பன்னிரண்டு மணி நேரத்துக்கு பிறகு – ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் காமெடி அனுபவம்!
ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்தவர்களின் அனுபவங்களை கேட்டா, “ஓரிரவு இருந்துப் போகும் வாடிக்கையாளர்களால் என்ன அவமானம்தான் வரும்?” என்று பலர் நினைப்பார்கள். ஆனால், அந்த வாடிக்கையாளர்கள் தான் இந்த உலகம் ஓடுது என்பதை உணர்த்தி விடுவார்கள்! இன்னும், நமக்குத் தெரிந்த இந்த அனுபவம், எல்லா ஹோட்டல் முன்பணியாளர்களுக்கும் ஒரு ‘மாஸ்டர் பீஸ்’ மாதிரி தான் இருக்கும்.
இந்த கதை, ஒரு எப்படி என்று சொல்வது... நம்ம ஊர் சினிமாவிலயே காட்டும் மாதிரி, வாடிக்கையாளருக்கும், முன்பணியாளருக்கும் நடக்கும் ஒரு இரவு கதையே. மனசு சுத்தமாகத் திறந்துவிட்டு படிக்கவும்!
இரவு பன்னிரண்டு மணி – “அந்த ரூம்ல என் பொருள் இருக்கா?”
நம்ம கதையின் நாயகன் (உண்மையில் நாயகி, Healthy-Library4521) ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். மதியம் 12:13 மணி அளவில் ஒரு வாடிக்கையாளர் ‘செக் அவுட்’ செய்தார். எல்லாம் ரொம்ப சாதாரணமாக நடந்தது. ஆனா, இரவு 12:30 மணிக்கு அந்த வாடிக்கையாளர் ஹோட்டலுக்கு போன் பண்ணி, “நான் ரூம்ல ஒரு பொருள் மறந்துட்டேன், அதை இப்போ தேடி சொல்ல முடியுமா?” என்று கேட்டாங்க.
உடனே நம் பணியாளர், “அம்மா, ஹவுஸ்கீப்பிங் காலையில் தான் வரும். நாங்கள் கண்டிப்பா அவர்களிடம் கேட்டுச் சொல்லுறேன். இப்போ லாஸ்ட் அண்ட் ஃபவுண்ட்ல எதுவும் இல்லை,” என்று நிதானமாக பதில் சொன்னார்.
ஆனா, அந்த வாடிக்கையாளர் உடனே கோபம் கொண்டு, “நீங்க இப்போவே ஹவுஸ்கீப்பருக்கு போன் பண்ண முடியாதா? இதுக்கு மேல உங்க பேர் என்ன?” என்று கேட்டாங்க.
இன்னும் நமக்கு தமிழ்நாட்டிலேயே தெரியும், நம்ம வீட்டுல இருந்தாலும் யாரையும் இரவு பன்னிரண்டு மணிக்கு எழுப்பித் தொந்தரவு பண்ண மாட்டோம். ஆனா, ஹோட்டல் வேலைக்காரர் மீது இந்த அளவுக்கு அதிகாரம் செலுத்தும் கலாச்சாரம், அங்கே சகஜம் போல!
“கிரே ராக்” – வாடிக்கையாளரை சமாளிக்க ஒரு கலை!
இந்த சம்பவம் Reddit-ல் போடப்பட்டதும், பலர் அதில் கலந்துக்கிட்டு, தங்களது அனுபவங்களையும், நுட்பங்களையும் பகிர்ந்தனர். ஒரு பிரபலமான கருத்தில், ஒருவர் சொன்னார், “ராத்திரி நேரம், யாரையும் எழுப்ப முடியாது. உங்க விபரங்களை பதிவு பண்ணிக்கறேன், காலை பத்துக்கு கால்செய்யவும். அதுக்குள்ள நா நோட்டை விட்டுரேன்.” என்று சொல்லிட்டு, வாடிக்கையாளர் எவ்வளவு கேள்வி கேட்டாலும் அதையே மறுபடியும் சொல்லிக்கொண்டே இருப்பதாகப் பகிர்ந்தார்.
இதுக்கு ‘கிரே ராக்’ (Grey Rock Method) என்றாயிருக்கும் – அதாவது, எந்த உணர்வும் காட்டாமல், சுத்தமாக, சோம்பல் பாறை மாதிரி பதில் சொல்லி வாடிக்கையாளரை தளர வைப்பது! நம்ம ஊர் வாடிக்கையாளருக்கு இது தெரியாம, “அண்ணா, அக்கா, இன்னும் கொஞ்சம் பாக்க முடியுமா?” என்று பசங்க கேட்டா, நம்மல தான் குற்றவாளி மாதிரி நினைத்துக்கறோம். ஆனா, அங்கே இது ஓர் ‘ஆர்ட்’!
“வாடிக்கையாளர் ரஜினி” – எல்லாமே அவருக்குத்தான் உரிமை!
