ஏழு நிமிடம் கணக்கிட்டு, கடைசியில் நோட்டில் கட்டணம் – ஒரு கடைக்காரரின் நாட்குறிப்பு!
ஒரு கடையில் வேலை பார்த்த அனுபவம் சொன்னாலே பல வண்ணங்கள் தெரியும். அந்தக் கடையின் காசாளர் மேசையில் நின்று, நாளும் வாடிக்கையாளர்களின் விதவிதமான முகங்களைப் பார்த்து ரசிப்பது ஒரு தனி சுகம். ஆனா, சில வாடிக்கையாளர்கள் மட்டும் பல நாள்களுக்கு மனசுல ஞாபகமாகவே இருக்கிறாங்க. அப்படியொரு அனுபவத்தை, இங்கிட்ட பகிர்ந்திருக்கிறார் அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த ஒருவர். நம்ம ஊர் கடைகளிலும் இப்படிச் சின்ன சின்ன சம்பவங்கள் நடக்குமே, அது போல் தான் ஒரு நாணயக் கதை!
பெரிய பாட்டி பாட்டன்களின் நாணயப் பெட்டி
அது ஒரு சாதாரண மதிய நேரம். கடையில் கூட்டம் குறைவு. நாலு பேரைத் தவிர வேறு யாரும் வரிசையில் இல்லை. அந்த நேரத்தில்தான், வயது அறுபதுக்கு மேல் இருக்கும் ஒரு பாட்டன் மெதுவாக வரிசையில் நின்றார். அவருடைய ஒவ்வொரு நடையிலும் ஒரு அமைதியும், உருமாறாத நிதானமும் தெரிந்தது. வாங்கும் பொருட்கள் – ஒரு ஜாடி, சிறிய பாத்திரம் பருப்பு, ஒரு பாக்கெட் டீ – கட்டணம் சுமார் பன்னிரண்டு டாலர். (நம்ம ஊருல இது சுமார் ஆயிரம் ரூபாய்க்கு மேல்தான் வரும்!)
காசாளர் கேட்டார், "மொத்தம் பன்னிரண்டு டாலர், ஐயா." பாட்டன் ஒரு பெரிய கண்ணாடிப் பையிலிருந்து, அந்த பழைய ரீங்கார நாணயப் பையைக் கழற்றிக் கொண்டு வந்தார். அது நம்ம ஊரு அம்மாக்கள் வைத்திருக்கும் "கில்லி" பையை மாதிரி தான் – மேலே இரும்பு கிளிப், கிளிக் குலுக்குனு திறக்கும் காட்சி. அந்தப் பையைத் திறந்ததும், உள்ளே ஒரு கை நிறைய நாணயங்கள்! இத்தனை நாள் எங்க எல்லாம் வாங்கிப் போட்டாரோ, எல்லாம் இப்போ இந்தக் கணக்குக்காக காத்திருக்கின்றது போல.
கணக்கு போடும் கலை – பொறுமை பறக்குது
அவரது கணக்கிடும் முறை, நம்ம ஊரு சின்ன பிள்ளை ரம்மி விளையாடும்போது எண்ணும் அதே தரம்தான்! ஒவ்வொரு நாணயத்தையும் ஒரு கைலிருந்து இன்னொரு கைக்கு போட ஆரம்பித்தார். முதலில் 25-செண்ட் நாணயங்கள், அப்புறம் 10-செண்ட், 5-செண்ட் என்று ஒவ்வொன்றும் வெவ்வேறாக. அந்த நேரம், பின்னாடி நாலு பேரும் "ஐயோ, எப்போ முடியும்?"ன்னு உள்ளுக்குள் எண்ணிக்கிட்டு இருந்தாலும், அவருக்கு மட்டும் கவலை இல்லை. அந்தக் கணக்கில் முழுமையாக மூழ்கி இருந்தார்.
நாலு நிமிடம் ஆன பிறகு, பன்னிரண்டு டாலருக்கு பதிலா, பத்தொன்பது நாணயங்களாவது வந்திருக்கும் போல தோன்றியது. இன்னும் நாற்பது சென்ட் குறைவு. மீதி இருந்த நாணயங்களை இருமுறை எண்ணி பார்த்தார். பின் ஒரு அமைதியான, "நம்மளால முடிவில்ல"ன்னு சமாதானமான பார்வை. அதே சமயம், அந்தக் காசாளர் தன்னைக் கூட அந்த கணக்கில் ஈடுபடுத்தி விட்டார் – "இந்த முறை என்ன நடக்கும்?"ன்னு ஆவலுடன் பார்த்தார்.
கடைசியில்... நோட் தான் காப்பாற்றும்!
