க்யூவில் நின்றவர்கள் எல்லாம் கதை சொல்ல வந்தவர்களா?' – கடையில் நடந்த காமெடி
நம்ம ஊரில் சோமாரி கூட்டம், பஸ்ஸுக்கு வரிசை, ரேஷன் கடையில் இளநீர் மாதிரி சின்ன சின்ன சண்டைகள் – இவை எல்லாம் ரொம்ப சாதாரணமான விஷயங்கள். ஆனா, அந்த வரிசையில் நானும் நின்றிருந்தேன், முன்னாடி ஒருத்தர் வந்து, "ஏய், இது வரிசைதானே?"ன்னு genuine-ஆக் கேட்கிறார்! பின்னே, அந்த நேரத்தை விட்டுப் போக முடியுமா? அந்த அனுபவம் தான் இப்போது உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்ளப் போறேன்.
கடைசியில் என்ன நடந்துச்சு?
ஒரு சனிக்கிழமை மதியம்; கடையில் நிதானமான கூட்டம். ரெஜிஸ்டர் முன்னாடி நாலு பேரும், ஒருத்தர் பின்னாடி நின்னாரு. எல்லாரும் ஒழுங்காங்கோலா வரிசையில் – இரண்டு அடி இடைவெளி, வெல்வெட் ரோப் இல்லாமலே திரும்பவும் திரும்பவும் பார்த்து, இதுவே சரியான வரிசைன்னு புரியும்விதம்!
அந்த நேரம் ஒரு வாடிக்கையாளர் கடைக்கு நுழைந்து, சுற்றி பார்த்துட்டு, தாராளமா நேரடியாக ரெஜிஸ்டருக்கு, அதுவும் சந்தோஷமா வந்து, "நான் வந்தேன்னு நினைச்சேன்"ன்னு முகத்திலே புன்னகையை போட்டாரு! அவர் கையில் ஒரு பேக்கெட் மாதிரி ஒன்று. முன்புள்ள அம்மா சொன்னாங்க, "மன்னிக்கணும், வரிசை இருக்கே!" – அதுவும் ரொம்ப நிதானமா, கோபமில்லாமல்.
அவரோ, அவங்களுக்கு, பின்னாடி நாலு பேருக்கு, மீண்டும் என்னை பார்த்து, "ஓஹ்...நீங்க எல்லாம் இங்க வந்து நிக்கறீங்கன்னு எனக்கு தெரியலை...நான் நினைச்சேன், இவங்க எல்லாம் இங்க சும்மா நிற்கிறாங்க!" – எங்க ஊரில் சொல்வது போல, "நானும் ஆளா, நீங்களும் ஆளா?!" மாதிரி!
நம்ம ஊரிலேயே நடக்குமா இது?
இந்த மாதிரில ஒரு சம்பவம் நம்ம ஊரில நடந்தா நம்ம சிரிக்கணுமா, அழக்கணுமா தெரியாது. பஸ்ஸுக்கு வரிசையில் நிக்கறீங்கன்னா, ஒருத்தர் நேராக வந்து, "ஏன் இவங்க எல்லாம் நிக்கறாங்க, பஸ்ஸே வரலையே!"ன்னு பேசுவதை பார்த்திருக்கீங்களா? அதே மாதிரி தான் இது!
அந்த ரெட்டிட் பதிவில் கூட பலர் சொல்றாங்க – சில பேருக்கு வெளி உலகம், சுற்றம், நம்ம எல்லாரும் நடக்கற விதி, எல்லாம் கவனத்துக்குள்ள வராது. ஒருத்தர் பதிவு பண்ணியிருந்தார்: "என் அண்ணன் கூட இப்படித்தான். டிவி ஓன் பண்ணி எல்லாரும் பார்க்கறப்போ, சும்மா வந்து சேனல் மாத்திடுவார். ஏதும் கண்ணில் விழுந்தால் போதும், உடனே அவர் உலகம்!" – இதுக்கு நம்ம ஊரில் சொல்வது போல, "ஐயோ பாவம், இவருக்கு இந்த மாதிரி மாத்திரமே!"ன்னு சொல்வது போல.
பலரும் சொன்னாங்க, இது 'வில்புல் இக்னோரன்ஸ்', அதாவது, தெரியாமையா, இல்லையென்றால் தெரிந்தும் தெரிஞ்சுக்காம இருக்கிறதா? சிலர் சொன்னாங்க, "இவர்கள் தங்களுக்கே தனியா ஒரு உலகம் வைத்திருக்கிறார்கள். மற்றவர்கள் எல்லாம் நம்ம வீட்டு 'எக்ஸ்ட்ராஸ்லா'!" – நம்ம ஊரில 'கூடவே வந்த உறவுகள்', 'பக்கத்து வீட்டு ஆன்டி', மாதிரி!
