நான் தலைவரா இல்லையா? இரண்டையும் சேர்த்து ஆட்டம் போட்டேன்!
நம்ம ஊர்ல “யார் மேலாளர்?” அப்படின்னு கேள்விக்காகவே அலுவலகம் முழுக்க சண்டை வரும். ஆனா, அமெரிக்காவுல ஒரு மனநல அவசர சேவை யூனிட்டில் நடந்த இந்த சம்பவம் நம்மைச் சிரிக்கவும், யோசிக்கவும் வைக்கும். ஒரே நேரத்தில் தலைவரும் அல்லாதவரும் ஆன ஒருத்தரின் அனுபவம் இது. அங்குள்ள ஊழியர்கள் எப்படி வேலை தவிர்க்கப் பார்த்தாங்க, அந்த ஒருத்தர் எப்படி தன் தனிமனித சாதனையால எல்லாரையும் உச்சக்கட்ட நையாண்டியோட வேலை செய்ய வச்சார் – இதுதான் இந்த கதையின் சுவாரசியம்!
அலுவலகம் என்றால் வேலை செய்யும் இடமா, ஓய்வு எடுக்கும் இடமா?
இந்த கதை நடக்கிறது ஒரு கவுண்டி மனநல அவசர சேவை யூனிட்டில். 24 மணி நேரமும் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் இந்த யூனிட்டில், பலர் வேலைக்கு வந்தும், வேலைக்கு விருப்பமில்லாமலே இருக்கிறார்கள். நம்ம ஊர்கள்ல, “நீயே பண்ணிக்கோங்க, எனக்கு வேலை இல்லை”ன்னு சொல்லி, தலையிழுக்கற ஆபீஸ் பாசாங்கு எல்லாம் சாதாரணம் தானே?
இந்த கதையின் நாயகன், மற்றவர்களுக்கு விருப்பமில்லாத Outreach Cases-ஐ (வீடு, சிறை, வேறு மருத்துவமனை போய் நோயாளிகளை பார்த்து மதிப்பீடு செய்யும் வேலை) பிடித்து செய்துவிட்டார். அவங்காலே செய்யச் சொல்லி, கூடவே ஒரு புதிய வேலை நேரத்தை (10am-6pm) பண்ணிக்கிட்டார். மற்றவர்களுக்கு இது ரொம்பவே பிடிச்சிருச்சு, ஏனெனில் அவர்களுக்கு மேல வேலை விழுந்ததே இல்லை!
“நீ தலைவரா இல்லையா?” – அதிகாரக் குழப்பம்
மூன்றாவது ஷிப்ட் மேலாளர் Allen, 3 மணிக்கு வரணும் ஆனா, 5:30pm-க்கு தான் வருவாராம். அந்த நேரம் வரைக்கும், யார் மேலாளர் அப்படின்னு யாருக்கும் தெரியாது. நம்ம கதாநாயகனோ, நாலு பேரும் கஸ்தூரி வாசம் போல அவரை மேலாளரா ஏற்றுக்கொள்வதும், வேலை வந்தால் “நீ மேலாளர் இல்ல, Allen தான் சொல்றார்”ன்னு விலகுவது – இது நம்ம ஊரு அரசு அலுவலகம் மாதிரி தான்!
ஒரு கமெண்டர் கேட்டது போல, “ஒரு மேலாளருக்கு ரெண்டு மணி நேரம் தாமதமாக வர அனுமதி எப்படி?”ன்னு கேள்வி எழுந்தது. அதற்கு நாயகன் சொன்னார், “அது எனக்கு முன்னாடியே ஏற்பாடு, அவங்க லேட்டா வந்தாலும், லேட்டா போய்ச் செய்றாங்க”ன்னு. நம்ம ஊர்லயும் சிலருக்கு “ஃப்ளெக்ஸ் டைம்” என்ற பெயரில் வேலை நேரத்தை கதம்பம் பண்ணி வைப்பது உண்டு.
அதிகாரம் இல்ல, ஆனால் பொறுப்பு அதிகம்!
நாயகனுக்கு அதிகாரம் இல்லை, ஆனா எல்லா முக்கியமான முடிவுகளையும் அவரிடம்தான் கேட்பார்கள். “அமைச்சர் வரும்போது மட்டும் அதிகாரம், வேலை வந்தா ‘நான் யார்?’” – இது ஒரு கமெண்டர் எழுதியது போல, “Schrödinger’s Manager” மாதிரி எதிர்மறை நகைச்சுவை.
