ஒரு ஹோட்டல் ஊழியரின் கஷ்டம் – “அவ்வளவு கேட்டா ஓவர் தான் அக்கா!”
“என்னம்மா, இந்த மாதிரி வாடிக்கையாளர்களும் இருக்காங்க!” – இது நம்ம ஊரில் ரயில்வே ஸ்டேஷனில் டீயும், தட்டுக்கடையும் பேசும் டாபிக் தான். ஆனா இந்தக் கதை, அமெரிக்கா ஒரு ஹோட்டல் ரிசப்ஷனிஸ்ட் அனுபவம். ரெடிட்-ல ‘TalesFromTheFrontDesk’ என்னும் குழுவில் வந்த ஒரு போஸ்ட், நம்ம ஊர் கண்ணாடியில் பார்ப்போம் வாங்க!
ஒவ்வொரு ஹோட்டலிலும், “வாடிக்கையாளர் ராஜா”ன்னு பெயர் தான். ஆனா சில பேரு ராஜாவுக்கு மேல் நம்ம ஊரில் சொல்வது போல “ராஜாதி ராஜா”! இவரு மாதிரி ஒருத்தி – இருமுறை வாரம் ஹோட்டல்-க்கு வந்து, இரண்டு ரூம்களும் எடுத்துக்கிட்டு, உள்ளே ஏற்கனவே இருக்கும் எல்லா சாமானையும் தனித்தனியாக ‘சாட்’ பண்ணி கேட்கிறாங்க! 25 சாட் ரெக்வஸ்ட்! சோப், துவையல், கம்பளை, பிலோ – அதுவும் foam pillow, feather pillow-னு... ஹோட்டல் ஊழியர் வெளியில் போய் சிரிக்க தான் முடியும்!
“இது இங்கேயே இருக்கே!” – எத்தனை தடவை சொல்ல?
நம்ம ஊர் வீடுகளில் ‘அம்மா, சாம்பார் எங்கே?’ன்னு கேட்கும் பசங்கள்போல, இவங்க ஹோட்டல் ரூம்ல இருக்கிற சாமான்கள் எல்லாம் தனித்தனியா கேட்கிறாங்க. அதுவும், ஒவ்வொரு தடவையும் ‘சாரி’ன்னு சொல்லிட்டு, அடுத்த முறையும் அதே பாணி! ஹோட்டல் ஊழியர் சொல்லுவாரு, “அம்மா, இந்த எல்லா விஷயங்களும் ரூம்ல இருக்கு, வேண்டாம் இப்படி கேட்டுக்க வேண்டாம்”ன்னு. ஆனாலும், அடுத்த வாரம் மறுபடியும் அதே repeat.
ஒரு ரெடிட் கமெண்டர், “இவர்களுடன் புரிந்து கொள்வது, ஒன்பது நிறத்தை வாசனைப் பார்க்க முயற்சிப்பது மாதிரி”ன்னு சொல்றார். நம்ம ஊர்ல இதுக்கு சமமானது, “பூனைக்கு மொட்டை அடிச்சு முடி வளர்த்து விடற மாதிரி”!
“நமக்கு பிடிச்ச ரூம் வேணும்!” – ஆனால் புக் பண்ண மாட்டேன்
இந்த வாடிக்கையாளருக்கு ஒரு ஸ்பெஷல் ரூம் ரொம்ப பிடிக்கும். ஆனா அதுக்கு ரெண்டு ரூம் டைப் இருக்கும்போது, அவங்க அதுக்கான ரூம் டைப் புக் பண்ணவே மாட்டாங்க. “இந்த ரூம் வேணும்”ன்னு சொல்லுவாங்க, கிடைக்கலன்னா ரிசர்வேஷன் கேன்சல்! ஒரு கமெண்டரார் சொல்றார் – “இந்த மாதிரி வாடிக்கையாளர்கள், இருக்குறதுக்கு மேல் வசதியை இலவசம் பெற முயற்சி பண்ணுவாங்க. அவங்க எப்படிப் புக் பண்ணும் தெரியாம இல்ல, தெரிஞ்சும் கணக்கா பணம் செலவழிக்க விரும்ப மாட்டாங்க!”