"நான் மட்டும் முக்கியம்" – இந்த மனநிலை எங்கும் பொதுவா?
இந்த சம்பவம் மட்டும் அல்ல, அங்குள்ள பலரும் pharmacy-யிலும், ஹோட்டலில் check-in-லும், பஸ்ஸில், ரேஷன் கடையில், இப்படி நடக்கும்னு பகிர்ந்திருக்காங்க. ஒருத்தர் சொன்னார்: "நான் ஒரு பெரிய கூட்டத்தில், நேராக counterக்கு போயிட்டேன், பின்னாடி கூட்டம் இருக்கவே தெரியல!" – anxiety-க்கு, கவனம் இல்லாமைக்கு, எல்லாம் காரணமாக இருக்கலாம்.
இன்னொருத்தர் சொன்னார், "ஒரு Christmas காலையில் airport-ல் பெரிய வரிசை. ஒருத்தர் வந்து, 'ஏய், இவங்க எல்லாம் சும்மா நிக்கறாங்க போல'ன்னு counterக்கு நேராக போயிட்டார்!" நம்ம ஊரில் Pongal, Deepavali, Christmas – எல்லா பண்டிகை காலத்திலும் இந்த மாதிரி சம்பவம் டிகிரி வேற மாதிரி தான்!
சிலர் funny-யா சொன்னாங்க, "அவருக்கு இந்த awareness இல்லாததாலே அவர் வாகனம் ஓட்டுறாரு, ஓட்டு போடுறாரு, பசங்க இருக்குறாரு – பாவம், நம்ம கூட்டம்!"ன்னு! இன்னொருவர், "சில பேருக்கு எல்லாமே NPC மாதிரி தான் – நம்ம video game-ல் பக்கத்தில் நிக்குற பொம்மை மாதிரி"ன்னு!
நம்ம வாழ்வில் இந்த மாதிரி 'queue' கதைகள்
நம்ம ஊரில் இந்த மாதிரி சம்பவம் நடந்தா, உடனே, "ஏய், வரிசை!"ன்னு ஒரே குரலில் சொல்லுவோம். ஆனா, அந்த ரெட்டிட் கதையில, பெண் ஒருவர் ரொம்ப நிதானமா சொல்லி, அவர் புரிந்து கொண்டு பின்னாடி போனார். அதுவும் ஒரு நல்ல விஷயம் தான். நம்ம ஊரில், சில சமயம், "நான் ஒரு தான் வாங்கணும், நான் senior citizen, நான் urgent-ஆ இருக்கேன்"ன்னு சொல்லி, shortcut எடுக்க நினைப்பவர்களும் இருக்காங்க.
இந்தக் கதையில, அந்த வாடிக்கையாளர் சுத்தமாக மனம் திறந்துவிட்டு, sorry சொல்லி, வரிசையில் பின்னாடி நின்றார் – இது தான் நம்ம எல்லாரும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய விஷயம். நம்ம ஊரிலே கூட, ஒருவேளை நாமும் கவனமில்லாமல் shortcut எடுக்க போனாலும், நிதானமா sorry சொல்லிட்டு, ஒழுங்கா வரிசையில் நின்றா, எல்லாரும் நம்மை புரிந்துகொள்வாங்க.
முடிவில் – நாமும் நம்ம உலகத்தில் தான் இருக்க வேண்டாம்!
இப்படி எல்லாரும் தங்கள் தங்கள் உலகத்தில் மூழ்கி, மற்றவர்களை NPC மாதிரி பார்க்க ஆரம்பிச்சா – சமூகம் எப்படி சீராக நடக்கும்? அடுத்தமுறை நீங்க கடையில், பஸ்ஸில், ரயிலில், வரிசையில் நிக்கும்போது, பக்கத்து நபரின் முகம், நிலை, உரிமை – எல்லாம் பார்த்து அவரையும் நம்ம உலகில் real character-ஆ சேர்த்து பார்க்கணும்.
நம்ம வாசகர்கள், உங்களுக்கு இப்படிப் போல் 'queue' சம்பவங்கள் நடந்திருக்கா? உங்கள் அனுபவத்தை கீழே கமெண்டில் பகிருங்கள்! "நான் தான் hero, மற்றவர்கள் extra"ன்னு நினைப்பது நம்ம ஊரில நல்ல joke தான், ஆனா, எல்லாரும் ஒரு குடும்பம், ஒரு society-ன்னு நினைத்தா தான் harmony வரும்.
நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க? "வரிசை" என்றால் நம் ஊரில் எப்படி எதிர்பார்க்கிறோம்? உங்கள் கருத்துக்களை பகிருங்கள் – வார்த்தையும், சிரிப்பும் உங்களுக்கே!
அசல் ரெடிட் பதிவு: A customer walked past five people in line and was genuinely shocked there was a queue