என் வீட்டுத் தோட்டத்துக்கு ஆசைப்பட்ட அண்டை வீட்டுக் காரர் – ஒரு சிறிய, சில்லறை பழிவாங்கல் கதை!
வீட்டுக்கு பக்கத்து அண்டை வீட்டுக் காரர் என்றால் நமக்கு பல்வேறு நினைவுகள் தான். ஒருவருக்கு வீட்டின் முன்புறம் பூந்தோட்டம் வைக்கும் ஆசை, இன்னொருவருக்கு பசுமை புல்வெளி வேண்டும். இது எல்லாம் நம்ம ஊரில் சாதாரணமான விஷயம். ஆனா, ஒரு சிலர் இருக்காங்க, தங்களது புல்வெளி சரியான கோல்ப் மைதானமாக இருக்கணும் என்று ஆசைப்படுவாங்க. அந்த அளவுக்கு கவனமும், பழக்கம், பைத்தியமா பராமரிப்பும்! இப்படித்தான் ஒரு அமெரிக்க வாசகர் ரெட்டிட்டில் பகிர்ந்துள்ள கதை தான் இன்று நம்ம பாக்கப் போறது.
அப்படியே சொல்றேன், அந்த அண்டை வீட்டுக் காரர் – அவருக்கு வீட்டை விட புல்வெளி தான் உயிரு போல! புல்வெளியில் ஈரமான கோடுகளை வரைய தனி வகை இயந்திரம், செடிகள் எல்லாம் முக்கோணமாக, வட்டமாக கழுவி, கடுமையாக பார்வையிட்டு, அத்தனை நேரமும் தூய்மை பார்த்துக் கொண்டே இருப்பார். ஆனா, இந்த மனுஷன் அது மட்டும் இல்லாமல், எல்லாரையும் தன்னோட கட்டுப்பாட்டுக்கு கொண்டு வரணும் என நினைக்கிறார்.
புல்வெளி ஜனாதிபதியின் பிடிவாதம்
இந்த கதையில், அந்த அண்டை வீட்டுக் காரர் ஒரு ஹெச்ஒஏ (Home Owners Association, நம்ம ஊரில் சொன்னா வீட்டு உரிமையாளர்கள் சங்கம் மாதிரி) ஆரம்பிக்கணும் என்று முயற்சி செய்து வருகிறார். ஆனா, மற்றவர்கள் எல்லாமே “நம்ம ஊர், நம்ம சுதந்திரம்” என்ற மாதிரிதான் – எதிலும் கட்டுப்பாடுகளை விரும்பாதவர்கள்!
அந்த புல்வெளி ஜனாதிபதி – தன்னோட புல்வெளி எப்படி இருக்கிறதோ, அதே மாதிரி எல்லாரும் இருக்கணும் என்று நினைப்பவர். எப்போதும் நம்ம கதையோட நாயகன் புல்வெளியை வெட்டுறப்போ, “உன் செடிகள் வளர்ந்து போயிருக்கு, பாதை தூய்மையில்ல” என்று வந்து தொந்தரவு செய்ய, எலக்ட்ரிக் எட்ஜர் (இடைக்கோடு வெட்டும் கருவி) தர ஆசைப்படுவது போன்ற எச்சரிக்கைகள். ஒரு கிராமத்து பெரியவர் மாதிரி, நல்லது சொல்லுவதாக வந்து, நம்ம நேரத்தையும் மனதையும் தொந்தரவு செய்றாரு.
பழிவாங்கும் தமிழன் – சின்ன பழி, பெரிய சிரிப்பு!
இந்த அண்டை வீட்டுக் காரருக்குத் தொந்தரவு செய்யாத வழி தெரியாமல் நம்ம நாயகன் செய்யும் காரியம் சின்னது தான், ஆனா ரசிக்கத்தக்கது. தங்கச்சி வீட்டுப் பசங்களை (நாய்களை) நடைப்பயிற்சி எடுத்துக் கொண்டு போய், புல்வெளி, ஆறு, கொடிகள் எல்லாம் ஊடாக ஓடவிட்டு, உடம்பில் பட்ட எல்லா புல்வெளி கொட்டைகளையும், பூச்சிகளை எல்லாம் வீட்டுக்கு வரும்போது அந்த அண்டை வீட்டுக் காரருக்கு முன்னாலேயே தூக்கி வீசுகிறார்!
இதன் விளைவாக, அந்த அண்டை வீட்டுக் காரரின் பசுமை புல்வெளி, கொடிகள், பூச்சிகள் எல்லாம் கலந்து, ஒரே குழப்பமாகி, அவரும் தினமும் பூச்சி மருந்து தூவ, புல்வெளியில் களை பிடிக்க ஆரம்பிக்கிறது! “நீ என்ன விதைத்தாயோ, அதையே அறுவடை செய்கிறாய்!” என்று ஒருவரின் (u/CoderJoe1) கருத்து அங்கு பெரிய வரவேற்பு பெற்றது. இதுக்கு தமிழ் சொல்பவர்களும், “பண்ண பாவம் பறக்கும்” என்று சொல்லுவார்கள்!
