உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

வேலை எண்ணிக்கையா, திறமையா? ஒரு பணிமனையின் நடிப்பு போல நடந்த அலுவலகக் கதை!

குழு உறுப்பினர், திரைப்படத்திற்கோடு அலுவலக சூழலில் வேலைப்பளு குறித்து சிந்திக்கிறார்.
வேலைப்பளவின் சிக்கல்களை சமாளிக்கும் கதாபாத்திரம், குழு தலைமை மற்றும் பணிகளை நிர்வகிக்கையில், உயர் நோக்கங்களை மற்றும் ஒத்துழைப்புக்கு உள்ள ஆவலை சமநிலைப்படுத்துகிறார்.

“அண்ணே, நீ எவ்வளவு வேலையை முடிச்சிருக்க?” – இது தமிழில் கேட்டாலே நம்மளோட மூளையில் ஒடிக்கிற கேள்வி தானே! எத்தனை பேர் வேலை முடிச்சிங்கன்னு மட்டும் பார்ப்பது, பல நிறுவனங்களிலேயே ஒரு ‘காலம் கடந்த’ வழக்கம்தான். ஆனா, அந்த எண்ணிக்கை மட்டும் தான் எல்லாமா? இல்ல, வேலைக்கு உள்ள அருமை, திறமை, அதோட பலம் இன்னும் முக்கியமல்லவா?

இதோ, ரெடிட்டில் வந்த ஒரு நெட்டிசன் u/WillemJamesHuff அவர்களின் அனுபவம், நம்ம ஊர் அலுவலகங்களில் நடக்கிற சம்பவங்களை நினைவூட்டும் விதத்தில், சிரிப்போடவும், சிந்திப்போடவும் இருக்குது. வாருங்கள், இந்த வேலைப்பழக்கங்களின் கதைபோட ஒரு பயணம் போகலாம்!

தலையில்லாத குழு, தளர்ந்த நிர்வாகம்!

இந்த கதை ஒரு பெரிய Software நிறுவனத்தில் நடந்தது. நம்ம கதாநாயகன், ‘Entertainment Software’ துறையில், பல வருட அனுபவம் கொண்டவர். அப்படியே, அறிவு அதிகம், ஆனால் பொறுப்பு வாங்க விரும்பாதவர் – காரணம், கூட்டம் கூட்டி கூட்டி கூட்டம் கூட்டும் ‘மீட்டிங்’ களுக்கு போக விரும்பமாட்டாராம்!

அவருடைய குழுவில், பெரும்பாலானவர்களும் சாதாரணமான வேலைகளை செய்யக்கூடியவர்கள். பெரிய, சிக்கலான வேலைகளை மட்டும், நம்ம கதாநாயகனுக்கு நேரடியாக Project Manager-கள் ஒதுக்குவார்கள். மற்றவர்களுக்கு, ஒரு ‘வேலைப்பொதி’ (task bucket) வைத்து, “புடிச்சதை எடு, முடி” என்றுதான்!

பணியாளரா, பணிபுரிபவரா?

அந்த ‘வேலைப்பொதியில்’ பெரும்பாலான வேலைகள், ஒரு மணி நேரத்துக்குள் முடிந்துவிடும். ஆனா, Software-யில் வைக்கப்பட்டுள்ள ‘Time Estimate’ என்று ஒரு விஷயம் இருக்குது – அது குறைந்தபட்சம் ஒரு நாள் எனவே, ஒவ்வொரு வேலைக்கும், நியாயமில்லாத நேரம் காட்டும். நம்ம கதாநாயகனுக்கு ஒதுக்கப்படும் வேலைகள், பெரியவை; அதனாலே அவர் ஒரு நாளுக்கு ஒரு வேலையை விட அதிகமாகவே முடிப்பார்.

ஒருநாள், குழுவின் தலைவராக இருந்தவர் வேலையை விட்டுவிட, ‘Bill’ என்றவர் தலைவராக நியமிக்கப்படுகிறார். Bill-க்கு அதிக தொழில்நுட்ப அறிவு இல்லை, ஆனால் தலைவரானதுக்குப் பிறகு அவசரப் பணி காட்டிக்கொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்தார்.

எண்ணிக்கையே முக்கியமா? – ‘Bill’ ன் கணக்கு

நம்ம கதாநாயகன் ஒரு மாதத்தில் 20 பெரிய வேலைகள் முடித்திருக்கிறார். Bill, 150 வேலைகளை முடித்திருக்கிறார் என்று Excel-ல் பட்டியல் தயாரித்து, “நீ வேலை எண்ணிக்கையை அதிகப்படுத்தணும், இல்லன்னா Performance Improvement Plan (PIP) போட்டுடுவேன்!” என்று அபாயம் சொல்கிறார்.

நம்ம கதாநாயகன், “நீங்க எடுத்த வேலைகள் எல்லாம் 5 நிமிஷ வேலை; இவ்வளவு நாள் எடுத்தீங்கே!” என நினைத்தபடியே, அந்த வேலைப்பொதியில் இருந்த சின்னசின்ன வேலைகளை எடுத்து, ஒரு நாளில் 95 வேலை, அடுத்த நாளில் 65 வேலை முடித்துவிடுகிறார்!

