்புகள் இருந்ததா? கீழே கருத்தில் பகிரவும்!
நம்ம ஊரில் “பயப்படாதீங்க, ஆனா, பார்த்துக்கொள்ளுங்க”ன்னு சொல்லுவாங்க. அப்படித்தான், வாழ்க்கை கற்றுக் கொடுக்கும் ஒவ்வொரு அனுபவமும் ஒரு பாடம்!
நண்பர்களே, இதுபோன்ற வித்தியாசமான சம்பவங்கள் உங்களுக்கு தெரிந்திருந்தால், பகிருங்கள். உங்கள் கருத்துகளும் அனுபவங்களும் இந்தப் பதிவை மேலும் சிறப்பாக்கும்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: 'I would die for you'