ஒரு ஹோட்டல் வேலைக்காரனின் கடைசிக் கவிதை: நானும் என் முதலும்!
"ஓரு காலம் முடிந்தது!" – இந்த வரிகள் வெளிநாட்டில் இருந்தாலும், நம்ம ஊரு அலுவலக வாழ்க்கையில் அடிக்கடி கேட்டுக் கொண்டே இருப்போம். நம்ம ஊர் வேலை இடங்களில் எத்தனை குட்டி தலைவர்கள், எத்தனை 'Loquatia'கள்! இந்த வாரம், அமெரிக்க ஹோட்டல் ஒன்றில் வேலை பார்த்த ஒருவரின் உண்மை அனுபவம், நம்ம வாழ்வையும், மனசையும் ஒத்திருக்கிறதா என்று பார்ப்போம்!
ஒரு காலத்தில், 'Front Desk Agent' இருந்து நேரில் 'Director of Sales' ஆக உயர்ந்தார் நம் கதையின் நாயகி. அவங்க சொன்ன மாதிரி, "நான் சும்மா பயந்துகிட்டேன், ஆனா வேலை ரொம்ப பிடிச்சுடிச்சு!" – அந்த எளிமை நம் ஊர் ஜீவனை நினைவூட்டும். 'Sales', 'AV Equipment', 'Negotiation', எல்லாம் மெத்தமாக கற்றுக்கொண்டு, வாழ்க்கை வைக்கும் சவால்களையும் சமாளிச்சாங்க.
வேலைப்பளு அதிகம், மனம் குறைவு: மேலாளர் சோதனை
அவருக்கு 'Assistant General Manager' பொறுப்பும் வந்தது. அப்போயும், "நான் பண்ணலாம், ஆனா மனசுக்கு பிடிக்கலை" என்று சொல்றாங்க. நம்ம ஊர் அலுவலகங்களில் கூட, ஒரு நல்ல வேலைக்கு மேலே, 'அடிச்சு வைத்து விடு' மாதிரி மேலாளர் பொறுப்பு வந்தா, மனசு கசக்குதே!
ஆனா, எல்லா இடங்களிலும் போல, வேலைக்காரர்களை வேலை இடம் விட்டுக் கொடுக்காதவர்கள் தான் அதிகம். "நான் வேலை பிடிச்சுடுச்சு, ஆனா வேலைப் புயலா இருந்த Loquatia மட்டும் தான் எல்லாத்தையும் குழப்பிட்டாங்க!" – நம் ஊர் அலுவலகங்களில் கூட, ஒரு 'Loquatia' இல்லாம வேற யாராவது இருக்கிறாங்களா?
மனித உறவுகளும், வேலை இடக் கலவரங்களும்
செப்டம்பரில் ஒரு திருப்பம். ஹோட்டல் உரிமையாளர் 'Faroff' கல்யாணத்திற்கு அழைப்பு. நம்ம ஊரு 'வெளியூரு கல்யாணம்' மாதிரி – செலவு எதுவும் பாக்காம, பயணத்துக்கு சந்தோசம்! ஆனா, நாயகிக்கு அதே நேரம் 'சத்திர சிகிச்சை' நியமனம். இப்படி சமயத்தில், வேலைக்காரர்களும், மேலாளர்களும் எப்படி நடந்துக்கிறாங்க – அது தான் மனித உறவுகளின் உண்மை முகம்.
Loquatia-வின் தொந்தரவு: "அவங்க பேசறது மட்டும், கேட்கறது இல்லை!" – எத்தனை பேருக்கு வேலை இடத்தில் இப்படி அனுபவம் இருக்காது? ஆவேசமும், அலட்சியமும் கலந்து பேசும் மேலாளர்கள், நம் ஊரில் கூட, பக்கத்து டீக்கடைக்காரன் வரைக்கும் சொல்வார்!
நன்றி சொல்லத் தெரியாத 'Thalaivar'கள்!
Loquatia ஒருபோதும் 'நன்றி' சொல்லவே சொல்லலை. மேலாளராக இருந்த நாயகியோ, "நீங்கள் செய்கிறதற்கு நன்றி!" என்ற ஒரு வரியாவது அனுப்பி மனதை மகிழ்ச்சியடைய வைக்க முயற்சி.
ஆனால், Loquatia-வின் 'கொலை வாக்கியம்': "நான் அப்படித்தான், அதுக்கு நீங்க பழகிக்கணும்!" – நம்ம ஊரு அலுவலகத்தில் 'என்ன பண்றது, நான் இப்படித்தான்' என்று தலைவர்கள் எத்தனை பேரோ சொல்வதை நினைவூட்டும்.
ஒரு கமெண்டரில் ஒருவர் எழுதியிருந்தார்: "உங்களுக்கு நல்ல வேலை கிடைக்கட்டும், நல்ல கூட்டாளிகளுடன்." – தமிழில் சொன்னால், "உங்க எதிர்காலம் சிறக்கட்டும், நல்ல மனுஷங்களோட வேலை செய்ய வாழ்த்துகள்!"
மனநலனும், வேலை இடம் மாற்றமும்
வேலை இடத்தில் மனநிலை பாதிக்கும்போது, இடம் மாற்றிக்கொள்ளப்போவது தவறா? – இந்தக் கேள்விக்கு நாயகி தன்னம்பிக்கையுடன் சொல்கிறார்: "நான் நல்ல சூழலில் மட்டுமே இருக்க விரும்புகிறேன்." இது நம்ம ஊரு இளைஞர்கள், பெண்கள், எல்லோருக்கும் பொருந்தும் அழகு வார்த்தை.
மற்றொரு வாசகர், "வேலைக்கு திரும்புவது சுலபம் தான், ஆனா நல்ல சூழல் தான் முக்கியம்," என்று சொல்வதை தமிழில் சொன்னால், "வேலை எப்பவுமே கிடைக்கும், ஆனா மனசு சந்தோசமா இருக்கணும்!"
கடைசிக் கவிதை: உங்க அனுபவம் என்ன?
இந்த அனுபவம் – ஒரு வேலை இடத்தில் நல்ல மனிதர்கள் இல்லாம இருந்தால், எப்படிப் போனாலும் வேலை பிடிக்காது – நம் ஊருக்கும் பொருந்தும் உண்மைதான். எத்தனை பேர் 'நல்ல சூழல் வேண்டும்' என்று ஆசைப்படுறோம்! நண்பர்களே, இந்த அனுபவம் உங்களுக்கும் ஏற்பட்டிருக்கா? உங்க அலுவலக 'Loquatia' யாரு? கீழே கமெண்டில் பகிர்ந்து கொண்டால், சிரிப்போடு, சிந்திப்போடும் படிக்கலாம்!
வாழ்த்துக்கள் நம் கதாநாயகிக்கு – இனி நல்ல இடத்தில் நல்ல மனிதர்களோடு வேலை கிடைக்கட்டும். உங்களுக்கும், உங்கள் நண்பர்களுக்கும், மனநலனும், சந்தோசமும் அமையட்டும்!
நீங்களும் உங்கள் அலுவலக அனுபவங்களை கீழே பகிருங்கள் – நம்ம ஊரு 'Loquatia'களை கலாய்க்க, சிரிக்க, சிந்திக்க!
அசல் ரெடிட் பதிவு: End of an Era (????)