ஓர் ஹோட்டல் முனையம்காரனின் காலை வேதனை – ‘கரென்’ களஞ்சியக் கதை!
காலை நேரம், எல்லா வேலைகளும் தலைக்கீழாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. ஹோட்டல் எப்போதும் போலவே – வருகையாளர்கள் வருகிறார்கள், அறைகள் சுத்தம் செய்யப்படுகிறன, ரிசெப்ஷனில் தொந்தரவு நிறைய. அந்த நேரத்தில், "இன்று எல்லாம் நிதானமாக இருக்கப் போகுது போல" என்று மனசில நினைச்சேன். ஆனால் உலகம் என்னை சோதிக்க "நீங்க கொஞ்சம் காத்திருங்க!" என்பதுபோல, கதவுக்குள்ள ஒரு ‘கரென்’ நுழைந்துட்டாங்க!
ஹோட்டல் வேலை – பாம்பு பிடிப்பது போல!
நம்ம ஊரில் ஹோட்டல் வேலை எப்படி இருக்கும்? காலை எழுந்ததும், பசிக்கே இடமே இல்லாமல், அறை சுத்தம், வாடிக்கையாளர் வரவேற்பு, கூடவே தண்ணீர், மின், சாப்பாடு, எல்லாம் சரியா இருக்குனு ஓடிக்கிட்டே இருக்க வேண்டியது தான். "ஏன் இப்படித்தான் வாழ்க்கை?"னு சில நேரம் யோசிக்கும்போது, ஒரு நல்ல வாடிக்கையாளர் வந்து "நன்றி சார்!"ன்னு சொன்னா, ஆனந்தம்.
ஆனா, அந்த சந்தோஷத்தை இரட்டிப்பாக்கும் மாதிரி, சில 'வசதி' வாடிக்கையாளர்களும் இருக்காங்க. இங்கே தான் நம்ம கதையின் நாயகி, உண்மையான 'கரென்' வந்து சேர்ந்தாங்க. என்ன சொல்றது, இவர மாதிரி ஒரு வாடிக்கையாளரை சந்தித்தாலே, காலை முழுக்க மனசு புண்ணாகிடும்.
"ரூம் ரெடியா இல்லையா? நான் பணம் கொடுத்தேன்!"
அன்னிக்கு, ஆறாவது மாடியில் வாடிக்கையாளர் அறை சுத்தம் பாக்கிட்டு, ந汗ம் நனைந்த முகத்தோடு, கீழே ரிசெப்ஷனுக்கு வந்தேன். கதவைத் திறந்ததும், இரண்டு பேர், பையுடன், குழப்பமா நிற்குறாங்க. "எப்படி உதவலாம்?"ன்னு கேட்டேன். உடனே, அந்த அம்மா (கரென்) – "நாங்கள் செக்-இன் பண்ண வந்தோம். ரூம் ரெடியா இருக்கணும்! நான் £15 கொடுத்தேன், ரிபண்டு வேணும்!"ன்னு.
அதற்குள், ஹவுஸ்கீப்பிங்கை அழைத்து ரூம் ரெடியா இருக்கா என கேட்டேன். 30 விநாடிக்குள் "ஆமாம், ரூம் ரெடி!"ன்னு பதில் வந்தது. ஆனா, அந்த நிமிடத்திலேயே கரென் அவருடைய ‘நான்-தான்-அறிவாளி’ போக்கு காட்ட ஆரம்பிச்சுட்டாங்க – "மற்ற ஹோட்டல்ல எல்லாம் 11 மணிக்கு ரூம் ரெடியா இருக்குமே!"ன்னு, மெதுவா, கீழ்ப்படிவோசைல, அதிரடி சொன்னாங்க.
நம்ம ஊர் கதைப் பாட்டில சொல்வது போல, "கிழக்கு வாசலில் குமுறும் பெண், மேற்கு வாசலில் மௌன கணவன்" – அவர் கணவர் எதுவும் பேசவே இல்லை. அவர் முகத்தில ஒரு "இது வழக்கம் தான்"ன்னு அமைதி!
‘கரென்’கள் மட்டும் அல்ல; அனைத்து துறைகளிலும் இதுவே கதை!
