உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

நம்ம ஊரு 'ஷட்டில்' சர்வீஸ்-ல் சிக்கிய 'மாமா': ஒரு ஹோட்டல் ரிசப்ஷனிஸ்ட் கதையாடல்!

தொலைபேசியில் குழப்பமாக உள்ள மனிதனின் கார்டூன்-3D படம், ஷட்டில் கோரிக்கையை தவறாகப் புரிந்து கொண்டது humorous.
இந்த சிரிப்பூட்டும் கார்டூன்-3D படம், ஷட்டில் முன்பதிவு அழைப்பின் போது ஏற்படும் குழப்பத்தை வேடிக்கையாகக் காட்டுகிறது. எங்கள் கதாபாத்திரத்துடன் சேர்ந்து, கார்ப்பரேட்டுக்குப் போகும் அழைப்பின் குழப்பம் மற்றும் சிரிப்புகளை அனுபவிக்கவும், நமது நாளாந்த வாழ்வில் தேவையான சிரிப்பை வெளிப்படுத்துங்கள்!

ஒரு பெரிய ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து வந்தேன். அந்த வேலைக்காரப் பக்கத்தில், அன்றாடம் வாடிக்கையாளர்களிடம் பல அபூர்வமான சம்பவங்கள் நடக்கும். ஆனால், அந்த நாள் – அந்த 'மாமா' கொஞ்சம் வேற லெவல்!

"ஹலோ, நா Downtown ரயில் நிலையத்துக்கு வர்றேன். எனக்கு ஷட்டில் புக்கிங் பண்ணுங்க..." என்று ஒரு வயதானவர் அழைக்கிறார். நம்ம ஊர்லயும், ரயில் நிலையம், பஸ் ஸ்டாண்ட், லாரி ஸ்டாண்ட் – எங்கயும் போற ஷட்டில் கிடைக்கும். ஆனா, அமெரிக்காவில் ஹோட்டல் ஷட்டில் என்பது, பெரும்பாலும் ஏர்போர்ட் மட்டும் தான் போகும். நானும், "ஸார், நம்ம ஷட்டில் ஏர்போர்ட் மட்டும் தான் போகும். ரிசர்வேஷன் கூட தேவையில்லை, ரெடியானதும் கேளுங்க," என்று அழகாக சொன்னேன்.

"நான் நம்ம வலைத்தளத்திலே பார்த்தேன், ரயில் நிலையம் இருக்கு!"

அந்த மாமாவின் பதில்: "நான் இப்போவே உங்க ஹோட்டல் வலைத்தளத்துல இருக்கேன். அங்க ரயில் நிலையம் குறித்தும் எழுதியிருக்காங்க!"

யாராவது உங்க மேலே தவறான குற்றம் சுமத்தினா எப்படி இருக்கும்? அதே மாதிரி எனக்கு 'அடடா...'னு கலாய்ச்சி. ஆனாலும், அமைதியா, "ஸார், இதை முதல்ல கேட்குறேன். ஆனா அந்த ரயில் நிலையம் வேற ஊர்ல இருக்கு, நம்ம ஷட்டில் வந்து ஏர்போர்ட் மட்டும் தான் போகும்," என்று விளக்கினேன்.

"நான் ஏற்கனவே பல தடவை உங்க ஹோட்டல்ல வந்து தங்கியிருக்கேன். எனக்கு எல்லாம் தெரியும்!" என்கிறார். நம்ம ஊர் 'சிறு தம்பி' மாதிரி, அண்ணன் சொன்னா விசாரிக்கவே கூடாது போல! "சரி ஸார், ஆனாலும் அந்த ரயில் நிலையத்திலிருந்து இங்க வர, உங்குக்கே தனியா ரைடு பண்ணிக்கணும்," என்று சொன்னேன்.

வழக்கம் போல, இதேதான் முடிவாக நினைச்சேன். ஆனா...

அடுத்த ரவுண்டு: "இப்போவே அந்த வலைத்தள பக்கம் காட்டுறேன்!"

இருந்தாலும், அந்த மாமா போகவேயில்லை. கொஞ்ச நேரத்துக்குப் பிறகு, அதே நம்பர் லிருந்து மீண்டும் அழைப்பு. இப்போ, "நான் அந்த வலைப்பக்கத்துல இருக்கேன்! நானே உங்களுக்கு காட்டுறேன்!" என்று கோபத்துடன்.

நானும், அந்த வலைப்பக்கத்தைப் பார்த்துவிட்டு, "ஸார், நம்ம வலைத்தளத்தில் 'Public Transportation' பகுதில்தான் ரயில் நிலையம் குறித்தும் எழுதிருக்கோம். ஆனா, நம்ம ஷட்டில் ஏர்போர்ட் மட்டும் என்று தூக்கி எழுதிருக்கோம். இதெல்லாம் சுத்தமாக வேற விஷயம்," என்று துணிவுடன் விளக்கினேன்.

