சும்மா புகைத்துக்கொண்டே இருக்கட்டும்! – ஓய், இந்த ஹோட்டல் வாடிக்கையாளர் வேஷம் பாருங்க!
நம்ம ஊரில் அப்டி ஹோட்டல் ரிசர்வேஷன் பண்ணி, அனுபவிக்க வர்றப்போ ஏதாவது கோளாறு வந்தா, சும்மா பேசி பேசி சமாளிக்கிறோம். ஆனா அமெரிக்காவில் நடந்த இந்த சம்பவம் கேட்டா, நம்ம ஊர் ‘பக்கத்து வீட்டு ஆட்கள்’ கூட சிரிச்சு விடுவாங்க!
ஒரு ஹோட்டலில் "புகை அறை" (smoking room) வேண்டி, மூன்று மாதம் முன்னாடியே ரிசர்வேஷன் போட்ட ஒரு வாடிக்கையாளர், வந்தவுடனே நாற்காலி, தள்ளுபடி, புகை கட்டணம், இன்னும் என்னென்ன வித்தைகளை போட்டார் பாருங்க! இதெல்லாம் யாரும் படம் எடுத்துச் சொன்ன கதை இல்ல; நேரில் நடந்த சம்பவம் தான்!
"புகை அறை இல்லையா? என் மூச்சு வாங்குறது யாரு பார்த்து பேசுறது?"
இந்த கதையின் நாயகி, மூன்று மாதம் முன்பே புகை அறையுக்கு முன்பதிவு செய்து வந்தார். ஆனால் அந்த ஹோட்டலில், புகை அறைகள் கண்ணுக்குத் தெரியாத ராரா பறவையா போயிடுச்சு! மேலாளர்கிட்ட இருந்து, "புகை அறை இல்லை, வாடிக்கையாளர் கோபப்பட்டா தள்ளுபடி குடுக்க சொல்லுங்க"ன்னு ஒரு குறிப்பும்.
வாடிக்கையாளர் வந்ததும், "உங்க அறை மாற்றப்பட்டிருக்கு"ன்னு சொன்னதும், அவர் முகத்தில் வந்த கோபத்தை பாருங்க – நம்ம ஊர் ‘ஆட்டுக்கட்டி’ மாதிரி! "நான் பெரிய VIP, உங்க ஹோட்டல் லாயல்டி ஸ்டார், இந்த அறை வேணும் தான்!"ன்னு ஒரு பக்கம், "நான் சொன்னதுக்கு 25% தள்ளுபடி வேணும், பக்கத்து அறை வாசலில் புகைக்க நாற்காலி வேணும்"ன்னு இன்னொரு பக்கம்.
அந்த ஹோட்டல் ஊழியர் மாதிரியே நம்மும் சிந்திக்கலாம்: "இவங்க நாற்காலி கேட்டது ஜாஸ்தியா? அவங்க கோபப்பட்டதும் தவிர்க்க முடியாததுதான். ஆனா, ஹோட்டல் சட்டம், தீ பாதுகாப்பு விதிகள் எல்லாம் இருக்குங்க. பொதுவாக walkway-ல நாற்காலி வைக்க முடியாது, மற்ற வாடிக்கையாளர்கள் வரத்தான் வேண்டிய வழி!"
ஒரு கருத்தாளர் சொன்னது போல, "நம்ம ஊர்ல கூட, ‘நான் advance-ஆ கட்டினேன், அந்த அறை எனக்கு கிடைக்கணும்’ன்னு கோபப்படுவோம். ஆனா அமெரிக்கா வாடிக்கையாளர்களோ, ‘நான் பணம் தரமாட்டேன், நீங்க என்ன செய்யப்போறீங்க?’ன்னு நேர்லயே சொல்லுவாங்க!"
"புகை கட்டணம் $150-ஆ? சரி, கட்டிக்கோ! ஆனா நான் பின்னாடி திரும்பி வருவேன்!"
இந்த கதையின் பஞ்சாயத்து இங்க தான் ஆரம்பிக்குது. "நான் non-smoking room-ல் தான் புகைக்கும், எனக்கு $150 charge பண்ணிக்கோ. ஆனா, அந்த பணத்தை நானே dispute பண்ணறேன்!"ன்னு, அந்த வாடிக்கையாளர் நேர்லயே சொல்லிட்டு விட்டார்.
அது கேட்டதும், ஹோட்டல் ஊழியர் உடனே, "அம்மா, நீங்க இப்படி பணம் தரமாட்டேங்கன்னு மிரட்டுறீங்க, ரிசர்வேஷன் cancel பண்ணிட்டேன், வேற இடம் பார்த்துக்கோங்க!"ன்னு, கடைசி முடிவை எடுத்துவிட்டார்.
ஒரு கருத்தாளர், "நேர்லயே ‘நான் கார்டை dispute பண்ணப் போறேன்’ன்னு சொன்னால், அது டைரக்டா மோசடி செய்யப்போறேன்’ன்னு சொல்லுற மாதிரி தான். இதுக்கு மேல உங்க சேவையை யாரும் தரமாட்டாங்க!"ன்னு சொன்னது, நம்ம ஊர்லயும் பொருந்தும்.
