உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

நான் ஒரு மணி நேரதான் ஓட்டிச் செல்ல வேண்டும் என்றால், அந்த ஒரு மணி நேரத்தை நான் எப்படி கொண்டாடினேன்!

தொழில்நுட்ப தேவைகளுக்கான கப்பல் சவால்களைச் சின்னமாகக் காட்டும் மொபைல் சாதனங்களால் சூழப்பட்ட தொலைதூர பணியாளரின் குழப்பமான நிலை.
இந்த புகைப்படத்தில், தொலைதூர பணியாளர் கப்பல் கொள்கைகளின் கட்டுப்பாடுகளுடன் போராடுகிறார், பல மொபைல் சாதனங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. டிஜிட்டல் வேலைச் சூழலில் சரியான கருவிகளைப் பெறுவதற்கான போராட்டத்தின் ஆதாரமாக இந்த காட்சி உள்ளது.

"அண்ணே, சின்ன விஷயத்துக்கு எவ்வளவு பெரிய வம்பு!" – நம்ம ஊர் சினிமாவுல வசனம் மாதிரி தான் இந்த சம்பவமும். இணையத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கான பேர்களுக்கு சிரிப்பையும் சிந்தனையையும் கொடுத்த இந்தக் கதை, நம் தமிழ்க் காரர்களுக்கும் பசுமையாக இருக்கும்!

காரியசாரா அலுவலகக் கொள்கை, ஊழியர் நலன், ஒரு சின்ன சம்பள சேமிப்பு – இவையெல்லாம் எப்படி ஒரு பெரிய நேர இழப்பையும், அலுவலகத்துக்குள்ளே வீணான செலவையும் உருவாக்குகிறது என்பதற்கு இது ஒரு அதிரடி எடுத்துக்காட்டு.

அலுவலகக் கொள்கை Vs நம்ம வாழ்க்கை – யாருக்கு வெற்றி?

நம்ம ஊரில் கூட, "ஆபிஸ் சட்டம் தான் முதல்ல!" என்பவர்களை பார்த்திருப்போம். மேனேஜர் சொன்னா அது வானம் தாண்டினாலும் தவறல்ல! இங்கேயும் அதே மாதிரி ஒரு கதை.

Reddit-இல் u/MajorNoodles என்னும் நபர், தன்னுடைய அலுவலகம் – மென்பொருள் நிறுவனம்தான் – வேலைப்பாடுக்காக கைபேசி சாதனங்கள் தேவைப்படும்னு கேட்டாராம். வழக்கமாக, இவர் கேட்டால், அவங்க டிவைஸ் வீட்டுக்கு பாக்கெட்டாக அனுப்பி வைப்பாங்க. ஆனா சமீபத்தில் "நீங்க ஆபிஸ் ஓட்டிச் செல்லும் இடம் ஒரு மணி நேரத்துக்குள் தான் இருக்கே, வாங்கிக்கேளுங்க"னு அலுவலகம் சொல்லி விட்டது.

இதுவும் சரி. ஆனா, Google Maps வச்சு பார்த்தா, மத்த நேரம் இல்லாமல், மதியம் 2 மணிக்கு மட்டும் தான் அந்த ஒரு மணி நேரத்துக்குள் போய் முடியும். உச்ச நேரம் (peak hour)ல போனால், இரண்டு மணி நேரம் ஓடிடும்! நம்ம சென்னைலே சாலை போக்குவரத்து எப்படி இருக்கும், என்ன சொல்லணும்? போய் வந்தால் வேலையே பண்ண முடியாது!

"பொறுக்கி காசு, புடுங்கி பைசா" – கொள்கையின் பின்னணி

ஒரு பிரபலமான கருத்தாளர் சொல்வதை பாருங்க: "பொறுக்கி காசு, புடுங்கி பைசா!" (Penny wise, pound foolish). நம்ம ஊருல இதுக்கு "பணத்தைச் சேமிப்பதற்காக நேரத்தை வீணாக்கும்"னு சொல்லுவாங்க.

அலுவலகம் கட்டாயம் ஊழியர் நேரத்தை வீணாக்கி, டிவைஸ் வாங்க வர சொன்னது. ஊழியர் கேட்டார், "நான் வேற செலவு செய்து, நீங்க அனுப்பி வையலாம்னு?" – அதுக்கும் இல்லை!

அப்புறம் என்ன? Lunch முடித்ததும், 1 மணிக்கு காரில் ஏறி, வேறு வேலை எதுவும் இல்லாமல், நேரம் முழுக்க போக்குவரத்தில் கழித்து, இரண்டு மணி நேரம் கழித்து வீட்டுக்கு திரும்பினார். வேலையென்றால் அவ்வளவே!

