பறவை இறகு அலெர்ஜி' – ஹோட்டல் முன்பணியாளருக்கு ஓர் அபூர்வ அனுபவம்!
"சார், எனக்கு இறகு அலெர்ஜி. இது என் உயிருக்கு ஆபத்து!" – ஹோட்டல் முன்பணியாளராக புதிதாக வேலைக்கு சேர்ந்த மூன்றாவது வாரத்தில், இப்படி ஒரு ஆபத்தான குரலை எதிர்பார்த்தேனோ என்று தெரியவில்லை! வாடிக்கையாளர் ஒருவரும் அவர் கொண்டுவந்த பஞ்சுமயிர் துணியும் என் மேசையில் தூக்கி வீசப்பட்டன. நம் ஊரில பாத்தா, யாராவது பொங்கல் காலத்துல மாடுக்கு வேட்டையாட வந்த மாதிரி தான் இருந்தது! ஆனா இது அமெரிக்கா; கலாச்சாரம் வேற, கதை வேற.
சில சமயம், ஹோட்டல் முன்பணியாளர் வாழ்க்கை பக்கத்துல இருக்குற கதை மாதிரி தான் – எப்போ யாரு என்ன டிராமா காட்டுவாங்கன்னு சொல்ல முடியாது. இந்த ஸ்டோரி ரெடிட்-ல (Reddit) ஒருத்தர் பகிர்ந்த அனுபவம்; ஒரே கட்டத்தில் சிரிக்கவும், சிந்திக்கவும் வைக்கும்.
இறகு அலெர்ஜியா? இல்லை “கிலேறல்” அலெர்ஜியா?
இந்த சம்பவம் நடந்தது, ரெடிட்-ல u/Frog_PogChamp420 என்கிற பயனர் பகிர்ந்த அனுபவம். இரவு நேரத்தில், மேலாளர் ஓய்வுக்கு சென்றபோது, ஒரு பெண் வாடிக்கையாளர் தங்கள் அறை தொலைபேசியில் அழைத்து, "நான் இறகு அலெர்ஜி என்று முன்பே சொன்னேன், உங்களால் என்ன செய்ய முடியாது!" என்று கோபமாகப் பேச ஆரம்பித்தார். அவர் பதிவு செய்யும் போது 'இறகு அலெர்ஜி' பற்றி யாரும் சொல்லவில்லையாம்.
சரி, தவறு நம்ம பக்கம் இருக்கலாம் என்று, 'மன்னிக்கவும்' என்று சொல்லி, வீட்டுப்பணியாளரை அழைத்து, பஞ்சுமயிர் துணியை மாற்றச் சொன்னார். அதற்குள், ஹோட்டலில் திடீரென்று வாடிக்கையாளர்கள் வரிசையாக வந்து குவிய ஆரம்பித்தார்கள் – நம்ம ஊரு ரேஷன் கடை வரிசை மாதிரி!
இது போதாதுன்னு, அந்த பெண் மூன்றாவது மாடியில் இருந்த அறையிலிருந்து பஞ்சுமயிர் துணியை தூக்கிட்டு, முன்பணியாளர் மேசையில் வீசி, "நான் சொன்னேன், இது எனக்கு உயிருக்கு ஆபத்து!" என்று கூச்சலிட்டார். வாடிக்கையாளர்கள் வரிசையில் நிற்பவர்கள் எல்லாம் தான் யாரு, நம்ம ஊரு பேருந்து ஸ்டான்ட் கியூ-வில் இருப்பது போல!
உண்டா இல்லையா – பஞ்சுமயிர் ரஹஸ்யம்!
இங்கே தான் ரெடிட் வாசகர்கள் கலக்க ஆரம்பித்தார்கள். "அந்த துணியில் உண்மையிலேயே இறகு இருக்கா?" என்று ஒருவர் கேள்வி எழுப்பினார். பெரும்பாலான ஹோட்டல்களில் 'இறகு' துணிகள் இல்லவே இல்லையாம்; அது மிகவும் விலை உயர்ந்ததும், பராமரிக்க கடினமுமாம். பெரும்பாலான ஹோட்டல்களில் சிந்தடிக் (synthetic) துணிகள் தான் – நம்ம ஊரு பிளாஸ்டிக் பூச்சட்டைப் பில்லோ மாதிரி!
ஒருவர் சொன்னார்: "நம்ம ஹோட்டலில் உண்மையிலேயே இறகு பில்லோ இருக்கிறது, ஆனா பெரும்பாலான வாடிக்கையாளர்களுக்கு இது பிரச்சனை இல்லை. சில சமயம் மட்டும் தான் வேணும்."
மற்றொரு வாசகர், "நானும் இறகு அலெர்ஜி உடையவன், ஆனா அது நிலவில் பட்டவுடனே ஆபத்து வராது. நீண்ட நேரம் அருகில் இருந்தா தான் பிரச்சனை" என்று சொன்னார். இன்னொருவர், "அந்த பெண் அந்த துணியை தூக்கி வர்ற அளவுக்கு, அவங்க அலெர்ஜி பெரிய விஷயமில்லை போல!" என்று நம்ம ஊரு வாய் வார்த்தை மாதிரி ஜாலியாகச் சொன்னார்.
