ஒரு பௌலிங் கிளப்பில் நடந்த 'போக்கி' விகடம் – சிரிப்பும் சிந்தனையும்!
"வேலைக்கு போனாலும், வேளாண்மை பண்ணாலும், ஓர் நாள் ஒரு வித்தியாசமான வாடிக்கையாளர் கண்டிப்பா சந்திக்க நேரிடும்!" – இது நம்ம ஊரு பழமொழி மாதிரியே, ஆஸ்திரேலியாவில் ஒரு பௌலிங் கிளப்பில் முன்னணி மேசை (Front Desk) வேலை பார்த்தவங்க சொன்ன உண்மை கதை தான் இன்று நம்ம பாக்கப் போறது.
இது ஏதாவது பெரிய பௌலிங் போட்டி சம்பவமோ, இல்ல பந்தை உருண்டு ஒரு சாதனை நிகழ்ச்சியோ இல்ல. ஒரு சாதாரண இரவு, பௌலிங் கிளப்பில் நடந்த, "அடையாள அட்டை எங்கே?" என்ற கேள்வியிலிருந்து ஆரம்பமான கலாட்டா தான் இதுவும்!
"போக்கி" என்றால் என்ன? நம்ம ஊருகாரர்களுக்கொரு விளக்கம்
இந்த கதையில் முதலில் வந்த ஒரு முக்கியமான வார்த்தை – "போக்கி" (Pokies). நம்ம சிலருக்கு இது புதுசா இருக்கலாம். ஒரு பெரிய விவாதம் தான் ரெடிட் பக்கம் நடந்தது – "போக்கி" என்றால் என்ன? யாரோ ஒருத்தர் சொல்வது போல, "போக்கி" என்றால் பக்கத்து வீட்டுக்காரி அல்ல, இல்ல பாக்கி (Pocky) ஸ்நாக் ஸ்டிக் அல்ல!
ஆஸ்திரேலியாவிலேயே மட்டும், "போக்கி"ன்னு சொன்னா, நம்ம ஊருலக் 'சுட்டி' அண்ணாச்சி பீடியில் இருக்கும் "சிளாட் மெஷின்" (Slot Machine) மாதிரி, பணம் போட்டு விளையாடும் சூதாட்ட மெஷின்கள். அமெரிக்காவில் இதை "ஸ்லாட் மெஷின்", இங்கிலாந்தில் "ஃப்ரூட் மெஷின்", கனடாவில் "VLT" என்று பல பெயர்களில் அழைப்பாங்க. ஆனா, நோட்டு போடறது ஒரே தானே! எங்கோ ஒரு கமெண்டரில், "இது வீடியோ போக்கர், இது ஸ்லாட் மெஷின், இரண்டும் வேறு"ன்னு விவாதமே நடந்தது! (நம்ம ஊருல என்ன வேற, எல்லாம் 'சூதாட்டம்'தான்!)
அடையாள அட்டை இல்லாம வந்த வாடிக்கையாளர் – கதை ஆரம்பம்
இப்ப, கதைக்கு வருவோம். நாயகன் – முன்னணி மேசை ஊழியர்; வில்லன் – ஆஸ்திரேலியாவின் வேறொரு மாநிலத்திலிருந்து வந்த வாடிக்கையாளர்! நியூ சவுத் வேல்ஸில் (NSW) எல்லாரும் 18 வயதுக்கு மேல இருந்தா, அடையாள அட்டை காட்டி, கையெழுத்துப் பண்ணி தான் உள்ள போக முடியும். ஏனென்றால், அங்க 'போக்கி' இருக்குனால, சட்டப்படி கண்டிப்பா இது கடைப்பிடிக்கணும்.
ஆனா, இந்த வாடிக்கையாளர் – குயின்ஸ்லாந்து (QLD) மாநிலத்திலிருந்து வந்தவர். அங்கே இப்படிப் பண்ணவேண்டிய அவசியம் இல்ல. அதனால, அவர் அடையாள அட்டை இல்லாம வந்துட்டார். "ஃபோனில் போட்டோ இருக்கே!"ன்னு சொல்லி காட்ட முயற்சி பண்ணினார். ஆனா, சட்டப்படி, அந்த போட்டோ ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. நம்ம ஊரு அரிசிக்கடை மாதிரி "மன்னிக்கணும் அண்ணா, விதிமுறையா இது"ன்னு சொல்லி அனுப்பினாராம்.
வாடிக்கையாளர் கோபமும், ஊழியரின் தைரியமும்
அடுத்த கட்டம் – வாடிக்கையாளர் கோபம் சிலிர்க்க ஆரம்பிச்சது! "ஏன், நம்மோட மாநிலம் மட்டும் இப்படிப் பண்ணணும்?" "ஏன், முக பரிசோதனை (Facial Recognition) வைச்சு பார்க்க முடியாதா?" – இப்படி கேள்விகள். நம்ம ஊருல ஒரு பஸ் டிரைவர் சொல்லுவாரு, "ஆளுக்கு ஆளு விதி!"ன்னு. அதே மாதிரி, ஊழியர் நிதானமா சொன்னாராம் – "இதுதான் நம்ம மாநில விதி. பன்னிப்பாருங்க, இது போக்கி சூதாட்டம் பாதுகாப்புக்காக."