சமூகவெளியில் விவாதங்கள் – யார் நியாயமானவர்?
இந்தக் கதையில் என்ன விசேஷம் என்றால், பலரும் நம்ம நாயகன் செய்த காரியம் சரியா? தவறா? என்று விவாதிக்கிறார்கள். “உன் பக்கத்து வீட்டுக் காரர் உன்னை அவ்வளவு தொந்தரவு செய்யவில்லை, நீயே அதிகமாக பழிவாங்கியிருக்கிறாய்!” என்று (u/LagerHead) சிலர் கண்டித்திருக்க, “ஒரே மாதிரியில் எல்லாரையும் கட்டுப்படுத்த நினைக்கும் ஒருவனை பழிக்கணும்” என்று (u/NemoNowan) மற்றவர்கள் ஆதரவு தெரிவித்திருக்கிறார்கள்.
கொஞ்சம் நம்ம ஊர் பசங்க மாதிரி சிலர், “இதெல்லாம் சின்ன விஷயம்; வீட்டில் களை வளர்ந்தால் என் புனிதமான பசுமை புல்வெளி அழிகிறது!” என்று புலம்பியிருக்கிறார்கள். இன்னும் சிலர், “இப்படி களை வளர விடு, அது விவசாயத்துக்கும், தேனீக்களுக்கு நல்லது” (u/handsheal) என்று இயற்கை நட்பு பாராட்டியிருக்கிறார்கள்.
இந்த விவாதம் முழுக்க, நம்ம ஊரில் “அண்டை வீட்டுக் காரர்” என்றாலே ஒரு தனி கதாபாத்திரம் – ஒருவருக்கு பிடிக்காதவர், மற்றொருவருக்கு நல்லவராக இருக்கலாம். இந்தக் கதையில், அண்டை வீட்டுக் காரர் எல்லோரையும் அவமானப்படுத்தும், அவர்களை மன அழுத்தப்படுத்தும் பழக்கம் கொண்டவர் என்று [OP] சொல்கிறார். அந்த காரணத்தால் தான், அவர் புல்வெளியில் களை வளர்ச்சி கண்டு வரவேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டிருக்கிறார்.
நம்ம ஊர் கலாச்சாரம், பசுமை, பழி – யார் வென்றார்?
இந்தக் கதையை வாசிக்கும்போது, நமக்கு நம்ம ஊரில் பசுமை பராமரிப்பு பற்றிய பாரம்பரியமும், “அண்டை வீட்டுக் காரருடன் சண்டை” என்ற கலாச்சார அனுபவமும் நினைவுக்கு வருகிறது. நம்ம ஊரில், பாதி பேர் “வீட்டு முன்பு களை வளர விடு, அது பசுமையா இருக்கும்!” என்று சொல்லுவார்கள். இன்னும் பாதி பேர், “என் வீட்டை மட்டும் தூய்மையாக வைத்துக் கொண்டால் போதும்!” என்று வாழ்ந்துவிடுவார்கள்.
இந்தக் கதையில் இருக்கும் சில்லறை பழிவாங்கல், நம்ம ஊரில் பல நேரம் நடக்கும் சிரிப்பும், சின்ன சண்டையும் தான். ஒருவருக்கு பிடிக்காதது, இன்னொருவருக்கு சந்தோஷம். இந்தக் கதையை வாசித்த பிறகு, “என் அண்டை வீட்டுக் காரர் இப்படித்தான்!” என்று பலரும் நினைக்கும்; “நானும் இப்படித்தான் ஒரு நாள் பழிவாங்கினேன்!” என்று ஒரு புன்னகையோடு நினைப்பார்கள்.
முடிவு – உங்கள் கருத்து என்ன?
இந்தக் கதையில், யார் நியாயமானவர்? பழிவாங்கும் நாயகனா, இல்ல அண்டை வீட்டுக் காரரா? இல்ல இந்த எல்லா சில்லறை பழிவாங்கல் கதைகளும் நம்ம வாழ்கையில் ஒரு சின்ன கலாட்டா, ஒரு சிரிப்புக்கு காரணமா? உங்கள் அனுபவங்களை, உங்கள் அண்டை வீட்டுக் காரர் கதைகளை கீழே பகிருங்கள்! உங்கள் பார்வையில் யார் சரி, யார் தவறு?
நம்ம ஊரில் “அண்டை வீட்டுக் காரர் கதைகள்” என்றால், எல்லோருக்கும் ஒரு கதை இருக்கும். இங்கே பகிருங்கள், சிரிப்போம், சிந்திப்போம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: A small, but petty, revenge