அந்த வேகத்தில் Bill-க்கு கண்கூட தெரியாமல், ‘அடப்பாவி, நம்மள விட்டு பழைய நிலைக்கு போயிட்டீங்க’ன்னு, தலைமை அதிகாரி நேரடியாக நம்ம கதாநாயகனை ‘Senior’ பதவியில் பதவி உயர்வு செய்ய, Bill-ஐ பக்கத்துக்கு நகர்த்தி விடுகிறார்!

தமிழர் அலுவலக கலாச்சாரத்தில் இதுபோன்ற சம்பவங்கள்!

நம்ம ஊர் அலுவலகங்களில், “வேலை எத்தனை செய்து முடிச்சீங்க” என்பதில் மட்டும் கவனம் செலுத்தும் மேலாளர்கள் உண்டு. “சாமி, அவன் தினமும் 50 வேலை முடிக்கிறான், நீ மாத்திரம் ஏன் 10 தான்?” என்று கேட்பதை பலர் அனுபவித்திருப்பீர்கள்.

ஒரு ரெடிட் பயனர் சொன்னார்: “நான் ஒரு பெரிய குழுவை நிர்வாகம் செய்தேன். என் வேலை, வேலை ஒதுக்குவது, குழு உறுப்பினர்களை கண்காணிப்பது, அவர்களது வேலை தரத்தை பரிசோதிப்பது. நான் எல்லா வேலைகளும் செய்யும் அளவுக்கு நான்தான் இருக்கிறேனா?” – இவருக்கு மேலாளர்கள், “நீங்க குறைவாகவே வேலை முடிக்குறீங்க, இது மதிப்பீட்டில் பாதிக்கும்” என்று சொல்ல, மாதம் கடைசியில், “நீங்க வேகமா பணியாற்றுறீங்க, மற்ற குழுக்கள் வேலையை சமாளிக்க முடியலை; கொஞ்சம் மெதுவாக வேலை செய்ய முடியுமா?” என்று கேட்டார்களாம்!

இந்த மாதிரியான பிரச்சனைகள், நம்ம ஊர் அலுவலகங்களிலும் பொதுவே நடக்கும். “Quality-க்கு பதிலாக Quantity” பார்க்கும் பழக்கம், பல நிபுணர்களுக்கே மன உளைச்சலை தருகிறது.

கணக்கு வெறும் கணக்கா? – விவேகம் முக்கியம்!

Bill மாதிரி தலைவர்கள், பெரும்பாலும் “Peter Principle” (பொறுப்பு அளவை தாண்டி உயர்த்தப்படுவது) என்ற பிரபலமான மேனேஜ்மெண்ட் திருக்குறளை நினைவூட்டுவார்கள். ஒரு வேலைகள் எண்ணிக்கை மட்டும் பார்த்து, திறமை, கஷ்டம், அறிவு, அனுபவம் ஆகியவற்றை புறக்கணிப்பது, குழுவையே பாதிக்கும்.

ஒரு ரெடிட் பயனர் செமையாக சொன்னார்: “எண்ணிக்கையை மட்டும் கணக்கிடுவீங்கனா, அதைத்தான் அதிகம் பார்ப்பீங்க. ஆனா, தரமும், திறனும் அதிகம் இருந்தால், நிறுவனமே வெற்றி பெறும்.”

நம்ம ஊரில், மேலாளர்கள் சில நேரம், வேலைக்காரர்களின் திறமையை புரிந்துகொள்ளாமல், வெறும் கணக்கை மட்டுமே பார்க்கிறார்கள். இதில், பல திறமையாளர்கள் பின்தள்ளப்படுகிறார்கள். ஆகவே, எண்ணிக்கையை விட, விவேகமான வேலை ஒதுக்கீடு, திறமைக்கு மதிப்பு கொடுப்பது அவசியம்.

முடிவில் – உங்களுக்கே இந்த அனுபவம் உண்டா?

இந்த ரெடிட் பதிவும், அதற்கான சூப்பர் கருத்துகளும், நம்ம ஊரில் அனைவரும் ஒரு காலத்தில் எதிர்கொண்டிருக்கும் அலுவலக உண்மைதான்! “வேலை எண்ணிக்கையா, வேலை தரமா?” – இதற்கான சரியான தீர்வு, திறமை மற்றும் அனுபவம் உள்ளவர்களுக்கு உரிய மதிப்பும், வாய்ப்பும் கிடைக்க வேண்டும் என்பதே.

உங்கள் அலுவலகத்தில் இதுபோன்ற சம்பவம் நடந்துள்ளதா? Bill மாதிரி தலைவர்களோடு உங்களுக்கு அனுபவம் இருக்கிறதா? கீழே உங்கள் கருத்துகளை பகிர்ந்து, ஒரு நல்ல விவாதம் நடக்கட்டும்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: You want me to complete more tasks? Not a problem, boss.