ஐயோ! இந்த ஹோட்டலில் நடந்தது... மூவருடன் சேரும் அழைப்பு : ஒரு முன்பணிப்பாளர் அனுபவம்
முன்பணிப்பாளராக ஒரு பெரிய ஹோட்டலில் வேலை செய்வது என்றால், நம் ஊர் கல்யாண வீட்டில் சாப்பாடு பரிமாறுவது போல. யாரும் எப்படி பேசுவார்கள், என்னவெல்லாம் கேட்பார்கள் என்று சொல்ல முடியாது! ஆனால், இந்த கதையில் நடந்த விஷயம் கேட்டால், “பொங்கல் பண்ணையில் பூனை குதிச்சது” மாதிரி அசிங்கப் புன்னகையோடு கதைக்க வேண்டிய நிலை.
இது என் வேலை வாழ்க்கையின் தொடக்க நாட்கள். ஸ்டார்ஹோட்டலில் வேலைக்கு சேர்ந்தது இரண்டு மாதம்தான் ஆனது. இன்னும் கொஞ்சம் சங்கடப்படுகிற பழக்கம் விடலை. அப்போது தான் ஒரு நாள் இரவில் நடந்தது இது.
முன்பணிப்பாளர் வாழ்க்கையில் அசாதாரணமான சந்திப்பு
அந்த நாள் இரவு சுமார் 10:30 மணிக்கு ஒரு வாடிக்கையாளர் ஹோட்டலுக்கு கால் செய்து, “இன்று இரவே ரூம் வேண்டும்,” என்று கேட்டார். அதுவும் கார்ப்பரேட் ரேட்டில். நம்ம ஊரில், ‘சல்லாபத்துக்கு சாமான்னு’ சொல்லுவாங்க போல, அவருக்கு ஆவலா ஒரு சூட் ரூம், மேலாக வரவேற்கும்போது சாம்பெய்ன் வாங்கி ரூமில் வைத்து விடுமாறு கேட்டார்.
30 நிமிடத்தில் அவரும் அவரோட தோழியுமாக ஹோட்டலுக்கு வந்தார்கள். அவருடைய முகத்திலேயே ‘நான் இவளுக்கு பெரிய காஞ்சனா’ என்று காட்டிக்கொண்டு, காமெடிதான் நடக்கப் போகுது என்று புரிந்தது. நம்ம ஹோட்டலில், வாடிக்கையாளரை ரூம் வரைக்கும் அழைத்து செல்லும் வழக்கம். நானும் அப்படியே அவர்களுடன் லிப்டில் ஏறினேன்.
லிப்ட் அனுபவம் – “நான் ஒரு மணி நேரத்தில் முடிஞ்சிடும்!”
லிப்ட் என்பது நம்ம ஊரு வீட்டில் “பெரும் பண்டிகைக்கு வந்த உறவுகள் ஒண்ணு கட்டி நிக்குற மாதிரி” நெருக்கமாகத்தான் இருந்தது. அந்தக் கூட்டத்தில், திடீரென அந்த வாடிக்கையாளர் அவர்தோழிக்கு, “மூவருடன் சேரும் அனுபவம் நல்லா இருக்கும் இல்லையா?” என்று என்னை பார்த்துக்கொண்டு பேச ஆரம்பித்தார்! என்ன சொல்ல வேண்டும் என்று தெரியாமல் வாயில் வார்த்தை யாத்துக்கொண்டேன்.
அந்த பெண் மிகவும் கலாசாரம் பின்பற்றியவராக, “இவர் வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறார்; இதெல்லாம் அவருக்குப் பொருந்தாது,” என்று சுத்தமாக மறுத்துவிட்டார். ஆனா, என்னுடைய மூளை அப்போ ‘கொஞ்சம் வழுக்கை’ விட்டது போல, “நான் இன்னொரு மணி நேரத்தில் வேலை முடிஞ்சிடும்!” என்று சொல்லி விட்டேன். அப்போலோ, அந்த லிப்ட் பூஜையறை போல அமைதியாகி, நாமும் பதட்டத்தோடு ரூம் காட்டிவிட்டு ஓடி வந்தேன்!