மற்றொரு கருத்தில், “இப்போவே ஹவுஸ்கீப்பரை எழுப்புனால் என்ன ஆகும்?” என்று வாடிக்கையாளர்கள் கேட்பதை விமர்சனம் செய்திருந்தனர். நமக்கு தெரியும், நம்ம ஊர் திருமண விழா முடிந்ததும், ‘சாப்பாடு எங்கே கிடைக்கும்?’ என்று கேட்டுக்கொண்டு, ‘பொறுமை பாவு’ கதை மாதிரி சுழன்று சுற்றுவது எப்படி இருக்கும் என்று! அங்கேயும் அதே நிலைதான் – வாடிக்கையாளர்கள், ‘வேலைக்காரன் இருக்குற வரைக்கும் எல்லாமே முடியும்’ என்று நினைக்கிறார்கள்.
மற்றொரு சம்பவம், வாடிக்கையாளர் ஹோட்டல் முழுக்கே சொந்தம் போல், “அந்த ரெசப்ஷனிஸ்ட் பெயர் சொல்லு, நான் மேல்மட்டத்திற்கு புகார் கொடுக்க போறேன்!” என்று மிரட்டுவதை பற்றி. நம்ம ஊர் அலுவலகங்களில் கூட, “முகாமைத்துவ அதிகாரி இருக்கா?” என்று கேட்டு, கடைசியில், ‘என்ன பண்ண முடியும்?’ என்று விட்டு போவது போல!
“உண்மையான ஹோட்டல் வாழ்க்கை” – பணியாளர்களின் பொறுமை!
மற்றொரு பிரபலமான கருத்தில், “இந்த மாதிரி சம்பவங்களுக்கு, எல்லாம் பொறுமை தான் முக்கியம். வாடிக்கையாளர் எப்போதும் சரிதான் என்பதில்லை. நாம் நம்ம வேலை முறையாக செய்தால் போதும். நம்மை கீழ்த்தரமாக பேசிவிட்டால், அதற்கு பதில் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை,” என்று யாரோ எழுதியிருந்தார்.
இதில் நம்ம ஊரு அலுவலக கலாச்சாரமும் ஒத்துப்போகுது. எப்போதும் மேலாளருக்கே ஆதரவு; எதுவுமே நம்ம கையில் இல்லாத மாதிரி. ஆனா, இங்கே பலர், “நான் மனிதன், எனக்கு உணர்ச்சி இருக்கு, என்னை இப்படி பேச முடியாது!” என்று தைரியமாக பதில் சொல்வது பாராட்டத்தக்கது.
அதேபோல், சிலர் சொன்னார்கள் – “நான் என் பொருளை மறந்தால், அதற்கு நான் பொறுப்பு. பார்ட்டி லீவ் பண்ணிட்டு, மறுபடியும் போய் கேட்கும் அளவுக்கு முக்கியமானது என்றால் தான், சிரிப்புடன் சமாளிக்க முடியும்.”
“இப்படியும் சில வாடிக்கையாளர்கள்!”
இவை எல்லாம் படிக்கும்போது, நம்ம ஊரு ‘பொன்னியின் செல்வன்’ கதையிலே வருவதைப் போல, ஒருவரின் பொறுமையும், மற்றொருவரின் திடுமாற்றங்களும் சந்திக்கும் இடம்தான் ஹோட்டல் முன்பணியாளர் டெஸ்க்!
ஒரு ரொம்ப உற்சாகமான கருத்தில், “வாடிக்கையாளர் நேரத்துக்கு பத்தாத நேரத்துல வந்தா, அதை சந்தேகப்படவேண்டும்!” என்று ஒருவர் எழுதியிருந்தார். இதை நம்ம ஊரில் ‘பகலில் பூவாய், இரவில் பூதம்’ என்று சொல்லுவதை போலவே!
மற்றொரு நகைச்சுவை கருத்து – “இல்லைங்க, நான் என் பெயரை சொல்ல மாட்டேன், ஏன்னா அடுத்த ஹோட்டலில் யாரும் அந்தப் பெயர் இல்லையோ என்று சொல்வேன்!” – நம்ம ஊரு மீசை திருடு கதையிலே விளையாட்டு செய்யும் போல்!
முடிவில் – உங்களுக்கும் இப்படிப்பட்ட அனுபவம் இருக்கா?
இந்த ஹோட்டல் முன்பணியாளர் அனுபவம் நம்மை சிரிக்க வைக்கும், சிந்திக்கவும் வைக்கும். நம்ம ஊரு கலாச்சாரத்திலும், வெளிநாட்டிலும் வாடிக்கையாளர்களும் பணியாளர்களும் சந்திக்கும் விசித்திரம் ஒரே மாதிரி தான்.
உங்க நண்பர்கள், குடும்பம், அலுவலகம் – எங்கவாவது இந்த மாதிரி ‘வாடிக்கையாளர்’ அனுபவம் உங்களுக்கு இருந்தால், கீழே கமெண்டில் சொல்லுங்க! “பொறுமை என்பது ஒரு கலை” என்பதை மறக்காமல், எல்லாரும் ஒருமுறையாவது முன்பணியாளர் வாழ்க்கை அனுபவம் பார்த்தால் தான் புரியும் என்று நினைக்கிறேன்.
நன்றி – அடுத்த சந்திப்பில் இன்னொரு ‘ஹோட்டல் ஹீரோ’ கதையுடன் வருகிறேன்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: 12 hours later