உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

நம்பிங்க, நான் முக்கியமானவன்!' – ஹோட்டலில் ‘வாடிக்கையாளர்’ நாடகம்

கட்டிடத்தின் முன் மையத்தில் செலுத்தாமல் பதிவு செய்ய முயற்சிக்கும் விருந்தினருடன் பணியாளர் உரையாடுகிறார்.
இந்த புகைப்படத்தில், ஒரு முன்னணி பணியாளர் விருந்தினருடன் உரையாடுகிறார், அவர் தனது முக்கியத்துவம் ஹோட்டலின் செலவுகளை மீற வேண்டும் என நம்புகிறார். இந்த சூழ்நிலை, விருந்தினர்கள் பதிவு செய்யும் முன் செலவுகள் முக்கியமென மறக்கிறோம் என்பதைக் காட்டும் உளவியல் நகைச்சுவையை பிரதிபலிக்கிறது.

நம்ம ஊரு வாசலில் இருந்து உலகம் வரை, “நம்பு, நான்தான் முக்கியமானவன்!” என்று சொல்லும் மனிதர்கள் எங்கும் உண்டு. ஆனா, அந்த நம்பிக்கையை நாணயமாக மாற்றி, ‘பணம் கட்டாமலே’ ஹோட்டலில் அறை வாங்க முயற்சிப்பவர்கள் இருக்கிறார்களாம்! அந்த அனுபவத்தை ஒரு ஹோட்டல் முன்பதிவாளர், வெளியே ரெடிட்-இல் பகிர்ந்திருக்கிறார். இந்த கதையை படிச்சதும், நம்ம வீட்டில் ‘நான்தான் பெரியவன்’ என்று சொல்லும் மாமனார், குடும்ப விழாவில் ஸ்பெஷல் ட்ரெட்மெண்ட் கேக்குற பாட்டி – எல்லாரும் ஞாபகம் வந்துவிடுவாங்க!

ஹோட்டல் முன்பதிவில் ‘முக்கியத்துவம்’ என்ற ஒரு கருப்பு போஸ்டு!

இந்த சம்பவம் அமெரிக்காவில் நடந்திருப்பது தான். ஆனா, நம்ம ஊரு பிரபலமான திருமண மண்டபம், சொந்த ஊர் லாஜ், பெரிய நகர ஹோட்டல் – எங்கயும் இதே கதை நடக்கும்னு நம்புறேன்! ஹோட்டலில், “முன்பதிவுக்கு முன் பணம் கட்டணும்” என்பது கடுமையான விதி. அதில் தள்ளுபடி இல்ல. பின்பு வந்திருக்கும் இரண்டு வாடிக்கையாளர்கள், பணம் கட்ட சொன்னதும், உடனே முகம் சுளிக்க ஆரம்பிச்சிருக்காங்க.

“நாங்க பத்திரிகை அலுவலகத்துல வேலை பார்க்குறோம். எங்க மேல நம்பிக்கை வையுங்க. நாங்க அறை விட்டு ஓடப்போறதில்ல!” – அப்படி வாதம். ஹோட்டல் பணிப்பெண் மனசுக்குள்ள, “நீங்க யாருன்னு எனக்கு தெரியல. தெரிந்தா கூட, விதி விதியாசமாகாது” என்று சிரித்துக்கொண்டாராம்!

ஒரு கமெண்ட் சொல்றது போல, “சொல்லிக்கிறவர்கள் தான் ஓடி போயிடுறாங்க!” – இது நம்ம ஊரு ‘நான் கொடுத்த காசு வந்தா திருப்பி தருவேன்’ டயலாக் மாதிரி.

“நான் டாக்டர்!” – அழைப்பும், அபரிமித கோரிக்கைகளும்

இதோ, இன்னொரு வாடிக்கையாளர் தினமும் அழைச்சு, தனக்கு அறை வேண்டும் என்று கேட்குறாராம். ஒவ்வொரு முறையிலும், “நான் மருத்துவர். சத்திர சிகிச்சைக்கிடையில் கூட நேரம் எடுத்து பேசுறேன்!” என்று சொல்லி, தனக்கு விதிவிலக்கு கேட்பது.

