ஜப்பானில் பாப்பர் பாதையில் – ஆஃபீஸ் தொழில்நுட்ப சாகசம்!
எப்போதும் ஆஃபீஸ்களில் நம்ம ஊரில் வீடியோ கால் செய்யத் தெரியாமல் கைபேசியில் பேசும் அத்தைகளும், பிரிண்ட்-அவுட் எடுக்க மாட்டேன் என்று வேலைக்காரரை அனுப்பும் மாமாக்களும் இருக்கிறார்கள். ஆனா, உலகம் முழுக்க இதுக்கான சாம்பிள்கள் இருக்குதுன்னு சொன்னாலெ விசுவாசிக்கிறீங்களா? இந்த ஜப்பான் ஆஃபீஸ் சம்பவம், “புதிய தொழில்நுட்பம் வந்தாலும் பழைய பழக்கங்கள் வேற லெவல்!”ன்னு நமக்கு மீண்டும் நினைவுபடுத்துது.
ஒண்ணும் இல்ல – பாஸ் சொன்னபடி பண்ணிட்டே போனோம்!
ஒரு நாள், ஜப்பானில் நடு வயசு காலேக் ஒரு அம்மா, புது ஆஃபிஸ் ப்ராசஸ் கத்துக்க சொல்ல வராங்க. "கம்ப்யூட்டர் A-வில் இருக்கும் ஃபைலை, கம்ப்யூட்டர் B-க்கு அனுப்பனும்,"னு எளிமையான வரி. நம்ம ஆள் புரியாம, "அது மட்டும் தான் வேணுமா?"ன்னு யோசிச்சாரு. ஆனா, அந்த அம்மா பண்ணாத சேட்டை பாருங்க:
- கம்ப்யூட்டர் A-ல இருக்குற ஃபைலை பிரிண்ட் பண்ணுறாங்க.
- அந்த பாப்பர் காப்பியை எடுத்துக் கொண்டு, கோபி மெஷினுக்கு போறாங்க.
- அங்க அந்த பாப்பரை ஸ்கேன் பண்ணி, கிளவுட்-க்கு அப்லோட் பண்ணுறாங்க.
- பிறகு கம்ப்யூட்டர் B-க்கு போய், அந்த ஸ்கேன் பைலை டவுன்லோட் பண்ணி, வேணும் இடத்தில் சேவ் பண்ணுறாங்க.
நம்ம ஆள் அத பார்க்க, "அம்மா, இதுக்கு வேற வழி இருக்குல்ல?"ன்னு கேட்டாரு. அடுத்த நிமிஷம், Teams-ல ஃபைலை டிராக் & டிராப் பண்ணி, இரண்டே நிமிஷத்துல முடிச்சுட்டார். அப்புறம் தான் தெரிஞ்சது – அவங்க இதே மாதிரி வருடக்கணக்குக்கு பாப்பர், பிரிண்டர், ஸ்கேனர், கிளவுட், ஷ்ரெட்டர் எல்லாம் சுற்றி ஓடி இருக்காங்க!
பழைய வழிகள் – ஏன் இப்படி பண்ணுறாங்க?
இது ஒரு ஜப்பான் அலுவலகம் மட்டும் இல்ல, நம்ம ஊரிலேயும் நிறைய இடங்களில் பாருங்க; "எப்படி பழக்கப்பட்டோமோ அப்படியே தான் பண்ணனும்"ன்னு ஒரு மனநிலை. ஒரு Reddit பயனர் சொன்னது போல, "அந்த பையன் Ctrl+C, Ctrl+V கத்துக்க வச்சதுக்கு, அந்த அம்மா அதிர்ச்சி ஆனாங்க!"ன்னு. நம்ம ஊரில் ஒரு பெரியவரை கம்ப்யூட்டர்ல சின்ன ஃபைல் சேஞ்ச் பண்ணச் சொன்னா, "பிள்ளை, என் கண்கள் பாக்க மாட்டேங்குது, நீயே பண்ணி குடு"ன்னு அனுப்பிடுவாங்க!
இப்போ, ஏன் இந்த மாதிரி கடினமான வழிகள்? ஒரு ஜப்பான் கலாச்சாரத்தைப் பத்தி ஒருவர் சொன்னாரு – "அது வெறுமனே ரெகுலேஷன் காகவோ, அலுவலகம் பிஸி தெரியனும்னு பண்ணுறதுதான்". நம்ம ஊரு ஆஃபிஸ்-லயும், பாஸ் பாக்குற நேரத்துல எல்லாரும் தாள்கள் தூக்கிட்டு ஓடுவாங்க – ஆனா, வேலைக்காரரின் கருத்து: "வேலை சீக்கிரம் முடிச்சா, கூடுதல் வேலை கேட்கப்போறாங்க, அதனால மெதுவா பண்ணுவோம்!"