இந்த மாதிரி ‘கரென்’கள் ஏன் கிடைக்கிறாங்கன்னு தெரியல. ரெஸ்டாரண்ட்டிலும், ஹோட்டலிலும், பஸ் ஸ்டாண்டிலும் – எங்கயும் இருக்காங்க. ரெடிட்-ல ஒரு பயனர் எழுதியது போல, "நாங்கள் பணம் கொடுத்தோம், உடனே பணம் ரிபண்டு செய்யணும்!"ன்னு கேட்டால், நம்மோட பாக்கெட்டிலிருந்து துல்லியமாக வழங்கணுமாம்! நம்ம ஊரில் சுடுகாடு பார்த்து பாம்பு பிடிப்பது போல, வாங்கும் சம்பளத்துக்கு கூட உடல், மனசு போட வேண்டிய நிலை.
மற்றொரு பயனர் சொன்னது – "நீங்க சொன்ன போல், எல்லா இடத்திலும் ‘கரென்’கள் வந்து எங்க வாழ்க்கையை சோதனைக்குள்ளாக்குறாங்க. நம்ம கடமை, நம்ம நேர்மை எல்லாம் தகராறுகளுக்கு உரியதா ஆயிடுது." என்கிறார்.
‘கரென்’களுக்கு ஒரு பாடம் – பொறுமை என்ற பெருமை!
இந்த கரென், ஒரு நிமிடம் கூட காத்திருக்க முடியவில்லை. நம்மோட நாட்டு பழமொழி, "பொறுமை ராஜா"ன்னு சொல்வது போல, ஒரு நொடி பொறுமை இருந்திருந்தா, எல்லாம் சரி ஆயிருக்கும். ரூம் ரெடியா இருந்தது; ஆனால், அவருக்குப் பெரிய பிரச்சனை "நாம் உலகம் சுற்றி வந்தோம், எல்லா ஹோட்டல்லும் நம்ம மாதிரி தான்"ன்னு காட்ட வேண்டும் என்பது தான்.
ஒரு பயனர் எழுதியது போல, "இப்படி இருந்தா, ஏன் அந்த மற்ற ஹோட்டலுக்கு போகல?"ன்னு கேட்கணும் போல இருக்குது. இன்னொருவர் – "நண்பா, கடைசி நாள் வேலையிலிருந்து வெளியேறுறப்போ, இந்த மாதிரியான வாடிக்கையாளர்களுக்கு பதிலடி சொல்லி போறேன்!"ன்னு காமெடியாக சொல்றார். நம்ம ஊர் கலையரங்கில் ‘கே.பி. சுந்தராம்பாள்’ மாதிரி நேரடியாக சொல்ல முடியாத நிலை!
ஹோட்டல் முனையம் – மனித மனநிலைகளின் அரங்கம்
இந்த அனுபவம், ஹோட்டல் முனையத்தில் மட்டும் இல்ல; நம்ம ஊரிலுள்ள அரசு அலுவலகம், மருத்துவமனை, டீ கடை, எங்கும் நடக்கக்கூடிய ஒன்று. சிலர் பொறுமையுடன், நன்றி சொல்லி செல்ல, மற்றவர்கள் "நான் முதலாம், நீ இரண்டாம்!"ன்னு காட்டிக்காட்டிச் செல்கிறார்கள். இது வாழ்க்கை.
ஒரு நொடி பொறுமை இருந்தால், எல்லாம் நிம்மதியாக முடிந்திருக்கும். ஆனா, இந்த ‘கரென்’கள் – உலகம் முழுக்க, நம்ம மனசுக்கு சோதனைவைத்துக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். "ஒரு நொடி... அதுவே வாழ்க்கையை மாற்றும் நிமிடம்!"
நம்ம ஊரில ‘சொல்லப் போனால் எத்தனை நாளும் போதும்’ன்னு ஒரு பழமொழி. ஆனா, இந்த அனுபவம் போல, உங்கள் ஹோட்டல் முனையம் அனுபவம் இருந்தா, கீழே கமெண்ட் பண்ணுங்க. உங்கள் கதைகள் மூலம் நம்ம எல்லோருக்கும் சிரிப்பும், சிந்தனையும் ஏற்படும்!
உங்களோடு நடந்த வாடிக்கையாளர் அனுபவங்களை கீழே பகிருங்கள்! உங்கள் பொறுமையும், கலகலப்பும் வாழ்த்துக்கள்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Morning RANT