அவரை எல்லோரும் முக்கிய முடிவுகள், சிக்கல்கள் வந்தா மட்டும் மேலாளராக்கிப் போடுவார்கள். ஆனால், வேலை பங்கீடு செய்யும்போது, “நீயே யார்?”ன்னு ஒதுக்கி விடுவார்கள். அவரோ, சும்மா உட்கார்ந்து இருக்க முடியாமல், தானாகவே Outreach Case-ஐ எடுத்துக்கொண்டு போய் முடித்துவிடுவார். இதை பார்த்த மற்றவர்கள் crossword போட்டாவும், புத்தகம் படிப்பதும், வேலைக்கு தப்பிப்பதும் – ஒவ்வொரு தமிழ்நாட்டு அரசு அலுவலக காட்சியோட ஒற்றுமை!
முடிவில், “நானும் தலைவரும், ஊழியரும்!”
ஒருநாள், யாரும் ஒரு முக்கியமான Outreach Case-ஐ எடுக்க விரும்பவில்லை. எல்லாரும் புறம் பார்த்தார்கள். நாயகனோ, “நான் யாரையும் கட்டாயப்படுத்த முடியாது”ன்னு, அந்த கேஸை அவர் தானே எடுத்துக்கொண்டு, வாகன விசைகளை எடுத்து கிளம்பிவிட்டார்! பிறகு, யாரும் அவங்க மேல அலம்பல் செய்ய முடியாமல், அவரைத் தேடி அலுவலகம் முழுக்க அழைப்புகள் வந்தது.
அட்ஜிக்டிவ் – அப்புறம் அந்த மேலாளர் John வந்து, “என் பேரிலேயே உன்னோட ஆணைகள் செல்லும், யாராவது எதிர்த்து வேலை செய்ய மறுத்தா, அது job-க்கு பெரிய அபாயம்”ன்னு அறிவிப்பு போட்டாராம்! அதுக்கப்புறம், யாரும் வாயைத் திறந்து கேள்வி கேட்காமல், “நீயா, நான் போய்றேன்னு” வேலை வைத்துக் கொண்டார்களாம்.
ஒரு கமெண்டர் சொன்னது போல, “வேலை செய்யாம இருக்க பயிற்சி கற்றுக்கொடுத்த பண்பாடு அது!” – நம்ம ஊர்லயும், “வேலை செய்யாதவர்களுக்கு தான் அதிக சலுகை!”ன்னு நம்ம மனச்சாட்சிக்கு அடிக்கடி தோன்றும்.
“அடப்பாவி! இந்த அலுவலகம் நம்ம ஊர்லயிருந்தா என்ன ஆகுமோ?”
இந்த கதை, நம்ம ஊரு அலுவலகங்களையும் நினைவூட்டும். பல இடங்களில் “அதிகாரம் இல்லாத பொறுப்பு”, “பணிக்காக யாரும் முன்வர மாட்டாங்க”ன்னு நம்மும் பார்த்திருக்கோம். ஆனா, ஒருவரின் சுறுசுறுப்பு, நேர்மை மற்றும் தைரியம் இருந்தா, கொஞ்சம் தள்ளாடினாலும், சமுதாயம் பயனடைவது உறுதி!
அதனால்தான், கதையின் நாயகனுக்கு Redditலே நிறைய பேர் பாராட்டு சொல்லியிருக்காங்க. “நீங்கள் பணியில் மிகச் சிறந்தவர்”ன்னு ஒருவர், “உங்க பொறுப்பு உணர்வு மற்ற ஊழியர்களுக்கே ஒரு பாடம்”ன்னு இன்னொருவர் – எல்லாமே நம்ம மனசுக்கு நெருக்கமாக இருக்கும் பாராட்டுகள்.
கடைசிக் கிளைமாஸ்
வாழ்க்கையில் எல்லோரும் தலைவராக இருக்க முடியாது. ஆனாலும், பொறுப்பு உணர்வு, நேர்மை, தைரியம் இருந்தா – அதிகாரம் இல்லையென்றாலும், நல்லதை செய்து காட்ட முடியும். இது தான் இந்த கதையின் நேர்மையான பாடம்!
உங்க அலுவலகத்திலும் இப்படிப்பட்ட அனுபவங்கள் இருக்கா? கீழே கமெண்ட்ல பகிர்ந்துகொங்க!
அசல் ரெடிட் பதிவு: I'm either in charge or I'm not, so I made it so I was both