Sneakernet-ஐ விட பாப்பர் நெட்வொர்க் வேகம்!
ஒரு காமெண்ட்-ல கலாய்ச்சிருக்காங்க: "வண்டியில் ஹார்ட் டிரைவ் அடுக்கி அனுப்பறது போல, பாப்பர் மூலம் டேட்டா டிரான்ஸ்பர் பண்ணுறது தான் வேகமா இருக்கும்!" Sneakernet அப்படின்னா, சின்ன பாக்கெட்டில் பென்டிரைவ் வைச்சு ஒருத்தரிடமிருந்து இன்னொருத்தருக்கு கொண்டு போகுறது. ஆனா, இந்த அம்மா பண்ணது அதையும் மிஞ்சுது – பிரிண்ட், ஸ்கேன், கிளவுட், டவுன்லோட், ஷ்ரெட் – இந்தப் பாதையில் எவ்வளவு வேலை, எவ்வளவு தாள்கள் வீணாகுது!
போன காலத்து ஆஃபீஸ்-களில் கம்ப்யூட்டர் இல்லாத போது, எல்லாம் கைபடியில் மட்டுமே நடந்தது. ஒரு commenter சொன்ன மாதிரி, "ஜப்பான் 1980-களில் இருந்தது போல இருக்குது, சீனா மாதிரி நகர்ந்திருக்கும் நகரங்களில் முழுக்க டிஜிட்டல் ஆனாலும், ஜப்பான், நம்ம ஊரு போலவே, பழைய வழிகளோடவே இருக்குது!"
நம்ம ஊர்கள் – என்ன பண்ணுறாங்க?
நம்ம ஊரிலேயும் இதே மாதிரி ஏராளமான உதாரணங்கள் இருக்கு. ஆஃபீஸ்-ல பாஸ் கேட்டாரு, "PDF-ஐ JPG-ஆ மாற்றணும்,"ன்னு. வேலைக்காரர், "அம்மா, ஸ்கேன் பண்ணி அனுப்புறேன்,"ன்னு சொல்றாங்க; ஆனா, நம்ம பசங்க இரண்டு கிளிக்குல வேலை முடிச்சுவாங்க. இன்னொரு commenter சொன்னது போல, "ஒரு இடத்தில் கம்ப்யூட்டர் ஸ்கிரீன் ஷாட் எடுத்தது, பிரிண்ட் பண்ணி, ஸ்கேன் பண்ணி, அப்புறம் மின்னஞ்சலில் அனுப்புறாங்க!"
இதெல்லாம் டெக்னாலஜி தெரியாதவங்கன்னு மட்டும் சொல்ல முடியாது. பல சமயம், அலுவலக ரெகுலேஷன், கடைபிடிக்க வேண்டிய சட்டம், "அப்படித்தான் பண்ணனும்"ன்னு சொல்லற பழைய தலைமை, இதெல்லாம் சேர்ந்து உருவாக்கும் ஒரு கம்பீரமான பாப்பர் சந்ததி!
முடிவில் – உங்க ஆஃபீஸ்ல என்ன பண்ணுறாங்க?
இந்த கதையைப் படிச்சதும், நம்ம ஊரு அலுவலகங்களை நினைச்சு சிரிப்பு வந்திருக்கும். உங்க அலுவலகம், பழைய வழியில் தாள்கள் தூக்கிட்டு ஓடறதா? இல்ல, டிஜிட்டல் கிளிக்குல வேலை முடிக்கிறீர்களா? உங்க அனுபவங்களை கீழே கமெண்ட் பண்ணுங்க.
புதிய வழிகளை கத்துக்க தயாரா இருந்தாலும், பழைய வழிகளுக்கு மரியாதை கொடுக்குற நம்ம கலாச்சாரம் தான் வேற லெவல்! அடுத்த முறையாவது, Teams-ல ஒரு ஃபைல் அனுப்பணும் என்றால், “பாப்பர் ஸ்கேன் வேண்டாம்”ன்னு நினைச்சுக்கோங்க!
நன்றி! உங்கள் அலுவலக பாப்பர் கதைகளை பகிரவும் – சிரிப்பும், சிந்தனையும் உறுதி!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Paper in Japan