உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

வெந்திகாயம் வாசனை வந்த விருந்தினி: ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் வினோத அனுபவம்

ஒரு பழமையான ஹோட்டலின் விசித்திர அலங்காரத்தில் ஒரு விசித்திர விருந்தினரை காண்பிக்கும் கலைமய காட்சி.
"அந்த வெண்ணெய் பெண்மணி" கதையுடன் காலத்தை மீண்டும் விசிடுங்கள், எங்கள் சோம்பலான நிறுவனம் ஒரு விசித்திர விருந்தினரால் எ upside down ஆக்கப்பட்டது. இந்த கலைச்சித்திரம் அந்த அனுபவத்தின் கவர்ச்சி மற்றும் விசித்திரத்தை பூட்டுகிறது, உங்களை அசாதாரண வரவேற்பு மற்றும் புரிதலின் மறக்க முடியாத கதை மீது மூழ்குவதற்கான அழைப்பை வழங்குகிறது.

நமக்குத் தெரியும், நம் ஊரிலோ, வெளிநாட்டிலோ, ஹோட்டல்கள் என்றாலே வாடிக்கையாளர்கள் தங்கும் இடம் மட்டுமல்ல; அங்கே ஒவ்வொரு நாளும் நிகழும் விசித்திர சம்பவங்களும், வித்தியாசமான மனிதர்களும் அந்த இடத்தையே ஒரு பட்டிமன்ற மேடையாக மாற்றிவிடும். இந்தக் கதையும் அப்படிதான் – வெந்திகாயம் வாசனை கொண்ட ஒரு விருந்தினியைப் பற்றிய ஓர் அசத்தலான அனுபவம்!

வெந்திகாயம் வாசனையில் சொக்கி போன ஹோட்டல்

"ஒரு காலத்தில்..." என்று தொடங்கும் கதைகள் நம் ஊரில் கதை சொல்லும் பாட்டியரையே நினைவூட்டும். ஆனால் இது புதிதாக, 'ஒரு தூங்கும் விடுதியில்' நடந்த உண்மை சம்பவம். அங்கு பணியாற்றும் முன்பணியாளர் ஒருவர், திடீரென்று வந்த விருந்தினியால் "ஓ மாமா, இதுக்கு மேல என்ன நடக்கப்போகும்?" என்று நெஞ்சில் அடிக்கடி கேள்வி எழுந்ததாம்.

பார்வைக்கு சாதாரணமாக இருந்த அந்த அம்மா, தன்னோட பூனைக்குட்டியோடு அறை எடுத்து அமைதியாக இருந்தார். இரவு நேரத்தில் மட்டும், முன்பணியாளர் மேசைக்கு வந்து, ஏதோ சம்மந்தமில்லாத பேச்சு பேச ஆரம்பித்தார். யாரையுமே பாதிப்பதில்லை, ஆனா எல்லாரையும் சற்று குழப்பிவிட்டார். இது நம் ஊரில் கூந்தலில் பூ வைத்துத் திரியுற மாமியார் மாதிரி – யாரையும் தொந்தரவு செய்யல, ஆனா எல்லோரும் சுற்றி பார்த்து பேசிக்கிற மாதிரி!

குளிதல் வெந்திகாயம் – அறை மாற்றம் கேட்டு கலாட்டா

இரண்டு நாள் கழித்து, அந்த விருந்தினி முழுக்க வெந்திகாயம் வாசனையோடு கீழே வந்தார். "என் முன்னாள் கணவர், என் அறையில் குளோரோஃபார்ம் அனுப்பியிருக்கிறார்; அதுக்குத்தான் வெந்திகாயம் குளியல் தான் தீர்வு," என்று சொன்னாரே, அதே நேரம் ஹோட்டல் ஊழியர்களோ "ஓஹோ, இது என்ன புதுசு!" என்று வாய்திறந்தார்கள்!

அவர் தங்கிய அறையில் குளிக்கப் பக்கத்தில் குளியலறை இல்லையாம். 'குளியல்' என்றாலே நமக்கு செம்பருத்தி பூ ஊற்றி, சம்பிராணி புகை போட்டுக்கொண்டு, தண்ணீர் ஊற்றி குடைக்குழல் அழைக்கும் ஊர் கவிதை தான் ஞாபகம் வரும். இங்கே, வெந்திகாயம் ஊற்றும் குளியல்! அதற்கு அறை மாற்றம் வேண்டும் என்று பிடிவாதப்பட்டார். புதிதாக ஒரு அறை எடுத்து, இரண்டு அறைக்கும் பணம் கட்டிக்கொண்டு, ஒன்றில் மட்டும் வெந்திகாயம் வாசனையோடு குளித்து மகிழ்ந்தார்.

“வீட்டில் வெந்திகாயம்... ஆனா இதுபோல குளிக்கவே முடியாது!”

