பழிவாங்கும் பொறுமை – நானும் என் மகளும், ஒருவன் வேலை வாய்ப்பும்!
வணக்கம் நண்பர்களே! இன்றைய கதையை படிக்க ஆரம்பித்தவுடன் உங்களுக்கு சினிமா காட்சிகள் நினைவுக்கு வரலாம். “பழிக்குப் பழி தான்!” என்கிற பழமொழி நம்ம ஊர் வாழ்க்கையில் எவ்வளவு பொருந்தும் தெரியுமா? ஆனா, வாழ்கையில் சில சமயம் நேரடி பழிவாங்கல் இல்லாமல், காலம் கடந்து, சமயம் வந்து சேரும் போது ஒரு இயற்கையான நியாயம் நடக்கிறது. அந்த மாதிரியான ஒரு அம்சமான சம்பவம் தான் இன்றைய கதையில்!
பழைய பசங்க, புதுசு வேலையிலே!
இது சில வருடங்களுக்கு முன்பே நடந்த சம்பவம். ஒரு இடத்தில் வேலை பார்த்து கொண்டு இருந்த ஒரு அப்பாவுக்கு (உண்மையான பெயர் தெரியாது, நாம அவரை ரவி என்று வைத்துக்கொள்வோம்) ஒரு கொடுமை நேர்ந்தது. அவருடைய மகள் அப்போ பள்ளியில் படித்து கொண்டு இருந்தாள். அந்த வேலை இடத்தில் இருந்த மற்றொரு ஊழியர் (அவருக்கு பெயர் “பிரேட்” – நம்ம ஊரில் சொன்னா “முருகன்” மாதிரி) அந்த சிறுமி பற்றி மோசமான வார்த்தைகள் பேசினார். எந்த அப்பாவும் பொறுக்க முடியாத விஷயம் தான் இது.
ஆனா, ரவி அப்போ அவங்க கேரியரில் முன்னேறி கொண்டு இருந்ததால், போயி நேரில் சண்டை போடல. மனசுக்குள்ள மட்டும் “இந்த நாயே, உன்னை சந்திக்க ஒரு நாள் வரும்!”ன்னு நினைச்சு வச்சுக்கிட்டாராம்.
கர்மா காத்திருந்தது – நேரம் வந்தது!
நாலு வருடம் கழிச்சு, ரவி அந்த same office-ல Hiring Manager ஆகப் பதவி ஏற்றாங்க. அப்போ ஒரு நல்ல சம்பள வேலைக்கு ஆட்கள் தேவைப்பட்டுச்சு. அதுக்காக Human Resources விண்ணப்பங்களை short-list பண்ணி, suitable candidates-க்கு interview arrange பண்ணாங்க. யாரு வந்தார்னு பார்த்தா, அந்த பழைய 'முருகன்' தான்! அவன் application-ல எழுதின details எல்லாமே பெரும்பாலும் பொய் – அந்த Office-லேயே எல்லாருக்கும் தெரிந்த ரகசியம்.
Interview நாள் வந்துச்சு. ரவி, பழைய பயங்கர சம்பவம் ஞாபகம் இருக்க, ஆனா வெளியில் சிரிப்போட அவனை வரவேற்று, formal-ஆ பேச ஆரம்பிச்சாராம். ஆரம்பக்கேள்விகள் சுமாரா செஞ்சான். ஆனா, கடினமான கேள்விக்கு வந்ததும், 'முருகன்' புலம்ப ஆரம்பிச்சான். ஒரு கேள்விக்கு பதில் தெரியாம, வாயைத் திறக்காம, அசிங்கமான situation-ல சிக்கிக்கிட்டான். Usually, interview-ல candidate-க்கு help பண்ண follow up questions கேட்பாங்க. ஆனா இந்த முறை, ரவி pen-ஐ கீழே வைச்சுட்டு, அங்க யாரும் பேசாம, ஒரு eerie silence. இரண்டு நிமிஷம் நடந்த அந்த மன அழுத்தம்! 'முருகன்' எழுத்திலே மட்டும் "அது... அது..."ன்னு முணுமுணுத்து முடிச்சான்.