ஒரு பயனர் சொல்லியிருக்கிறார், "நீங்க பஸ்சில் போறதுக்கு 5 ரூபாய் தரமாட்டாங்கன்னு, நீங்கள் கேபில் போய் 55 ரூபாய் செலவு செய்து ரசீது வாங்கி கம்ச் செய்யும் நிலைமை!" நம்ம ஊரிலேயே சில நிறுவனங்கள் ஊழியர் தொலைபேசி ரீச்சார்ஜ் கூட வாங்கி தருவதற்குப் போராட்டம் செய்யும் கதைகள் நிறைய இருக்கே!

"கொள்கை"யால் நேர இழப்பு – நமக்கு கிடைத்த பாடம்

இந்த சம்பவம் நடந்த பிறகு, அலுவலகம் திரும்பவும் "வீட்டுக்கு அனுப்பலாம்" பட்டியலில் இவரை சேர்த்திருக்கிறது. ஏனென்றால், இரண்டு மணி நேரம் "வெறுமனே" ஊழியர் நேரம் செலவழித்தது, நிறுவனம் பணம் போட்டது.

ஒரு வேளை, மேலாளர்களுக்கு "ஊழியர் நேரம் என்பது பணம்" என்பது புரிந்திருக்கலாம். நம்ம ஊரில் கூட, "பயண நேரம் வேலை நேரமே"ன்னு பலர் நினைக்க மாட்டார்கள். ஆனா, இங்க இப்படி நேரம் வீணாக்கும் கொள்கை, நிறுவனத்துக்கு தான் நஷ்டம் என்பதற்கு இது ஒரு நல்ல எடுத்துக்காட்டு.

ஒரு கருத்தாளர் சொல்வது போல, "நம்ம ஊரில் கூட, ஒருவர் தனக்காக வேலை செய்தால் தான் சம்பளம் தருவாங்க, ஆனா வெளிநாட்டில் போகும் நேரமும் வேலை நேரமா?" – இப்படி கேள்வி எழும். அப்படியே, ஒரு நாள் இரவு வேலை முடிந்து, மேலாளர் சொன்னா, "இன்னும் 20 கிலோமீட்டர் தூரம் போய் கடிதம் எடுத்துக்கொண்டு வா!"ன்னா, நம்மும் இப்படித்தான் செய்வோம்: வேலை நேரத்தில் போய், நேரம் முழுக்க சென்று வந்து, அதற்கான செலவையும் கம்பெனிக்கு காட்டுவோம்!

நம்ம ஊரில் இதுபோல் நடந்தால்...?

எல்லாரும் உணர்ந்திருக்க வேண்டும் – நம்ம ஊரிலே இதுபோல் நடந்தால், "அண்ணா, போய் வரும்போது டீ குடிக்க 20 ரூபாய் கூட சேர்த்து கொடுத்தாகணும்!"ன்னு கேட்போம். அதே சமயம், அலுவலகம் "கொள்கைதான் முதலில்"ன்னு பிடிபட்டு, நேரம், செலவு, ஊழியர் நலன் எல்லாமே அரை நிமிஷத்தில் புறக்கணிப்பார்கள்.

ஒரு கருத்தாளர் சொல்வதைப் போல, "நீங்க எல்லாம் கொள்கையைக் கடைப்பிடிக்கிறீங்க, ஆனா நல்ல அறிவு எங்கே?"ன்னு கேட்கும் அளவுக்கு சில நிறுவனங்கள் கையாண்டு விடும்.

அந்த ஊழியர் சொல்வது போல, "பயண செலவு, காரின் kulir, நிறுத்தும் கட்டணம், நேர வீணாக்கம் – எல்லாமே சேர்ந்து, ஒரு சாதாரணக் கம்பெனி கொள்கையை விட பெரிய செலவுதான்!"

முடிவில்: கதை சொல்லும் சிரிப்பும், சிந்தனையும்

இந்தக் கதையை நாம் படிக்கும்போது, நம்ம வாழ்க்கையிலேயே நடந்த சம்பவங்கள் நினைவுக்கு வரும் – "கொள்கை" என்பதற்காக நம்மை அலுவலகம் எவ்வளவு சுத்த வைத்திருக்கிறது? உங்கள் அலுவலகத்திலும் இதுபோல் நடந்திருக்கிறதா? உங்கள் கருத்துக்களை கீழே பகிருங்கள்!

சிறந்த தீர்வு எது? கொள்கையா, ஊழியர் நலனா? உங்கள் அனுபவங்களும், நகைச்சுவையுமே இந்த பதிவுக்கு உயிர் கொடுக்கும். "நேரம் என்பது பணம்" – அப்படியே நம்ம ஊரு வசனம் மாதிரி, "பணி செய்வதற்கும், நம் நேரத்துக்கும் மதிப்பு இருக்கணும்!"

உங்களுக்கு இதுபோல் சம்பவம் நடந்திருக்கா? கீழே கமெண்டில் பகிருங்க – நம்ம தமிழர்களுக்கு சிரிப்பும், சிந்தனையும் சேர்த்து கொடுப்போம்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: If you won't ship to me because my drive is less than an hour, then I'll make it in an hour