ஒருத்தர் ரெடிட் கமெண்டில் சொல்வது போல, "நீங்க எவ்வளவு வயசாயிருந்தாலும், அடையாள அட்டை இல்லாத்தான் உள்ள விட முடியாது. நம்ம வேலை போயிடும்!" – சரியாமா சொன்னாரு! நம்ம ஊருல கூட, சில இடங்களில் சின்ன வயசு நபர்களை அனுமதிக்கிறதா, இல்லையா, எல்லாம் 'சட்டம்' படி தான்!
சிரிப்பும் சிந்தனையும் – சமூக கருத்துக்கள்
இந்த சம்பவம் ரெடிட்-ல் போன பிறகு, பலரும் நம்ம ஊரு பேராசிரியர் மாதிரி தங்களது கருத்துக்களை பதிவு பண்ணினாங்க. "இப்போதெல்லாம் சின்ன விஷயத்துக்கு கூட, நம்மள பாதுகாக்கணும்னு நிறைய விதிகள் இருக்கு. யாரோ ஒருத்தர் சொன்ன மாதிரி, 'நீங்க உங்கள் அடையாள அட்டையை மறந்து வந்தீங்க. அதுக்கு நம்ம வேலை ஏன் ஆபத்துக்குள்ள போகணும்?'" – இது நம்ம ஊரு அக்கா/அண்ணன் பாட்டில் சொன்ன மாதிரி தான்!
இன்னொரு பிரபலமான கமெண்ட்: "ஆஸ்திரேலியாவில் 'போக்கி'ன்னு சொன்னா, சில பேருக்கு அது ஸ்லாட் மெஷின், சில பேருக்கு அது ஏதோ உணவு வகை, இன்னும் சில பேருக்கு அது சிறைச்சாலை!" – நம்ம ஊருல கூட, ஒரே வார்த்தைக்கு பல அர்த்தங்கள் இருக்குமே, அது மாதிரி தான்.
அந்த வாடிக்கையாளர் கடைசியில், கோபத்தில், "நா QLDக்கு போயிடுறேன்! உங்க மாநிலம் வேண்டாம்!"ன்னு சொல்லி கிளம்பிட்டாராம். ஊழியர் சொன்னாராம், "நீங்க வந்ததே வேண்டாம்!"
நம்ம ஊரு கண்ணோட்டம் – இதிலிருந்து என்ன கற்றுக்கலாம்?
இந்த சம்பவம் நம்ம ஊருல நடந்திருந்தா, 'சார், ஒரு வாடிக்கையாளர் அடையாள அட்டை இல்லாம வர்றாங்க...'ன்னு மெனேஜருக்கே சொல்லி, ஓர் ஐந்து நிமிஷம் கலாட்டா பண்ணி, கடைசியில் ஒரு 'சாமான்ய' தீர்வு கண்டுபிடிச்சிருப்பாங்க! ஆனா, வெளிநாட்டுல விதி, சட்டம், ஒழுங்கு – எல்லாம் கடுமையா பார்த்து, யாருக்கும் சலுகை இல்ல!
இதிலிருந்து நமக்கு ஒரு பாடம் – நம்ம ஊர்லோ, வெளிநாட்டிலோ, எந்த இடத்திலும் போகும் போது அடையாள அட்டை, உரிய ஆவணங்கள் எடுத்துக்கிட்டு போங்க. இல்லாட்டி, ஒரு சிறிய விஷயத்திலேயே பெரிய காமெடி கிளைமாக்ஸ் ஆயிடும்!
முடிவில்...
இந்த பௌலிங் கிளப் சம்பவம் நமக்கு என்ன சொல்கிறது? விதிமுறைகள் எங்கும் ஒரே மாதிரிதான். ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும், நாட்டிலும் நம்முடைய பழக்க வழக்கங்கள் வேறுபடும். ஆனாலும், ஒழுங்கு, மரியாதை, பொறுமை – இதை மட்டும் மறக்கக்கூடாது.
நீங்களும் இதுபோல வேலைக்காக வாடிக்கையாளர்களை சந்தித்திருக்கீங்களா? உங்க அனுபவங்களை கீழே கமெண்ட்ல பகிரங்க! சிரிச்சு சந்தோஷமா இருக்குறதுக்கு இது மாதிரி கதைகள் ரொம்ப தேவை!
நன்றி, மீண்டும் சந்திப்போம் ஒரு வித்தியாசமான கதையுடன்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: A bowling club story