நீங்களா?' என்ற கேள்விக்கு 25 வருடங்கள் கழித்து 'நான்தான்!' என்ற பதில் – ஒரு petty revenge கதை
ஒரு கிளைமாங் திரைக்கதை மாதிரி வாழ்க்கை, நம்மில் பலருக்கும் நேர்ந்திருக்கும். “நீ யார்?” என்று கேள்வி கேட்பவர்கள் வாழ்க்கையில் நிறைய பேர். சிலர் அந்த கேள்விக்கே பதில் சொல்ல முயற்சி செய்யாமல் வாழ்ந்து விடுவார்கள். ஆனால், நம்முடைய கதையின் நாயகி, அந்த கேள்விக்கு பதில் சொல்ல ஆண்டுகள் கழித்து நேரத்தை காத்திருந்தார். இந்தக் கதையை படிக்கும்போது, நம்ம தமிழ்நாட்டில் நடக்கக்கூடிய குடும்ப, சமூகம், வேலைவாய்ப்பு கலந்த கதைகளில் ஒன்றை நிகழ்த்தும் போலவே இருக்கும்.
திருமணம், சபை, வேலை - பழைய பக்கங்கள்
90களில், 17 வயதில் இரண்டு பிள்ளைகளுடன் திருமணம் செய்து, கணவர் வேலை பிடிக்காமல் தவித்துக் கொண்டிருந்த அந்த பெண், ஒரு பிரத்தியேகமான (read: சொந்தக்குழு) கிரிஸ்தவக் குழுவில் இடம் பிடித்திருந்தார். கரிஸ்மா இல்லாததாலும், தூண்டில் வாய் கொண்ட பெண்ணாக இருந்ததாலும், அவரை அந்த குழுவினர் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.
ஒரு சமயம், சபையின் தலைவரின் மனைவி நடத்தும் நிறுவனத்தில், குறைந்தபட்ச ஊதியத்திற்கு, சம்பளத்தை விட வேலை அதிகம் என்ற மரபில், ரிசப்ஷனிஸ்ட் வேலைக்குச் சேர வைக்கப்பட்டார். அது தமிழ்நாட்டில் “குடும்பத்துக்குள்ள நபரை வேலைக்குப் போட்டு, அப்புறம் அவரை வெறுப்பது” மாதிரிதான். அந்த அம்மாவும், “நான் பெரியவள்” என்று தலைமைகாட்டும் ரீதியில், மற்ற பெண்களை அடக்கிப் பிடித்து வைத்திருப்பாள்.
"நீங்களா?" என்ற கேள்வி – தாழ்வு உணர்வு
ஒரு வருடத்திற்கு பிறகு, வீட்டுக்குப் பொறுப்பாளராக அவர் ஆனபோது, அதிக சம்பளமுள்ள வேலையை பூர்த்தி செய்து மகிழ்ச்சியுடன், அதனை தனது முதலாளியிடம் பகிர்ந்துகொள்கிறார். ஆனால், அந்த அம்மாவின் பதில், “நீங்களா? உங்களுக்கு நாலாயிரம் சம்பளமா?” என்றது. அந்த ஒரு சொல், நம் நாயகியின் மனதில் விம்மல் ஏற்படுத்தியது.
அவரும், “அதேங்கோ, எனக்கு அது கிடைக்க வாய்ப்பில்லை போல” என்று தன் நம்பிக்கையை விட்டு, அந்த வேலையை விட்டுவிட்டார். இதுவே தமிழ்ப் பெண்களை அடக்கும் சமூகப் பழக்க வழக்கங்களை நினைவூட்டும். சமூகத்தில் பெண்களின் கனவுகளுக்கு இடமில்லை, அவர்களின் திறமையை மதிப்பது இல்லை என்பதற்கு இது சிறந்த உதாரணம்.
பழிவாங்கும் வாய்ப்பு – 25 வருடங்கள் கழித்து
பின்னர், அந்த சபையிலிருந்தே அவரை வெளியேற்றிவிட்டார்கள். அதன்பின் நம் கதாநாயகி தன் சொந்த நிறுவனத்தை துவங்கி, ஆணவம் கொண்ட அம்மாவின் நிறுவனம் போலவே, அதைவிட சிறப்பாக நடத்தினார். பசங்க ஊர் கல்யாணம் மாதிரி, “இவங்க டூப்ளிகேட் கம்பெனி” என்று பழைய முதலாளி கூறியதுனாலே, ஊரே பேச ஆரம்பித்தது.
இத்தனைக்கும், வாழ்க்கை நல்லபடி ஓட, அவரும் தன் குடும்பத்தையும் வளர்த்துக் கொண்டு, பல நிறுவனங்களை துவக்கி, வெற்றிகரமாக ஒரு பெரிய நிறுவனத்தை நடத்தி, வீட்டை கடன் இல்லாமல் வாங்கி, மகிழ்ச்சியாக வாழ ஆரம்பித்தார்.
ஒரு நாள், வேலைக்குப் புதிய நபரை தேடும்போது, பழைய முதலாளியின் மகனைவே தன் நிறுவனத்தில் வேலைக்கு எடுத்துக்கொண்டார்! அது தமிழ்நாட்டு “பழி வாங்கும்” சினிமா ட்விஸ்ட் மாதிரி தான். அந்தப் பையன் சரியாக வேலை செய்யவில்லை; ஆனாலும், அவரை வேலைக்கு எடுத்தது தான் அந்தப் பழிவாங்கிய உணர்வுக்கு முக்கியம்.
சமூக விமர்சனமும், வாழ்க்கை பாடமும்
இந்தக் கதையைப் படித்த Reddit வாசகர்களும், “வாழ்க்கையில் வெற்றியடைந்து வாழ்வது தான் சிறந்த பழி” என்று கருத்து தெரிவித்தனர். ஒருவரோ, “சபை என்பது மனிதர்களால் சிறந்ததும், மோசமானதும் ஆகிறது” என்று சொன்னார் – இது நம்ம ஊர் அனுபவங்களுக்கும் பொருந்தும்!
“நீங்களா?” என்ற கேள்வி, நம்மில் பலரையும் வாழ்க்கையில் தாழ்வு உணர்வுக்கு தள்ளும். ஆனால், அந்தக் கேள்வி தான், நம்மைக் கனவுகளுக்கு, முயற்சிக்கு தூண்டுகிறது என்பதே இந்தக் கதையின் கடைசி போதுகாணும்.
முடிவுரை: "நீங்களா?" என்ற கேள்விக்கு, உங்கள் பதில் என்ன?
பழி வாங்கும் உணர்வோ, வெற்றியடைந்த மனநிலையோ – வாழ்க்கையை நாமே கட்டிக் கொள்வதுதான் முக்கியம். உங்கள் வாழ்க்கையிலும், “நீங்களா?” என்று கேட்பவர்கள் இருந்தால், அந்த கேள்விக்கு “நான்தான்!” என்று பதில் சொல்ல தயங்க வேண்டாம். உங்கள் கனவுகளை யாரும் குறை சொல்ல விடாதீர்கள்; உங்கள் திறமையை நம்புங்கள்!
இந்தக் கதையைப் பற்றி உங்கள் கருத்துகள் என்ன? உங்கள் வாழ்க்கையிலும் இப்படிப்பட்ட அனுபவங்கள் இருந்தால், கீழே பகிரவும். உங்கள் “நான்தான்!” கதையை நாங்களும் அறிய விரும்புகிறோம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Long Game Goal - Employ the Employer's Son