கழிவை எங்கே வேண்டுமானாலும் போட்டுவிட்டுப் போங்கள்!' – ஓர் ஹோட்டல் முன்றில் நடந்த கதை
"ஏங்க, வீட்டில் இருந்தா கூட இப்படி செய்ய மாட்டீங்க!" – இது ஹோட்டல் முன்றில் வேலை பார்க்கும் ஒருவரின் மனக்குமுறல். ஒரு நாளைக்கு பத்து, இருபது ஆயிரம் அடிகள் நடக்க வேண்டிய நிலை, வேலைக்காரர் குறைவால் முட்டிப் படும் பணிச்சுமை, அதுவும் சரி. ஆனால், மனிதர்கள் இவ்வளவு சுலபமாக, தங்கள் குப்பையை எல்லாம் முன் டெஸ்கில் விழுங்கி விட்டு செல்லும் போக்கை என்ன சொல்லுவது?
நம்ம தமிழ்நாட்டில், "வீட்டுக்குள்ள குப்பை வெளிய போட மாட்டாங்க, வெளியில இருக்குறதை வீட்டுக்குள்ள கொண்டு வருவாங்க"னு ஒரு பழமொழி போல இருக்கு. ஆனா, இந்த அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்த சம்பவம் அதையே மீறி இருக்குது. ஒரு ஹோட்டல் ஊழியரின் அனுபவங்களைப் படித்து சிரிப்பும் வருது, சோகமும் வருது.
"எல்லா வேலைக்கும் நான்தான்!" – ஒரு ஹோட்டல் ஊழியரின் கதையை நம்மோடு பகிரும் நேரம்
அமெரிக்காவில் உள்ள இந்த ஹோட்டல், 'select service property' என்ற ஒரு வகை. அதாவது, முழுமையான வசதிகள் இல்லாமல், அடிப்படை சேவைகளையே வழங்கும் இடம். இங்கே நமது கதாநாயகன் (u/ru-yafu0820) ராத்திரி வேலைக்காரராக இருக்கிறார். ஊழியர்கள் தட்டுப்பாடு காரணமாக, பெரும்பாலும் ஒருவரே தனியாகவே இருக்க வேண்டிய நிலை.
அது மட்டும் இல்லாமல், ஹோட்டல் வாடிக்கையாளர்கள் தங்களது அறையில் "Do Not Disturb" எனும் தகடுகளைத் தொங்கவைத்து, உள்ளே யாரும் வரக்கூடாது என்கின்றனர். ஆனாலும், புதிய துணிகள் வேண்டுமாம்; பழைய துணிகளை வெளியே போட மாட்டாங்க. குப்பைத் தொட்டியை வாசலில் வைத்து விடுவார்கள். அந்த அளவிற்கு சுலபமாக – "நான் வந்தேன், போட்டேன், போனேன்"!
"குப்பை எடுத்துக்குறது என் வேலைதான், ஆனா..."
ஒரு நாள், நம்ம ஹீரோ பின்புற அலுவலகத்தில் இரண்டு விநாடிகள் மட்டும் சாப்பிட போனார். திரும்பி வந்தபோது, முன்னிலையிலேயே இரண்டு பெரிய 50-கேலன் (அதாவது, நம்ம ஊருக்குப் பெரிய பையை விட பெரிது!) குப்பை மூட்டைகள் கிடக்குது. யாரு போட்டது? எங்கிருந்து? யாருக்காக? – எதுவும் தெரியவில்லை!
அவரோ, "நீங்கள் உங்கள் அறையில் வெளிப்படையாக அண்ணா, குப்பையை வெளியே எடுத்துக்கொண்டு வந்து, முன்னிலையிலேயே போட்டுவிட்டு ஓடிவிட்டீர்கள். குறைந்தது 20 அடிகள் கூட நடந்திருக்க பார்த்திருக்க முடியாது?" என்று உள்ளுக்குள் கோபப்படுகிறார்.
இந்த நிகழ்வை வாசித்த நம்ம தமிழன் கற்பனைக்கு, "ஒரு Function முடிந்து வீட்டில இருக்குற பிளாஸ்டிக் தட்டுப் பறிமாணத்தை வீட்டுக்குப் பக்கத்து வீட்டு பூங்காவில் போடுற அந்த கதை தான் ஞாபகம் வருது!" நினைவு.
