உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

பழைய ஹோட்டல் காலத்து “ஸ்லைடி கார்பன்” பழிவாங்கல் – ஒரு சிரிப்பும் சிந்தனையும்!

ஆவணப்படம் பாணியில் முன்மொழிவுக்கு பயன்படுத்தப்படும் பழமையான ஹோட்டல் கிரெடிட் கார்டு செயலாக்க அமைப்பு.
ஹோட்டல் மேலாண்மையின் கடந்த காலத்தை நிஜமாகக் காட்டும் சினிமா காட்சி, முன்மொழிவுக்கு பயன்படுத்தப்படும் பழமையான கிரெடிட் கார்டு செயலாக்க இயந்திரத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. மிகவும் சவாலான விருந்தினர்களை கையாள்வதில் இந்த நினைவூட்டும் கருவி முக்கிய பங்கு வகித்தது. இதன் பின்னணி கதைகளை எங்கள் சமீபத்திய வலைப்பதிவில் கண்டறியுங்கள்!

நம்ம ஊர் ஹோட்டல் கதைன்னா ஒரு வடிவேலு காமெடி மாதிரி தான் இருக்கும். ஆனா இந்த கதை, வெறும் சிரிப்புக்கு மட்டுமல்ல; பழைய கால டெக்னாலஜி, மனித தன்மை, பழிவாங்கும் புத்திசாலித்தனம் – எல்லாமே கலந்திருக்குது. 90களில் ஹோட்டலில் வேலை பார்த்த ஒரு நண்பர் செய்த "சின்ன சின்ன" பழிவாங்கல் கதையை பார்த்தாலே, நம்ம ஊர் பழைய 'அய்யா, இப்ப தான் நானும் டீ குடிக்க வந்தேன்' மாதிரி, வேலை செய்யும் போது யாராவது நம்மை பாடுபடுத்தினா எப்படி கையாண்டிருக்கோம், அப்படின்னு சிந்திக்க வைக்கும்.

இதுல தான், கதை ஆரம்பிக்குது – ஒரு “ஸ்லைடி கார்பன்” பேப்பர், பழைய டெபாசிட் ஹோல்ட் டெக்னிக்ஸ், பக்கத்து ஊரு விருந்தாளிகளும், மூடிவைக்கும் வங்கி பணிகளும், பழிவாங்கும் புதிரும்!

பழைய காலத் தொழில்நுட்பம் – “ஸ்லைடி கார்பன்”யின் கதை

இப்போ நம்ம எல்லாருக்கும் க்ரெடிட் கார்டு, டெபிட் கார்டு, QR ஸ்கேன், UPI, எல்லாம் சுலபம். ஆனா, 1990களில், ஹோட்டலில் ஒரு வாடிக்கையாளர் வந்தா, அவரோட கார்டை “ஸ்லைடி கார்பன்” (அதாவது, அந்த ‘zip zap machine’ – நம்ம ஊர் “கிளிக் கிளாக் கருவி” மாதிரி) மூலம் ஹோல்ட் வைக்க வேண்டியது தான். ஒரு நபர் நினைவு கூறியது போல, “நாங்க அதை ‘க-சங்’ன்னு கூப்பிடுவோம்; ஒவ்வொரு முறையும் அந்த சத்தம் வரணும்; இல்லனா வேலை நடக்காது!” என்கிறார்.

இந்த கருவி, தமிழ் நாட்டில் பழைய ரயில்வே டிக்கெட் வெட்டும் கருவி போல. ஒரே 'ஷூப் ஷூப்'ன்னு ஓடிச்சு, கார்டு நம்பர்லாம் கார்பனில் பதிஞ்சு, வாடிக்கையாளருக்கு சின்ன பட்டு போட்ட மாதிரி, ஒரு ஒப்புதல் சான்றிதழ்!

பழிவாங்கும் புத்திசாலித்தனம் – “நீ என்ன நினைச்சு வந்த?”

இதுல தான் நம்ம கதையின் ஹீரோ, ஹோட்டல் ஊழியர், தன்னோட கம்பெனி காமெடியன் மாதிரி worst customer-க்கு மட்டும் ஒரு ‘காம்பிளிகேஷன்’ கொடுக்க ஆரம்பிக்கிறார். ரொம்பவே மோசமான வாடிக்கையாளர் வந்தா, அவரோட கார்டில் $100, $100ன்னு முறையிட்டு, அந்த ஹோல்ட் வெச்சுடுவாராம். அது முடிந்ததும் $50, அதுவும் முடிந்தா $10, இப்படி ஒரு ஓட்டம்!

இதனால் என்ன ஆகும்? அப்புறம் அந்த வாடிக்கையாளர் கார்டு கொண்டு எங்கயாவது செஞ்சு டீ குடிக்க, பெட்ரோல் எடுக்க, சாப்பாடு வாங்க – எல்லாம் டிக்லைன்! உங்க நண்பர் சொல்வதை போல, “அவருக்கு இது திரும்பி வந்ததா எனக்கு தெரியாது. ஆனா, அனுபவம் மிச்சம்!”