ஆனா, அவருக்கு அது போதவில்லை. "இது என்ன பொய்! மக்கள் தங்கப்போற இடத்துல இப்படியா? தவறாக வழிகாட்டுறீங்க!" என்கிறார். "ஸார், உங்களுக்கு இப்படி தோணுறது வருத்தமா இருக்கு," என்று சொல்லி, மீண்டும் நிதானமாக உண்மை என்னவென்று சொன்னேன்.

"கம்ப்ளைன்ட் பண்ணுறேன்!" – வாடிக்கையாளர் புகார் கலாட்டா

மாமாவுக்கு கோபம் அதிகம். "நீங்க என்ன பேர்? என்ன பதவி? நா corporate-க்கு call பண்ணப்போறேன்!" என்கிறார். நானும், சிரிப்போடு என் பெயரும், designation-உம் கொடுத்தேன். அவர் corporate-க்கு போய் என்ன புரியவைக்கப் போறாரோ தெரியவில்லை – ஆனாலும், அந்த சிரிப்பு என் முகத்தில் இன்னும் இருக்குது!

இது மாதிரி சம்பவங்கள் நம்ம ஊர்லயும் நிறைய நடக்குமே! "சார், நம்ம Bus எங்க போகும்னு சொல்லியிருக்காங்க, ஆனா என் ஊருக்கு போகலையே!" என்று பஸ் கண்டக்டர் கிட்ட உறுதி கேட்கும் பாட்டிகள் நினைவுக்கே வந்தது.

சமூகத்தின் கருத்துகள் – நம்ம ஊரு 'பொதுப்பரப்பில்' கலாட்டா

இந்த கதையை Reddit-ல் படிச்சவங்க பலரும் கலகலப்பா கருத்து சொன்னாங்க. ஒருத்தர், "அவன் வாழ்க்கையை முழுக்க அம்மா தான் பார்த்து நடந்திருப்பாங்க. ரயில் டிக்கெட், பை, எல்லாம் அவங்க தான் பார்த்திருக்கலாம்," என்று நம்ம ஊர் கலாய்ப்பை போலவே நகைச்சுவையா எழுதியிருந்தார்.

மற்றொரு பேரு, "இப்படி எல்லாம் கொஞ்சம் கூட குடுத்து வைக்க முடியுமா? பெரியவர்கள் தானே இவர்கள்! இப்போதே Uber spelling-ஐ சொல்ல சொல்லணும்," என்று நம்ம ஊரு வண்டி app-களையும் கலாய்த்தார்.

ஒரு பெரியவரோ, "நான் தான் 'Boomer', ஆனா இந்த மாதிரி பண்ணக் கூடாது. எல்லாரும் முட்டாள்கள் இல்லை; வயசானாலே entitled-ஆக முடியாது," என்று சொல்லி, எல்லா தலைமுறையையும் நிதானமாக defend பண்ணினார்.

இது மாதிரி "நான் தான் சரி"னு பிடிவாதம் பிடிக்கிற வாடிக்கையாளர்கள் நம்ம ஊர்லயும் ரொம்ப சாதாரணம். 'வாடிக்கையாளர் ராஜா'னு சொல்வது எங்கேயும் ஓவர் தான்!

முடிவில்...

இந்த சம்பவம் நம்ம ஊரு ஹோட்டல்களிலும், அரசு அலுவலகங்களிலும், இந்தி படங்களில் வர்ற ரயில் நிலைய காட்சிகளிலும் நடக்கிறதா மாதிரி ஒரு நாள். "ஏங்க, நம்மோட வசதிக்கு எல்லா இடமும் தலையில் தூக்கி வரணுமா?"னு கேட்பவர்களும், "நம்மால் முடிந்த அளவுக்கு தான் சேவை"னு, புன்னகையோடு பதில் சொல்வோரும், எல்லா சமூகத்திலும் இருக்கிறார்கள்.

நம்ம வாழ்க்கை – நம்ம கடமை! சற்று சுதந்திரம், சற்று பொறுமை, சற்று நகைச்சுவை இருந்தா, இந்த மாதிரி சம்பவங்களை கிட்டத்தட்ட ரசிக்கலாம்.

உங்களுக்கு இது மாதிரி வாடிக்கையாளர் அனுபவங்கள் இருந்திருக்கா? உங்கள் கருத்துக்களை பகிருங்க!



அசல் ரெடிட் பதிவு: I'm calling corporate because I misunderstood!