பழிவாங்கலா, இல்லை நேர்மைதானா?
இங்கே தான் கதைக்கு துவக்கம் – இது பழிவாங்கலா? இல்லை, நேர்மையான தேர்வு process-ஆ? Reddit-ல் வந்திருந்த comments-ல, பலர் சொன்னது – “இங்க எந்த revenge-யும் தெரியலையே, அவன் தானே தப்பி விழுந்தான்!”ன்னு ஒருவர் நக்கல் போட்டார். இன்னொருவர், “மகளுக்கு அடங்காமல் பேசினவனை நானா இப்படி காத்திருக்க மாட்டேன்!”ன்னு உணர்வோடு எழுதியிருக்கிறார்.
நம்ம ஊர் அப்பாக்கள் மாதிரி தான், ரவியும் நேரடி சண்டை போடாமல், கேரியர் வளர்ச்சிக்காக பொறுமையாக இருந்தார். இந்தக் கதையை படிக்கும்போது, நம் ஊரில் "கடவுள் இருக்கானு தெரியும்!"ன்னு சொல்வது போலவே, ஒவ்வொரு நியாயமும் காலம் கொண்டு வந்து விடும் என்று உணர்கிறோம்.
வேலை வாய்ப்பு – ஒரு தர்மயுத்தம்
நம்ம ஊர் அலுவலக கலாச்சாரத்திலே, சில நேரம் பழைய வஞ்சம், பகை – எல்லாமே மனசுக்குள்ளயே வைத்துக்கொள்வாங்க. நேரடி சண்டையைத் தவிர்த்து, நேர்த்தியான வழியில் புண்ணியமும், பழியும் ஆட்சி செய்யும். இங்கே ரவி, ஒரு Hiring Manager-ஆ “நேர்மையான” interview நடத்தினார். ஆனால், பழைய வலியை மறக்காம இருந்தது தான் உண்மை.
அந்த ‘முருகன்’ தானாகவே தன் application-ல பொய் எழுதினதாலேயே சிக்கிக்கிட்டான். அதனால, இது ஒரு சின்ன பழிவாங்கல் அல்ல, நீதியரசு தான்.
நம்ம ஊர் வாசகர் கருத்துக்கள்
இதிலேயே சுவாரஸ்யமானது – வாசகர்கள் அது AI எழுதின மாதிரி இருக்கேன்னு நையாண்டி செய்திருந்தார்கள். “வேலைக்கு ஏற்றவனுக்கு வேலை கிடைக்கும், பொய் சொல்லும் பையனுக்கு கிடையாது!”ன்னு நம்ம பாட்டி சொல்வது போல, இந்தக் கதையும் அது தான் சொல்லுது.
ஒரு விஷயம் மட்டும் உண்மை – வாழ்க்கையில் சில சமயம் நம்மை பாதிப்பவர்கள் தானாகவே விழுந்துவிடுவார்கள். நம்மால் எதுவும் செய்யவேண்டியதில்லை. நேரம் தான் நியாயம் நடத்தும்!
முடிவில்...
இப்போது உங்களோட கண்ணில் ஒரு கேள்வி – நீங்கள் ரவியின் இடத்தில் இருந்திருந்தால், என்ன செய்திருப்பீர்கள்? நேரடியாக எதிர்க்க மாட்டீர்களா, இல்லையெனில் காத்திருந்து 'கர்மா' பண்ணும் சம்பவத்தை ரசிப்பீர்களா? உங்கள் கருத்துக்களை கீழே பகிருங்கள்!
அடுத்த பதிவில் மீண்டும் சந்திப்போம், வாசகர்களே! வாழ்க தமிழ், வாழ்க நியாயம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Took me a while but I got it!