"ஊழியர் குறைவு – காரணம் என்ன?"
இது ஒரு பெரிய விவாதம். பலரும் "ஊழியர் குறைவு சம்பளக் குறைவால் தான்" என்று சொல்ல, நம்ம கதாநாயகன், "இது ஒரு கடினமான வேலை, மனசு வலிமை இருந்தால்தான் செய்ய முடியும். அதிலும், குளிர்காலங்களில் ஹோட்டல்கள் ஊழியர்களை குறைத்து, செலவு சுருக்க முயற்சி செய்வது வழக்கம். அதனால் தான் வேலைக்காரர்கள் அந்த இடத்தில் நிலைத்திருக்க முடியவில்லை" என்கிறார்.
ஒரு கருத்தில் (u/RandomJaneDoe), "March/April மாதங்களில் வேலைக்கு அழைக்கும் தகுதியானவர்கள், சீரான சம்பளம் கிடைக்காததால் வேறு வேலைக்கு போய் விடுகிறார்கள். பெரிய நகரங்களில் சம்பளம் அதிகமாக இருந்தால் திரும்ப வருவார்கள்; ஆனாலும், முன்னிலை வேலைக்கு வந்தவர்கள் மேம்படுத்திக் கொண்டு வேறு பதவிக்கே போய்விடுகிறார்கள்" என்று சொல்கிறார்.
மற்றோர் வாசகர் (u/Ali_in_wonderland02) "சம்பளம் குறைவாகவே இதற்கு காரணம்" என்கிறார். இதெல்லாம் நம்ம ஊர் காப்பி-சாப்பாடு ஹோட்டல்களில் வேலை செய்பவர்களின் நிலையை நினைவூட்டும்.
"குப்பையை எங்கே வேண்டுமானாலும் போட்டுவிடலாமா?" – நம்ம சமூகத்தில் இதை எப்படி பார்க்கலாம்?
நம்ம ஊரில், சில பேருக்கு "பொது இடம்" என்றால், அது நம்ம வீடல்ல, நம்ம பொறுப்பு இல்ல என நினைத்துவிடுகிறார்கள். சாலையோரம் சாக்கடை வாயில் பூஜை மலர், பிளாஸ்டிக், டீ கப் என்று போடுவது போன்று, அந்த ஹோட்டலில், முன்னிலையிலேயே குப்பை வைத்துவிட்டு ஓடிவிட்டார்கள்.
ஆனால், இந்த ஊழியர் மனம் திறந்து, "உங்களது குப்பையை எடுத்துக்கொள்வது என் வேலைதான், அதில் எனக்கு சிக்கல் இல்லை. ஆனா, முன்னிலை எனும் பொதுப் பொறுப்புள்ள இடத்தில் இப்படிச் செய்யும் போக்கு தான் கசப்பாக இருக்கிறது" என்று சொல்லுகிறார்.
இந்தக் கதையைப் படித்த பிறகு, நம்ம வாழ்க்கையில், நாமும் பொது இடங்களில் எவ்வாறு நடந்து கொள்கிறோம் என்று சற்று யோசிக்க வேண்டியது அவசியம். "வீட்டுக்கு வெளியே என்பது நம் பொறுப்பு இல்லையா?" என்ற கேள்வி நம்மைத் தட்டுகிறது.
முடிவில்...
"ஒருவரின் வேலை என்பது எளிதல்ல; குறிப்பாக, மற்றவர்களால் மரியாதை கிடைக்காமல், பொது இடங்களை தூய்மையாக வைத்துக்கொள்வதில் அனைவரும் ஒத்துழைக்காமலிருந்தால், அது இன்னும் கஷ்டம்." – இந்தக் கதையின் மையம் இதுவே.
நண்பர்களே, உங்கள் அனுபவங்களை, உங்கள் பகுதியில் நடந்த சம்பவங்களை, இந்தக் கதையுடன் இணைத்து பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்! உங்கள் கருத்துக்களை கீழே பதிவு செய்ய மறக்காதீர்கள். "குப்பையை எங்கே போட்டாலும் பரவாயில்லை" என்ற மனப்பான்மையை மாற்றி, நம்ம தமிழர் பண்பாட்டுக்கு ஏற்ற மரியாதையை பொது இடங்களில் காட்டுவோம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Drop trash wherever you'd like