இந்த மாதிரியான நம் ஊரிலேயும் இருக்கு – ‘மீன் சாப்பிடுறேன்’ன்னு சொல்லிட்டு, மீன் கிரேவி மட்டும் வாங்கிட்டு, ‘மீன் துண்டு’ கிடையாதா?’ன்னு கேட்டுக்கிறது போல!
ஹோட்டல் ஊழியரின் மனசு – ஜாலி, கோபம், பிழைப்பு!
இந்த மாதிரி வாடிக்கையாளர்கள் வந்தா, நம்ம ஊரு ஊழியர்கள் என்ன பண்ணுவாங்க? சிலர், ‘பொறுமை பெரும் புண்ணியம்’ன்னு நினைச்சு, சிரிப்போடு எதிர்கொள்வாங்க. சிலர், “அம்மா, உள்ளே இருக்குற சாமானான எல்லாம், இன்னும் என்ன வேணும்?”ன்னு அரை சிரிப்புடன் கேட்பாங்க. ஹோட்டல் ஊழியர் ஒரு கமெண்டில் சொல்றார் – “இதெல்லாம் எங்க ஹோட்டல் ரூம்ல ஸ்டாண்டர்ட்டா இருக்கு, இந்த மாதிரி கேட்க வேண்டியதெல்லாம் இல்ல”ன்னு பல தடவை சொல்லி எல்லாம் முயற்சி பண்ணிட்டாங்க.
அடுத்து, “அந்த ஸ்பெஷல் ரூம் எப்போமே unavailable-னு வைத்துட்டா, இவரு தானாகவே கேன்சல் பண்ணுவாங்க”ன்னு ஒரு பேச்சு! நம்ம ஊர்லோ, “கார்ப்பரேட்டுக்கு போய் கேளுங்க”ன்னு சொல்லி அனுப்பும் பாணி!
சிலர், “இதெல்லாம் OCD, அல்லது மனநிலை பிரச்சனை இருக்கலாம்”ன்னு கவலைப்பட்டு சொல்றாங்க. இன்னும் சிலர், “இது ஹோட்டல் சிஸ்டம் தவறா இருக்கலாம், ஒரே ரெக்வஸ்ட் பல சாட்-ஆக பிரிஞ்சிருக்கும்”ன்னு டெக்னிக்கல் விசாரணை கூட வைத்திருக்காங்க!
நம்ம ஊரு அனுபவம் – சிரிக்கும், புரிந்து கொள்வோம்!
இந்த கதை நம்ம ஊரு ஹோட்டல், மருத்துவமனை, கோயில், எங்கயும் நடக்கிறதுதான். “அண்ணே, சாம்பார் இல்லென்னு சொல்லி, சமையல் அறை வாசலில் நின்று கத்துற மாதிரி!” அப்படி ஒரு பேர், அவரவர் விதத்தில் வாழ்கிறார்கள்.
ஒரு வாடிக்கையாளர் கேட்டாலும், ஊழியர் பொறுமையோடு பதில் சொல்லவேண்டும் என்பது நம்ம சமூகத்தின் மரபு. ஆனா, எல்லாவற்றுக்கும் எல்லை இருக்கிறது. ஒரு கமெண்டர் சரியா சொன்னார் – “வாடிக்கையாளர் ராஜா, ஆனா அந்த ராஜா எல்லா விதியையும் மீறினா, தண்டனை கொடுக்கணும்!” ஹோட்டல் ஊழியர்கள் எல்லாம் எப்போதும் சிரிப்போடு சந்திக்கிறார்கள், ஆனா மனசுக்குள்ள “ஏன் இந்தக் கஷ்டம்?”ன்னு ஒரு கேள்வி இருக்கும்.
முடிவில்...
நீங்கள் ஹோட்டல் ஊழியராக இருந்தால், இந்த மாதிரி வாடிக்கையாளர்களை எப்படி ஹேண்டில் பண்ணுவீர்கள்? அல்லது, உங்கள் அனுபவத்தில் funniest/most annoying வாடிக்கையாளர் யார்? கீழே கமெண்ட் பண்ணுங்க, உங்கள் கதை நம்மோடு பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்! வாழ்க்கை ஹோட்டல் போல தான் – சில வாடிக்கையாளர்கள் சிரிப்பு, சிலர் சிரிப்பு அடங்கிய கோபம்!
நன்றி!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Chat Overkill!