வாடிக்கையாளர் நாகரிகமா? பணியாளர் மனத்தையா?
இந்த அமெரிக்க ஹோட்டல் மேலாளர், நம்ம தமிழன் போலவே, வாடிக்கையாளரிடம் நேராக, "நீங்கள் உண்மையிலேயே இறகு அலெர்ஜி இருக்குன்னா, அந்த துணியை தூக்கி வர முடியுமா?" என்று கேட்டாராம். அதற்கும் அந்த பெண், "நீங்கள் என்னை புல்லிங் பண்ணுறீங்களா?" என்று திருப்பிக் கேட்டார்!
இப்படி, தன்னுடைய தவறை மறைக்க, வாடிக்கையாளர் தானே கோபம் காட்டுகிறார்கள் – நம்ம ஊரு சினிமாவில் போலீசாரிடம் மாட்டிக்கிட்டா, 'நான் என்ன சார் பாவம்' என்று பேசுவாங்க போல. மேலாளர் அமைதியாய், "உங்களுக்கு பிடிக்கலைனா, ரிசர்வேஷனை பினால்டி இல்லாமல் கேன்சல் பண்ணிக்கலாம்" என்று சொல்லி, அந்த பெண்ணை அனுப்பிவிட்டார்.
அடுத்த நாள், மேலாளர் கேட்டாராம் – "நீங்க அந்த சம்பவம் நடந்தப்போ நிம்மதியா இருந்தீங்க, நானா இருந்தா உடனே அந்த வாடிக்கையாளரை வெளியே அனுப்பிருப்பேன்!" என்று. இப்படித்தான், ஹோட்டல் பணியாளர் வாழ்க்கையில் சின்னதொரு சிக்கல் கூட, பெரிய அனுபவமாக மாறும் – அந்த அனுபவம் கூட, நம்ம ஊரு பஜாரில் நடந்த கிசுகிசு போல, எல்லாரும் கேட்பாங்க!
நம்ம ஊரு ஹோட்டல் அனுபவங்களும் – ஒப்பிட்டு பார்ப்போமா?
நம்ம ஊரு ஹோட்டலில் பஞ்சுமயிர் துணி கிடைக்கும் வாய்ப்பு ரொம்ப குறைவு. பெரும்பாலும் பஞ்சு அல்லது சிந்தடிக் பில்லோ தான். ஆனாலும், வாடிக்கையாளர்கள் ‘குளிர் அதிகம்’, ‘சம்பார் உப்பு’, ‘சேவை மெதுவா இருக்கு’ என்று எப்பவுமே குறையை சொல்லுவோம். ஆனா சின்ன விஷயத்துக்காகப் பெரிய சண்டை போடவே மாட்டோம் – ஏனென்றால், "அவங்க வேலை செய்யுறாங்களே, சும்மா விடு" என்பது நம்ம மனநிலையே.
இங்கேயும் ரெடிட் வாசகர்கள் சொன்ன மாதிரி, சில வாடிக்கையாளர்கள் எப்பவுமே தங்களால் எந்த தவறும் இல்லாதது போல நடிப்பார்கள். "உங்களுக்கு இறகு அடிப்பட்டா, நம்ம ஊர்ல பஞ்சு பில்லோ போட்டு தூங்குவோம்; அதை தூக்கி விட்டு, மேலாளரிடம் சத்தம் போட மாட்டோம்!"
முடிவில் – வரவேற்பு மேசையின் “வசனக் கவிதைகள்”!
இந்தக் கதையைப் படிப்பதோடு, நம்ம பக்கத்து ஹோட்டல் முன்பணியாளர்கள் நினைவுக்கு வருவார்கள். அவர்கள் தினமும் எதிர்கொள்ளும் சிரிப்பும் சிரமமும் நம்ம ஊரு சின்ன கதைகளில் சொல்லப்படுவதுபோல தான். "நம்ம ஊரு அப்பாவி ஹோட்டல் பணியாளர்கள், உங்க அனுபவங்களை கீழே கமெண்டில் பகிருங்க!" – இதோ, உங்கள் மெத்தையிலும், மெதுவான சேவையிலும், வாழ்நாள் கதைகளும்!
"வாடிக்கையாளர் தேவையில்லாமல் கோபம் காட்டினாலும், பணியாளர்களின் பொறுமை – அது தான் ஹோட்டல் வசனக் கவிதை!"
நீங்களும் இப்படிப் புதுமையான சம்பவங்களை எதிர்கொண்டிருக்கீங்களா? உங்கள் அனுபவங்களை கீழே பகிர்வது மறக்காதீர்கள்!
"பறவை இறகு" இல்லாத கதை, ஆனா வாடிக்கையாளரின் "கிலேறல்" அலெர்ஜி மட்டும் நிரம்பி வழிகிறது!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Fake Feather allergy