ஒரு விமர்சகர் சொன்னது போல, “உண்மையிலேயே இது பெரிய ப்ராப்ளம் ஆகும். ஒரே ஒரு கார்டு வைத்திருக்கிற பயணிகள் இருந்தா, கஷ்டம் தான்.” இதுல தான் நம்ம ஊர் நிழல் – பழிவாங்கும் சந்தோஷம், ஆனா சில நேரம் சிரிப்பும், சில நேரம் சிந்தனையும்!

கம்யூனிட்டியின் சிரிப்பு, சிரிப்பு, சிந்தனை

ஒரு ரெடிடர் சிரிப்பாக சொல்றார் – “நாங்க அதைப் ‘க்னக்கில் பஸ்டர்’ன்னு கூப்பிடுவோம்!” இன்னொருவர், “எங்கள் ஊரில் அதை ‘ரிட்ஸ் ராட்ச்’ன்னு சொல்வோம்!” என்கிறார். நம்ம ஊர் மாதிரி, ஒவ்வொரு ஊருக்கும், ஒவ்வொரு பெயர்!

பலர் இந்த பழைய கால வசதிகள், வங்கிகள் 2 மணி நேரம் தான் திறந்திருக்கும், டைரக்ட் டெபாசிட் வந்தா பயப்படுவாங்க, எல்லாம் நினைவு காட்டுவாங்க. “பேங்க் அவர்ஸ்”ன்னு சொல்வது இதனால்தான் வந்தது, என்கிறார் ஒருத்தி! இன்னொருத்தர், “கடன் கார்டை சுவர் மீது சுருள் கொண்டு எழுதின மாதிரி தான் அந்த காலம்!”

பழைய காலம் வாழ்ந்தவர்கள் – “நானும் ஹோட்டலில் இதே மாதிரி செய்திருக்கேன், அது எனக்கு திரும்ப வரல. ஆனால் American Express-க்கு டிக்லைன் வர 30 நிமிஷம் செஞ்சேன்!” – என்கிறார்.

இன்னொரு சுவாரஸ்யமான பார்வை, “ஒரு முறையும் இந்த பழிவாங்கல் அவருக்கு திரும்பி வரலை, ஆனா ஹோட்டல் தொழிலில் இது ஒரு ஜாலி வனக்காடு மாதிரி தான்!”

பழிவாங்கும் கலாசாரம் – நம்ம ஊர் பார்வையில்

நம்ம ஊரில், யாராவது நம்மை ரொம்பவே தவறாக நடத்தினா, ‘ஒரு நல்ல பழிவாங்கல் தான் வேண்டும்’ன்னு நம்ம மனசுல இருக்கும். ஆனா இந்த மாதிரி டெக்னாலஜியைக் கொண்டு செய்யும் பழிவாங்கல் – அது சட்டப்படி சரியா, தப்பா, அதுவும் சிந்திக்க வைக்கும்.

ஒரு ரெடிடர் சொல்கிறார்: “இது திருட்டு இல்லை. பணம் எடுக்கல. ஆனா அவரோட அனுமதி இல்லாமல் கார்டை ஹோல்ட் பண்ணுறது, அது சட்ட ரீதியாக தப்புதான்.” இன்னொருவர், “நீங்க ஒரு வாரம் உங்க தோழனோட பணத்தை எடுத்துட்டு, அப்புறம் திருப்பி கொடுக்குறீங்கன்னா, அது நல்லது தானா?” என்கிறார்.

ஆனால், இதெல்லாம், நம்ம ஊர் வேலைகளில் நடந்த பழைய ‘பசங்க’ பழிவாங்கல்கள் மாதிரி தான். கடைசி லைனில், “இது வெறும் பழிவாங்கல் தான்; யாரும் பாதிக்கப்படலை, பணம் எடுக்கல, அவங்க ஒரு சில நாட்களுக்கு சிரமப்பட்டாங்க” என்கிறார் ஒரு தலைசிறந்த ரெடிடர்.

முடிவில் – நமது காலங்களின் கதை

பழைய காலத்து “ஸ்லைடி கார்பன்” வேலை, ஹோட்டல் பழிவாங்கல்கள், அப்போதைய வாடிக்கையாளர் சேவை – எல்லாத்தையும் பார்த்தா, நம்ம ஊர் பழைய காலத்து நண்பர்களோட கதை மாதிரி தான். ஒரு பக்கத்தில் சிரிப்பு, இன்னொரு பக்கத்தில் சிந்தனை.

இந்த மாதிரி சம்பவங்கள், நமக்கு ஒரு பாடம் சொல்லுது – தொழில்நுட்பம் வளர்ந்தாலும், மனித மனசு என்ன செய்யும், பழிவாங்கும் பாசாங்கு எப்போதும் புதிதாக இருக்கும்!

நீங்க இப்படிப்பட்ட நேரங்களில் என்ன செய்திருப்பீர்கள்? உங்க அனுபவங்கள், சுவையான பழிவாங்கல் கதைகள் இருந்தா, கீழே கமெண்ட் பண்ணுங்க! நம்ம ஊர் வசதியில், ஒரு ஜாலியான விவாதத்தை நடத்தலாம்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: Old story - Hotel and pre-authorizations