அவசரசாலை முன்பணியாளர் அனுபவங்கள் – சிரிப்பும் சோகமும் கலந்து வாழும் ஒரு நாள்
நமக்குள்ள எல்லாருக்கும் "அவசரசாலை"ன்னா ஒரு பயம் இருக்கும். அங்க போனாலே உயிருக்கு ஆபத்து, ரத்தம், அலறல், ஆம்புலன்ஸ் சத்தம் – இப்படித்தான் நம்ம படம், நாடகங்களில் பார்க்கறோம். ஆனா, அந்த அவசரசாலையின் முன்பணியில் இருக்கற ஒருத்தருடைய அனுபவங்களோ, நம்ம எதிர்ப்பார்ப்புக்கு சில சமயங்களில் ரொம்பவே வித்தியாசமா இருக்கும்.
அவசரசாலையில் வேலை செய்யற ஒரு நண்பர் சொல்றார் – “இங்க ஒவ்வொரு நாளும் புதுசு! சில சமயங்களில் கண்ணை கலங்க வைக்கும் சம்பவங்கள், சில சமயம் சிரிச்சு சிரிச்சு வயிறு வலிக்கும் காரியங்கள். அப்படிப்பட்ட ஒரு நேரம் தான் இது!”
“அவசர”ம் இல்லாமல் வரும் அவசரங்கள்!
அமெரிக்காவில் அவசரசாலையில் வந்து பரிசோதனை செய்யறவர்களின் காரணங்கள் கேட்கும்போது நம்ம ஊர்காரர் "வாடா சாமி, இது தானா அவசரம்?"ன்னு கேட்க போறீங்க. "பணம் முன்னாடி கேக்க மாட்டாங்க, உங்களுக்கு அங்க 'எப்பவும்' world class மருத்துவம் கிடைக்கும்!” என்று நம்பி, சிலர் காய்ச்சல், தும்மல், தலை வலி, கூடவே ஒரு கிளியினிக்கில் கூட போக வேண்டிய அளவுக்கு இல்லாத காரணங்களுக்காகவே அவசரசாலையை நாடுகிறார்கள்.
ஒரு கமெண்டர் சொன்னது போல, "அவசரசாலையில் முன்னாடி வர வர, நீங்க ரொம்ப மோசமான நிலைமையில தான் இருக்கணும். காத்திருக்கறவர்களை விட உங்களை உடனே உள்ளே அழைச்சுட்டா, அது ஜெயிச்சதுக்கு சமம் இல்லை!" நம்ம ஊருலும் "சிகிச்சைக்கு முன்னாடி முதலில் நோயின் தீவிரத்தைப் பார்க்கணும்"ன்னு சொல்லுவாங்க. அதே கதை அங்கயும்!
நம் மருத்துவருக்கு ஆசான் யார்?
சிலர் டாக்டரிடம் போய் "நான் ஏற்கனவே என்ன நோய்னு கண்டுபிடிச்சாச்சு, இதுக்கு என்ன மருந்து குடுங்க"ன்னு கட்டளையிடுவாங்க. நம்ம ஊருல வீட்டிலேயே "அம்மா டாக்டர்" இருக்கற மாதிரி அங்க "Google டாக்டர்" போல. இதை நம் முன்பணியாளர் சிரிப்போடு சொல்றார் – "சில பேர் emergency doctor-க்கு கற்றுக்கொடுக்க வந்துருவாங்க!"
மற்றொரு பொது புகார் – "எனக்கு போதும் போதும் என்று எவ்வளவு வேதனை நிவாரணம் கேட்டாலும், யாருக்கும் போதுமான மருந்து கிடையாது!" ஒரு வாடிக்கையாளர் ரசிக்க சொல்லியுள்ளார், "வலி என்பது பாம்பு கடி மாதிரி – அதை அனுபவிக்கறவன் மாதிரிதான் தெரியும். ஆனா, எல்லோரும் அதே அளவுக்கு மருந்து வேணும் என்ற கருதல் எங்கும் இல்லை."