வாசகர்களின் கருத்துகள் – “அமைதியும் ஒரு பதில்தான்!”
இதை என் மேனேஜரிடம் சொல்லி சிரிச்சுக்கொண்டிருந்தேன். அதேபோல், இந்தக் கதையை இணையத்தில் பகிர்ந்ததும் ஆள் ஆளாகக் கருத்து சொன்னார்கள்.
ஒரு வாசகர், “சில சமயம் அமைதி தான் சிறந்த பதில்; நம்மை விட அவர்கள்தான் அவமானப்படுவார்கள்!” என்று எழுதி இருந்தார். அதில் உண்மை உண்டு. நம்ம ஊரில் ‘மௌனம் சம்மதம்’ என்று சொல்வாங்க; ஆனா இந்த மாதிரி விஷயத்தில் அமைதி வழக்கமாக நம்மை காப்பாற்றும்.
மற்றொருவர், “நான் ஒரு மணி நேரத்தில் முடிஞ்சிடும்” என்று பதில் சொன்னது, காமெடிக்குக் கிங் மாதிரி!” என்று ரசித்திருந்தார். நம்ம ஊரில், “என்னடா சொன்னீங்க!” என்று குருவி சிரிப்பும் வந்தது.
இன்னொருவர் தன் அனுபவத்தைப் பகிர்ந்தார் – “ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தபோது, ஒரு வாடிக்கையாளர் இரவு புல்லில் தண்ணீர் கேட்க வந்தார். பிறகு, அவங்க மனைவி, ‘நீங்க என் மகனை போலிருக்கீங்க’ என்று சொல்லி, ஒரு நிமிஷம் எல்லாம் புஸ்தகம் போல அமைதி! அங்க தான், இந்த மாதிரி சம்பவங்கள் எல்லாம் எங்கேயும் நடக்கும்னு புரிகிறது!”
நம்ம ஊர் பணியிடங்களில் இதுபோல் நடந்தா...?
மூவருடன் சேரும் அழைப்பு, நம்ம தமிழ் பணியிடத்தில் நடந்தால்? ஆஹா, அதுதான் பெரிய விவாதம்! நம்ம ஊரில், இது பற்றிச் சொன்னாலே, “இது எங்க ஊர்ல நடக்குமா?” என்கிற கேள்வி வந்துவிடும். ஆனா, வெளிநாட்டு கலாச்சாரம், பெரிய ஹோட்டல்கள், வெளி நிறுவனங்கள் எல்லாம் வந்த பிறகு, இந்த மாதிரி சம்பவங்களும் அடிக்கடி நடக்கத்தான் ஆரம்பிச்சிருக்கிறது.
நம்ம ஊரில், பெரும்பான்மையோர் இதை ஒரு பெரிய லஜ்ஜையாகவே பார்க்கிறார்கள். ஆனாலும், இந்த அனுபவங்களை நகைச்சுவையோடு பகிர்ந்துகொள்வதும், வேடிக்கையா எடுத்துக்கொள்வதும் தான் நம்ம கலாச்சாரத்தின் பலம்.
முடிவில் – உங்கள் அனுபவம் என்ன?
இந்த அனுபவம் நமக்கு ஒரு பாடம் சொல்லுது – எந்த வேலையிலும், எந்த இடத்திலும், எதிர்பாராத சம்பவங்கள் நடக்கும். அந்த நேரத்தில் நம்ம மனசாட்சியும், நம்ம கலாச்சாரமும் தான் நம்மை காப்பாற்றும்.
நீங்கள் இதுபோல் வேடிக்கையான அல்லது சங்கடமான சம்பவங்களை அனுபவித்திருக்கிறீர்களா? உங்கள் கருத்துகளையும், அனுபவங்களையும் கீழே பகிருங்க!
அடுத்த முறையும், ஹோட்டல் முன்பணிப்பாளர் கதைகளுடன் சந்திப்போம் – அதுவரை, உங்கள் தினசரி வாழ்க்கையை சிரிப்பு, நகைச்சுவையோடு சந்திக்கவும்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: The day I was proposed a threesome