"யார் தவறு? யார் பாதிக்கப்பட்டு போனாங்க?"
இந்த சம்பவம் வாசிக்கும் ஒருவருக்கு, "அவங்க ஏற்கனவே ரிசர்வேஷன் செய்திருக்காங்க, அறை தரல. வாடிக்கையாளர் கோபப்படுவது சரிதான். ஆனா, அந்த கோபத்தை சரியான பாதையில் வெளிப்படுத்தணும்"ன்னு தோன்றும். ஹோட்டல் ஊழியர்கள் சொல்வது போல, "நம்ம மேலாளர்தான் அறையை மாற்றினாரு, நாம்கூட கூடவே தெரியாம இருக்கலாம்."
நம்ம ஊர்லயும், "ரிசர்வேஷன் பண்ணி, அறை கிடைக்காம போச்சு"ன்னா, வாடிக்கையாளர் கிளப்பும் பஞ்சாயத்து படம் பாக்கும் அளவுக்கு இருக்கும்! ஆனா, அமெரிக்காவில், "நான் பணம் தரமாட்டேன்"ன்னு முன்பே சொல்லுறது நம்மளுக்கு புதுசு தான்.
பலர் கருத்தில், "வாடிக்கையாளர் கேட்டது நாற்காலி தான், அது தரலாமே! அதுலயும் mobility issue இருந்திருக்கலாம், அதுக்கு சிறிது அனுதாபம் காட்டி, விளக்கம் சொல்லியிருந்தா, இந்த பிரச்சனை சும்மா போயிருக்கும்!"ன்னு சொன்னாங்க.
மற்றொரு கருத்தாளர், "ஹோட்டல் தன்னோட தவறை ஏற்றுக்கொள்ளாம, வாடிக்கையாளரை cancel பண்ணிருச்சு. இது ரிசர்வேஷனுக்கு எதிரான விஷயம். இப்படி இருந்தா யார் மீதியும் நம்பிக்கை இருக்குமா?"ன்னு கேள்வி எழுப்பினார்.
"புகை அறை பஞ்சாயத்து – நம்ம ஊர்லயும் நடக்குமா?"
இந்த கதை நம்ம ஊர்ல நடந்திருந்தா, "புகை அறை இல்லையா? சரி, சுவர் பக்கத்தில் நிற்கேன், சும்மா ஒரு பீடி போட்டுட்டு வருவேன்!"ன்னு வாடிக்கையாளர் சமாளித்து இருப்பார். இல்லனா, "சாமி, பக்கத்து சில்லறை கடையில ஒரு நாற்காலி வாடைக்கு வாங்கிக்கொண்டு வர்றேன்"ன்னு alternate ஏற்பாடு பண்ணிருப்பாங்க!
இங்கே பாதிக்கப்பட்டது யாரு? வாடிக்கையாளர் தானே. ஆனாலும், தாங்க முடியாத கோபத்துல, ‘நான் பணம் தரமாட்டேன்’ன்னு முன்பே சொல்லிட்டது தான், அந்த ஹோட்டல் ஊழியருக்கும் கடும் முடிவை எடுக்க வைத்தது.
இதைப் படிக்கும் நம்ம கூட, "உண்மையா சொன்னது சரிதான், ஆனா அந்த நேரம், அந்த இடம், அந்த வார்த்தை – ரொம்பவே மோசமானது!"ன்னு நினைப்போம்.
முடிவில் – உங்களுக்கும் பெட்டிக்கடைக்காரர்களுக்கும் ஒரு பாடம்!
இந்த சம்பவத்துல, "வாடிக்கையாளர் தேவையில்லாமல் யாரும்மே பேச வேண்டாம், நேரம் பார்த்து, மரியாதையோட பேசணும்"ன்னு நமக்கு தெரியும். ஹோட்டல் ஊழியர்களும், "வாடிக்கையாளருக்கு என்ன பிரச்சனை, ஏன் கோபம், எப்படி சமாளிக்கலாம்?"ன்னு சின்ன விஷயத்திலயே human touch காட்டினா, பிரச்சனை பெரியதாக மாறாது.
நம்ம ஊர்லயும், பெரிய பெரிய ஹோட்டல், பெட்டிக்கடை, டீ ஸ்டால் எல்லாம் ஒரு மாதிரியான மாத்திரியே தான்! "வாடிக்கையாளர் கடவுள்"ன்னு சொல்லுறோம். ஆனா, அந்தக் கடவுளும், பொறுமையோட, நட்போட பேசினால்தான் எல்லாம் சரி!
இதைப் படிச்சு உங்களுக்கு என்ன தோணுது? நம்ம ஊர்ல இப்படியொரு ‘புகை அறை பஞ்சாயத்து’ நடந்திருந்தா, எப்படி சமாளிப்பீங்க? உங்கள் அனுபவங்களை கீழே கருத்தில் சொல்லுங்க!
வாசிக்க வந்த உங்களுக்கு நன்றி. அடுத்த முறை ஹோட்டல் போறப்போ இந்த கதையை மறக்காதீங்க – “நல்ல வார்த்தை, நல்ல சேவை!”
அசல் ரெடிட் பதிவு: Just charge me the smoking fee and I'll dispute the charge later!