இதைப் பற்றிய சமூக வலைதளத்தின் கருத்துகள் இன்னும் ரசிக்க வைக்கின்றன. “நான் வீட்டில் வெந்திகாயம் நிறையப் பயன்படுத்துவேன். ஆனா குளிக்க மட்டும் முயற்சி பண்ணவே இல்லை,” என்று ஒருவர் எழுதியிருக்கிறார். மற்றொருவர், “சூரிய வெப்பம் அதிகமாக இருந்த போது, ஆப்பிள் சைடர் வெந்திகாயம் குளியல் செய்து பார்த்தேன், நல்லா இருந்தது, ஆனா இப்படி அடிக்கடி யாரும் செய்யமாட்டார்கள்!” என்று உள்ளார்.

ஒருத்தர், "நான் பள்ளியில் இருந்தபோது அம்மா முயற்சி செய்தார், ஆனா Solarcaine-ல் Aloe vera இருந்ததுதான் எனக்கு வந்தது" என்று சொன்னதை, நம் ஊரில் "அம்மாவும், பாட்டியும் கஷாயம் கொடுப்பாங்க; ஆனா பக்கத்து வீட்டு சித்தி பச்சை பசலைக் கஞ்சி குடிக்க சொல்வாங்க" என்று மாற்றிக்கொள்ளலாம்.

நம் ஊர் ஹோட்டல் பணியாளர்களுக்கு தெரிந்த பாடங்கள்

சிலர், "அவங்க கெஞ்சினாலும், வெந்திகாயம் வாசனையாலேயே வாடிக்கையாளர்களும் தொந்தரவு அடைந்ததால், உடனே அனுப்பி விட்டிருக்கலாம்," என்று கருத்து தெரிவித்திருக்கிறார்கள். அதேபோல், ஹோட்டல் பணியாளர்கள் மனநலம் பாதிக்கப்பட்டவர்களை கையாளும் திறன் இல்லாமல், குழப்பம் ஏற்படுவது சகஜம் எனவும், "ஹோட்டல் என்பது மருத்துவமனை அல்ல; நம்மால் எல்லாரையும் பார்த்துக்கொள்ள இயலாது" என மனம் திறந்து கூறியிருக்கிறார்கள்.

ஒரு நகைச்சுவை கருத்து, "என்னடா இது, என் வீட்டுக்காரி எல்லாம் பசிக்கும்போது வெந்திகாயம் ஊற்றுவாங்க; ஆனா குளியலுக்கே வெந்திகாயம் ஊற்றினால், வீட்டுக்குள்ளே யாரும் நுழையவே மாட்டாங்க!" என்பதுபோல் இருந்தது.

கதையின் முடிவு – வெந்திகாயம் வாசனையோடு ஒரு நினைவுச் சிரிப்பு

இவரை தொடர்ந்து ஹோட்டலில் வைக்க முடியாது என்று நிர்வாகம் முடிவு செய்ததும், அவர் போக மறுத்ததும், போலீசார் வந்து அழைத்துச் சென்றதும் – எல்லாம் ஒரு சினிமா காட்சி போலே! இறுதியில் அவர் அறையில் இருந்தது வெறும் சாக்குப் பைகளில் நிறைய உணவும், பூனையும் தான்.

கடைசியில், இந்த அனுபவம் குறித்து எழுதியவர், "அப்போது இது வேடிக்கையாக இருந்தாலும், இப்போது நினைத்தால் அந்த விருந்தினிக்கு எப்படியோ நலம் கிடைத்திருக்க வேண்டும் என்று மனதில் தோன்றுகிறது," என்று மனிதநேயத்துடன் கூறியிருக்கிறார்.

நம் ஊர் வாசகர்களுக்கான சிந்தனை

வந்த விருந்தினி வெந்திகாயம் வாசனையோடு விட்டுச் சென்றது ஹோட்டலில் மட்டும் அல்ல; நம் மனதிலும் ஒரு வினோத நினைவாகவே இருக்கிறது. மனிதர்கள் எல்லோரும் ஒரே மாதிரி இல்லை, அவர்களிடம் இருந்த வித்தியாசங்களை புரிந்துகொண்டு, உதவ முடிந்தால் உதவுவது நம் மனிதநேய கடமை.

நீங்கள் இதுபோன்ற வித்தியாசமான வாடிக்கையாளர்களை சந்தித்திருக்கிறீர்களா? உங்கள் அனுபவங்களை கீழே கமெண்டில் பகிர்ந்து நம்மை ரசிக்கவிடுங்கள்!

நம்ம ஊரில் சொல்வது போல, "விசித்திரம் உலகம், விசாரணை மனிதர்கள்!" – அடுத்த முறை ஹோட்டலில் தங்கும்போது, வாசனை எல்லாம் பார்த்துப்போங்க!


அசல் ரெடிட் பதிவு: The Vinegar Lady