அந்தக் கணக்குப் போராட்டம் முடிந்ததும், பாட்டன் தன்னுடைய நாணயப் பையை மூடிப் பாக்கெட்டில் போட்டார். அடுத்த நிமிஷம், வாலெட்டில் இருந்து புது பசுமை 20-டாலர் நோட்டைக் கீழே தள்ளினார்! கடைக்காரர் சொல்லலாமா – "அய்யோ, இதுக்காகத்தான் இவ்வளவு வேலை பார்த்தீங்களா?" ஆனால் அவர் சிரித்துக்கொண்டே, மீதியெல்லாம் நாணயமாக திரும்ப வாங்கி, அந்த நாணயப் பையிலேயே மீண்டும் போட்டு விட்டார். கிளிக் குலுக்குனு மூடினார். "நன்றி!"ன்னு சொல்லி அமைதியாக நடந்து சென்றார்.
இந்த ஒட்டு மொத்த சம்பவம் ஒன்பது நிமிடம் நடந்தது. பாட்டனுக்கு மட்டும் எல்லாம் சரியாக நடந்திருக்கு போல அமைதி. இந்த சம்பவம் காசாளரின் மனதில் இன்னும் “பெரிய பாட்டனும், நாணயப் பையும்” என்ற பெயரில் பயணிக்கிறது.
சமூகத்தின் கருத்துக்களும் நம்ம அனுபவங்களும்
இது போன்ற சம்பவங்கள் நம்ம ஊரிலும் புதிதல்ல. பெரியவர்கள் கூட, கடையில் நாணயங்களை எண்ணிக்கிட்டு கொடுக்கிறார்கள்; பிறகு கணக்காக வந்தால் தான் நோட்டுக்கு வருவார்கள். "நாணயம் கொடுக்குறது என் உரிமை, நோட்டு எளிது"ன்னு இரண்டும் மனசுக்குள் போராடும்.
இந்த நிகழ்வை இணையத்தில் பார்த்த வாசகர்களும், "அந்த நாணயப் பை திறக்கும் சத்தம், பாட்டனின் கணக்கு போடும் கவனம் – எல்லாமே மனசில் பதிந்துவிடும்!"ன்னு சொல்றாங்க. இன்னொருவர், "வளர்ந்த வயதில் நம்ம அப்பா, அம்மா கூட இப்படி நினைவிழப்பு காரணமாக கணக்கில் குழப்பமடைய ஆரம்பிக்கிறார்கள். இப்படி பொறுமையோடு நடந்துகொள்பவர்களுக்கு நன்றி சொல்லணும்"ன்னு குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.
நம்ம ஊரில் கூட, பெரியவர்கள் நாணயங்களைத் தேடி, கடைசியில் கணக்கில் முடியாவிட்டால், "எடுத்துடு தம்பி, மீதி மீசல் போடுறேன்"ன்னு சொல்லி விடுவார்கள். இது தான் நம்மளோடு பண பண்பாடு!
நாணயங்கள், நினைவுகள், நம்ம மனசு
இந்த சம்பவம், நாணயங்கள் மட்டும் இல்ல, நினைவுகளும் சேர்த்து நம்மை நினைவு கூர வைக்கிறது. சிலர் சொல்வது போல, "நாணயம் எடுக்கும் பழக்கம் பாட்டி, பாட்டன்களுக்கு மட்டும் தெரியும் ரகசியம்!" அப்படி நம்ம ஊர் சின்ன சின்ன கடைகளிலும், பக்கத்து அம்மா, அண்ணன், பாட்டி எல்லாம் நாணயங்களை எண்ணிக்கிட்டு, ஒரு சிறிய சந்தோஷம், ஒரு சிறிய வெற்றி மாதிரி முகத்தில் ஓர் அமைதி.
இதெல்லாம் பார்த்து கடைசியில் நமக்கே ஒரு கேள்வி – "நம்ம வாழ்க்கையிலென்ன, எந்த விஷயத்தை நம்மால முடிக்க முடியாத நேரம் வந்தால், அதையும் ஒரு அமைதியோடு ஏற்றுக்கொள்வது தான் பெரிய விஷயம்!"
உங்கள் அனுபவங்களும் பகிருங்கள்!
நீங்களும் இப்படி நாணயங்களோடு சிக்கிக்கொண்ட, அல்லது கடையில் சுவாரஸ்யம் ஏற்பட்ட சம்பவங்கள் இருந்தால், கீழே கருத்தில் பகிருங்கள்! உங்கள் கதைகள், மற்றவர்களுக்கு ஒரு சிரிப்பும், சில நினைவுகளும் தரும்.
நாணயங்கள் போல், வாழ்க்கை அனுபவங்களும் சேரும் போது தான், வாழ்க்கை மதிப்பும், சுவையும் கிடைக்கும்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: A customer spent seven minutes counting exact change and then paid with a bill anyway