ஒரு ரெடிட் பயனர் சொன்னது: “உண்மையான மருத்துவர், தன்னை காட்டிக்காட்டி பேச மாட்டாரு. நோயாளிகளை பார்த்து தான் இருக்கணுமே!” நம்ம ஊருல, “நான் பஞ்சாயத்து தலைவர், நான் செட்டியார், நான் பெரிய வீட்டு மகன்” என்று சொன்னா, உடனே ‘ஏதோ ஓர் வேலை’ என்று நம்ப மாட்டோம் போல, அங்கேயும் இதே நிலை.

ஒருத்தர் கலாய்ச்சார்: “நீங்க டாக்டர் அப்படினா, இப்போ எனக்கு மருந்து எழுத முடியுமா?” – நம்ம ஊருல, நம்மை டாக்டர் என்று சொல்லும் நண்பனிடம், “சேத்துக்கடலை சாப்பிடல பண்றதுக்கு மருந்து தேவைப்படுது” என்று கேட்பது போல!

“நம்பு அண்ணா, நான் நல்லவன்!” – இந்த வசனத்துக்குள்ளே ரெட் லைட் தான்

அட, இது நம்ம ஊர்ல வயசானது, புது பேருந்து வாங்கின நண்பர் சொல்வது போல – “நம்பு, நாளைக்கு பணம் தர்றேன்!” – அப்படியே! ரெடிட்-ல ஒருத்தர் சொன்னார், “உண்மையிலேயே நல்லவர்கள், முக்கியமானவர்கள், தங்களை தானே விளம்பரப்படுத்த வேண்டியதில்லை. அவர்கள் பெயர், பணி எல்லாமே முன்பே ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கும்.”

ஒரு ஹோட்டல் வாடிக்கையாளர் சொன்னதை தமிழ் கலாச்சாரத்துக்கு மாறி சொன்னால்: “நீங்க ரொம்ப முக்கியமானவங்கனா, உங்க ஃபிரண்டு, அசிஸ்டன்ட், குடும்பம் – யாராவது முன்னாடியே பணம் கட்டி, எல்லா ஏற்பாடும் செய்து வைப்பாங்க. நீங்க வந்து ‘நான் யார் தெரியுமா?’ என்று கேட்கவே தேவையில்லை!”

விதிக்கு மேல் யாரும் இல்லை – கணக்கு டயலாக்!

ஒரு கிளாசிக்கல் தமிழ் வசனம் மாதிரி, “நீங்க தெய்வம் கூட இருந்தா, கையெழுத்தும், அடையாள அட்டையும், முன்பணம் கட்டணும். விதிக்கு மேல் யாரும் இல்லை!” – என்கிறார் ஒரு வாடிக்கையாளர். இதை நம்ம ஊரு பள்ளிக்கூட தலைமை ஆசிரியர் சொல்வது போல, “கணக்கு பாடம் விடாமல், எல்லாரும் எழுதணும்!” என்று சொல்லிவிடலாம்.

மற்றொரு பயனர் சொன்னது: “அனுபவமிக்க பயணிகள், பணம் கட்டுவதில் எப்போவும் முனைப்புடன் இருப்பார்கள். ‘நான் பெரியவன்’ என்று சொல்லும் வாடிக்கையாளர்கள்தான் அதிகமாக சிரமப்படுத்துவார்கள்!”

முடிவில் – நம்ம ஊரு தத்துவம்: ‘செய்வது செய்வோம், விதி பார்த்து நடப்போம்!’

இந்த கதையிலிருந்து நமக்கு கிடைக்கும் பாடம் – முக்கியத்துவம், பணம், பதவி எல்லாம் விதிக்கு மேலல்ல. விதி என்பது எல்லாருக்குமே சமம். “நம்பு அண்ணா” என்று சொன்னால் மட்டும் போதாது, பணம் கட்டணும்! நம்ம ஊருல கூட, கடை கடைக்காரர், “நம்பிக்கைக்கு கடன் கிடையாது” என்று பலகை வைத்திருப்பாரு. அதே மாதிரி ஹோட்டலும் தன் விதியை கடைப்பிடிக்கிறது.

நீங்களும் ஹோட்டலில் இப்படி ஏதாவது அனுபவம் சந்தித்திருந்தால், கீழே கமெண்டில் பகிர்ந்திடுங்க! “நம்பு, நான் முக்கியமானவன்!” என்று சொல்லும் நண்பர்களை நினைவூட்டிய இந்த கதையை நம்ம நண்பர்களுடன் பகிரவும் மறக்க வேண்டாம்.



அசல் ரெடிட் பதிவு: Guests really think ‘trust me, I’m important’ is a payment method