பணம், பொருள், அரசியல் – மருத்துவம் ஒரு சவால்
அமெரிக்க மருத்துவத்தில insurance இல்லாதவர்கள் கூட இலவசமாக அவசரசாலையில் சிகிச்சை பெறலாம். நம்ம ஊருல "சட்டம், ஊழல், சம்பளம், குறைந்த வசதி" எல்லாத்தையும் தாண்டி அரசு மருத்துவமனைகளில் எல்லோரும் சிகிச்சை பெறும் வாய்ப்பு இருக்கிறது. அங்கயும், இந்த insurance, copay, bill forgiveness, charity care மாதிரி வார்த்தைகள் வெறுமனே அழகல்ல – அவை அங்க பணியாளர்களின் வேலைக்கு சவாலாக இருக்கிறது.
ஒரு முன்பணியாளர் சொல்லுகிறார் – "நான் நல்ல copay வசூலிப்பவர்! Boss-க்கு என் நேர்மை தெரியும். ஆனால், ஒரு நாள் கூட வேலை சலிப்பில்லை. எனக்கு இந்த வேலை ரொம்ப பிடிக்கும்!"
சோகமும், அதிசயமும் – மனித இயல்பு
அவசரசாலையில் சில நேரம் உண்மையில் உயிருக்கு போராடும் மனிதர்களையும், சில சமயம் சில வாடிக்கையாளர்களோடு சிரிப்பையும், மனிதநேயம் கலந்த சம்பவங்களையும் பார்க்க நேரிடும். ஒரு பயனாளர் சொல்வது போல, "அங்க சத்தமா அலறுறவர்களை விட, அமைதியா உட்கார்ந்திருப்பவர்களுக்கு தான் அதிக கவனம் தேவை!"
மறுமொரு கமெண்டில் – "நம்ம நாடு போலவே அங்கயும் சில நேரம் மருத்துவரை பிடிக்க முடியாது, சில நேரம் நேரமின்றி உள்ளே வர முடியாது." சிலர் சொல்வது போல, "மருத்துவமனை ஊழியர்களுக்கு சம்பளம் அதிகம் இல்லை, ஆனா, அவர்கள் செய்யும் சேவை புனிதம்!"
நம்ம தமிழர்களுக்கான சுருக்கம்
இந்த கதையிலிருந்து நம்ம எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியது – "ஒரு வேலை இடம், அது மருத்துவமனையோ, அரசு அலுவலமோ, அல்லது தனியார் நிறுவங்களோ, எங்கும் மனிதர்கள் பல்வேறு மன உணர்வுகளுடன் வருகிறார்கள். அவற்றை சமாளிப்பது ஒரு கலை. அந்த கலைக்காரர்களுக்கு நாம எல்லோரும் நன்றி சொல்ல வேண்டும்!"
இதில் உள்ள அனுபவங்களை நம் தமிழ்நாட்டின் அரசு மருத்துவமனை முன்பணியாளர்கள், செவிலியர்கள், மருத்துவர்கள் – எல்லோருமே அனுபவிக்கிறார்கள் என்பதை மறக்கக்கூடாது. அடுத்த முறை நீங்க அரசு மருத்துவமனைக்கு போனீங்கனா, அங்க இருக்கற முன்பணியாளர்களுக்கு ஒரு சிரிப்பும், நன்றி சொல்ல மறந்துடாதீங்க!
நீங்களும் உங்க மருத்துவமனை அனுபவங்களை, சிரிப்பும் சோகமும் கலந்த சம்பவங்களை கீழே கமெண்ட் பண்ணுங்க. நம்ம எல்லாருக்கும் இது ஒரு அருமையான கற்றல் அனுபவம் ஆகட்டும்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: I work the front desk at a busy er